2 Coríntios 1

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nɨnɨ Porɨhonɨnɨ Kɨraisɨ Jisaasiho komɨ pɨwɨha awusaitandɨ kandatɨ naninyatɨ natanoaasisɨhonɨne. Nɨnɨ Kɨraisihomɨ pɨwɨha awusaitandɨ Autaahaatɨho maaritataatɨ nɨngi nanɨmahanatɨ pɨwɨha naninyatɨ netɨ natanoaasisɨhonɨne. Nɨnɨ sapɨ utɨpɨmo kɨmo jɨpatɨpiyataayo. Iyataatɨ nyamɨ naisoho Timoteho kɨmo nɨngisatɨ kɨmbɨhɨ maasɨ bindɨhaawɨ maisɨhoaaŋɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaamɨ aunahɨpa awaipatɨ sitihandɨ Korindɨhanda bimohiyɨhiyaatangisunɨ amɨ Autaahaatɨho isɨhiya komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ namɨhainjawɨhiya yapɨpatɨ Akaiyaahanda bimohiyɨhiya nahatiyaisunɨ ahoya gaahuraare satɨhaato.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Iyaha nyamɨ Apɨho Autaahaatɨhounɨ amɨ nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihounɨ sangisɨ gaahandɨ kasimɨ nepɨ andɨtisaisaihɨ sahɨ wapaapɨ pɨhɨtɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨ amɨ samɨ maarɨho wɨndɨ notɨ nasatɨmaitandɨ yɨhoaaŋɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundɨha nunjenɨhaayo.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaitɨhaawo. Amɨ kɨmɨ ko Autaahaatɨmo nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihomɨ Sapɨhoso. Iyatɨ amɨ ko Komɨ maarɨho asɨpiyatɨ tundindɨhandamɨ tanyaahosɨ nasisoaarɨ nyangi maarɨho asɨpinyisatɨ nyatatamanatɨ amɨ netɨ andɨtɨnyaiwahore.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Amɨ ko siyahosɨ nɨnɨ naaŋɨhaiwa nehonɨhura amɨ nɨngi ko Autaahaatɨho andɨtɨniwataise, amɨ isɨhiya usa naaŋɨhaiwa nesaihɨhiyai nɨnɨ katɨ kaindɨ amɨ andɨtɨwiwɨtando. Isɨ amɨ nɨngisɨ Autaahaatɨho netɨ andɨtɨnisɨpatamataindɨ kɨmɨ kɨretɨ isɨhiya usa kiya naaŋɨhandɨ nesaihɨhura nɨnɨ nga kiyai andɨtɨwiwɨto.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Iyataatɨ amɨ Kɨraisiho Komɨ maarɨho ambɨpatɨ yaawɨhaiwa konɨhɨ nepɨ naipatamataindɨ nɨnɨ koai nɨwipinjohɨhonɨnisangi amɨ noaipatɨ Kɨraisihomɨhonɨnimatonɨhɨ isɨhiya nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa naninyawaayopo. Iyataahandɨ kandɨ amɨ nɨnɨ Kɨraisihomɨhonɨnɨtihɨ Autaahaatɨho konɨhɨ nɨngi taatɨ andɨtɨniwatɨ ninjatɨmɨ notaise.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Amɨ nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasatɨ mɨmaipɨnimatahaiwa taatɨ nehohɨwɨmaiwa apaapɨmaahe Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨnihonɨhɨ sahɨ nɨngi ninjaitaatɨwe. Ninjawaawɨ amɨ nyangisangi Porɨhoai Autaahaatɨho andɨtɨwisɨpatamatiyatɨ andɨtɨnyaiwɨtaiso tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨwunyaasaihɨ ko sangisɨ japɨhɨ nasamaatɨ andɨtɨsaihonɨhɨ sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nehohɨwaiwaapɨ sahɨ yaiwɨ wɨndɨ tɨmaamɨhaitaatɨwe. Iyataatɨ Autaahaatɨho nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasɨhaiwa nehohura andɨtɨnisɨtɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ sahɨ nɨngisɨ ninjawaawɨ satɨwɨ nyangisangi sɨkɨretɨ Porɨhoai Autaahaatɨho andɨtɨwisɨpatamatiyatɨ nyahɨ yaasɨhaiwa nesaihɨhura andɨtɨnyaiwɨtaiso tɨwɨ sahɨ andɨtitɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwe.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Aihɨ amɨ nɨnɨ sapɨ saindɨ kiya yaawɨhaiwa newaahandɨ kandɨ kiyaanɨhɨ watɨpɨtɨwɨ bitoaitaapo ndɨ gisunyaataayo. Amɨ sandɨ apaapɨmaahe sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nɨnɨ nehohɨpatamataiwɨ nesaihɨ Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨnisɨpatamatiyatɨ sangisɨ ko andɨtisaiwɨtaihɨ nɨnɨ mmonɨtɨ gwɨnyaataate.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Isɨ nisɨ naisɨhiyaate, sandapɨ sahɨ mmonɨwise. Nɨnɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa asakaindɨ yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Esiyaahanda nanoaipasɨhɨ nɨnɨ netaayo. Iyataatɨ saiwa nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasatɨ mɨmaipɨnimatiwaiwa apɨpaahɨ aungwohaiwanda nisɨ andɨtatamɨ watɨpɨhandi nanɨtipɨhaahandɨ nɨnɨ nga wɨndɨ netɨ tɨmwaapwɨtɨtaahetahaiwa nɨngi nanoaipataise. Aihɨ kɨmandɨ kandapɨ nɨnɨ saindɨ mmonɨtɨ gwɨnyaataayo: Nɨnɨ wɨndɨ asohonɨnɨmetɨto, napwɨto ndo.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Sandɨ saimainjɨhɨ amɨ akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sandɨ: e wanɨ kɨmura nisapɨ ko napwɨto tatɨ Autaahaatɨho katatɨ gwɨnyaasurandaatisɨ nɨnɨ kapwɨtande ndɨ gwɨnyaataayo. Amɨ nɨnɨ sandɨ saindɨ gwɨnyaahohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ watɨpɨhonɨnisɨ nga andɨtitɨtondɨ wɨndɨ nɨwahonisapɨ minjatɨndɨ nehɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ watɨpɨho amɨ isɨhiya aimɨ napomahohiyɨhiyaisangi ahowimatɨ japɨhɨ numwaasɨhoetɨ nisɨ maarɨho ahiyatɨ koaisaahɨhɨ winjatɨtande, amɨ ko nɨngi nɨtatamanatɨ nga andɨtɨniwɨtando.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Iyataatɨ jɨhura nɨnɨ saindɨ napwɨtandɨ detɨtihɨhura Autaahaatɨho nɨngi japɨhɨ nanɨmaahore. Siyatɨ nɨngi japɨhɨ nanɨmaahosɨ wapa nɨngi netɨ mɨmaipɨnisatɨ nanopɨsasɨtandɨhapa nanoaipahonɨhura kaiwaatɨhapɨ ko nɨngi japɨhɨ nanɨmaitaise. Nanɨmaahotihɨ amɨ nɨngi wiwa netɨ nanopɨsasatɨ yaasɨhandɨ nanɨmɨtandɨhaiwa nanoaipahonɨhura Autaahaatɨho konɨhɨ japɨhɨ nanɨmaapɨ nutandɨ nɨnɨ Kopɨ watɨpɨndɨ gɨwunyaataayo.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ gaapundɨtaatɨwɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ: nisapɨ gaapundɨwɨse satɨtɨ nasɨsenataayo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya nisapɨ gaapundisaihɨ Autaahaatɨho gaahatɨ kiyatɨ kiyaamɨ gaapɨpatɨ atɨwisatɨ nɨngi netɨ nanopɨsasɨtandɨhaiwa wiwa nanoaipasɨwaiwaatɨhapɨ nanɨmaahonɨhɨ amɨ kandapɨ isɨhiya taahiyɨhiya Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undɨtaapo.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Iyataatɨ nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ maaritɨtɨ sandɨ kandaato. Isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ gaahonɨnɨ saasanotahonɨnɨ daindɨ bitondaayo ndo. Iyataatɨ amɨ sa pɨwa nɨnɨ katohɨmaapɨ nisɨ maarɨhoaisangi akɨte tatɨ gɨnunyaatataise. Amɨ sahɨhɨ aimɨ sawanaatɨ mmonɨwɨhiyaate. Nɨnɨ samɨ otɨhatɨhɨ tɨtɨhɨ saasanotahonɨnɨ Autaahaatɨho maaritirɨhɨretɨ samɨ ndɨhetɨ auta daindɨ bitohonɨho. Saindɨ daindɨ bitondaatɨ isɨhiya Autaahaatɨhoai mausonɨwɨhiya amɨtɨha gaaha gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ netɨ japepihɨrataamaayo. Owetise. Nehɨ nɨnɨ gaahandɨ wɨndɨ kamaindɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho nehɨ koaisunyaatɨ gaahatɨ kanisatɨ andɨtɨniwɨtandɨ kopɨ gɨwunyaataayo.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 — ausente —
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Isɨ amɨ sahɨ nisapɨ Porɨho ko nehɨ pɨwɨha etɨtaatɨndaaso tɨwɨ nɨnɨ napɨtɨ sangisɨ jasondo satohɨtɨmandapɨ gwɨnyaawaayowo? Amɨ nɨnɨhɨ wapa kaitandɨ gwɨnyaatɨ pɨwɨha wɨsasohɨrɨhɨretɨ utaaho wo Autaahaatɨhoai mausonaho kairɨhɨretɨ kiyataamaayo, amɨ sahɨ nisapɨ saiwɨ sɨretɨ gwɨnyaitaatɨwo. Aindɨ amɨ naasɨkura utaaho wo isɨhiyai saundatɨ: “Ye akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sandɨ kaito,” undatosatɨ amɨ nehɨ nɨwipɨhandɨ tanyaaha owehandɨ nepemaitatɨ satatɨ: “Owe. Nɨnɨ wɨndɨ sandɨ kamaito,” undisɨhomataindɨ kiyataamaayo. Owe. Nɨnɨ wɨndɨ saindɨ kamaindɨhonɨne.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Amɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho wapa kaitandɨ jɨhɨ pɨwɨha tɨmanatɨ sapa kaito tatɨ katimbɨpa nasisoaarɨ tɨtɨhɨ kapaahɨhɨ kiyahore. Aihɨ amɨ nisangi sɨkɨretɨ kiyataayo. Aindɨ nɨnɨ wɨndɨ apɨpaahɨ sandɨ: “Ye, kɨmandɨ nɨnɨ kaito,” ndosatɨ tanyaaha owehandɨ nepemaindɨ owe. Nɨnɨ sandɨ wɨndɨ kamaito ndɨ kandɨhonɨnɨmaahe. Owetise.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ Porɨhonɨnɨ Sairaasiyɨ Timoteyaisatɨ maasɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaaho Jisasɨ Kɨraisihopɨ katawaasasohɨha wɨndɨ motɨnatɨ namaasesɨpataha yaingwanaanɨ sangisɨ katawaasasɨhaamaayo. Nehɨ naasaahɨhɨ katawaasasɨhaayo. Iyataatɨ Kɨraisiho kopɨ Autaahaatɨho satatɨ Kɨraisiho setaho noaipatɨ amɨ siyahaiwa kaitaise tatɨ katirɨhɨrɨ kɨretɨ ketaho noaipatɨ amɨ wapa ketɨhapa kiyataise. Iyataatɨ Kɨraisiho Autaahaatɨhoai wɨndɨ apɨpaahɨ samundahore: “Ye, nɨnɨ kɨnyɨ maaritingɨtɨhandɨhɨhɨ kaitaano,” undatosatɨ ka nema wapa ko sawaho maaritimbɨpa kiyahomaahe. Owetise. Kɨraisihohɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ maaritingɨpɨpaahɨhɨ kaitaano,” undimbɨpa kapaahɨhɨ tɨtɨhɨ kiyahore.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Amɨ kɨmandɨ nɨnɨ apaapɨmaato. Nahataapa isɨhiyaisunɨ amɨ kiyaapunɨ kawitandɨ Autaahaatɨho jɨhɨ tɨmanatɨ katatɨ ahaimbɨpa Kɨraisiho netɨ isɨhiyai kapa nahataapa kawɨsatɨ gaamataise. Aihɨ amɨ sandɨ Kɨraisiho kaindɨndapɨ nyahɨ sataatɨ: “Ye, akɨte. Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ kawitandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katimbɨpa kapa kiyataise,” taatɨ Autaahaatɨhoai newaatɨ mepɨ autaahewaumwɨhaayo.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 — ausente —
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 — ausente —
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Wanɨ kɨma pɨwɨma nɨnɨ ketɨ japɨhɨ sangisenda namaasohɨtɨhandapɨhaare. Nɨnɨ sangisenda japɨhɨ ketɨ notaataahɨ amɨ maipɨhandɨ samɨhatɨhɨ ahotindɨhandapɨ pɨwɨha apɨpaahɨ watɨpɨha kasatisanɨhɨ amɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ yaasatɨ netɨ nasopɨsasɨnatɨ maipɨtɨtaihɨ kandapɨ nɨnɨ sangisenda japɨhɨ ketɨ kura namaaso. Iyataatɨ amɨ pɨwɨha sa nehɨ akɨtɨ akɨtɨhaanɨhɨ Autaahaatɨho ninjatɨ mmosɨhɨ nɨnɨ kandaato. Isɨ amɨ nɨnɨ jaipɨtisanaahɨ gaasɨ Autaahaatɨho nɨngi netɨ nanosasane.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ aimɨ andɨtitɨwɨ Jisaasihopɨ taawɨ nga gɨwunyaawaayopo. Saiwɨ sahɨ gɨwunyaawaayowɨ nɨnɨ sangisɨ sasatɨtɨ nɨnɨ Kɨraisihopɨ kandisasohɨpɨpa sapa sapaapɨ gwɨnyaapɨse satɨtandɨmaahe. Owe. Nɨnɨ nehɨ samɨ Kɨraisihopɨ aimɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ netɨ andɨtisaiwataayo amɨ sahɨ kiyaatɨnɨhɨ Kɨraisihopɨtɨha pɨwɨha akaaha andɨtitɨwɨ gɨwunyaapɨ maaritɨtaatɨwo.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.