2 Coríntios 1
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA
1 Nɨnɨ Porɨhonɨnɨ Kɨraisɨ Jisaasiho komɨ pɨwɨha awusaitandɨ kandatɨ naninyatɨ natanoaasisɨhonɨne. Nɨnɨ Kɨraisihomɨ pɨwɨha awusaitandɨ Autaahaatɨho maaritataatɨ nɨngi nanɨmahanatɨ pɨwɨha naninyatɨ netɨ natanoaasisɨhonɨne. Nɨnɨ sapɨ utɨpɨmo kɨmo jɨpatɨpiyataayo. Iyataatɨ nyamɨ naisoho Timoteho kɨmo nɨngisatɨ kɨmbɨhɨ maasɨ bindɨhaawɨ maisɨhoaaŋɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaamɨ aunahɨpa awaipatɨ sitihandɨ Korindɨhanda bimohiyɨhiyaatangisunɨ amɨ Autaahaatɨho isɨhiya komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ namɨhainjawɨhiya yapɨpatɨ Akaiyaahanda bimohiyɨhiya nahatiyaisunɨ ahoya gaahuraare satɨhaato.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia.
2 Iyaha nyamɨ Apɨho Autaahaatɨhounɨ amɨ nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihounɨ sangisɨ gaahandɨ kasimɨ nepɨ andɨtisaisaihɨ sahɨ wapaapɨ pɨhɨtɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨ amɨ samɨ maarɨho wɨndɨ notɨ nasatɨmaitandɨ yɨhoaaŋɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundɨha nunjenɨhaayo.
2 Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
3 Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaitɨhaawo. Amɨ kɨmɨ ko Autaahaatɨmo nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihomɨ Sapɨhoso. Iyatɨ amɨ ko Komɨ maarɨho asɨpiyatɨ tundindɨhandamɨ tanyaahosɨ nasisoaarɨ nyangi maarɨho asɨpinyisatɨ nyatatamanatɨ amɨ netɨ andɨtɨnyaiwahore.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Amɨ ko siyahosɨ nɨnɨ naaŋɨhaiwa nehonɨhura amɨ nɨngi ko Autaahaatɨho andɨtɨniwataise, amɨ isɨhiya usa naaŋɨhaiwa nesaihɨhiyai nɨnɨ katɨ kaindɨ amɨ andɨtɨwiwɨtando. Isɨ amɨ nɨngisɨ Autaahaatɨho netɨ andɨtɨnisɨpatamataindɨ kɨmɨ kɨretɨ isɨhiya usa kiya naaŋɨhandɨ nesaihɨhura nɨnɨ nga kiyai andɨtɨwiwɨto.
4 É ele que nos consola em toda a nossa tribulação, para que, pela consolação que nós mesmos recebemos de Deus, possamos consolar os que estiverem em qualquer espécie de tribulação.
5 Iyataatɨ amɨ Kɨraisiho Komɨ maarɨho ambɨpatɨ yaawɨhaiwa konɨhɨ nepɨ naipatamataindɨ nɨnɨ koai nɨwipinjohɨhonɨnisangi amɨ noaipatɨ Kɨraisihomɨhonɨnimatonɨhɨ isɨhiya nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa naninyawaayopo. Iyataahandɨ kandɨ amɨ nɨnɨ Kɨraisihomɨhonɨnɨtihɨ Autaahaatɨho konɨhɨ nɨngi taatɨ andɨtɨniwatɨ ninjatɨmɨ notaise.
5 Porque, assim como transbordam sobre nós os sofrimentos de Cristo, assim também por meio de Cristo transborda o nosso consolo.
6 Amɨ nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasatɨ mɨmaipɨnimatahaiwa taatɨ nehohɨwɨmaiwa apaapɨmaahe Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨnihonɨhɨ sahɨ nɨngi ninjaitaatɨwe. Ninjawaawɨ amɨ nyangisangi Porɨhoai Autaahaatɨho andɨtɨwisɨpatamatiyatɨ andɨtɨnyaiwɨtaiso tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨwunyaasaihɨ ko sangisɨ japɨhɨ nasamaatɨ andɨtɨsaihonɨhɨ sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nehohɨwaiwaapɨ sahɨ yaiwɨ wɨndɨ tɨmaamɨhaitaatɨwe. Iyataatɨ Autaahaatɨho nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasɨhaiwa nehohura andɨtɨnisɨtɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ sahɨ nɨngisɨ ninjawaawɨ satɨwɨ nyangisangi sɨkɨretɨ Porɨhoai Autaahaatɨho andɨtɨwisɨpatamatiyatɨ nyahɨ yaasɨhaiwa nesaihɨhura andɨtɨnyaiwɨtaiso tɨwɨ sahɨ andɨtitɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwe.
6 Se somos atribulados, é para o consolo e a salvação de vocês; se somos consolados, é também para o consolo de vocês. Esse consolo se torna eficaz na medida em que vocês suportam com paciência os mesmos sofrimentos que nós também suportamos.
7 Aihɨ amɨ nɨnɨ sapɨ saindɨ kiya yaawɨhaiwa newaahandɨ kandɨ kiyaanɨhɨ watɨpɨtɨwɨ bitoaitaapo ndɨ gisunyaataayo. Amɨ sandɨ apaapɨmaahe sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nɨnɨ nehohɨpatamataiwɨ nesaihɨ Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨnisɨpatamatiyatɨ sangisɨ ko andɨtisaiwɨtaihɨ nɨnɨ mmonɨtɨ gwɨnyaataate.
7 A nossa esperança em relação a vocês é sólida, sabendo que, assim como vocês são participantes dos sofrimentos, assim também serão participantes da consolação.
8 Isɨ nisɨ naisɨhiyaate, sandapɨ sahɨ mmonɨwise. Nɨnɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa asakaindɨ yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Esiyaahanda nanoaipasɨhɨ nɨnɨ netaayo. Iyataatɨ saiwa nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasatɨ mɨmaipɨnimatiwaiwa apɨpaahɨ aungwohaiwanda nisɨ andɨtatamɨ watɨpɨhandi nanɨtipɨhaahandɨ nɨnɨ nga wɨndɨ netɨ tɨmwaapwɨtɨtaahetahaiwa nɨngi nanoaipataise. Aihɨ kɨmandɨ kandapɨ nɨnɨ saindɨ mmonɨtɨ gwɨnyaataayo: Nɨnɨ wɨndɨ asohonɨnɨmetɨto, napwɨto ndo.
8 Porque não queremos, irmãos, que vocês fiquem sem saber que tipo de tribulação nos sobreveio na província da Ásia. Foi algo acima das nossas forças, a ponto de perdermos a esperança até da própria vida.
9 Sandɨ saimainjɨhɨ amɨ akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sandɨ: e wanɨ kɨmura nisapɨ ko napwɨto tatɨ Autaahaatɨho katatɨ gwɨnyaasurandaatisɨ nɨnɨ kapwɨtande ndɨ gwɨnyaataayo. Amɨ nɨnɨ sandɨ saindɨ gwɨnyaahohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ watɨpɨhonɨnisɨ nga andɨtitɨtondɨ wɨndɨ nɨwahonisapɨ minjatɨndɨ nehɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ watɨpɨho amɨ isɨhiya aimɨ napomahohiyɨhiyaisangi ahowimatɨ japɨhɨ numwaasɨhoetɨ nisɨ maarɨho ahiyatɨ koaisaahɨhɨ winjatɨtande, amɨ ko nɨngi nɨtatamanatɨ nga andɨtɨniwɨtando.
9 De fato, tivemos em nós mesmos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, e sim no Deus que ressuscita os mortos,
10 Iyataatɨ jɨhura nɨnɨ saindɨ napwɨtandɨ detɨtihɨhura Autaahaatɨho nɨngi japɨhɨ nanɨmaahore. Siyatɨ nɨngi japɨhɨ nanɨmaahosɨ wapa nɨngi netɨ mɨmaipɨnisatɨ nanopɨsasɨtandɨhapa nanoaipahonɨhura kaiwaatɨhapɨ ko nɨngi japɨhɨ nanɨmaitaise. Nanɨmaahotihɨ amɨ nɨngi wiwa netɨ nanopɨsasatɨ yaasɨhandɨ nanɨmɨtandɨhaiwa nanoaipahonɨhura Autaahaatɨho konɨhɨ japɨhɨ nanɨmaapɨ nutandɨ nɨnɨ Kopɨ watɨpɨndɨ gɨwunyaataayo.
10 o qual nos livrou e ainda livrará de tão grande morte. Nele temos esperado que ainda continuará a nos livrar,
11 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ gaapundɨtaatɨwɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ: nisapɨ gaapundɨwɨse satɨtɨ nasɨsenataayo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya nisapɨ gaapundisaihɨ Autaahaatɨho gaahatɨ kiyatɨ kiyaamɨ gaapɨpatɨ atɨwisatɨ nɨngi netɨ nanopɨsasɨtandɨhaiwa wiwa nanoaipasɨwaiwaatɨhapɨ nanɨmaahonɨhɨ amɨ kandapɨ isɨhiya taahiyɨhiya Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undɨtaapo.
11 enquanto vocês nos ajudam com orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a Deus a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio da súplica de muitos.
12 Iyataatɨ nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ maaritɨtɨ sandɨ kandaato. Isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ gaahonɨnɨ saasanotahonɨnɨ daindɨ bitondaayo ndo. Iyataatɨ amɨ sa pɨwa nɨnɨ katohɨmaapɨ nisɨ maarɨhoaisangi akɨte tatɨ gɨnunyaatataise. Amɨ sahɨhɨ aimɨ sawanaatɨ mmonɨwɨhiyaate. Nɨnɨ samɨ otɨhatɨhɨ tɨtɨhɨ saasanotahonɨnɨ Autaahaatɨho maaritirɨhɨretɨ samɨ ndɨhetɨ auta daindɨ bitohonɨho. Saindɨ daindɨ bitondaatɨ isɨhiya Autaahaatɨhoai mausonɨwɨhiya amɨtɨha gaaha gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ netɨ japepihɨrataamaayo. Owetise. Nehɨ nɨnɨ gaahandɨ wɨndɨ kamaindɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho nehɨ koaisunyaatɨ gaahatɨ kanisatɨ andɨtɨniwɨtandɨ kopɨ gɨwunyaataayo.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas na graça divina, temos vivido no mundo, especialmente em relação a vocês.
13 — ausente —
13 Porque nenhuma outra coisa escrevemos para vocês, a não ser aquilo que vocês leem e entendem. E espero que vocês entendam completamente,
14 — ausente —
14 como também já nos entenderam em parte, que seremos a glória de vocês, assim como vocês também serão a nossa glória no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 — ausente —
15 Com esta confiança, eu queria primeiro ir encontrar-me com vocês, para que tivessem um segundo benefício.
16 — ausente —
16 Queria, ao passar por aí, dirigir-me à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me com vocês, sendo então encaminhado por vocês para a Judeia.
17 Isɨ amɨ sahɨ nisapɨ Porɨho ko nehɨ pɨwɨha etɨtaatɨndaaso tɨwɨ nɨnɨ napɨtɨ sangisɨ jasondo satohɨtɨmandapɨ gwɨnyaawaayowo? Amɨ nɨnɨhɨ wapa kaitandɨ gwɨnyaatɨ pɨwɨha wɨsasohɨrɨhɨretɨ utaaho wo Autaahaatɨhoai mausonaho kairɨhɨretɨ kiyataamaayo, amɨ sahɨ nisapɨ saiwɨ sɨretɨ gwɨnyaitaatɨwo. Aindɨ amɨ naasɨkura utaaho wo isɨhiyai saundatɨ: “Ye akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sandɨ kaito,” undatosatɨ amɨ nehɨ nɨwipɨhandɨ tanyaaha owehandɨ nepemaitatɨ satatɨ: “Owe. Nɨnɨ wɨndɨ sandɨ kamaito,” undisɨhomataindɨ kiyataamaayo. Owe. Nɨnɨ wɨndɨ saindɨ kamaindɨhonɨne.
17 Ora, ao querer isso, será que agi com leviandade? Ou, ao tomar decisões, será que decido segundo a carne, de modo que haja em mim, simultaneamente, o “sim, sim” e o “não, não”?
18 Amɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho wapa kaitandɨ jɨhɨ pɨwɨha tɨmanatɨ sapa kaito tatɨ katimbɨpa nasisoaarɨ tɨtɨhɨ kapaahɨhɨ kiyahore. Aihɨ amɨ nisangi sɨkɨretɨ kiyataayo. Aindɨ nɨnɨ wɨndɨ apɨpaahɨ sandɨ: “Ye, kɨmandɨ nɨnɨ kaito,” ndosatɨ tanyaaha owehandɨ nepemaindɨ owe. Nɨnɨ sandɨ wɨndɨ kamaito ndɨ kandɨhonɨnɨmaahe. Owetise.
18 Mas, como Deus é fiel, a nossa palavra, dirigida a vocês, não é “sim e não”.
19 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ Porɨhonɨnɨ Sairaasiyɨ Timoteyaisatɨ maasɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaaho Jisasɨ Kɨraisihopɨ katawaasasohɨha wɨndɨ motɨnatɨ namaasesɨpataha yaingwanaanɨ sangisɨ katawaasasɨhaamaayo. Nehɨ naasaahɨhɨ katawaasasɨhaayo. Iyataatɨ Kɨraisiho kopɨ Autaahaatɨho satatɨ Kɨraisiho setaho noaipatɨ amɨ siyahaiwa kaitaise tatɨ katirɨhɨrɨ kɨretɨ ketaho noaipatɨ amɨ wapa ketɨhapa kiyataise. Iyataatɨ Kɨraisiho Autaahaatɨhoai wɨndɨ apɨpaahɨ samundahore: “Ye, nɨnɨ kɨnyɨ maaritingɨtɨhandɨhɨhɨ kaitaano,” undatosatɨ ka nema wapa ko sawaho maaritimbɨpa kiyahomaahe. Owetise. Kɨraisihohɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ maaritingɨpɨpaahɨhɨ kaitaano,” undimbɨpa kapaahɨhɨ tɨtɨhɨ kiyahore.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi anunciado entre vocês por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi “sim e não”; pelo contrário, nele sempre houve o “sim”.
20 Amɨ kɨmandɨ nɨnɨ apaapɨmaato. Nahataapa isɨhiyaisunɨ amɨ kiyaapunɨ kawitandɨ Autaahaatɨho jɨhɨ tɨmanatɨ katatɨ ahaimbɨpa Kɨraisiho netɨ isɨhiyai kapa nahataapa kawɨsatɨ gaamataise. Aihɨ amɨ sandɨ Kɨraisiho kaindɨndapɨ nyahɨ sataatɨ: “Ye, akɨte. Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ kawitandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katimbɨpa kapa kiyataise,” taatɨ Autaahaatɨhoai newaatɨ mepɨ autaahewaumwɨhaayo.
20 Porque todas as promessas de Deus têm nele o “sim”. Por isso, também por meio dele se diz o “amém” para glória de Deus, por meio de nós.
21 — ausente —
21 Mas aquele que nos confirma juntamente com vocês em Cristo e que nos ungiu é Deus,
22 — ausente —
22 que também pôs o seu selo em nós e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Wanɨ kɨma pɨwɨma nɨnɨ ketɨ japɨhɨ sangisenda namaasohɨtɨhandapɨhaare. Nɨnɨ sangisenda japɨhɨ ketɨ notaataahɨ amɨ maipɨhandɨ samɨhatɨhɨ ahotindɨhandapɨ pɨwɨha apɨpaahɨ watɨpɨha kasatisanɨhɨ amɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ yaasatɨ netɨ nasopɨsasɨnatɨ maipɨtɨtaihɨ kandapɨ nɨnɨ sangisenda japɨhɨ ketɨ kura namaaso. Iyataatɨ amɨ pɨwɨha sa nehɨ akɨtɨ akɨtɨhaanɨhɨ Autaahaatɨho ninjatɨ mmosɨhɨ nɨnɨ kandaato. Isɨ amɨ nɨnɨ jaipɨtisanaahɨ gaasɨ Autaahaatɨho nɨngi netɨ nanosasane.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo Deus por testemunha de que foi para poupar vocês que ainda não voltei a Corinto.
24 Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ aimɨ andɨtitɨwɨ Jisaasihopɨ taawɨ nga gɨwunyaawaayopo. Saiwɨ sahɨ gɨwunyaawaayowɨ nɨnɨ sangisɨ sasatɨtɨ nɨnɨ Kɨraisihopɨ kandisasohɨpɨpa sapa sapaapɨ gwɨnyaapɨse satɨtandɨmaahe. Owe. Nɨnɨ nehɨ samɨ Kɨraisihopɨ aimɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ netɨ andɨtisaiwataayo amɨ sahɨ kiyaatɨnɨhɨ Kɨraisihopɨtɨha pɨwɨha akaaha andɨtitɨwɨ gɨwunyaapɨ maaritɨtaatɨwo.
24 Não que tenhamos domínio sobre a fé que vocês têm, mas porque somos cooperadores da alegria de vocês. Porque, pela fé, vocês estão firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.