2 Coríntios 1

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nɨnɨ Porɨhonɨnɨ Kɨraisɨ Jisaasiho komɨ pɨwɨha awusaitandɨ kandatɨ naninyatɨ natanoaasisɨhonɨne. Nɨnɨ Kɨraisihomɨ pɨwɨha awusaitandɨ Autaahaatɨho maaritataatɨ nɨngi nanɨmahanatɨ pɨwɨha naninyatɨ netɨ natanoaasisɨhonɨne. Nɨnɨ sapɨ utɨpɨmo kɨmo jɨpatɨpiyataayo. Iyataatɨ nyamɨ naisoho Timoteho kɨmo nɨngisatɨ kɨmbɨhɨ maasɨ bindɨhaawɨ maisɨhoaaŋɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaamɨ aunahɨpa awaipatɨ sitihandɨ Korindɨhanda bimohiyɨhiyaatangisunɨ amɨ Autaahaatɨho isɨhiya komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ namɨhainjawɨhiya yapɨpatɨ Akaiyaahanda bimohiyɨhiya nahatiyaisunɨ ahoya gaahuraare satɨhaato.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Iyaha nyamɨ Apɨho Autaahaatɨhounɨ amɨ nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihounɨ sangisɨ gaahandɨ kasimɨ nepɨ andɨtisaisaihɨ sahɨ wapaapɨ pɨhɨtɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨ amɨ samɨ maarɨho wɨndɨ notɨ nasatɨmaitandɨ yɨhoaaŋɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundɨha nunjenɨhaayo.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaitɨhaawo. Amɨ kɨmɨ ko Autaahaatɨmo nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihomɨ Sapɨhoso. Iyatɨ amɨ ko Komɨ maarɨho asɨpiyatɨ tundindɨhandamɨ tanyaahosɨ nasisoaarɨ nyangi maarɨho asɨpinyisatɨ nyatatamanatɨ amɨ netɨ andɨtɨnyaiwahore.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Amɨ ko siyahosɨ nɨnɨ naaŋɨhaiwa nehonɨhura amɨ nɨngi ko Autaahaatɨho andɨtɨniwataise, amɨ isɨhiya usa naaŋɨhaiwa nesaihɨhiyai nɨnɨ katɨ kaindɨ amɨ andɨtɨwiwɨtando. Isɨ amɨ nɨngisɨ Autaahaatɨho netɨ andɨtɨnisɨpatamataindɨ kɨmɨ kɨretɨ isɨhiya usa kiya naaŋɨhandɨ nesaihɨhura nɨnɨ nga kiyai andɨtɨwiwɨto.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Iyataatɨ amɨ Kɨraisiho Komɨ maarɨho ambɨpatɨ yaawɨhaiwa konɨhɨ nepɨ naipatamataindɨ nɨnɨ koai nɨwipinjohɨhonɨnisangi amɨ noaipatɨ Kɨraisihomɨhonɨnimatonɨhɨ isɨhiya nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa naninyawaayopo. Iyataahandɨ kandɨ amɨ nɨnɨ Kɨraisihomɨhonɨnɨtihɨ Autaahaatɨho konɨhɨ nɨngi taatɨ andɨtɨniwatɨ ninjatɨmɨ notaise.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Amɨ nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasatɨ mɨmaipɨnimatahaiwa taatɨ nehohɨwɨmaiwa apaapɨmaahe Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨnihonɨhɨ sahɨ nɨngi ninjaitaatɨwe. Ninjawaawɨ amɨ nyangisangi Porɨhoai Autaahaatɨho andɨtɨwisɨpatamatiyatɨ andɨtɨnyaiwɨtaiso tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨwunyaasaihɨ ko sangisɨ japɨhɨ nasamaatɨ andɨtɨsaihonɨhɨ sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nehohɨwaiwaapɨ sahɨ yaiwɨ wɨndɨ tɨmaamɨhaitaatɨwe. Iyataatɨ Autaahaatɨho nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasɨhaiwa nehohura andɨtɨnisɨtɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ sahɨ nɨngisɨ ninjawaawɨ satɨwɨ nyangisangi sɨkɨretɨ Porɨhoai Autaahaatɨho andɨtɨwisɨpatamatiyatɨ nyahɨ yaasɨhaiwa nesaihɨhura andɨtɨnyaiwɨtaiso tɨwɨ sahɨ andɨtitɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwe.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Aihɨ amɨ nɨnɨ sapɨ saindɨ kiya yaawɨhaiwa newaahandɨ kandɨ kiyaanɨhɨ watɨpɨtɨwɨ bitoaitaapo ndɨ gisunyaataayo. Amɨ sandɨ apaapɨmaahe sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nɨnɨ nehohɨpatamataiwɨ nesaihɨ Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨnisɨpatamatiyatɨ sangisɨ ko andɨtisaiwɨtaihɨ nɨnɨ mmonɨtɨ gwɨnyaataate.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Isɨ nisɨ naisɨhiyaate, sandapɨ sahɨ mmonɨwise. Nɨnɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa asakaindɨ yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Esiyaahanda nanoaipasɨhɨ nɨnɨ netaayo. Iyataatɨ saiwa nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasatɨ mɨmaipɨnimatiwaiwa apɨpaahɨ aungwohaiwanda nisɨ andɨtatamɨ watɨpɨhandi nanɨtipɨhaahandɨ nɨnɨ nga wɨndɨ netɨ tɨmwaapwɨtɨtaahetahaiwa nɨngi nanoaipataise. Aihɨ kɨmandɨ kandapɨ nɨnɨ saindɨ mmonɨtɨ gwɨnyaataayo: Nɨnɨ wɨndɨ asohonɨnɨmetɨto, napwɨto ndo.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Sandɨ saimainjɨhɨ amɨ akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sandɨ: e wanɨ kɨmura nisapɨ ko napwɨto tatɨ Autaahaatɨho katatɨ gwɨnyaasurandaatisɨ nɨnɨ kapwɨtande ndɨ gwɨnyaataayo. Amɨ nɨnɨ sandɨ saindɨ gwɨnyaahohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ watɨpɨhonɨnisɨ nga andɨtitɨtondɨ wɨndɨ nɨwahonisapɨ minjatɨndɨ nehɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ watɨpɨho amɨ isɨhiya aimɨ napomahohiyɨhiyaisangi ahowimatɨ japɨhɨ numwaasɨhoetɨ nisɨ maarɨho ahiyatɨ koaisaahɨhɨ winjatɨtande, amɨ ko nɨngi nɨtatamanatɨ nga andɨtɨniwɨtando.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Iyataatɨ jɨhura nɨnɨ saindɨ napwɨtandɨ detɨtihɨhura Autaahaatɨho nɨngi japɨhɨ nanɨmaahore. Siyatɨ nɨngi japɨhɨ nanɨmaahosɨ wapa nɨngi netɨ mɨmaipɨnisatɨ nanopɨsasɨtandɨhapa nanoaipahonɨhura kaiwaatɨhapɨ ko nɨngi japɨhɨ nanɨmaitaise. Nanɨmaahotihɨ amɨ nɨngi wiwa netɨ nanopɨsasatɨ yaasɨhandɨ nanɨmɨtandɨhaiwa nanoaipahonɨhura Autaahaatɨho konɨhɨ japɨhɨ nanɨmaapɨ nutandɨ nɨnɨ Kopɨ watɨpɨndɨ gɨwunyaataayo.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ gaapundɨtaatɨwɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ: nisapɨ gaapundɨwɨse satɨtɨ nasɨsenataayo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya nisapɨ gaapundisaihɨ Autaahaatɨho gaahatɨ kiyatɨ kiyaamɨ gaapɨpatɨ atɨwisatɨ nɨngi netɨ nanopɨsasɨtandɨhaiwa wiwa nanoaipasɨwaiwaatɨhapɨ nanɨmaahonɨhɨ amɨ kandapɨ isɨhiya taahiyɨhiya Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undɨtaapo.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Iyataatɨ nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ maaritɨtɨ sandɨ kandaato. Isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ gaahonɨnɨ saasanotahonɨnɨ daindɨ bitondaayo ndo. Iyataatɨ amɨ sa pɨwa nɨnɨ katohɨmaapɨ nisɨ maarɨhoaisangi akɨte tatɨ gɨnunyaatataise. Amɨ sahɨhɨ aimɨ sawanaatɨ mmonɨwɨhiyaate. Nɨnɨ samɨ otɨhatɨhɨ tɨtɨhɨ saasanotahonɨnɨ Autaahaatɨho maaritirɨhɨretɨ samɨ ndɨhetɨ auta daindɨ bitohonɨho. Saindɨ daindɨ bitondaatɨ isɨhiya Autaahaatɨhoai mausonɨwɨhiya amɨtɨha gaaha gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ netɨ japepihɨrataamaayo. Owetise. Nehɨ nɨnɨ gaahandɨ wɨndɨ kamaindɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho nehɨ koaisunyaatɨ gaahatɨ kanisatɨ andɨtɨniwɨtandɨ kopɨ gɨwunyaataayo.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 — ausente —
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 — ausente —
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Isɨ amɨ sahɨ nisapɨ Porɨho ko nehɨ pɨwɨha etɨtaatɨndaaso tɨwɨ nɨnɨ napɨtɨ sangisɨ jasondo satohɨtɨmandapɨ gwɨnyaawaayowo? Amɨ nɨnɨhɨ wapa kaitandɨ gwɨnyaatɨ pɨwɨha wɨsasohɨrɨhɨretɨ utaaho wo Autaahaatɨhoai mausonaho kairɨhɨretɨ kiyataamaayo, amɨ sahɨ nisapɨ saiwɨ sɨretɨ gwɨnyaitaatɨwo. Aindɨ amɨ naasɨkura utaaho wo isɨhiyai saundatɨ: “Ye akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sandɨ kaito,” undatosatɨ amɨ nehɨ nɨwipɨhandɨ tanyaaha owehandɨ nepemaitatɨ satatɨ: “Owe. Nɨnɨ wɨndɨ sandɨ kamaito,” undisɨhomataindɨ kiyataamaayo. Owe. Nɨnɨ wɨndɨ saindɨ kamaindɨhonɨne.
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Amɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho wapa kaitandɨ jɨhɨ pɨwɨha tɨmanatɨ sapa kaito tatɨ katimbɨpa nasisoaarɨ tɨtɨhɨ kapaahɨhɨ kiyahore. Aihɨ amɨ nisangi sɨkɨretɨ kiyataayo. Aindɨ nɨnɨ wɨndɨ apɨpaahɨ sandɨ: “Ye, kɨmandɨ nɨnɨ kaito,” ndosatɨ tanyaaha owehandɨ nepemaindɨ owe. Nɨnɨ sandɨ wɨndɨ kamaito ndɨ kandɨhonɨnɨmaahe. Owetise.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ Porɨhonɨnɨ Sairaasiyɨ Timoteyaisatɨ maasɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaaho Jisasɨ Kɨraisihopɨ katawaasasohɨha wɨndɨ motɨnatɨ namaasesɨpataha yaingwanaanɨ sangisɨ katawaasasɨhaamaayo. Nehɨ naasaahɨhɨ katawaasasɨhaayo. Iyataatɨ Kɨraisiho kopɨ Autaahaatɨho satatɨ Kɨraisiho setaho noaipatɨ amɨ siyahaiwa kaitaise tatɨ katirɨhɨrɨ kɨretɨ ketaho noaipatɨ amɨ wapa ketɨhapa kiyataise. Iyataatɨ Kɨraisiho Autaahaatɨhoai wɨndɨ apɨpaahɨ samundahore: “Ye, nɨnɨ kɨnyɨ maaritingɨtɨhandɨhɨhɨ kaitaano,” undatosatɨ ka nema wapa ko sawaho maaritimbɨpa kiyahomaahe. Owetise. Kɨraisihohɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ maaritingɨpɨpaahɨhɨ kaitaano,” undimbɨpa kapaahɨhɨ tɨtɨhɨ kiyahore.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Amɨ kɨmandɨ nɨnɨ apaapɨmaato. Nahataapa isɨhiyaisunɨ amɨ kiyaapunɨ kawitandɨ Autaahaatɨho jɨhɨ tɨmanatɨ katatɨ ahaimbɨpa Kɨraisiho netɨ isɨhiyai kapa nahataapa kawɨsatɨ gaamataise. Aihɨ amɨ sandɨ Kɨraisiho kaindɨndapɨ nyahɨ sataatɨ: “Ye, akɨte. Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ kawitandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katimbɨpa kapa kiyataise,” taatɨ Autaahaatɨhoai newaatɨ mepɨ autaahewaumwɨhaayo.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 — ausente —
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 — ausente —
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Wanɨ kɨma pɨwɨma nɨnɨ ketɨ japɨhɨ sangisenda namaasohɨtɨhandapɨhaare. Nɨnɨ sangisenda japɨhɨ ketɨ notaataahɨ amɨ maipɨhandɨ samɨhatɨhɨ ahotindɨhandapɨ pɨwɨha apɨpaahɨ watɨpɨha kasatisanɨhɨ amɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ yaasatɨ netɨ nasopɨsasɨnatɨ maipɨtɨtaihɨ kandapɨ nɨnɨ sangisenda japɨhɨ ketɨ kura namaaso. Iyataatɨ amɨ pɨwɨha sa nehɨ akɨtɨ akɨtɨhaanɨhɨ Autaahaatɨho ninjatɨ mmosɨhɨ nɨnɨ kandaato. Isɨ amɨ nɨnɨ jaipɨtisanaahɨ gaasɨ Autaahaatɨho nɨngi netɨ nanosasane.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ aimɨ andɨtitɨwɨ Jisaasihopɨ taawɨ nga gɨwunyaawaayopo. Saiwɨ sahɨ gɨwunyaawaayowɨ nɨnɨ sangisɨ sasatɨtɨ nɨnɨ Kɨraisihopɨ kandisasohɨpɨpa sapa sapaapɨ gwɨnyaapɨse satɨtandɨmaahe. Owe. Nɨnɨ nehɨ samɨ Kɨraisihopɨ aimɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ netɨ andɨtisaiwataayo amɨ sahɨ kiyaatɨnɨhɨ Kɨraisihopɨtɨha pɨwɨha akaaha andɨtitɨwɨ gɨwunyaapɨ maaritɨtaatɨwo.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.