2 Coríntios 1
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Nɨnɨ Porɨhonɨnɨ Kɨraisɨ Jisaasiho komɨ pɨwɨha awusaitandɨ kandatɨ naninyatɨ natanoaasisɨhonɨne. Nɨnɨ Kɨraisihomɨ pɨwɨha awusaitandɨ Autaahaatɨho maaritataatɨ nɨngi nanɨmahanatɨ pɨwɨha naninyatɨ netɨ natanoaasisɨhonɨne. Nɨnɨ sapɨ utɨpɨmo kɨmo jɨpatɨpiyataayo. Iyataatɨ nyamɨ naisoho Timoteho kɨmo nɨngisatɨ kɨmbɨhɨ maasɨ bindɨhaawɨ maisɨhoaaŋɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaamɨ aunahɨpa awaipatɨ sitihandɨ Korindɨhanda bimohiyɨhiyaatangisunɨ amɨ Autaahaatɨho isɨhiya komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ namɨhainjawɨhiya yapɨpatɨ Akaiyaahanda bimohiyɨhiya nahatiyaisunɨ ahoya gaahuraare satɨhaato.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Iyaha nyamɨ Apɨho Autaahaatɨhounɨ amɨ nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihounɨ sangisɨ gaahandɨ kasimɨ nepɨ andɨtisaisaihɨ sahɨ wapaapɨ pɨhɨtɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨ amɨ samɨ maarɨho wɨndɨ notɨ nasatɨmaitandɨ yɨhoaaŋɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundɨha nunjenɨhaayo.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaitɨhaawo. Amɨ kɨmɨ ko Autaahaatɨmo nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihomɨ Sapɨhoso. Iyatɨ amɨ ko Komɨ maarɨho asɨpiyatɨ tundindɨhandamɨ tanyaahosɨ nasisoaarɨ nyangi maarɨho asɨpinyisatɨ nyatatamanatɨ amɨ netɨ andɨtɨnyaiwahore.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Amɨ ko siyahosɨ nɨnɨ naaŋɨhaiwa nehonɨhura amɨ nɨngi ko Autaahaatɨho andɨtɨniwataise, amɨ isɨhiya usa naaŋɨhaiwa nesaihɨhiyai nɨnɨ katɨ kaindɨ amɨ andɨtɨwiwɨtando. Isɨ amɨ nɨngisɨ Autaahaatɨho netɨ andɨtɨnisɨpatamataindɨ kɨmɨ kɨretɨ isɨhiya usa kiya naaŋɨhandɨ nesaihɨhura nɨnɨ nga kiyai andɨtɨwiwɨto.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Iyataatɨ amɨ Kɨraisiho Komɨ maarɨho ambɨpatɨ yaawɨhaiwa konɨhɨ nepɨ naipatamataindɨ nɨnɨ koai nɨwipinjohɨhonɨnisangi amɨ noaipatɨ Kɨraisihomɨhonɨnimatonɨhɨ isɨhiya nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa naninyawaayopo. Iyataahandɨ kandɨ amɨ nɨnɨ Kɨraisihomɨhonɨnɨtihɨ Autaahaatɨho konɨhɨ nɨngi taatɨ andɨtɨniwatɨ ninjatɨmɨ notaise.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Amɨ nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasatɨ mɨmaipɨnimatahaiwa taatɨ nehohɨwɨmaiwa apaapɨmaahe Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨnihonɨhɨ sahɨ nɨngi ninjaitaatɨwe. Ninjawaawɨ amɨ nyangisangi Porɨhoai Autaahaatɨho andɨtɨwisɨpatamatiyatɨ andɨtɨnyaiwɨtaiso tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨwunyaasaihɨ ko sangisɨ japɨhɨ nasamaatɨ andɨtɨsaihonɨhɨ sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nehohɨwaiwaapɨ sahɨ yaiwɨ wɨndɨ tɨmaamɨhaitaatɨwe. Iyataatɨ Autaahaatɨho nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasɨhaiwa nehohura andɨtɨnisɨtɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ sahɨ nɨngisɨ ninjawaawɨ satɨwɨ nyangisangi sɨkɨretɨ Porɨhoai Autaahaatɨho andɨtɨwisɨpatamatiyatɨ nyahɨ yaasɨhaiwa nesaihɨhura andɨtɨnyaiwɨtaiso tɨwɨ sahɨ andɨtitɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwe.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Aihɨ amɨ nɨnɨ sapɨ saindɨ kiya yaawɨhaiwa newaahandɨ kandɨ kiyaanɨhɨ watɨpɨtɨwɨ bitoaitaapo ndɨ gisunyaataayo. Amɨ sandɨ apaapɨmaahe sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nɨnɨ nehohɨpatamataiwɨ nesaihɨ Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨnisɨpatamatiyatɨ sangisɨ ko andɨtisaiwɨtaihɨ nɨnɨ mmonɨtɨ gwɨnyaataate.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Isɨ nisɨ naisɨhiyaate, sandapɨ sahɨ mmonɨwise. Nɨnɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhaiwa asakaindɨ yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Esiyaahanda nanoaipasɨhɨ nɨnɨ netaayo. Iyataatɨ saiwa nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasatɨ mɨmaipɨnimatiwaiwa apɨpaahɨ aungwohaiwanda nisɨ andɨtatamɨ watɨpɨhandi nanɨtipɨhaahandɨ nɨnɨ nga wɨndɨ netɨ tɨmwaapwɨtɨtaahetahaiwa nɨngi nanoaipataise. Aihɨ kɨmandɨ kandapɨ nɨnɨ saindɨ mmonɨtɨ gwɨnyaataayo: Nɨnɨ wɨndɨ asohonɨnɨmetɨto, napwɨto ndo.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Sandɨ saimainjɨhɨ amɨ akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sandɨ: e wanɨ kɨmura nisapɨ ko napwɨto tatɨ Autaahaatɨho katatɨ gwɨnyaasurandaatisɨ nɨnɨ kapwɨtande ndɨ gwɨnyaataayo. Amɨ nɨnɨ sandɨ saindɨ gwɨnyaahohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ watɨpɨhonɨnisɨ nga andɨtitɨtondɨ wɨndɨ nɨwahonisapɨ minjatɨndɨ nehɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ watɨpɨho amɨ isɨhiya aimɨ napomahohiyɨhiyaisangi ahowimatɨ japɨhɨ numwaasɨhoetɨ nisɨ maarɨho ahiyatɨ koaisaahɨhɨ winjatɨtande, amɨ ko nɨngi nɨtatamanatɨ nga andɨtɨniwɨtando.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Iyataatɨ jɨhura nɨnɨ saindɨ napwɨtandɨ detɨtihɨhura Autaahaatɨho nɨngi japɨhɨ nanɨmaahore. Siyatɨ nɨngi japɨhɨ nanɨmaahosɨ wapa nɨngi netɨ mɨmaipɨnisatɨ nanopɨsasɨtandɨhapa nanoaipahonɨhura kaiwaatɨhapɨ ko nɨngi japɨhɨ nanɨmaitaise. Nanɨmaahotihɨ amɨ nɨngi wiwa netɨ nanopɨsasatɨ yaasɨhandɨ nanɨmɨtandɨhaiwa nanoaipahonɨhura Autaahaatɨho konɨhɨ japɨhɨ nanɨmaapɨ nutandɨ nɨnɨ Kopɨ watɨpɨndɨ gɨwunyaataayo.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ gaapundɨtaatɨwɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ: nisapɨ gaapundɨwɨse satɨtɨ nasɨsenataayo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya nisapɨ gaapundisaihɨ Autaahaatɨho gaahatɨ kiyatɨ kiyaamɨ gaapɨpatɨ atɨwisatɨ nɨngi netɨ nanopɨsasɨtandɨhaiwa wiwa nanoaipasɨwaiwaatɨhapɨ nanɨmaahonɨhɨ amɨ kandapɨ isɨhiya taahiyɨhiya Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undɨtaapo.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Iyataatɨ nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ maaritɨtɨ sandɨ kandaato. Isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ gaahonɨnɨ saasanotahonɨnɨ daindɨ bitondaayo ndo. Iyataatɨ amɨ sa pɨwa nɨnɨ katohɨmaapɨ nisɨ maarɨhoaisangi akɨte tatɨ gɨnunyaatataise. Amɨ sahɨhɨ aimɨ sawanaatɨ mmonɨwɨhiyaate. Nɨnɨ samɨ otɨhatɨhɨ tɨtɨhɨ saasanotahonɨnɨ Autaahaatɨho maaritirɨhɨretɨ samɨ ndɨhetɨ auta daindɨ bitohonɨho. Saindɨ daindɨ bitondaatɨ isɨhiya Autaahaatɨhoai mausonɨwɨhiya amɨtɨha gaaha gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ netɨ japepihɨrataamaayo. Owetise. Nehɨ nɨnɨ gaahandɨ wɨndɨ kamaindɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho nehɨ koaisunyaatɨ gaahatɨ kanisatɨ andɨtɨniwɨtandɨ kopɨ gɨwunyaataayo.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 — ausente —
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 — ausente —
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 — ausente —
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 — ausente —
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Isɨ amɨ sahɨ nisapɨ Porɨho ko nehɨ pɨwɨha etɨtaatɨndaaso tɨwɨ nɨnɨ napɨtɨ sangisɨ jasondo satohɨtɨmandapɨ gwɨnyaawaayowo? Amɨ nɨnɨhɨ wapa kaitandɨ gwɨnyaatɨ pɨwɨha wɨsasohɨrɨhɨretɨ utaaho wo Autaahaatɨhoai mausonaho kairɨhɨretɨ kiyataamaayo, amɨ sahɨ nisapɨ saiwɨ sɨretɨ gwɨnyaitaatɨwo. Aindɨ amɨ naasɨkura utaaho wo isɨhiyai saundatɨ: “Ye akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sandɨ kaito,” undatosatɨ amɨ nehɨ nɨwipɨhandɨ tanyaaha owehandɨ nepemaitatɨ satatɨ: “Owe. Nɨnɨ wɨndɨ sandɨ kamaito,” undisɨhomataindɨ kiyataamaayo. Owe. Nɨnɨ wɨndɨ saindɨ kamaindɨhonɨne.
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Amɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho wapa kaitandɨ jɨhɨ pɨwɨha tɨmanatɨ sapa kaito tatɨ katimbɨpa nasisoaarɨ tɨtɨhɨ kapaahɨhɨ kiyahore. Aihɨ amɨ nisangi sɨkɨretɨ kiyataayo. Aindɨ nɨnɨ wɨndɨ apɨpaahɨ sandɨ: “Ye, kɨmandɨ nɨnɨ kaito,” ndosatɨ tanyaaha owehandɨ nepemaindɨ owe. Nɨnɨ sandɨ wɨndɨ kamaito ndɨ kandɨhonɨnɨmaahe. Owetise.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ Porɨhonɨnɨ Sairaasiyɨ Timoteyaisatɨ maasɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaaho Jisasɨ Kɨraisihopɨ katawaasasohɨha wɨndɨ motɨnatɨ namaasesɨpataha yaingwanaanɨ sangisɨ katawaasasɨhaamaayo. Nehɨ naasaahɨhɨ katawaasasɨhaayo. Iyataatɨ Kɨraisiho kopɨ Autaahaatɨho satatɨ Kɨraisiho setaho noaipatɨ amɨ siyahaiwa kaitaise tatɨ katirɨhɨrɨ kɨretɨ ketaho noaipatɨ amɨ wapa ketɨhapa kiyataise. Iyataatɨ Kɨraisiho Autaahaatɨhoai wɨndɨ apɨpaahɨ samundahore: “Ye, nɨnɨ kɨnyɨ maaritingɨtɨhandɨhɨhɨ kaitaano,” undatosatɨ ka nema wapa ko sawaho maaritimbɨpa kiyahomaahe. Owetise. Kɨraisihohɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ maaritingɨpɨpaahɨhɨ kaitaano,” undimbɨpa kapaahɨhɨ tɨtɨhɨ kiyahore.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Amɨ kɨmandɨ nɨnɨ apaapɨmaato. Nahataapa isɨhiyaisunɨ amɨ kiyaapunɨ kawitandɨ Autaahaatɨho jɨhɨ tɨmanatɨ katatɨ ahaimbɨpa Kɨraisiho netɨ isɨhiyai kapa nahataapa kawɨsatɨ gaamataise. Aihɨ amɨ sandɨ Kɨraisiho kaindɨndapɨ nyahɨ sataatɨ: “Ye, akɨte. Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ kawitandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katimbɨpa kapa kiyataise,” taatɨ Autaahaatɨhoai newaatɨ mepɨ autaahewaumwɨhaayo.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 — ausente —
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 — ausente —
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Wanɨ kɨma pɨwɨma nɨnɨ ketɨ japɨhɨ sangisenda namaasohɨtɨhandapɨhaare. Nɨnɨ sangisenda japɨhɨ ketɨ notaataahɨ amɨ maipɨhandɨ samɨhatɨhɨ ahotindɨhandapɨ pɨwɨha apɨpaahɨ watɨpɨha kasatisanɨhɨ amɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ yaasatɨ netɨ nasopɨsasɨnatɨ maipɨtɨtaihɨ kandapɨ nɨnɨ sangisenda japɨhɨ ketɨ kura namaaso. Iyataatɨ amɨ pɨwɨha sa nehɨ akɨtɨ akɨtɨhaanɨhɨ Autaahaatɨho ninjatɨ mmosɨhɨ nɨnɨ kandaato. Isɨ amɨ nɨnɨ jaipɨtisanaahɨ gaasɨ Autaahaatɨho nɨngi netɨ nanosasane.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ aimɨ andɨtitɨwɨ Jisaasihopɨ taawɨ nga gɨwunyaawaayopo. Saiwɨ sahɨ gɨwunyaawaayowɨ nɨnɨ sangisɨ sasatɨtɨ nɨnɨ Kɨraisihopɨ kandisasohɨpɨpa sapa sapaapɨ gwɨnyaapɨse satɨtandɨmaahe. Owe. Nɨnɨ nehɨ samɨ Kɨraisihopɨ aimɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ netɨ andɨtisaiwataayo amɨ sahɨ kiyaatɨnɨhɨ Kɨraisihopɨtɨha pɨwɨha akaaha andɨtitɨwɨ gɨwunyaapɨ maaritɨtaatɨwo.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.