1 Coríntios 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sangi biyatɨ nyapɨ gɨsunyaatɨtandɨ nɨnɨ sandɨ kasatɨtaato. Nyahɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ ko natanyoaasisawɨhiyaanɨne. Iyatɨ amɨ ko Autaahaatɨho isɨhiyai wɨndɨ netɨ namunjahaiwa noaasandiwaiwa nyamɨhetɨ ahotanɨhɨ jaawa bindɨhaawɨ isɨhiyai kaundɨtɨhaawɨ namɨhanatɨ ahɨnyihɨhiyaane.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Iyataatɨ amɨ utaaho wo awaisɨho womɨ otɨpɨpatɨ iwinjaatɨ biyatɨ atisatɨ netɨ biyatɨ komɨ kaundirɨhɨretɨ japepihɨrɨtaise.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Iyataatɨ amɨ nisapɨ ko otɨpɨpatɨ siyatɨ siyatɨ kiyahoe tɨwɨ sahunɨ amɨ isɨhiyaunɨ tipɨtapaapɨ nisondaatɨwɨhandapɨ awaindɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ waatɨ gɨmunyaaho. Iyataatɨ amɨ nɨnɨ nɨwahonɨsangi otɨpɨpatɨ saindɨ saindɨ kiyataayo ndɨ wɨndɨ nɨwahonɨnɨ tipɨtapaatɨ motɨnɨho. Owetise.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ saindɨ kasatotɨmandɨ apaapɨmaato. Nɨnɨ otɨpɨpatɨhonɨnɨ otɨpɨpatɨ nɨnɨ mɨmaipaindɨ kiyataayo ndɨ wɨndɨ gɨmaanunyainje. Iyataatɨ mandɨhɨ akɨte nɨnɨ gaahonɨne. Maipɨhaiwa kamaindɨhonɨne tɨtandɨ sandɨ owe. Nisangi maipɨhaiwaisahoniso. Iyataatɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatapɨ kɨnyɨ saimbɨ saimbɨ kaimbɨhoŋe tatɨ tipɨtapaatɨ nisondandɨho Awaisɨhore.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Isɨ siyatɨsɨ sahɨ otɨpɨpatɨhiyaapɨ kiya otɨpɨpatɨ nga kiyawaayowo e mɨmaipaiwɨ kiyawaayowo tɨwɨ asisɨha kandapɨha sangɨ noaipasɨhandɨ sahɨ jɨhɨ tɨpwɨnanɨwɨ tipɨtapaapɨ usondaatɨwɨ gaamaahe. Nyamɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨwaiwa kiyatɨ ahotɨmɨ notɨ, Awaisɨho nasataahura kɨhaiwaamɨhaiwa kiyohɨwaiwa noaasatɨ asahatindɨtɨhɨ ahotiwaiwa netɨ auta sisɨhetɨ ahaitaise. Iyatɨ amɨ ko kiya gwɨnyaapɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahusotiwaiwa netɨ autemahonɨhɨ isɨhiya nahatiya mmondaapo. Iyataatɨ sura tipɨtapaatɨ usonatɨ otɨpɨpatɨ mɨmaipaiwɨ kiyohiyɨhiyai wihoaaŋɨhandɨ nunyatɨ amɨ otɨpɨpatɨ nga kiyohiyɨhiyai wihoaaŋɨhandɨ Autaahaatɨho numwɨtaise.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Isɨ nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nɨnɨ nɨwahonisapunɨ amɨ Aporosihopunɨ pɨwɨha aimɨ kasato yahuraaŋɨ kiyohɨwaiwa mmonɨwɨ nepɨ kaitaatɨwo. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katatɨ ahotirɨhɨretɨ baiwɨ atiwɨ nepɨ kaamɨ tanyaahaapɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, Autaahaatɨho pɨwɨha katimumwaaŋɨ nehɨmwaapɨ kaimɨ namuwo. Aiwɨ amɨ utaaho wopɨ kɨmo otɨpɨpatɨ nga kiyataisɨ autaahɨwiwɨtɨho amɨ utaamo otɨpɨpatɨ mɨmaipiyatɨ kiyataisɨ koai yatɨhɨwiwɨtɨho tɨwɨ saiwɨ kamaiwɨse.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Iyataatɨ amɨ sahɨ nisapɨ katotɨmandɨ samɨ woai kɨnyɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai nusatipɨhaapɨhoŋɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bime tatɨ ndɨ ahɨsisataise? Owetise. Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨho wapa maahɨwapa namaahɨmihɨ kapaapɨ namaanɨmise tɨpɨ katapaase? Autaahaatɨho nga wapa gwɨnyaitaapɨhapa nahinyonɨhɨ nepaapɨ kapaapɨ nisɨ andɨtindɨ gwɨnyaahohɨtɨhanda netaayo tɨpɨ napaapɨ kɨwahoŋɨ naimaatɨpɨ katapaase?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Nɨnɨ sangi pɨwɨha tɨtɨhɨ kasatɨtandiyo. Sahɨ Autaahaatɨhopɨ nga gɨsunyainjɨhɨ satɨwɨ nyahɨ Autaahaatɨho gwɨnyaasɨwaiwa gaahaiwa nahatewa aimɨ nga newa tisaitaatɨ ginyunyaatataise tɨwɨ gwɨnyaawaayowo, isɨhiya nandapa nanɨwɨ tisaitohɨpatamataiwo? Aiwɨ amɨ sahɨ satɨwɨ nyahɨ itatamanɨnaatɨ nga bimɨtɨhaahapa nahataapa aimɨ nga tisaita nehaayo tɨwɨ gwɨnyaawaayowo? Aiwɨ amɨ sahɨ satɨwɨ Kɨraisiho aimɨ japɨhɨ napihɨ nyahɨ koaisaatɨ maasɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai winjaawɨ bindɨhaayo tɨwɨ gwɨnyaawaayowo? Sahɨ saiwɨ gwɨnyaawaawɨ nyangi nanyamasi jɨhɨ awaisawɨhiyaatimatɨwɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai osamapɨ iwinjaawɨ bimɨto tɨwo? O amɨ sahɨ saiwɨ kamaayauhaise amɨ nyangisangi sangisaatɨ maasɨ awaisawɨhiyaanimataatɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai iwinjaawa bimɨtɨhaawo.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Aihɨ amɨ nɨnɨ saindɨ gwɨnyaataayo. Autaahaatɨho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ yaasɨhandɨ newa napwɨtɨhaahamwaŋɨ ahɨnyihɨ bindɨhaayo. Kaihɨ nɨnɨ sandɨ katotɨmandɨ kahapaamapɨpa nahataapaunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ amɨ isɨhiyaunɨ nyapɨ kiyai yaawatɨ naaŋɨhaiwa napitiyahaiwa nusoaipase tɨwɨ nyamɨhasɨnɨ ndɨha ahiyawɨ jatawaayopo.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Iyataatɨ amɨ nyahɨ isɨhiyai Kɨraisihopɨ pɨwɨha kaundohɨhaapɨ isɨhiya pɨwɨha naharɨtɨwɨ katawaayopo tɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ satɨwɨ, “Nyahɨ aimɨ nahataapaapɨ gwɨnyaawaahiyaanisɨ usa wapaapɨ kamaanyatɨtaapo. Sandɨ apaapɨmaahe amɨ nyahɨ aimɨ Kɨraisihoaisaatɨ tɨmaamaitaahiyaaniso tɨwo.” Iyataatɨ amɨ nyahɨhɨ isɨhiya nyangi nyasonawaawɨ satiwɨ ‘Kɨmatɨma andɨtitɨwɨ watɨpɨhiyaametatɨ apɨpaahɨ kunyapehatɨme,’ nyatɨwɨhiyaanɨne. Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ isɨhiya sangi jasonawaawɨ satɨwɨ, “Kɨmiya isɨhiya aimɨ noaipapɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨhiye,” tɨwɨ katɨwɨhiyaate. Iyataatɨ amɨ nyahɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ambɨpatɨ awaipatɨ owetatɨ isɨhiya nyangi wɨndɨ nga nyasowɨ namaanyamaapɨhiyaane. O amɨ sahɨhɨ samɨ ambɨpatɨ awaipatɨ noaipatɨ autaahɨ ahotatɨ amɨ isɨhiya nga jasonɨwɨ nepɨ autaahɨ nasimaapɨhiyaate.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Wiwa nyangi jɨhapɨ nanyoaipapɨ nasatɨ wanɨ kɨmuraatiwaiwaapɨ sandɨ katɨtandiyo. Nyangisaahɨ janyamanatɨ amɨ waapohopɨ naahutarɨhɨrɨ awanyisataise. Iyatɨ amɨ saurɨhɨmaahe yutɨhɨrɨ apotɨhɨrisangi nanyapwɨrinjɨhɨ nehɨ napwɨrɨnɨhapaahɨhɨ niyohaayo. Aihɨ amɨ isɨhiyaisangi nyangi nyawawaayopo. Iyataatɨ amɨ nyamɨ aunahɨpatɨ aŋaaŋɨ bimaawaatɨ nanoaitɨhaahapɨhɨ owehiyaanɨnɨ kɨhapɨhɨ kɨhapɨmawa nanowa nowa nasaya daayahaayo.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Iyataatɨ amɨ nyamɨ ikwɨraahɨ nawɨhopɨhatɨ otɨpɨpatɨ waatɨ kiyahaayo wapa nyahɨ nenoaahɨtohɨpɨpa nawɨhora naitɨhaawo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya nyangi pɨwɨha maipɨha kanyatauhɨhandɨ kandɨ amɨ wihoaaŋɨ gaahatɨ kawɨsaatɨ Autaahaatɨhoai nunjenahaayo ko kiyai napaisaatumwaitando. Iyataatɨ amɨ nyangi isɨhiya naaŋatɨ yaasɨhaiwa nanyinyauhɨ amɨ wihoaaŋɨhandɨ naaŋa yaawɨhandɨ namunyaatɨ nehɨ bɨpi naaŋatɨ yaasɨhandɨ nehaayo.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Iyataatɨ amɨ nyapundɨwɨ isɨhiyai pɨwɨha maipɨhaiwa kaundawaatopo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaapɨ amɨ monɨwɨhiya nyapɨ saiwɨ ikwaatɨpɨho waatɨhɨrɨ nehɨ naihoaapɨ nepɨ yotɨtaatɨwɨhapaamataiwɨ nyasonawaayopo. Aiwɨ onɨhaamɨ sotipatɨ kipatɨ atɨhaamataiwɨ nyasonawaayopo. Saiwa siyatɨ nyamɨhetɨ nanyoaipapɨ nasatɨ wanɨ kɨmuraisangi sɨkiyatɨ ahondaise.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Nɨnɨ sangi pɨwɨha aimɨ kasatɨtɨ jɨpatɨpiyohɨwɨmaiwa masahaiwa nasanyatɨ kasatataamaato. Owetise. Sahɨ baiwɨ gwɨnyaitaatɨwɨhaiwa kasatɨtɨ jɨpatɨpiyataayo. Sandɨ amɨ apaapɨmaahe, sahɨ nisɨ manyinyaatɨ nisɨ maarɨho nasanyatɨhiyaatɨtihe.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Iyataatɨ amɨ isɨhiya taahɨtɨhandɨ napɨwɨ sahɨ Kɨraisihoaisawɨ maasɨ tɨmaamaitohiyɨhiyaatangi jainjaawɨ binyaihɨhandɨ kandɨ amɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ kasatɨwɨ katɨwɨsasɨtaatɨwɨhiya samɨ japiya taahiyɨhiya owehiyaate. Iyataatɨ nɨnɨ Kɨraisihomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha ausaatɨ kasatonɨhɨ sahɨ atiwɨ nepɨ Kɨraisihoaisawɨ tɨmaamaitawaayopo. Saindɨ nɨnɨ pɨwɨha kasatotɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ nɨnɨ noaipatɨ samɨ japɨhonimatataayo.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Siyatɨtihɨ amɨ nɨnɨ watɨpɨndɨ sandɨ kasatɨtaato. Nɨnɨ andɨtindɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrohɨpatamataiwɨ amɨ sangisangi naasɨkatɨ kaiwɨ kɨretɨ japepihɨrɨwɨse.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Saiwɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ nisataiwɨ japepihɨrɨtaatɨwɨhandapɨ nɨnɨ nisɨ maasɨhɨho Timoteho nisɨ maarɨho komɨhetɨ ahotahoai aimɨ nandusaaso ko pɨwɨha biyatɨ nasesɨpatɨ andɨtɨsaiwatɨ kasatɨtando. Iyataatɨ amɨ koaisangi nisatiyatɨ Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨ kiyataahore. Ko nasatɨ nisɨ kaindɨ bimohɨrɨhɨretapɨ siyatɨ siyatɨ kiyatɨ bindataise tatɨ kasatonɨhɨ sahɨ gwɨnyaitaatɨwo. Nɨnɨ Kɨraisihoaisatɨ maasɨ tɨmaamaitɨtɨhonɨnisɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrɨtɨ kiyataayo. Ko nasatɨ nɨnɨ nahataapɨpɨhɨ daindɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai nisɨ kandunjohɨwaiwaapɨ jɨhaatɨ biyatɨ nasesɨpatɨ jainjapwaatɨ kasatɨtaise.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Iyataatɨ amɨ samɨ usa nisapɨ satɨwɨ ko wɨndɨ nyangisenda akɨtɨnɨhɨ namaapɨtaise tɨwɨhiyaare. Aiwɨ amɨ kiya nyahɨ noaipawaatɨ awaisawɨhiyaanimatɨtɨhaawo tɨwɨ pɨwɨha jaiwaiwɨhaiwa autaahinjaawɨ isɨhiyai kaundawaatopo.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Iyataatɨ amɨ nɨnɨhɨ, nɨngi Awaisɨho kiyenda numwe donaahɨ napɨtɨ waara jasondo. Siyatɨ Awaisɨho numwe donɨhɨ nasataahura isɨhiya siya Awaisawɨhiyaanimatɨtaano tɨwɨ katohiyɨhiyai usondaano kiya watɨpɨhandɨ napitetahandɨ isɨpɨhiyaatopo ndo. Iyataatɨ amɨ nɨnɨ kiyaamɨ pɨwɨha katɨwɨ kiyohɨwaiwaapɨ atɨwitandɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ nehɨ usondande, Autaahaatɨho watɨpɨhandɨ numwihɨ Kɨraisihomɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrawaahiyaatowo ndo.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Iyataatɨ amɨ utaaho woai Autaahaatɨho iwinjaatɨ bimonaahɨ ko nehɨ pɨwaahaiwaahɨ kamaatɨtaise. Owetɨtaise. Autaahaatɨho koai watɨpɨhandɨ nunyatɨ andɨtɨwihonɨhɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrɨtaise.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Isɨ wanɨ samɨhandisɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo. Nɨnɨ napɨtɨ jasonɨtɨ pɨwɨha samɨ gwɨnyaapɨ kiyohɨwaiwaapɨ waapɨhɨndɨ itɨhisatɨtando e nɨnɨ sangi maarɨho nasanyatɨ amɨ nisɨ maarɨho napaisaatɨtanɨhɨ pɨwɨha napaisɨha kasatɨtando?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.