1 Coríntios 4
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARC
1 Sangi biyatɨ nyapɨ gɨsunyaatɨtandɨ nɨnɨ sandɨ kasatɨtaato. Nyahɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ ko natanyoaasisawɨhiyaanɨne. Iyatɨ amɨ ko Autaahaatɨho isɨhiyai wɨndɨ netɨ namunjahaiwa noaasandiwaiwa nyamɨhetɨ ahotanɨhɨ jaawa bindɨhaawɨ isɨhiyai kaundɨtɨhaawɨ namɨhanatɨ ahɨnyihɨhiyaane.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Iyataatɨ amɨ utaaho wo awaisɨho womɨ otɨpɨpatɨ iwinjaatɨ biyatɨ atisatɨ netɨ biyatɨ komɨ kaundirɨhɨretɨ japepihɨrɨtaise.
2 Além disso, requer-se nos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 Iyataatɨ amɨ nisapɨ ko otɨpɨpatɨ siyatɨ siyatɨ kiyahoe tɨwɨ sahunɨ amɨ isɨhiyaunɨ tipɨtapaapɨ nisondaatɨwɨhandapɨ awaindɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ waatɨ gɨmunyaaho. Iyataatɨ amɨ nɨnɨ nɨwahonɨsangi otɨpɨpatɨ saindɨ saindɨ kiyataayo ndɨ wɨndɨ nɨwahonɨnɨ tipɨtapaatɨ motɨnɨho. Owetise.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ saindɨ kasatotɨmandɨ apaapɨmaato. Nɨnɨ otɨpɨpatɨhonɨnɨ otɨpɨpatɨ nɨnɨ mɨmaipaindɨ kiyataayo ndɨ wɨndɨ gɨmaanunyainje. Iyataatɨ mandɨhɨ akɨte nɨnɨ gaahonɨne. Maipɨhaiwa kamaindɨhonɨne tɨtandɨ sandɨ owe. Nisangi maipɨhaiwaisahoniso. Iyataatɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatapɨ kɨnyɨ saimbɨ saimbɨ kaimbɨhoŋe tatɨ tipɨtapaatɨ nisondandɨho Awaisɨhore.
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Isɨ siyatɨsɨ sahɨ otɨpɨpatɨhiyaapɨ kiya otɨpɨpatɨ nga kiyawaayowo e mɨmaipaiwɨ kiyawaayowo tɨwɨ asisɨha kandapɨha sangɨ noaipasɨhandɨ sahɨ jɨhɨ tɨpwɨnanɨwɨ tipɨtapaapɨ usondaatɨwɨ gaamaahe. Nyamɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨwaiwa kiyatɨ ahotɨmɨ notɨ, Awaisɨho nasataahura kɨhaiwaamɨhaiwa kiyohɨwaiwa noaasatɨ asahatindɨtɨhɨ ahotiwaiwa netɨ auta sisɨhetɨ ahaitaise. Iyatɨ amɨ ko kiya gwɨnyaapɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahusotiwaiwa netɨ autemahonɨhɨ isɨhiya nahatiya mmondaapo. Iyataatɨ sura tipɨtapaatɨ usonatɨ otɨpɨpatɨ mɨmaipaiwɨ kiyohiyɨhiyai wihoaaŋɨhandɨ nunyatɨ amɨ otɨpɨpatɨ nga kiyohiyɨhiyai wihoaaŋɨhandɨ Autaahaatɨho numwɨtaise.
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas e manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá de Deus o louvor.
6 Isɨ nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nɨnɨ nɨwahonisapunɨ amɨ Aporosihopunɨ pɨwɨha aimɨ kasato yahuraaŋɨ kiyohɨwaiwa mmonɨwɨ nepɨ kaitaatɨwo. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katatɨ ahotirɨhɨretɨ baiwɨ atiwɨ nepɨ kaamɨ tanyaahaapɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, Autaahaatɨho pɨwɨha katimumwaaŋɨ nehɨmwaapɨ kaimɨ namuwo. Aiwɨ amɨ utaaho wopɨ kɨmo otɨpɨpatɨ nga kiyataisɨ autaahɨwiwɨtɨho amɨ utaamo otɨpɨpatɨ mɨmaipiyatɨ kiyataisɨ koai yatɨhɨwiwɨtɨho tɨwɨ saiwɨ kamaiwɨse.
6 E eu, irmãos, apliquei essas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós, para que, em nós, aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 Iyataatɨ amɨ sahɨ nisapɨ katotɨmandɨ samɨ woai kɨnyɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai nusatipɨhaapɨhoŋɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bime tatɨ ndɨ ahɨsisataise? Owetise. Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨho wapa maahɨwapa namaahɨmihɨ kapaapɨ namaanɨmise tɨpɨ katapaase? Autaahaatɨho nga wapa gwɨnyaitaapɨhapa nahinyonɨhɨ nepaapɨ kapaapɨ nisɨ andɨtindɨ gwɨnyaahohɨtɨhanda netaayo tɨpɨ napaapɨ kɨwahoŋɨ naimaatɨpɨ katapaase?
7 Porque quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias como se não o houveras recebido?
8 Nɨnɨ sangi pɨwɨha tɨtɨhɨ kasatɨtandiyo. Sahɨ Autaahaatɨhopɨ nga gɨsunyainjɨhɨ satɨwɨ nyahɨ Autaahaatɨho gwɨnyaasɨwaiwa gaahaiwa nahatewa aimɨ nga newa tisaitaatɨ ginyunyaatataise tɨwɨ gwɨnyaawaayowo, isɨhiya nandapa nanɨwɨ tisaitohɨpatamataiwo? Aiwɨ amɨ sahɨ satɨwɨ nyahɨ itatamanɨnaatɨ nga bimɨtɨhaahapa nahataapa aimɨ nga tisaita nehaayo tɨwɨ gwɨnyaawaayowo? Aiwɨ amɨ sahɨ satɨwɨ Kɨraisiho aimɨ japɨhɨ napihɨ nyahɨ koaisaatɨ maasɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai winjaawɨ bindɨhaayo tɨwɨ gwɨnyaawaayowo? Sahɨ saiwɨ gwɨnyaawaawɨ nyangi nanyamasi jɨhɨ awaisawɨhiyaatimatɨwɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai osamapɨ iwinjaawɨ bimɨto tɨwo? O amɨ sahɨ saiwɨ kamaayauhaise amɨ nyangisangi sangisaatɨ maasɨ awaisawɨhiyaanimataatɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai iwinjaawa bimɨtɨhaawo.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós reinais! E prouvera Deus reinásseis para que também nós reinemos convosco!
9 Aihɨ amɨ nɨnɨ saindɨ gwɨnyaataayo. Autaahaatɨho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ yaasɨhandɨ newa napwɨtɨhaahamwaŋɨ ahɨnyihɨ bindɨhaayo. Kaihɨ nɨnɨ sandɨ katotɨmandɨ kahapaamapɨpa nahataapaunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ amɨ isɨhiyaunɨ nyapɨ kiyai yaawatɨ naaŋɨhaiwa napitiyahaiwa nusoaipase tɨwɨ nyamɨhasɨnɨ ndɨha ahiyawɨ jatawaayopo.
9 Porque tenho para mim que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Iyataatɨ amɨ nyahɨ isɨhiyai Kɨraisihopɨ pɨwɨha kaundohɨhaapɨ isɨhiya pɨwɨha naharɨtɨwɨ katawaayopo tɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ satɨwɨ, “Nyahɨ aimɨ nahataapaapɨ gwɨnyaawaahiyaanisɨ usa wapaapɨ kamaanyatɨtaapo. Sandɨ apaapɨmaahe amɨ nyahɨ aimɨ Kɨraisihoaisaatɨ tɨmaamaitaahiyaaniso tɨwo.” Iyataatɨ amɨ nyahɨhɨ isɨhiya nyangi nyasonawaawɨ satiwɨ ‘Kɨmatɨma andɨtitɨwɨ watɨpɨhiyaametatɨ apɨpaahɨ kunyapehatɨme,’ nyatɨwɨhiyaanɨne. Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ isɨhiya sangi jasonawaawɨ satɨwɨ, “Kɨmiya isɨhiya aimɨ noaipapɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨhiye,” tɨwɨ katɨwɨhiyaate. Iyataatɨ amɨ nyahɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ambɨpatɨ awaipatɨ owetatɨ isɨhiya nyangi wɨndɨ nga nyasowɨ namaanyamaapɨhiyaane. O amɨ sahɨhɨ samɨ ambɨpatɨ awaipatɨ noaipatɨ autaahɨ ahotatɨ amɨ isɨhiya nga jasonɨwɨ nepɨ autaahɨ nasimaapɨhiyaate.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, ilustres, e nós, vis.
11 Wiwa nyangi jɨhapɨ nanyoaipapɨ nasatɨ wanɨ kɨmuraatiwaiwaapɨ sandɨ katɨtandiyo. Nyangisaahɨ janyamanatɨ amɨ waapohopɨ naahutarɨhɨrɨ awanyisataise. Iyatɨ amɨ saurɨhɨmaahe yutɨhɨrɨ apotɨhɨrisangi nanyapwɨrinjɨhɨ nehɨ napwɨrɨnɨhapaahɨhɨ niyohaayo. Aihɨ amɨ isɨhiyaisangi nyangi nyawawaayopo. Iyataatɨ amɨ nyamɨ aunahɨpatɨ aŋaaŋɨ bimaawaatɨ nanoaitɨhaahapɨhɨ owehiyaanɨnɨ kɨhapɨhɨ kɨhapɨmawa nanowa nowa nasaya daayahaayo.
11 Até esta presente hora, sofremos fome e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Iyataatɨ amɨ nyamɨ ikwɨraahɨ nawɨhopɨhatɨ otɨpɨpatɨ waatɨ kiyahaayo wapa nyahɨ nenoaahɨtohɨpɨpa nawɨhora naitɨhaawo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya nyangi pɨwɨha maipɨha kanyatauhɨhandɨ kandɨ amɨ wihoaaŋɨ gaahatɨ kawɨsaatɨ Autaahaatɨhoai nunjenahaayo ko kiyai napaisaatumwaitando. Iyataatɨ amɨ nyangi isɨhiya naaŋatɨ yaasɨhaiwa nanyinyauhɨ amɨ wihoaaŋɨhandɨ naaŋa yaawɨhandɨ namunyaatɨ nehɨ bɨpi naaŋatɨ yaasɨhandɨ nehaayo.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados e bendizemos; somos perseguidos e sofremos;
13 Iyataatɨ amɨ nyapundɨwɨ isɨhiyai pɨwɨha maipɨhaiwa kaundawaatopo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaapɨ amɨ monɨwɨhiya nyapɨ saiwɨ ikwaatɨpɨho waatɨhɨrɨ nehɨ naihoaapɨ nepɨ yotɨtaatɨwɨhapaamataiwɨ nyasonawaayopo. Aiwɨ onɨhaamɨ sotipatɨ kipatɨ atɨhaamataiwɨ nyasonawaayopo. Saiwa siyatɨ nyamɨhetɨ nanyoaipapɨ nasatɨ wanɨ kɨmuraisangi sɨkiyatɨ ahondaise.
13 somos blasfemados e rogamos; até ao presente, temos chegado a ser como o lixo deste mundo e como a escória de todos.
14 Nɨnɨ sangi pɨwɨha aimɨ kasatɨtɨ jɨpatɨpiyohɨwɨmaiwa masahaiwa nasanyatɨ kasatataamaato. Owetise. Sahɨ baiwɨ gwɨnyaitaatɨwɨhaiwa kasatɨtɨ jɨpatɨpiyataayo. Sandɨ amɨ apaapɨmaahe, sahɨ nisɨ manyinyaatɨ nisɨ maarɨho nasanyatɨhiyaatɨtihe.
14 Não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas admoesto- vos como meus filhos amados.
15 Iyataatɨ amɨ isɨhiya taahɨtɨhandɨ napɨwɨ sahɨ Kɨraisihoaisawɨ maasɨ tɨmaamaitohiyɨhiyaatangi jainjaawɨ binyaihɨhandɨ kandɨ amɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ kasatɨwɨ katɨwɨsasɨtaatɨwɨhiya samɨ japiya taahiyɨhiya owehiyaate. Iyataatɨ nɨnɨ Kɨraisihomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha ausaatɨ kasatonɨhɨ sahɨ atiwɨ nepɨ Kɨraisihoaisawɨ tɨmaamaitawaayopo. Saindɨ nɨnɨ pɨwɨha kasatotɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ nɨnɨ noaipatɨ samɨ japɨhonimatataayo.
15 Porque, ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu, pelo evangelho, vos gerei em Jesus Cristo.
16 Siyatɨtihɨ amɨ nɨnɨ watɨpɨndɨ sandɨ kasatɨtaato. Nɨnɨ andɨtindɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrohɨpatamataiwɨ amɨ sangisangi naasɨkatɨ kaiwɨ kɨretɨ japepihɨrɨwɨse.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Saiwɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ nisataiwɨ japepihɨrɨtaatɨwɨhandapɨ nɨnɨ nisɨ maasɨhɨho Timoteho nisɨ maarɨho komɨhetɨ ahotahoai aimɨ nandusaaso ko pɨwɨha biyatɨ nasesɨpatɨ andɨtɨsaiwatɨ kasatɨtando. Iyataatɨ amɨ koaisangi nisatiyatɨ Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨ kiyataahore. Ko nasatɨ nisɨ kaindɨ bimohɨrɨhɨretapɨ siyatɨ siyatɨ kiyatɨ bindataise tatɨ kasatonɨhɨ sahɨ gwɨnyaitaatɨwo. Nɨnɨ Kɨraisihoaisatɨ maasɨ tɨmaamaitɨtɨhonɨnisɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrɨtɨ kiyataayo. Ko nasatɨ nɨnɨ nahataapɨpɨhɨ daindɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai nisɨ kandunjohɨwaiwaapɨ jɨhaatɨ biyatɨ nasesɨpatɨ jainjapwaatɨ kasatɨtaise.
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte ensino em cada igreja.
18 Iyataatɨ amɨ samɨ usa nisapɨ satɨwɨ ko wɨndɨ nyangisenda akɨtɨnɨhɨ namaapɨtaise tɨwɨhiyaare. Aiwɨ amɨ kiya nyahɨ noaipawaatɨ awaisawɨhiyaanimatɨtɨhaawo tɨwɨ pɨwɨha jaiwaiwɨhaiwa autaahinjaawɨ isɨhiyai kaundawaatopo.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Iyataatɨ amɨ nɨnɨhɨ, nɨngi Awaisɨho kiyenda numwe donaahɨ napɨtɨ waara jasondo. Siyatɨ Awaisɨho numwe donɨhɨ nasataahura isɨhiya siya Awaisawɨhiyaanimatɨtaano tɨwɨ katohiyɨhiyai usondaano kiya watɨpɨhandɨ napitetahandɨ isɨpɨhiyaatopo ndo. Iyataatɨ amɨ nɨnɨ kiyaamɨ pɨwɨha katɨwɨ kiyohɨwaiwaapɨ atɨwitandɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ nehɨ usondande, Autaahaatɨho watɨpɨhandɨ numwihɨ Kɨraisihomɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrawaahiyaatowo ndo.
19 Mas, em breve, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas a virtude.
20 Iyataatɨ amɨ utaaho woai Autaahaatɨho iwinjaatɨ bimonaahɨ ko nehɨ pɨwaahaiwaahɨ kamaatɨtaise. Owetɨtaise. Autaahaatɨho koai watɨpɨhandɨ nunyatɨ andɨtɨwihonɨhɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrɨtaise.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em virtude.
21 Isɨ wanɨ samɨhandisɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo. Nɨnɨ napɨtɨ jasonɨtɨ pɨwɨha samɨ gwɨnyaapɨ kiyohɨwaiwaapɨ waapɨhɨndɨ itɨhisatɨtando e nɨnɨ sangi maarɨho nasanyatɨ amɨ nisɨ maarɨho napaisaatɨtanɨhɨ pɨwɨha napaisɨha kasatɨtando?
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.