1 Coríntios 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sangi biyatɨ nyapɨ gɨsunyaatɨtandɨ nɨnɨ sandɨ kasatɨtaato. Nyahɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ ko natanyoaasisawɨhiyaanɨne. Iyatɨ amɨ ko Autaahaatɨho isɨhiyai wɨndɨ netɨ namunjahaiwa noaasandiwaiwa nyamɨhetɨ ahotanɨhɨ jaawa bindɨhaawɨ isɨhiyai kaundɨtɨhaawɨ namɨhanatɨ ahɨnyihɨhiyaane.
1 Assim, pois, importa que todos nos considerem como ministros de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Iyataatɨ amɨ utaaho wo awaisɨho womɨ otɨpɨpatɨ iwinjaatɨ biyatɨ atisatɨ netɨ biyatɨ komɨ kaundirɨhɨretɨ japepihɨrɨtaise.
2 Ora, além disso, o que se requer destes encarregados é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Iyataatɨ amɨ nisapɨ ko otɨpɨpatɨ siyatɨ siyatɨ kiyahoe tɨwɨ sahunɨ amɨ isɨhiyaunɨ tipɨtapaapɨ nisondaatɨwɨhandapɨ awaindɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ waatɨ gɨmunyaaho. Iyataatɨ amɨ nɨnɨ nɨwahonɨsangi otɨpɨpatɨ saindɨ saindɨ kiyataayo ndɨ wɨndɨ nɨwahonɨnɨ tipɨtapaatɨ motɨnɨho. Owetise.
3 Mas a mim pouco importa ser julgado por vocês ou por um tribunal humano; nem eu julgo a mim mesmo.
4 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ saindɨ kasatotɨmandɨ apaapɨmaato. Nɨnɨ otɨpɨpatɨhonɨnɨ otɨpɨpatɨ nɨnɨ mɨmaipaindɨ kiyataayo ndɨ wɨndɨ gɨmaanunyainje. Iyataatɨ mandɨhɨ akɨte nɨnɨ gaahonɨne. Maipɨhaiwa kamaindɨhonɨne tɨtandɨ sandɨ owe. Nisangi maipɨhaiwaisahoniso. Iyataatɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatapɨ kɨnyɨ saimbɨ saimbɨ kaimbɨhoŋe tatɨ tipɨtapaatɨ nisondandɨho Awaisɨhore.
4 Porque a consciência não me acusa de nada. Mas nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Isɨ siyatɨsɨ sahɨ otɨpɨpatɨhiyaapɨ kiya otɨpɨpatɨ nga kiyawaayowo e mɨmaipaiwɨ kiyawaayowo tɨwɨ asisɨha kandapɨha sangɨ noaipasɨhandɨ sahɨ jɨhɨ tɨpwɨnanɨwɨ tipɨtapaapɨ usondaatɨwɨ gaamaahe. Nyamɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨwaiwa kiyatɨ ahotɨmɨ notɨ, Awaisɨho nasataahura kɨhaiwaamɨhaiwa kiyohɨwaiwa noaasatɨ asahatindɨtɨhɨ ahotiwaiwa netɨ auta sisɨhetɨ ahaitaise. Iyatɨ amɨ ko kiya gwɨnyaapɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahusotiwaiwa netɨ autemahonɨhɨ isɨhiya nahatiya mmondaapo. Iyataatɨ sura tipɨtapaatɨ usonatɨ otɨpɨpatɨ mɨmaipaiwɨ kiyohiyɨhiyai wihoaaŋɨhandɨ nunyatɨ amɨ otɨpɨpatɨ nga kiyohiyɨhiyai wihoaaŋɨhandɨ Autaahaatɨho numwɨtaise.
5 Portanto, não julguem nada antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações. E então cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Isɨ nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nɨnɨ nɨwahonisapunɨ amɨ Aporosihopunɨ pɨwɨha aimɨ kasato yahuraaŋɨ kiyohɨwaiwa mmonɨwɨ nepɨ kaitaatɨwo. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katatɨ ahotirɨhɨretɨ baiwɨ atiwɨ nepɨ kaamɨ tanyaahaapɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, Autaahaatɨho pɨwɨha katimumwaaŋɨ nehɨmwaapɨ kaimɨ namuwo. Aiwɨ amɨ utaaho wopɨ kɨmo otɨpɨpatɨ nga kiyataisɨ autaahɨwiwɨtɨho amɨ utaamo otɨpɨpatɨ mɨmaipiyatɨ kiyataisɨ koai yatɨhɨwiwɨtɨho tɨwɨ saiwɨ kamaiwɨse.
6 Meus irmãos, apliquei estas coisas figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por causa de vocês, para que por nosso exemplo vocês aprendam isto: “Não ultrapassem o que está escrito”, para que ninguém se encha de orgulho a favor de um em prejuízo de outro.
7 Iyataatɨ amɨ sahɨ nisapɨ katotɨmandɨ samɨ woai kɨnyɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai nusatipɨhaapɨhoŋɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bime tatɨ ndɨ ahɨsisataise? Owetise. Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨho wapa maahɨwapa namaahɨmihɨ kapaapɨ namaanɨmise tɨpɨ katapaase? Autaahaatɨho nga wapa gwɨnyaitaapɨhapa nahinyonɨhɨ nepaapɨ kapaapɨ nisɨ andɨtindɨ gwɨnyaahohɨtɨhanda netaayo tɨpɨ napaapɨ kɨwahoŋɨ naimaatɨpɨ katapaase?
7 Pois quem é que faz com que você sobressaia? E o que é que você tem que não tenha recebido? E, se o recebeu, por que se gloria, como se não o tivesse recebido?
8 Nɨnɨ sangi pɨwɨha tɨtɨhɨ kasatɨtandiyo. Sahɨ Autaahaatɨhopɨ nga gɨsunyainjɨhɨ satɨwɨ nyahɨ Autaahaatɨho gwɨnyaasɨwaiwa gaahaiwa nahatewa aimɨ nga newa tisaitaatɨ ginyunyaatataise tɨwɨ gwɨnyaawaayowo, isɨhiya nandapa nanɨwɨ tisaitohɨpatamataiwo? Aiwɨ amɨ sahɨ satɨwɨ nyahɨ itatamanɨnaatɨ nga bimɨtɨhaahapa nahataapa aimɨ nga tisaita nehaayo tɨwɨ gwɨnyaawaayowo? Aiwɨ amɨ sahɨ satɨwɨ Kɨraisiho aimɨ japɨhɨ napihɨ nyahɨ koaisaatɨ maasɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai winjaawɨ bindɨhaayo tɨwɨ gwɨnyaawaayowo? Sahɨ saiwɨ gwɨnyaawaawɨ nyangi nanyamasi jɨhɨ awaisawɨhiyaatimatɨwɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai osamapɨ iwinjaawɨ bimɨto tɨwo? O amɨ sahɨ saiwɨ kamaayauhaise amɨ nyangisangi sangisaatɨ maasɨ awaisawɨhiyaanimataatɨ isɨhiyai amɨ kahapaamapɨpai iwinjaawa bimɨtɨhaawo.
8 Vocês já estão fartos! Já são ricos! Chegaram a reinar sem nós! Sim, quem dera que vocês fossem reis, para que também nós viéssemos a reinar com vocês!
9 Aihɨ amɨ nɨnɨ saindɨ gwɨnyaataayo. Autaahaatɨho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ yaasɨhandɨ newa napwɨtɨhaahamwaŋɨ ahɨnyihɨ bindɨhaayo. Kaihɨ nɨnɨ sandɨ katotɨmandɨ kahapaamapɨpa nahataapaunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ amɨ isɨhiyaunɨ nyapɨ kiyai yaawatɨ naaŋɨhaiwa napitiyahaiwa nusoaipase tɨwɨ nyamɨhasɨnɨ ndɨha ahiyawɨ jatawaayopo.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte. Porque nos tornamos espetáculo para o mundo, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Iyataatɨ amɨ nyahɨ isɨhiyai Kɨraisihopɨ pɨwɨha kaundohɨhaapɨ isɨhiya pɨwɨha naharɨtɨwɨ katawaayopo tɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ satɨwɨ, “Nyahɨ aimɨ nahataapaapɨ gwɨnyaawaahiyaanisɨ usa wapaapɨ kamaanyatɨtaapo. Sandɨ apaapɨmaahe amɨ nyahɨ aimɨ Kɨraisihoaisaatɨ tɨmaamaitaahiyaaniso tɨwo.” Iyataatɨ amɨ nyahɨhɨ isɨhiya nyangi nyasonawaawɨ satiwɨ ‘Kɨmatɨma andɨtitɨwɨ watɨpɨhiyaametatɨ apɨpaahɨ kunyapehatɨme,’ nyatɨwɨhiyaanɨne. Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ isɨhiya sangi jasonawaawɨ satɨwɨ, “Kɨmiya isɨhiya aimɨ noaipapɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨhiye,” tɨwɨ katɨwɨhiyaate. Iyataatɨ amɨ nyahɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ambɨpatɨ awaipatɨ owetatɨ isɨhiya nyangi wɨndɨ nga nyasowɨ namaanyamaapɨhiyaane. O amɨ sahɨhɨ samɨ ambɨpatɨ awaipatɨ noaipatɨ autaahɨ ahotatɨ amɨ isɨhiya nga jasonɨwɨ nepɨ autaahɨ nasimaapɨhiyaate.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vocês são sábios em Cristo. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são honrados, e nós somos desprezados.
11 Wiwa nyangi jɨhapɨ nanyoaipapɨ nasatɨ wanɨ kɨmuraatiwaiwaapɨ sandɨ katɨtandiyo. Nyangisaahɨ janyamanatɨ amɨ waapohopɨ naahutarɨhɨrɨ awanyisataise. Iyatɨ amɨ saurɨhɨmaahe yutɨhɨrɨ apotɨhɨrisangi nanyapwɨrinjɨhɨ nehɨ napwɨrɨnɨhapaahɨhɨ niyohaayo. Aihɨ amɨ isɨhiyaisangi nyangi nyawawaayopo. Iyataatɨ amɨ nyamɨ aunahɨpatɨ aŋaaŋɨ bimaawaatɨ nanoaitɨhaahapɨhɨ owehiyaanɨnɨ kɨhapɨhɨ kɨhapɨmawa nanowa nowa nasaya daayahaayo.
11 Até a presente hora, sofremos fome, sede e nudez; somos esbofeteados e não temos morada certa;
12 Iyataatɨ amɨ nyamɨ ikwɨraahɨ nawɨhopɨhatɨ otɨpɨpatɨ waatɨ kiyahaayo wapa nyahɨ nenoaahɨtohɨpɨpa nawɨhora naitɨhaawo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya nyangi pɨwɨha maipɨha kanyatauhɨhandɨ kandɨ amɨ wihoaaŋɨ gaahatɨ kawɨsaatɨ Autaahaatɨhoai nunjenahaayo ko kiyai napaisaatumwaitando. Iyataatɨ amɨ nyangi isɨhiya naaŋatɨ yaasɨhaiwa nanyinyauhɨ amɨ wihoaaŋɨhandɨ naaŋa yaawɨhandɨ namunyaatɨ nehɨ bɨpi naaŋatɨ yaasɨhandɨ nehaayo.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos insultados, bendizemos; quando somos perseguidos, suportamos;
13 Iyataatɨ amɨ nyapundɨwɨ isɨhiyai pɨwɨha maipɨhaiwa kaundawaatopo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaapɨ amɨ monɨwɨhiya nyapɨ saiwɨ ikwaatɨpɨho waatɨhɨrɨ nehɨ naihoaapɨ nepɨ yotɨtaatɨwɨhapaamataiwɨ nyasonawaayopo. Aiwɨ onɨhaamɨ sotipatɨ kipatɨ atɨhaamataiwɨ nyasonawaayopo. Saiwa siyatɨ nyamɨhetɨ nanyoaipapɨ nasatɨ wanɨ kɨmuraisangi sɨkiyatɨ ahondaise.
13 quando somos caluniados, procuramos conciliação. Até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Nɨnɨ sangi pɨwɨha aimɨ kasatɨtɨ jɨpatɨpiyohɨwɨmaiwa masahaiwa nasanyatɨ kasatataamaato. Owetise. Sahɨ baiwɨ gwɨnyaitaatɨwɨhaiwa kasatɨtɨ jɨpatɨpiyataayo. Sandɨ amɨ apaapɨmaahe, sahɨ nisɨ manyinyaatɨ nisɨ maarɨho nasanyatɨhiyaatɨtihe.
14 Não escrevo estas coisas para que vocês fiquem envergonhados; pelo contrário, para admoestá-los como a meus filhos amados.
15 Iyataatɨ amɨ isɨhiya taahɨtɨhandɨ napɨwɨ sahɨ Kɨraisihoaisawɨ maasɨ tɨmaamaitohiyɨhiyaatangi jainjaawɨ binyaihɨhandɨ kandɨ amɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ kasatɨwɨ katɨwɨsasɨtaatɨwɨhiya samɨ japiya taahiyɨhiya owehiyaate. Iyataatɨ nɨnɨ Kɨraisihomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha ausaatɨ kasatonɨhɨ sahɨ atiwɨ nepɨ Kɨraisihoaisawɨ tɨmaamaitawaayopo. Saindɨ nɨnɨ pɨwɨha kasatotɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ nɨnɨ noaipatɨ samɨ japɨhonimatataayo.
15 Porque, ainda que vocês tivessem milhares de instrutores em Cristo, não teriam muitos pais, pois eu gerei vocês em Cristo Jesus, pelo evangelho.
16 Siyatɨtihɨ amɨ nɨnɨ watɨpɨndɨ sandɨ kasatɨtaato. Nɨnɨ andɨtindɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrohɨpatamataiwɨ amɨ sangisangi naasɨkatɨ kaiwɨ kɨretɨ japepihɨrɨwɨse.
16 Portanto, eu peço a vocês que sejam meus imitadores.
17 Saiwɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ nisataiwɨ japepihɨrɨtaatɨwɨhandapɨ nɨnɨ nisɨ maasɨhɨho Timoteho nisɨ maarɨho komɨhetɨ ahotahoai aimɨ nandusaaso ko pɨwɨha biyatɨ nasesɨpatɨ andɨtɨsaiwatɨ kasatɨtando. Iyataatɨ amɨ koaisangi nisatiyatɨ Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨ kiyataahore. Ko nasatɨ nisɨ kaindɨ bimohɨrɨhɨretapɨ siyatɨ siyatɨ kiyatɨ bindataise tatɨ kasatonɨhɨ sahɨ gwɨnyaitaatɨwo. Nɨnɨ Kɨraisihoaisatɨ maasɨ tɨmaamaitɨtɨhonɨnisɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrɨtɨ kiyataayo. Ko nasatɨ nɨnɨ nahataapɨpɨhɨ daindɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai nisɨ kandunjohɨwaiwaapɨ jɨhaatɨ biyatɨ nasesɨpatɨ jainjapwaatɨ kasatɨtaise.
17 Por esta causa, eu enviei até vocês Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual fará com que vocês se lembrem dos meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Iyataatɨ amɨ samɨ usa nisapɨ satɨwɨ ko wɨndɨ nyangisenda akɨtɨnɨhɨ namaapɨtaise tɨwɨhiyaare. Aiwɨ amɨ kiya nyahɨ noaipawaatɨ awaisawɨhiyaanimatɨtɨhaawo tɨwɨ pɨwɨha jaiwaiwɨhaiwa autaahinjaawɨ isɨhiyai kaundawaatopo.
18 Alguns de vocês se encheram de orgulho, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 Iyataatɨ amɨ nɨnɨhɨ, nɨngi Awaisɨho kiyenda numwe donaahɨ napɨtɨ waara jasondo. Siyatɨ Awaisɨho numwe donɨhɨ nasataahura isɨhiya siya Awaisawɨhiyaanimatɨtaano tɨwɨ katohiyɨhiyai usondaano kiya watɨpɨhandɨ napitetahandɨ isɨpɨhiyaatopo ndo. Iyataatɨ amɨ nɨnɨ kiyaamɨ pɨwɨha katɨwɨ kiyohɨwaiwaapɨ atɨwitandɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ nehɨ usondande, Autaahaatɨho watɨpɨhandɨ numwihɨ Kɨraisihomɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrawaahiyaatowo ndo.
19 Mas, em breve, se o Senhor quiser, irei visitá-los, e então conhecerei não a palavra, mas o poder desses orgulhosos.
20 Iyataatɨ amɨ utaaho woai Autaahaatɨho iwinjaatɨ bimonaahɨ ko nehɨ pɨwaahaiwaahɨ kamaatɨtaise. Owetɨtaise. Autaahaatɨho koai watɨpɨhandɨ nunyatɨ andɨtɨwihonɨhɨ Kɨraisihomɨhɨretɨ japepihɨrɨtaise.
20 Porque o Reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Isɨ wanɨ samɨhandisɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo. Nɨnɨ napɨtɨ jasonɨtɨ pɨwɨha samɨ gwɨnyaapɨ kiyohɨwaiwaapɨ waapɨhɨndɨ itɨhisatɨtando e nɨnɨ sangi maarɨho nasanyatɨ amɨ nisɨ maarɨho napaisaatɨtanɨhɨ pɨwɨha napaisɨha kasatɨtando?
21 O que vocês preferem? Que eu vá até aí com um chicote ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.