Romanos 7

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mumunan ukhe ma man baya afová ukheona kéka soe, mai ma ída furin para vain kéká ano vá man baya ánain dakhafino ma sikhein mai siretí ídá afová ukhe fono.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Mana ábasui avúavákái siádanté uno. Anasi ano ma vanta mantantin ma ve avafu ída furin para vantin maen mai man baya ano ve avafu má damuádan ban mifo ve avafu ma furintin man baya ano ída enádá bá be avafun má damuádanten mino.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Máan tukhen mifo vanta ma ída furin para vantin ma ve aná ano ena vanta e manten o varanten maen mai nanin mano famúku avúavasíi inten mino. Máan tinten mifo ve avafu ma fúbintin maen mai man baya ano ída véin damukhein ena vanta ma varanten mai ída famúku avúavasí inten mino.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Máan tukhanti mumunan tifá tiváeyan noe, ma vá afová ono. Tiretí ankan man bayai ákona finté Yisas Karaisin má daa unkamádantá púken nan mi Mosesini man baya ano ída fákaáda va ompo mai ma furin pinté e mantakhein banta vái kase vaono. Máan tukhaona kasae Tiyarafenu avorá kama yorarí iyáke kama aran imádan nono.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Tetí ankan ma feyante sinunu ánain ma fara yakhafiyá bá tiferuna anon tetin túpin umeíin ineine édaviyan mino. Máan tiyain mano man baya mamádan umeíin inin erí ma umeí urékun mi furin afoká iyaren mino.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Máan tiyaré ma setí ankan Yisas Karaisi má pureruna anon man bayai ákona fintena utútintádan ída mai ano setí ankan damukhen mino. Máan tukhantí ída setí ankan peyante man baya ano ma uvantein bompon ánain dakhafó tifanté umpo Kantá Aunani auyen avúavá kái fure sé Tiyarafenu ánain dakhafó tifanté uno.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Tiyarafenui man baya ma iniyaruna anó umeí iyá tife rafuno. Ídá ino. Man baya ano ída umeí iyan mifo setisi umen aní usinté iyan mino. Para vara seyo, man baya ano ma sen “ída vá ena ina yana san aran nano.” Eks 20:17; Diu 5:21
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Máan tonté erunaren mifo man baya finté uaren mi ara ara sinunu mamádan tetin túpin édavé iyan mino. Man baya ída varé intin umei ákona ída van nainten mino.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Téi man baya ma ída afová ukhé maé mai séi kana vá uno siyaré umpo man baya ma ineruna anon téi ume vantan baruna furonté uno sé afová é uno.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Man baya ano kamaen ayun ma fara van oriyan ban aunan ma simeren mifo furin miyan manan timen mino.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Man baya ano séin mákádá umeí urékun mairái man baya ano umeí e ono siren purin miyan timen mino.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Máan ten mifo man baya ano veyan ádun ban puntáden kantasíen kama ukhen mino.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Kama ukhen mifo mai kama avúavá anó téin tiruan ná puriyan nafino. Ída uron mino. Mai ume ano kama yaná pókéi séin purin miyan timen mino. Kama man baya anon téi ma variyaruna yanasinta van mai namu avúavái variyáke umeí iya ono siren aní iyan mino. Tiyarafenui man baya fókéi ume ano namu yanasinta afoká iyantí mai setí ankan umei namu yanasinta fura sé oná tifanté uno.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Man baya ano funtáká afová ukhé tifé umpo séimpin ma aau vain manon ten maman umei ída miyan baran doran bantaí uren ná bá uno.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Téi ma variyaruna avúavá ída afová ukhé uno. Mai fara vara seyo, funtákein avúavá barano ma seruna ída varéiyá umpo ída ma sinunu ukhein avúava sintan téi variyá uno.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Bariyá umpo séi ma variyaruna avúava sinta van ma ída sinunu ékun maen mai anon man baya van kama yaná ino sen aní inten mino.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Aní inten mifo mai ída seyantá namu avúava sinta variyá uno. Ída ino. Ume ma sen túpin bain manon namu ineine simí bariyá uno.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Dan bukhafai anunu ánain bákuré moékantá namu avúavasí ékun mai ano sen túpin ída mana kama avúavá báká afová ukhé uno. Mai fara vara seyo, kama avúavá ana varano van iyá umpo ída kanaí é baré iyá uno.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Téi kama avúavá ma varano seruna mai ída varé iyá uno. Inká namu avúavá ma ída varano seruna mai séi varé iyá uno.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Baré iyá umpo séin ma ída sinunu ukhein avúavá ma varé iyaruna mai ída seyantá baré iyá uno sé iniyá umpo sen túpin ma vain ume anon baré iyan mino.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Máan tukhái séi onékun mai avúavá ano sentá dafíkái séi kama avúavá ma varano van ékun maen namu ineine ano senti aa iyariyan ban mino.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Máan tiyákái séi Tiyarafenui man baya van pura sé te súkáké tinunu ukhé uno.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Máan tukhen mifo séi onékun umei ákona ano sen túpin báken mai ano senti ineine vá aruvé iyan mino. Mai umei ákona ma séin túpin para vain manoi maman bararasí uren miyan ma ída varan doran bantaí urá bá uno.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Mai ume anon téin maman kákan umampin kaen mifo iye anó mai fintena séin tiya uren tiviranten nafino.
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Tetisi Bafan Yisas Karaisin pinté ma uaren tiyaein nan mi Tiyarafenun tusu sianté uno.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.