Romanos 4

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Abaraamu maen tetin an dakhein bantan báken tetin tináu ifo véin nan ma Tiyarafenu ano funtákein banta e ma sikhá ein nan ma afová iyáké tetí ankan nái esá té tifante rafuno.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abaraamu ma kama yorarí iyá ein nan puntákein banta uno siren be amo sinten mifo Tiyarafenu avorá ída ino.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Para vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano setin tisimiyáken Abaraamu ma Tiyarafenurá mumunan ein nan mi véin nan puntákein banta e sikhen mino. Esé 15:6
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Banasi ano yoriyá eintái miyan baré iyan mifo ída fara amusin ne siren miyan amé iyan mino.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Máan tukhan maen banasii mumunantái Tiyarafenu ano funtákein nanin banta e siyan mifo vetíi yoranta saino.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Man baya ma yakhafiyareona rasa Tiyarafenu ano funtákein banta e sikhen naifo amusin ná ono sen Kin Deviti mai avúava san mi sikhen mino.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Baya átakharé uren umeí iyá intin ma ume ampiantáden
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Tiyarafenu ano ume ampiantáden ma fura sen ma áuntan nain kéká ano vá amusin ino.” Íbo 32:1-2
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Tetí ankan ma iniyaruna ano Abaraamuni mumunan nan mi Tiyarafenu ano funtákein banta e sikhen mifo mai avábá ma vain mai Yutan kéká ina ana fi aa ena anan nanin banta vasa fino.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Máa sikhen mifo mai inté ma uran ná béin nan puntákein banta e sen nafino. Au ma kharan ná puntákein banta e sikharen nafi áa au ma ída khakhan ná puntákein banta e sikharen nafino. Au ma ída khakhan maen pefái Tiyarafenu ano véin nan puntákein banta e sikharen mino.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Au khavin avúavá ída afoká ukhan inká Abaraamu yere ída au khakhan maen pefái Tiyarafenu ano veni mumunantá puntákein banta e siren béin avíkaréin mai avúavái aníen mi au ma khavin dákóen mino. Máan tukhein nan mi mai ma au ída khavin mumunan ukhein kékái anafun Abaraamu van mino. Betí ankani mumunantái Tiyarafenu avorá puntákein kékasi ukhen mino.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abaraamu mai fefá ída au khakhen mumunan ukharen mifo au ma khakhein kéká ano ma Abaraamun an den mumunan ma intin maen mai Abaraamu vetin anafu vá deren ban mino.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Pefá Tiyarafenu ano ma Abaraamu má be anavasin má ayampin minó bara amenté uno siren ma iyáantákarein mai véi ma man baya ánain bákuriyá einta saino. Ída ino. Béi ma Tiyarafenui vayará ma mumunan eintái véin nan puntákein bantae siren iyáantákaren mino.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Máan tukhan mi man baya ánain ma vákurin kéká anan Tiyarafenu ma iyáantákaré ein daná baranten mino ma sinteya mai mumunan ánain ma vákurin avúavá ano faen daná an dantin mi mai ma Tiyarafenu ano iyáantan nain daná ano yere fara savifá o afeyoranten mino.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Mai fara vara seyo, man baya ánain ma vákurono van ein kéká man baya anon uman amé iyan mifo man baya ma ída vantin maen man baya yurafurin avúavá ída vanten mino.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Máan tukhan mi Tiyarafenu ano ma iyátintákaré ein mai yaná mumunan aa sáké anan para vará tifanté uno. Yutan kayoi avúavá ánain ma ída yakhafin ma Abaraamu ma mumunan iyá ein an ma yátifanté mai Tiyarafenu ano ma Abaraamun iyáantákaré ein daná bará tifanté uno. Máan mana en mi Abaraamu mai minó mumunan ma inain nanin banta anafuíi inten mino.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Tiyarafenu ano ma véin tiamikharé ein mai vompon dókifin máa sikhen mino. “Téi anon éin maman kokhon nanin banta anafuní é uno.” Esé 17:5
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Tiyarafenu ano máa sikharen mino, “Éi kanaíé minó ofu yankafinte fono. Ída ifo en ana akhafana ano máan uron mi en mo kokhoní inten mino.” Esé 15:5
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abaraamuni orana mana antareti (100) vákan ben au varimú ukhan Sara ída kanaíen iyampon kairí ukhan maen béi afová ukhen mifo veni mumunan mano ída ánuní in moéken ákona ukharen mino.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Tiyarafenu ano ma Abaraamu minó daná iyáantákein nan iniren béi ída kokhon ineine ina vei mumunan ákona uren Tiyarafenu aví daní iyaren mino.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Para vaino, Tiyarafenu ano ma iyáantákein daná kanaíen afoká inten mino siren béi afová ukhen pasen mino.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Béini mumunan nan mi Tiyarafenu ano funtákein banta e sen mino.” Esé 15:6
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Tiyarafenui vompon dókifin ma funtákein banta e sen ma arakhein mai Abaraamun beyákasara sikhen naifo
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 mai setin ma san deren tikhen mino. Tetisi Bafan Yisasin ma Tiyarafenu ano masí pintena avían mantakheintá ma seti mumunan ma iyaruna mai van mi Tiyarafenu ano iniren teti nan puntákein nanin banta e sen tariyan mino.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Tetisi ume arútintano vare siren Tiyarafenu ano namuro kéká ayampin Yisasin ampiádan aruan puren mino. Púbíkan tetin nan puntákein nanin banta e sen tarano van mi Tiyarafenu ano véin masí pintena orun avían manten mino.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.