Romanos 4
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Abaraamu maen tetin an dakhein bantan báken tetin tináu ifo véin nan ma Tiyarafenu ano funtákein banta e ma sikhá ein nan ma afová iyáké tetí ankan nái esá té tifante rafuno.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Abaraamu ma kama yorarí iyá ein nan puntákein banta uno siren be amo sinten mifo Tiyarafenu avorá ída ino.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Para vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano setin tisimiyáken Abaraamu ma Tiyarafenurá mumunan ein nan mi véin nan puntákein banta e sikhen mino. Esé 15:6
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Banasi ano yoriyá eintái miyan baré iyan mifo ída fara amusin ne siren miyan amé iyan mino.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Máan tukhan maen banasii mumunantái Tiyarafenu ano funtákein nanin banta e siyan mifo vetíi yoranta saino.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Man baya ma yakhafiyareona rasa Tiyarafenu ano funtákein banta e sikhen naifo amusin ná ono sen Kin Deviti mai avúava san mi sikhen mino.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Baya átakharé uren umeí iyá intin ma ume ampiantáden
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Tiyarafenu ano ume ampiantáden ma fura sen ma áuntan nain kéká ano vá amusin ino.” Íbo 32:1-2
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Tetí ankan ma iniyaruna ano Abaraamuni mumunan nan mi Tiyarafenu ano funtákein banta e sikhen mifo mai avábá ma vain mai Yutan kéká ina ana fi aa ena anan nanin banta vasa fino.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Máa sikhen mifo mai inté ma uran ná béin nan puntákein banta e sen nafino. Au ma kharan ná puntákein banta e sikharen nafi áa au ma ída khakhan ná puntákein banta e sikharen nafino. Au ma ída khakhan maen pefái Tiyarafenu ano véin nan puntákein banta e sikharen mino.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Au khavin avúavá ída afoká ukhan inká Abaraamu yere ída au khakhan maen pefái Tiyarafenu ano veni mumunantá puntákein banta e siren béin avíkaréin mai avúavái aníen mi au ma khavin dákóen mino. Máan tukhein nan mi mai ma au ída khavin mumunan ukhein kékái anafun Abaraamu van mino. Betí ankani mumunantái Tiyarafenu avorá puntákein kékasi ukhen mino.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Abaraamu mai fefá ída au khakhen mumunan ukharen mifo au ma khakhein kéká ano ma Abaraamun an den mumunan ma intin maen mai Abaraamu vetin anafu vá deren ban mino.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Pefá Tiyarafenu ano ma Abaraamu má be anavasin má ayampin minó bara amenté uno siren ma iyáantákarein mai véi ma man baya ánain bákuriyá einta saino. Ída ino. Béi ma Tiyarafenui vayará ma mumunan eintái véin nan puntákein bantae siren iyáantákaren mino.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Máan tukhan mi man baya ánain ma vákurin kéká anan Tiyarafenu ma iyáantákaré ein daná baranten mino ma sinteya mai mumunan ánain ma vákurin avúavá ano faen daná an dantin mi mai ma Tiyarafenu ano iyáantan nain daná ano yere fara savifá o afeyoranten mino.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Mai fara vara seyo, man baya ánain ma vákurono van ein kéká man baya anon uman amé iyan mifo man baya ma ída vantin maen man baya yurafurin avúavá ída vanten mino.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Máan tukhan mi Tiyarafenu ano ma iyátintákaré ein mai yaná mumunan aa sáké anan para vará tifanté uno. Yutan kayoi avúavá ánain ma ída yakhafin ma Abaraamu ma mumunan iyá ein an ma yátifanté mai Tiyarafenu ano ma Abaraamun iyáantákaré ein daná bará tifanté uno. Máan mana en mi Abaraamu mai minó mumunan ma inain nanin banta anafuíi inten mino.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Tiyarafenu ano ma véin tiamikharé ein mai vompon dókifin máa sikhen mino. “Téi anon éin maman kokhon nanin banta anafuní é uno.” Esé 17:5
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Tiyarafenu ano máa sikharen mino, “Éi kanaíé minó ofu yankafinte fono. Ída ifo en ana akhafana ano máan uron mi en mo kokhoní inten mino.” Esé 15:5
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Abaraamuni orana mana antareti (100) vákan ben au varimú ukhan Sara ída kanaíen iyampon kairí ukhan maen béi afová ukhen mifo veni mumunan mano ída ánuní in moéken ákona ukharen mino.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Tiyarafenu ano ma Abaraamu minó daná iyáantákein nan iniren béi ída kokhon ineine ina vei mumunan ákona uren Tiyarafenu aví daní iyaren mino.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Para vaino, Tiyarafenu ano ma iyáantákein daná kanaíen afoká inten mino siren béi afová ukhen pasen mino.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Béini mumunan nan mi Tiyarafenu ano funtákein banta e sen mino.” Esé 15:6
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Tiyarafenui vompon dókifin ma funtákein banta e sen ma arakhein mai Abaraamun beyákasara sikhen naifo
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 mai setin ma san deren tikhen mino. Tetisi Bafan Yisasin ma Tiyarafenu ano masí pintena avían mantakheintá ma seti mumunan ma iyaruna mai van mi Tiyarafenu ano iniren teti nan puntákein nanin banta e sen tariyan mino.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Tetisi ume arútintano vare siren Tiyarafenu ano namuro kéká ayampin Yisasin ampiádan aruan puren mino. Púbíkan tetin nan puntákein nanin banta e sen tarano van mi Tiyarafenu ano véin masí pintena orun avían manten mino.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.