Romanos 4

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Abaraamu maen tetin an dakhein bantan báken tetin tináu ifo véin nan ma Tiyarafenu ano funtákein banta e ma sikhá ein nan ma afová iyáké tetí ankan nái esá té tifante rafuno.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abaraamu ma kama yorarí iyá ein nan puntákein banta uno siren be amo sinten mifo Tiyarafenu avorá ída ino.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Para vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano setin tisimiyáken Abaraamu ma Tiyarafenurá mumunan ein nan mi véin nan puntákein banta e sikhen mino. Esé 15:6
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Banasi ano yoriyá eintái miyan baré iyan mifo ída fara amusin ne siren miyan amé iyan mino.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Máan tukhan maen banasii mumunantái Tiyarafenu ano funtákein nanin banta e siyan mifo vetíi yoranta saino.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Man baya ma yakhafiyareona rasa Tiyarafenu ano funtákein banta e sikhen naifo amusin ná ono sen Kin Deviti mai avúava san mi sikhen mino.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Baya átakharé uren umeí iyá intin ma ume ampiantáden
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Tiyarafenu ano ume ampiantáden ma fura sen ma áuntan nain kéká ano vá amusin ino.” Íbo 32:1-2
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Tetí ankan ma iniyaruna ano Abaraamuni mumunan nan mi Tiyarafenu ano funtákein banta e sikhen mifo mai avábá ma vain mai Yutan kéká ina ana fi aa ena anan nanin banta vasa fino.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Máa sikhen mifo mai inté ma uran ná béin nan puntákein banta e sen nafino. Au ma kharan ná puntákein banta e sikharen nafi áa au ma ída khakhan ná puntákein banta e sikharen nafino. Au ma ída khakhan maen pefái Tiyarafenu ano véin nan puntákein banta e sikharen mino.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Au khavin avúavá ída afoká ukhan inká Abaraamu yere ída au khakhan maen pefái Tiyarafenu ano veni mumunantá puntákein banta e siren béin avíkaréin mai avúavái aníen mi au ma khavin dákóen mino. Máan tukhein nan mi mai ma au ída khavin mumunan ukhein kékái anafun Abaraamu van mino. Betí ankani mumunantái Tiyarafenu avorá puntákein kékasi ukhen mino.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Abaraamu mai fefá ída au khakhen mumunan ukharen mifo au ma khakhein kéká ano ma Abaraamun an den mumunan ma intin maen mai Abaraamu vetin anafu vá deren ban mino.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Pefá Tiyarafenu ano ma Abaraamu má be anavasin má ayampin minó bara amenté uno siren ma iyáantákarein mai véi ma man baya ánain bákuriyá einta saino. Ída ino. Béi ma Tiyarafenui vayará ma mumunan eintái véin nan puntákein bantae siren iyáantákaren mino.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Máan tukhan mi man baya ánain ma vákurin kéká anan Tiyarafenu ma iyáantákaré ein daná baranten mino ma sinteya mai mumunan ánain ma vákurin avúavá ano faen daná an dantin mi mai ma Tiyarafenu ano iyáantan nain daná ano yere fara savifá o afeyoranten mino.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Mai fara vara seyo, man baya ánain ma vákurono van ein kéká man baya anon uman amé iyan mifo man baya ma ída vantin maen man baya yurafurin avúavá ída vanten mino.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Máan tukhan mi Tiyarafenu ano ma iyátintákaré ein mai yaná mumunan aa sáké anan para vará tifanté uno. Yutan kayoi avúavá ánain ma ída yakhafin ma Abaraamu ma mumunan iyá ein an ma yátifanté mai Tiyarafenu ano ma Abaraamun iyáantákaré ein daná bará tifanté uno. Máan mana en mi Abaraamu mai minó mumunan ma inain nanin banta anafuíi inten mino.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Tiyarafenu ano ma véin tiamikharé ein mai vompon dókifin máa sikhen mino. “Téi anon éin maman kokhon nanin banta anafuní é uno.” Esé 17:5
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Tiyarafenu ano máa sikharen mino, “Éi kanaíé minó ofu yankafinte fono. Ída ifo en ana akhafana ano máan uron mi en mo kokhoní inten mino.” Esé 15:5
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Abaraamuni orana mana antareti (100) vákan ben au varimú ukhan Sara ída kanaíen iyampon kairí ukhan maen béi afová ukhen mifo veni mumunan mano ída ánuní in moéken ákona ukharen mino.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Tiyarafenu ano ma Abaraamu minó daná iyáantákein nan iniren béi ída kokhon ineine ina vei mumunan ákona uren Tiyarafenu aví daní iyaren mino.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Para vaino, Tiyarafenu ano ma iyáantákein daná kanaíen afoká inten mino siren béi afová ukhen pasen mino.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Béini mumunan nan mi Tiyarafenu ano funtákein banta e sen mino.” Esé 15:6
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Tiyarafenui vompon dókifin ma funtákein banta e sen ma arakhein mai Abaraamun beyákasara sikhen naifo
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 mai setin ma san deren tikhen mino. Tetisi Bafan Yisasin ma Tiyarafenu ano masí pintena avían mantakheintá ma seti mumunan ma iyaruna mai van mi Tiyarafenu ano iniren teti nan puntákein nanin banta e sen tariyan mino.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Tetisi ume arútintano vare siren Tiyarafenu ano namuro kéká ayampin Yisasin ampiádan aruan puren mino. Púbíkan tetin nan puntákein nanin banta e sen tarano van mi Tiyarafenu ano véin masí pintena orun avían manten mino.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.