Marcos 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Yisasi vetí ankan máa sen tiamemí, “Téi fura siré tiretin tiamiyá uno. Ma ma mantakhein pinté manáa ano ída fúkantin mi Tiyarafenui yafasin mano vei ákona vá erintin mi vetí ankan onanten mino.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Dan manápá ifo afápá mana un kádan damú orivíkan Yisasi ano Pitan má Yemisin má Yonin má avíaren mana ayá anurá betí ankan mana un báken Yisasi vetí avorá be au ayúden ena vukafaíen mino.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Béini auí daná ano oon ma kheiní íkan efanten uron en mino. Ma vara ráké mana ano efanten davaráe sesé urantin ída kanaíen maman máan efanten inten mino.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Máan tiyain má Iraiyan nú Mosesin nú betí ankan baintá afoká uven Yisasin má baya siyákan betí onen mino.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Máan tíkan Pita ódaren Yisasin tiamemí, “Aru soe, setí ankan ma sító namun kanú manaú en nina vá Mosesi nina vá Iraiya nina vá ma uvará tifanuna mai kama ukhen mino.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pita kákantá akhokho van iyáken béi ma sin nain baya ída afová ukhan inká Yemisin nú Yonin nú bá dere kákantá akhokho van iyaren mino.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Mairá máan tiyain má konan mano eriaren betí ankan me úkuá darákan mai konan pinté mana oova ano máa semí, “Ma séin tanin uron mino. Béin nan téin moéken tiraniyan mino. Béin avaya vá inero.”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Máa siyain má manádá betí ankan onen eúkin ída ena vanta vákan Yisasi veyáká ana vetin má baren mino.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Betí ankan mai anu me ampiren eriyákan Yisasi vetin airo ananí uanten temí, “Ma yanasinta ma oneona mai siretí ída vá ena vanta sian mikhesin ná Banta Anin ma masí pinté orun mantavinti vá tiameno.”
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Máa sirákan betí ankan mai vaya fákaan ákona uren betiyan mana sen oreraen mino, “Mai ma masí me ampiré e mantanté uno ma sikhein mai nái yana sará ten nafino.”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Betí ankan Yisasin inaemí, “Pará man baya ma afová ukhein banta kayo ano sen ná peyan sakhanampa vanta Iraiya nare vá erino siyan nafino.”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Eyo mai fura ino. Iraiya ovaránen eriven minó daná maman puntaranten mifo feyan sakhanampa vanta kayo ano máa sikhen mino, ‘Banta Anin mano uman baren berai sintin béin oyan aminten mino’ sen pará tikhan nafino.
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Máa sikhan mifo séi seretin tiamé uno. Iraiya inka fe erikhen mino. Bompon mano ma sikhá einíen betíi anunu kípen ara ara avúavá ben amaniná kaen mino.
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Máa siren betí ankan araven eyo iyampon kayo ma varé eintá o uníkan kokhon nanin banta vetin má iyukhan man baya ma afová ukhein banta kayo ano vaya fóké betin má aruvein an diyaren mino.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Máan tiyan baren mai nanin banta ano onákan Yisasi orin minó ano anúden orera uren tavaen mo véin kamaen mino.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Máan turan mairá béi vetin inaemí, “Tiretí ankan nái vará baya fóké man baya ma afová ukhein banta kayo vá aruvein an diya rafono.
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Máa síkan mai nanin banta aúbanáké mana vanta ano evaránen Yisasin máa sen tiamemí, “Aru soe, séin tanin namu aunan mano véimpin bákan orá iyákái éi vaípá béin aviré eré uno.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Kokhon damú mai namu aunan mano ákonaen béin pákaren barará maman asédan bavin oo fenté efanten akhare avanen eravin maen aveantuntá inkékípiyákan béin au ano kafifi sé iyan mino. Máan tiyákái éini eyo iyampon kayo van mai namu aunan do siantano sékun betí ankan ída kanaíen mino.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Máa síkan iniren Yisasi evaránen banasi siamemí, “Ída mumunan bain nanin banta oe! Nái máa yádasá téi siretin má para vante rafuno. Nái máa yádasá téi siretíi uman barante rafuno. Tiretí ankan mai iyampon avire séi ma varunará ereno.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Máa síkan betí ankan mai iyampon aviren Yisasi vaintá eriyain má mai namu aunan mano Yisasin onen mai iyampon ainen ankaman karúdan barará baven baé baé íkan efanten akhare oo fenté avanen mino.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Máan tiyain má Yisasi ve afóenta inaemí, “Nái máa yádasá béi máan tiyan nafino.”
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Kokhon damú mai namu aunan mano véin aruan purono van irafin nafi nompin nafi yauman karú diyan mifo éi kaná tétin nan arunan ureyá tiya inte fono.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Éi ma mumunan inteya éi kanaíeya minó daná baran nono.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Máa siyain má mai iyampon afóe ano evaránen temí, “Téi mumunan ukhé umpo senti mumunan tiyaesin mo ákona ino.”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Máan tiyákan banasi savaen e átaruin Yisasi ódaren mai namu aunan béi asen temí, “Éi átaren konen oo uman dan aunan noe. Téi éin tianté umpo mai iyampon ampireya entavuveya enádá bá ída vá béimpin oferano.”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Máa siyain má mai namu aunan mano avádóden bádiyan mai iyampon máden antú antú iyáken béin me ampiren orivíkan mai iyampon purein an davin minó ano óden temí, “Béi inka furen mino.”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Máa siyain má Yisasi mai iyampon ayan bana fákaren orun ayanoran béi e manten mino.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Mantavíkan Yisasi ínaimpáké mánaumpin oríkan bei eyo iyampon kayo ana váken béin inaemí, “Mai náisá ukhará tetí ankan ída kanaí erá mai namu aunan do sianté tiferafuno.”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tireti ma Tiyarafenu vaípá ma kokhon dádá amúkinte maen máan namu aunan kanaíe yo siantan nompo ena aa ída van mino.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Mairá betí ankan mai varu me ampiren Kariri vara aúban oriyáken mana ano ída afová ino van Yisasi inen mino.
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Para va ino. Bei eyo iyampon kayo vei furin afova ameno van mino. Béi semí, “Banta kayo ayampin Banta Anin amintin béin aruan purinten mino. Aruan púdantin ma kanú manaú damú orivintin béi evaránen e mantanten mino.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Máa síkan betí ankan ída mai vaya afová ukhen béin inain nan peren mino.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Mairá betí ankan Kapeniamú oren mino. Oriven béi ma mápin báken betin inaemí, “Ayanafá tiretí ankan nái vará asive asive iya rafono.”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano iyé minóti kákan ban nafino siren ayanafá asiven eriyaren béin ída siamen mino.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Maira Yisasi kumamen tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon aran eríkan betí ankan tiamemí, “Mana vanta ano ma kákaní ono van minó banta ánaimpá báken ná minói eyo vá bariyan bano.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Máa siren Yisasi mana arara iyampon avían betin aúbanapin mantaan táden béin ayan bana fákaren o yafayóden betí ankan tiamemí,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Iye anó téin nan inireyá mana máan tukhein iyampon arará aya inten nafi mai ano séin mi siya inten mino. Inká iye anó téin tiya inten nafi mai ída séin tiya inten mifo Tifóe ma séin tisintá erikheruna mai véin mi aya inten mino.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Yoni véin tiamen temí, “Aru soe, setí ankan onékun mana vanta ano éin avíkánamu aunan do siantiyaren mifo véi ída setí ankan ma manápá noin bantan bakái véin airo ananí uanté uno.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Tiretí ankan ída vá béin airo anani uantano. Mana vanta ano ma séin tivíká ma mana avúavá daná ma uvariyaren mai vanta ano ída ainen téin nan namu vaya sinten mino.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Setin ma ída namuroí iyain banta mai setin tirona ino.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Téi fura siré tiretin tiamé uno mana ano ma siretin nan Yisasini kéká ino siren ma non dáan amin nain mano fura siren bei miyan baranten mino.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Banta ano ma mana auyen monó kéká ma séintá mumunan ukharé intin ma vetí ankan pinte ma e avíá dantin ma umefin orintin mae vá mai vanta amempin ná kákan onámaná kurená un nompin karúdantin námen aravino.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 — ausente —
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 — ausente —
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Éin auu ano ma umefin ma avían kaintiya mai auu víaná karúdan orino. Mana auu ana ma éin baréinti Tiyarafenui yafisimpin oferan nono. Mai kama inten mifo éi ma kankanan auu ma áesin báken mana auu ano ma umeí iyá inti mae ída kípan ira ma kiyan ma uman baren berai siyan purin barufin mi orin nono.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Mai varufin tító bintókéna kayo ma vetí ankan aufin bain mai ída furintin ira ída yusiminten mino. Ais 66:24
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Tiyarafenu ano minó nanin banta kama ino van ara ara uman betin ané ma kaiyain mano irará ma iyó uren antereiní iyan mino.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Un kama yaná ifo veni ase ma kípavintiya siretí ankan náisá uresin ná evaránen ase inten nafino. Éi un ande vá afá aváen má manafin kamaeya vano.
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.