Marcos 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Yisasi vetí ankan máa sen tiamemí, “Téi fura siré tiretin tiamiyá uno. Ma ma mantakhein pinté manáa ano ída fúkantin mi Tiyarafenui yafasin mano vei ákona vá erintin mi vetí ankan onanten mino.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Dan manápá ifo afápá mana un kádan damú orivíkan Yisasi ano Pitan má Yemisin má Yonin má avíaren mana ayá anurá betí ankan mana un báken Yisasi vetí avorá be au ayúden ena vukafaíen mino.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Béini auí daná ano oon ma kheiní íkan efanten uron en mino. Ma vara ráké mana ano efanten davaráe sesé urantin ída kanaíen maman máan efanten inten mino.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Máan tiyain má Iraiyan nú Mosesin nú betí ankan baintá afoká uven Yisasin má baya siyákan betí onen mino.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Máan tíkan Pita ódaren Yisasin tiamemí, “Aru soe, setí ankan ma sító namun kanú manaú en nina vá Mosesi nina vá Iraiya nina vá ma uvará tifanuna mai kama ukhen mino.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Pita kákantá akhokho van iyáken béi ma sin nain baya ída afová ukhan inká Yemisin nú Yonin nú bá dere kákantá akhokho van iyaren mino.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Mairá máan tiyain má konan mano eriaren betí ankan me úkuá darákan mai konan pinté mana oova ano máa semí, “Ma séin tanin uron mino. Béin nan téin moéken tiraniyan mino. Béin avaya vá inero.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Máa siyain má manádá betí ankan onen eúkin ída ena vanta vákan Yisasi veyáká ana vetin má baren mino.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Betí ankan mai anu me ampiren eriyákan Yisasi vetin airo ananí uanten temí, “Ma yanasinta ma oneona mai siretí ída vá ena vanta sian mikhesin ná Banta Anin ma masí pinté orun mantavinti vá tiameno.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Máa sirákan betí ankan mai vaya fákaan ákona uren betiyan mana sen oreraen mino, “Mai ma masí me ampiré e mantanté uno ma sikhein mai nái yana sará ten nafino.”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Betí ankan Yisasin inaemí, “Pará man baya ma afová ukhein banta kayo ano sen ná peyan sakhanampa vanta Iraiya nare vá erino siyan nafino.”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Eyo mai fura ino. Iraiya ovaránen eriven minó daná maman puntaranten mifo feyan sakhanampa vanta kayo ano máa sikhen mino, ‘Banta Anin mano uman baren berai sintin béin oyan aminten mino’ sen pará tikhan nafino.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Máa sikhan mifo séi seretin tiamé uno. Iraiya inka fe erikhen mino. Bompon mano ma sikhá einíen betíi anunu kípen ara ara avúavá ben amaniná kaen mino.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Máa siren betí ankan araven eyo iyampon kayo ma varé eintá o uníkan kokhon nanin banta vetin má iyukhan man baya ma afová ukhein banta kayo ano vaya fóké betin má aruvein an diyaren mino.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Máan tiyan baren mai nanin banta ano onákan Yisasi orin minó ano anúden orera uren tavaen mo véin kamaen mino.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Máan turan mairá béi vetin inaemí, “Tiretí ankan nái vará baya fóké man baya ma afová ukhein banta kayo vá aruvein an diya rafono.
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Máa síkan mai nanin banta aúbanáké mana vanta ano evaránen Yisasin máa sen tiamemí, “Aru soe, séin tanin namu aunan mano véimpin bákan orá iyákái éi vaípá béin aviré eré uno.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Kokhon damú mai namu aunan mano ákonaen béin pákaren barará maman asédan bavin oo fenté efanten akhare avanen eravin maen aveantuntá inkékípiyákan béin au ano kafifi sé iyan mino. Máan tiyákái éini eyo iyampon kayo van mai namu aunan do siantano sékun betí ankan ída kanaíen mino.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Máa síkan iniren Yisasi evaránen banasi siamemí, “Ída mumunan bain nanin banta oe! Nái máa yádasá téi siretin má para vante rafuno. Nái máa yádasá téi siretíi uman barante rafuno. Tiretí ankan mai iyampon avire séi ma varunará ereno.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Máa síkan betí ankan mai iyampon aviren Yisasi vaintá eriyain má mai namu aunan mano Yisasin onen mai iyampon ainen ankaman karúdan barará baven baé baé íkan efanten akhare oo fenté avanen mino.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Máan tiyain má Yisasi ve afóenta inaemí, “Nái máa yádasá béi máan tiyan nafino.”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Kokhon damú mai namu aunan mano véin aruan purono van irafin nafi nompin nafi yauman karú diyan mifo éi kaná tétin nan arunan ureyá tiya inte fono.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Éi ma mumunan inteya éi kanaíeya minó daná baran nono.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Máa siyain má mai iyampon afóe ano evaránen temí, “Téi mumunan ukhé umpo senti mumunan tiyaesin mo ákona ino.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Máan tiyákan banasi savaen e átaruin Yisasi ódaren mai namu aunan béi asen temí, “Éi átaren konen oo uman dan aunan noe. Téi éin tianté umpo mai iyampon ampireya entavuveya enádá bá ída vá béimpin oferano.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Máa siyain má mai namu aunan mano avádóden bádiyan mai iyampon máden antú antú iyáken béin me ampiren orivíkan mai iyampon purein an davin minó ano óden temí, “Béi inka furen mino.”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Máa siyain má Yisasi mai iyampon ayan bana fákaren orun ayanoran béi e manten mino.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Mantavíkan Yisasi ínaimpáké mánaumpin oríkan bei eyo iyampon kayo ana váken béin inaemí, “Mai náisá ukhará tetí ankan ída kanaí erá mai namu aunan do sianté tiferafuno.”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tireti ma Tiyarafenu vaípá ma kokhon dádá amúkinte maen máan namu aunan kanaíe yo siantan nompo ena aa ída van mino.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Mairá betí ankan mai varu me ampiren Kariri vara aúban oriyáken mana ano ída afová ino van Yisasi inen mino.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Para va ino. Bei eyo iyampon kayo vei furin afova ameno van mino. Béi semí, “Banta kayo ayampin Banta Anin amintin béin aruan purinten mino. Aruan púdantin ma kanú manaú damú orivintin béi evaránen e mantanten mino.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Máa síkan betí ankan ída mai vaya afová ukhen béin inain nan peren mino.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Mairá betí ankan Kapeniamú oren mino. Oriven béi ma mápin báken betin inaemí, “Ayanafá tiretí ankan nái vará asive asive iya rafono.”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano iyé minóti kákan ban nafino siren ayanafá asiven eriyaren béin ída siamen mino.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Maira Yisasi kumamen tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon aran eríkan betí ankan tiamemí, “Mana vanta ano ma kákaní ono van minó banta ánaimpá báken ná minói eyo vá bariyan bano.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Máa siren Yisasi mana arara iyampon avían betin aúbanapin mantaan táden béin ayan bana fákaren o yafayóden betí ankan tiamemí,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Iye anó téin nan inireyá mana máan tukhein iyampon arará aya inten nafi mai ano séin mi siya inten mino. Inká iye anó téin tiya inten nafi mai ída séin tiya inten mifo Tifóe ma séin tisintá erikheruna mai véin mi aya inten mino.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Yoni véin tiamen temí, “Aru soe, setí ankan onékun mana vanta ano éin avíkánamu aunan do siantiyaren mifo véi ída setí ankan ma manápá noin bantan bakái véin airo ananí uanté uno.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Tiretí ankan ída vá béin airo anani uantano. Mana vanta ano ma séin tivíká ma mana avúavá daná ma uvariyaren mai vanta ano ída ainen téin nan namu vaya sinten mino.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Setin ma ída namuroí iyain banta mai setin tirona ino.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Téi fura siré tiretin tiamé uno mana ano ma siretin nan Yisasini kéká ino siren ma non dáan amin nain mano fura siren bei miyan baranten mino.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Banta ano ma mana auyen monó kéká ma séintá mumunan ukharé intin ma vetí ankan pinte ma e avíá dantin ma umefin orintin mae vá mai vanta amempin ná kákan onámaná kurená un nompin karúdantin námen aravino.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Éin auu ano ma umefin ma avían kaintiya mai auu víaná karúdan orino. Mana auu ana ma éin baréinti Tiyarafenui yafisimpin oferan nono. Mai kama inten mifo éi ma kankanan auu ma áesin báken mana auu ano ma umeí iyá inti mae ída kípan ira ma kiyan ma uman baren berai siyan purin barufin mi orin nono.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Mai varufin tító bintókéna kayo ma vetí ankan aufin bain mai ída furintin ira ída yusiminten mino. Ais 66:24
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Tiyarafenu ano minó nanin banta kama ino van ara ara uman betin ané ma kaiyain mano irará ma iyó uren antereiní iyan mino.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Un kama yaná ifo veni ase ma kípavintiya siretí ankan náisá uresin ná evaránen ase inten nafino. Éi un ande vá afá aváen má manafin kamaeya vano.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.