Marcos 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Yisasi vetí ankan máa sen tiamemí, “Téi fura siré tiretin tiamiyá uno. Ma ma mantakhein pinté manáa ano ída fúkantin mi Tiyarafenui yafasin mano vei ákona vá erintin mi vetí ankan onanten mino.”
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Dan manápá ifo afápá mana un kádan damú orivíkan Yisasi ano Pitan má Yemisin má Yonin má avíaren mana ayá anurá betí ankan mana un báken Yisasi vetí avorá be au ayúden ena vukafaíen mino.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 Béini auí daná ano oon ma kheiní íkan efanten uron en mino. Ma vara ráké mana ano efanten davaráe sesé urantin ída kanaíen maman máan efanten inten mino.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Máan tiyain má Iraiyan nú Mosesin nú betí ankan baintá afoká uven Yisasin má baya siyákan betí onen mino.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Máan tíkan Pita ódaren Yisasin tiamemí, “Aru soe, setí ankan ma sító namun kanú manaú en nina vá Mosesi nina vá Iraiya nina vá ma uvará tifanuna mai kama ukhen mino.”
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 Pita kákantá akhokho van iyáken béi ma sin nain baya ída afová ukhan inká Yemisin nú Yonin nú bá dere kákantá akhokho van iyaren mino.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Mairá máan tiyain má konan mano eriaren betí ankan me úkuá darákan mai konan pinté mana oova ano máa semí, “Ma séin tanin uron mino. Béin nan téin moéken tiraniyan mino. Béin avaya vá inero.”
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Máa siyain má manádá betí ankan onen eúkin ída ena vanta vákan Yisasi veyáká ana vetin má baren mino.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Betí ankan mai anu me ampiren eriyákan Yisasi vetin airo ananí uanten temí, “Ma yanasinta ma oneona mai siretí ída vá ena vanta sian mikhesin ná Banta Anin ma masí pinté orun mantavinti vá tiameno.”
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Máa sirákan betí ankan mai vaya fákaan ákona uren betiyan mana sen oreraen mino, “Mai ma masí me ampiré e mantanté uno ma sikhein mai nái yana sará ten nafino.”
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Betí ankan Yisasin inaemí, “Pará man baya ma afová ukhein banta kayo ano sen ná peyan sakhanampa vanta Iraiya nare vá erino siyan nafino.”
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Eyo mai fura ino. Iraiya ovaránen eriven minó daná maman puntaranten mifo feyan sakhanampa vanta kayo ano máa sikhen mino, ‘Banta Anin mano uman baren berai sintin béin oyan aminten mino’ sen pará tikhan nafino.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Máa sikhan mifo séi seretin tiamé uno. Iraiya inka fe erikhen mino. Bompon mano ma sikhá einíen betíi anunu kípen ara ara avúavá ben amaniná kaen mino.
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Máa siren betí ankan araven eyo iyampon kayo ma varé eintá o uníkan kokhon nanin banta vetin má iyukhan man baya ma afová ukhein banta kayo ano vaya fóké betin má aruvein an diyaren mino.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Máan tiyan baren mai nanin banta ano onákan Yisasi orin minó ano anúden orera uren tavaen mo véin kamaen mino.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Máan turan mairá béi vetin inaemí, “Tiretí ankan nái vará baya fóké man baya ma afová ukhein banta kayo vá aruvein an diya rafono.
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Máa síkan mai nanin banta aúbanáké mana vanta ano evaránen Yisasin máa sen tiamemí, “Aru soe, séin tanin namu aunan mano véimpin bákan orá iyákái éi vaípá béin aviré eré uno.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Kokhon damú mai namu aunan mano ákonaen béin pákaren barará maman asédan bavin oo fenté efanten akhare avanen eravin maen aveantuntá inkékípiyákan béin au ano kafifi sé iyan mino. Máan tiyákái éini eyo iyampon kayo van mai namu aunan do siantano sékun betí ankan ída kanaíen mino.”
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Máa síkan iniren Yisasi evaránen banasi siamemí, “Ída mumunan bain nanin banta oe! Nái máa yádasá téi siretin má para vante rafuno. Nái máa yádasá téi siretíi uman barante rafuno. Tiretí ankan mai iyampon avire séi ma varunará ereno.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Máa síkan betí ankan mai iyampon aviren Yisasi vaintá eriyain má mai namu aunan mano Yisasin onen mai iyampon ainen ankaman karúdan barará baven baé baé íkan efanten akhare oo fenté avanen mino.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Máan tiyain má Yisasi ve afóenta inaemí, “Nái máa yádasá béi máan tiyan nafino.”
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Kokhon damú mai namu aunan mano véin aruan purono van irafin nafi nompin nafi yauman karú diyan mifo éi kaná tétin nan arunan ureyá tiya inte fono.”
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Éi ma mumunan inteya éi kanaíeya minó daná baran nono.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Máa siyain má mai iyampon afóe ano evaránen temí, “Téi mumunan ukhé umpo senti mumunan tiyaesin mo ákona ino.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Máan tiyákan banasi savaen e átaruin Yisasi ódaren mai namu aunan béi asen temí, “Éi átaren konen oo uman dan aunan noe. Téi éin tianté umpo mai iyampon ampireya entavuveya enádá bá ída vá béimpin oferano.”
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Máa siyain má mai namu aunan mano avádóden bádiyan mai iyampon máden antú antú iyáken béin me ampiren orivíkan mai iyampon purein an davin minó ano óden temí, “Béi inka furen mino.”
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Máa siyain má Yisasi mai iyampon ayan bana fákaren orun ayanoran béi e manten mino.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Mantavíkan Yisasi ínaimpáké mánaumpin oríkan bei eyo iyampon kayo ana váken béin inaemí, “Mai náisá ukhará tetí ankan ída kanaí erá mai namu aunan do sianté tiferafuno.”
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tireti ma Tiyarafenu vaípá ma kokhon dádá amúkinte maen máan namu aunan kanaíe yo siantan nompo ena aa ída van mino.”
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Mairá betí ankan mai varu me ampiren Kariri vara aúban oriyáken mana ano ída afová ino van Yisasi inen mino.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 Para va ino. Bei eyo iyampon kayo vei furin afova ameno van mino. Béi semí, “Banta kayo ayampin Banta Anin amintin béin aruan purinten mino. Aruan púdantin ma kanú manaú damú orivintin béi evaránen e mantanten mino.”
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Máa síkan betí ankan ída mai vaya afová ukhen béin inain nan peren mino.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Mairá betí ankan Kapeniamú oren mino. Oriven béi ma mápin báken betin inaemí, “Ayanafá tiretí ankan nái vará asive asive iya rafono.”
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano iyé minóti kákan ban nafino siren ayanafá asiven eriyaren béin ída siamen mino.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Maira Yisasi kumamen tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon aran eríkan betí ankan tiamemí, “Mana vanta ano ma kákaní ono van minó banta ánaimpá báken ná minói eyo vá bariyan bano.”
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Máa siren Yisasi mana arara iyampon avían betin aúbanapin mantaan táden béin ayan bana fákaren o yafayóden betí ankan tiamemí,
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Iye anó téin nan inireyá mana máan tukhein iyampon arará aya inten nafi mai ano séin mi siya inten mino. Inká iye anó téin tiya inten nafi mai ída séin tiya inten mifo Tifóe ma séin tisintá erikheruna mai véin mi aya inten mino.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Yoni véin tiamen temí, “Aru soe, setí ankan onékun mana vanta ano éin avíkánamu aunan do siantiyaren mifo véi ída setí ankan ma manápá noin bantan bakái véin airo ananí uanté uno.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Tiretí ankan ída vá béin airo anani uantano. Mana vanta ano ma séin tivíká ma mana avúavá daná ma uvariyaren mai vanta ano ída ainen téin nan namu vaya sinten mino.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Setin ma ída namuroí iyain banta mai setin tirona ino.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Téi fura siré tiretin tiamé uno mana ano ma siretin nan Yisasini kéká ino siren ma non dáan amin nain mano fura siren bei miyan baranten mino.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 “Banta ano ma mana auyen monó kéká ma séintá mumunan ukharé intin ma vetí ankan pinte ma e avíá dantin ma umefin orintin mae vá mai vanta amempin ná kákan onámaná kurená un nompin karúdantin námen aravino.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Éin auu ano ma umefin ma avían kaintiya mai auu víaná karúdan orino. Mana auu ana ma éin baréinti Tiyarafenui yafisimpin oferan nono. Mai kama inten mifo éi ma kankanan auu ma áesin báken mana auu ano ma umeí iyá inti mae ída kípan ira ma kiyan ma uman baren berai siyan purin barufin mi orin nono.
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 Mai varufin tító bintókéna kayo ma vetí ankan aufin bain mai ída furintin ira ída yusiminten mino. Ais 66:24
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Tiyarafenu ano minó nanin banta kama ino van ara ara uman betin ané ma kaiyain mano irará ma iyó uren antereiní iyan mino.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Un kama yaná ifo veni ase ma kípavintiya siretí ankan náisá uresin ná evaránen ase inten nafino. Éi un ande vá afá aváen má manafin kamaeya vano.
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.