Marcos 6

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yisasi mai varu me ampiren bei eyo iyampon kayo vá bei varu anará Nasaretí oren mino.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 O varen Sabati yamú Yisasi monó átaru namumpin ódiven Tiyarafenui vaya vanasi siamiyákan iniren kokhon mano anúden oreraen temí, “Ai! Inte fákená ma vanta ano mai ákona vá afova vá mamáken ná ma avúavá danasinta afoká iyan nafino.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Pura sen béi mana má uvaran bantan ban mino. Béi Marian anin mi váken Yemisi, Yosepi, Yudasi, Saimoni siren mai kékái afá aváe ino. Béin ayómái setin má mafin ban mino,” siren béin namu inin mananten mino.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Máan tiyákan Yisasi vetin tiamemí, “Sakhanampa vanta avíena varufá ban mifo vei varu anará bá minó bei mana nare vá be amápin má ída véin aví báé iyan mino.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Betíi mumunan ída ákona ukhan pasen mi Yisasi mai varurá ída manáa avúavasí ina aí ma vain kéká aurá anan ayan kaúden ayofiyaren mino.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Máan tiyan ma vanasi ano ída mumunan iyain nan Yisasi kokhon ineine en mino.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Máan tiyáken baya varen orino van tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo araren namu aunan ma yo siantan ákona amíden kaní uriyan tiantan oren mino.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Tian tiyáken maen Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Ída vá mana yaná bare vá ayonta ana vá pákare orono. Ída vá dunan nafi unan nafi inká moni safi ída vá maman unampin bádo ono.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Tiretí ankan arantan anamun máa vá ure orin nompo ída vá ena au anamun má mamare orono.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Tiretí ankan ma mana varurá orinte mae mana namumpin mana vá bareya ínaimpáké mai varu me ampeno.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mana varurá oresin ma ída avían má naumpin kaen ma inká tiretíi vaya ma ída ininti mae mai varu vá me ampire vetíi namu vara ma arantantá dampakháin nain ná me fúpá tian karú dano. Mai anon betíi namu avúavá aní intin betiyantá afová inten mino.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Máa sirákan banasi ano ará baerano van eyo iyampon kayo ano oriyan monó baya e siamen oren mino.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Oriyáken betí ankan namu aunan kayo yo siantiyáken aí ma vain nanin banta aufá uveri féantan mai kayo ano asefaen mino.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Yisasi ma variyain avúavá baya ano minó akhempá orera íkan banasi ano ma mai vaya ana sen orera iyan maen Kin Eroti inen mino. Manáa kéká ano siyáken, “Monó Non Péantan Banta Yoni anon purin pinté evaránen e mantakhan mi enará ukhein ákona ano véimpin doriyan mino.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Máa síkan manáa ano sen, “béi Iraisa ino,” sin inká ena kéká ano sen, “pefá ma vá ein sakhanampa vanta kayo an dakhen mai véi mana sakhanampa vantan ban mino.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Máa síkan Eroti mai vaya kayo iniren temí, “Pefá ma séi anuran tíkeruna vanta Yoni anon purin pinté evaránen e mantakhanten mino.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Mai farava máa sen naino. Eroti ano ve aná Erodiasin amusin ameno van bei aruvin banta kéká tíkan Yonin pákaan karavusifin kain baren mino. Be afá aváe Firipin aná Erodiasin ma véi mantaré ein mai van mi Yonin karavusií ukharen mino.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Erotin nan ma Yoni ano sen, “Éi e afá aváen aná ma yafeona mai ída kama ukha ono,” ma sein nan mino.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Máa ma sikhein nan Erodiasi ano Yonini aran naná máden béin aruan purono van iyaren mifo véimpin ída mai ákona varen mino.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Máan tiyákan maen Yoni funtáken kantasí ukhein banta vákan Eroti ano véi ma siyain baya kayo van kokhon ineine iyáken béin aya ono van inikharen mino.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Erodiasi ma Yonin arin nain aa van dosiyaré íkan Erotin ma ve anóe ano khaein damú e afoká en mino. Maí damú Eroti kákan dunan tariyáken béi kamanimpin ma ánoní ukhein banta kayo vá aruvin banta kayoi ánon banta vá Kariri fáké ánon banta kéká bá aran e átaru en mino.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 E átaru ukhan Erodiasin araun mano mai ma iyukheimpin eriven danisiíen mino. Danisií íkan Erotin má mai ma yunan niyaré ein kéká bá ano kákan amusin en mino. Máan tíkan Kin Eroti ano mai arinta van temí, “Éi ma sinona mai yaná téi fara amenté uno.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Máa siren Eroti asíká ayan befiyó uren béin tiamemí, “Éi ma sinona yaná téi fara amenté uno. Tesi yafisin nan ma aúban daíde simeno ma sesí mai fara máan tonté uno.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Máa síkan mai arinta ano oren be anóentá mo inaemí, “Náinasá inantékun ná Kin mano siminten nafino.” Máa síkan be anóe ano evaránen béin tiamemí, “Monó non péantan banta Yonin ánon nará inan teno.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Máa síkan mai arinta ano ainen evaránen Kin baípá o nóben temí, “Monó non péantan banta Yonin ánon mana yókifin kaúde simeno van muno.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Máa siyain má Kin mano kákantá ará uman den mifo véi má ma váken dunan niyá ein kayo avorá ma asíká ayan befiyó uren tikhá ein nan iniren ída mai arinta avaya yo yurafuren mino.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Mai van Yonin ánon mo síkaren baren erino van esé ana mana aruvin banta siantan oren karavusi finte Yonin ánon mo síken mino.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Tikaren maen Yonin ánon maman dókifin kaúden mai arinta me amíkan baren be anóen mo amen mino.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Yonin ma arin baya vei eyo iyampon kayo ano iniren béin au e varen mo masíen mino.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Yisasi ma vei eyo iyampon kayo siantan dorantá orikhá ein mai ovaránen e átarú uven betí ma yoriyá ein má banasi ma siamiyá ein baya kayo vá béin tiamen mino.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kokhon nanin banta ano eriven oriven iyákan Yisasi má bei aposeri kayo vá ída yunan narí eimpin Yisasi máa sen betin tiamemí, “Erítifé banta ma ída van naipá o váké tivíká tifano.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Máa siren betí ankan mana voti mamaren banta ma ida vain afokhantá oren mino.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Oríkan kokhon nanin banta ano veti ma oriyain afová uren minó kákan baru ráke nanin banta ano non akhempá tavaen mai ma orin naintá betin nare o varen mino.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 O varé íkan Yisasi non akhempá oriven mai nanin banta oniyáken sipisipi kayo ano ma ída vetintá dafisin banta vákan iyukhen bainí ukharé íkan kákantá arunan uanten mino. Mai van kokhon danasinta vetin afova amen mino.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Afova ma amiyan áau eraven inúpasí íkan maen bei eyo iyampon kayo Yisasi vaintá eriven temí, “Banta i van akhempái e varé étifékun mi áau eraven mino.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Éi vanasi siantesin oriven ná ádé ma van nain baru khayo finte vetíi yunan miyaní ino.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tireti yantasá betin dunan ameno.” Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Kankan antareti moní kasá bereti o miyaníé betin me amenté tife rafuno.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Máa síkan Yisasi vetin tiamemí, “Tiretí ankan nái máa veretí denan ban nafino oriveya onano.” Máa síkan betí ankan o oman afová uren me siamemí, “Dan manápá bereti vá kankanan noyana vái van mino.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Máa síkan minó nanin banta sintin kata yaró manafin kumádú ino van betin tiamen mino.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Tiamíkan manafin mana antareti (100) ano kumaniyan inká enafin fifti (50) ano kumaniyan en oreraen mino.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Máan tuvíkan Yisasi mai yan manápá bereti vá kankanan noyana vá pákaaren inarufá kakháben mai yunan nan Tiyarafenun tusu sianten mino. Máan turen mai vereti kayo vá noyaná kanan má máden kisikisi uren bei eyo iyampon kayorá dákan mai nanin banta amen oreraen mino.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Amíkan minó ano kanaíen nen mino.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Narákan mai yunan antan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) unan bíken mino.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Mai yunan ma naran banta máa ma yankafein mai yan manápá tauseni (5,000) ino.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Narákan Yisasi ma vanasi siantan orera iyan maen bei eyo iyampon kayo van betin nare ainen botifin káusiven non e kháden Betsaidá akhempá orino van tiamen mino.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Máan turen mai oyampáké béi amúkono van anufá óden mino.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Inupasi íkan mai voti ano non aúbaná bákan Yisasi veyáká non akhempá para varen mino.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Báken béi onákan uva ano voti e avékaan more mere iyákan betí ankan ákonaen non intaniyaren mino. Máan tiyákan ma kúkarosíen kakhano van in maen Yisasi non daró oriaren betin esantano van en mino.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Máan tíkan bei eyo iyampon kayo ano véin onan non daró oríkan betí ankan béin nan ban mi eriyan mino sen iniren báden oreraen mino.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Minó ano véin ódaren kákantá akhokho van iyaimpin Yisasi ainen betin máa sen tiamemí, “Téi umpo ída vá tiretí ankan periya vano.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Máa siren béi votifin un bákan uva kípavin minó ano sakha iyáken kokhon ineine en mino.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Yisasi ma vereti kisian ameini avúavái ana vetí ankan ída afová ukharen mino. Mai fara va ino. Betin aú ano ákona ukhan ída mumunan ban mino.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Betí ankan ma non e kháden Kenesaretí akhempá ódiven maen boti anan kuan kaen mino.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Máan turen ma vetí ankan boti finté eraviyain má banasi ano ainen Yisasin afová en oreraen mino.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Afová uren banasi ano mai akhempá oriviyan aí kéká ma varé ein aviren Yisasi vaintá duvasiká mo khaen oreraen mino.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Mai akhempá tító baru kayo vá kákan baru kayo vá inká akhempá ma vain baru kayo fimpá bá ma Yisasi orin maen banasi ma átaru iyain barurá aí nanin banta ayofano van béi vaintá aviren oriyaren mino. Aí nanin banta ano Yisasin nan áintí beni ayá au anamun áton aruvono van ínan en ina iyaren mino. Aí nanin banta ano ma inaúden aruvin maen mai kékái aí kípaantiyaren mino.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.