Marcos 6
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH
1 Yisasi mai varu me ampiren bei eyo iyampon kayo vá bei varu anará Nasaretí oren mino.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 O varen Sabati yamú Yisasi monó átaru namumpin ódiven Tiyarafenui vaya vanasi siamiyákan iniren kokhon mano anúden oreraen temí, “Ai! Inte fákená ma vanta ano mai ákona vá afova vá mamáken ná ma avúavá danasinta afoká iyan nafino.
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Pura sen béi mana má uvaran bantan ban mino. Béi Marian anin mi váken Yemisi, Yosepi, Yudasi, Saimoni siren mai kékái afá aváe ino. Béin ayómái setin má mafin ban mino,” siren béin namu inin mananten mino.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Máan tiyákan Yisasi vetin tiamemí, “Sakhanampa vanta avíena varufá ban mifo vei varu anará bá minó bei mana nare vá be amápin má ída véin aví báé iyan mino.”
4 Mas Jesus disse:
5 Betíi mumunan ída ákona ukhan pasen mi Yisasi mai varurá ída manáa avúavasí ina aí ma vain kéká aurá anan ayan kaúden ayofiyaren mino.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Máan tiyan ma vanasi ano ída mumunan iyain nan Yisasi kokhon ineine en mino.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Máan tiyáken baya varen orino van tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo araren namu aunan ma yo siantan ákona amíden kaní uriyan tiantan oren mino.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Tian tiyáken maen Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Ída vá mana yaná bare vá ayonta ana vá pákare orono. Ída vá dunan nafi unan nafi inká moni safi ída vá maman unampin bádo ono.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Tiretí ankan arantan anamun máa vá ure orin nompo ída vá ena au anamun má mamare orono.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Tiretí ankan ma mana varurá orinte mae mana namumpin mana vá bareya ínaimpáké mai varu me ampeno.
10 Disse ainda:
11 Mana varurá oresin ma ída avían má naumpin kaen ma inká tiretíi vaya ma ída ininti mae mai varu vá me ampire vetíi namu vara ma arantantá dampakháin nain ná me fúpá tian karú dano. Mai anon betíi namu avúavá aní intin betiyantá afová inten mino.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Máa sirákan banasi ano ará baerano van eyo iyampon kayo ano oriyan monó baya e siamen oren mino.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Oriyáken betí ankan namu aunan kayo yo siantiyáken aí ma vain nanin banta aufá uveri féantan mai kayo ano asefaen mino.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Yisasi ma variyain avúavá baya ano minó akhempá orera íkan banasi ano ma mai vaya ana sen orera iyan maen Kin Eroti inen mino. Manáa kéká ano siyáken, “Monó Non Péantan Banta Yoni anon purin pinté evaránen e mantakhan mi enará ukhein ákona ano véimpin doriyan mino.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Máa síkan manáa ano sen, “béi Iraisa ino,” sin inká ena kéká ano sen, “pefá ma vá ein sakhanampa vanta kayo an dakhen mai véi mana sakhanampa vantan ban mino.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Máa síkan Eroti mai vaya kayo iniren temí, “Pefá ma séi anuran tíkeruna vanta Yoni anon purin pinté evaránen e mantakhanten mino.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Mai farava máa sen naino. Eroti ano ve aná Erodiasin amusin ameno van bei aruvin banta kéká tíkan Yonin pákaan karavusifin kain baren mino. Be afá aváe Firipin aná Erodiasin ma véi mantaré ein mai van mi Yonin karavusií ukharen mino.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Erotin nan ma Yoni ano sen, “Éi e afá aváen aná ma yafeona mai ída kama ukha ono,” ma sein nan mino.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Máa ma sikhein nan Erodiasi ano Yonini aran naná máden béin aruan purono van iyaren mifo véimpin ída mai ákona varen mino.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Máan tiyákan maen Yoni funtáken kantasí ukhein banta vákan Eroti ano véi ma siyain baya kayo van kokhon ineine iyáken béin aya ono van inikharen mino.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Erodiasi ma Yonin arin nain aa van dosiyaré íkan Erotin ma ve anóe ano khaein damú e afoká en mino. Maí damú Eroti kákan dunan tariyáken béi kamanimpin ma ánoní ukhein banta kayo vá aruvin banta kayoi ánon banta vá Kariri fáké ánon banta kéká bá aran e átaru en mino.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 E átaru ukhan Erodiasin araun mano mai ma iyukheimpin eriven danisiíen mino. Danisií íkan Erotin má mai ma yunan niyaré ein kéká bá ano kákan amusin en mino. Máan tíkan Kin Eroti ano mai arinta van temí, “Éi ma sinona mai yaná téi fara amenté uno.”
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Máa siren Eroti asíká ayan befiyó uren béin tiamemí, “Éi ma sinona yaná téi fara amenté uno. Tesi yafisin nan ma aúban daíde simeno ma sesí mai fara máan tonté uno.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Máa síkan mai arinta ano oren be anóentá mo inaemí, “Náinasá inantékun ná Kin mano siminten nafino.” Máa síkan be anóe ano evaránen béin tiamemí, “Monó non péantan banta Yonin ánon nará inan teno.”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Máa síkan mai arinta ano ainen evaránen Kin baípá o nóben temí, “Monó non péantan banta Yonin ánon mana yókifin kaúde simeno van muno.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Máa siyain má Kin mano kákantá ará uman den mifo véi má ma váken dunan niyá ein kayo avorá ma asíká ayan befiyó uren tikhá ein nan iniren ída mai arinta avaya yo yurafuren mino.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Mai van Yonin ánon mo síkaren baren erino van esé ana mana aruvin banta siantan oren karavusi finte Yonin ánon mo síken mino.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Tikaren maen Yonin ánon maman dókifin kaúden mai arinta me amíkan baren be anóen mo amen mino.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Yonin ma arin baya vei eyo iyampon kayo ano iniren béin au e varen mo masíen mino.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Yisasi ma vei eyo iyampon kayo siantan dorantá orikhá ein mai ovaránen e átarú uven betí ma yoriyá ein má banasi ma siamiyá ein baya kayo vá béin tiamen mino.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kokhon nanin banta ano eriven oriven iyákan Yisasi má bei aposeri kayo vá ída yunan narí eimpin Yisasi máa sen betin tiamemí, “Erítifé banta ma ída van naipá o váké tivíká tifano.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Máa siren betí ankan mana voti mamaren banta ma ida vain afokhantá oren mino.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Oríkan kokhon nanin banta ano veti ma oriyain afová uren minó kákan baru ráke nanin banta ano non akhempá tavaen mai ma orin naintá betin nare o varen mino.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 O varé íkan Yisasi non akhempá oriven mai nanin banta oniyáken sipisipi kayo ano ma ída vetintá dafisin banta vákan iyukhen bainí ukharé íkan kákantá arunan uanten mino. Mai van kokhon danasinta vetin afova amen mino.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Afova ma amiyan áau eraven inúpasí íkan maen bei eyo iyampon kayo Yisasi vaintá eriven temí, “Banta i van akhempái e varé étifékun mi áau eraven mino.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Éi vanasi siantesin oriven ná ádé ma van nain baru khayo finte vetíi yunan miyaní ino.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tireti yantasá betin dunan ameno.” Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Kankan antareti moní kasá bereti o miyaníé betin me amenté tife rafuno.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Máa síkan Yisasi vetin tiamemí, “Tiretí ankan nái máa veretí denan ban nafino oriveya onano.” Máa síkan betí ankan o oman afová uren me siamemí, “Dan manápá bereti vá kankanan noyana vái van mino.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Máa síkan minó nanin banta sintin kata yaró manafin kumádú ino van betin tiamen mino.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Tiamíkan manafin mana antareti (100) ano kumaniyan inká enafin fifti (50) ano kumaniyan en oreraen mino.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Máan tuvíkan Yisasi mai yan manápá bereti vá kankanan noyana vá pákaaren inarufá kakháben mai yunan nan Tiyarafenun tusu sianten mino. Máan turen mai vereti kayo vá noyaná kanan má máden kisikisi uren bei eyo iyampon kayorá dákan mai nanin banta amen oreraen mino.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Amíkan minó ano kanaíen nen mino.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Narákan mai yunan antan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) unan bíken mino.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mai yunan ma naran banta máa ma yankafein mai yan manápá tauseni (5,000) ino.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Narákan Yisasi ma vanasi siantan orera iyan maen bei eyo iyampon kayo van betin nare ainen botifin káusiven non e kháden Betsaidá akhempá orino van tiamen mino.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Máan turen mai oyampáké béi amúkono van anufá óden mino.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Inupasi íkan mai voti ano non aúbaná bákan Yisasi veyáká non akhempá para varen mino.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Báken béi onákan uva ano voti e avékaan more mere iyákan betí ankan ákonaen non intaniyaren mino. Máan tiyákan ma kúkarosíen kakhano van in maen Yisasi non daró oriaren betin esantano van en mino.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Máan tíkan bei eyo iyampon kayo ano véin onan non daró oríkan betí ankan béin nan ban mi eriyan mino sen iniren báden oreraen mino.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Minó ano véin ódaren kákantá akhokho van iyaimpin Yisasi ainen betin máa sen tiamemí, “Téi umpo ída vá tiretí ankan periya vano.”
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Máa siren béi votifin un bákan uva kípavin minó ano sakha iyáken kokhon ineine en mino.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Yisasi ma vereti kisian ameini avúavái ana vetí ankan ída afová ukharen mino. Mai fara va ino. Betin aú ano ákona ukhan ída mumunan ban mino.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Betí ankan ma non e kháden Kenesaretí akhempá ódiven maen boti anan kuan kaen mino.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Máan turen ma vetí ankan boti finté eraviyain má banasi ano ainen Yisasin afová en oreraen mino.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Afová uren banasi ano mai akhempá oriviyan aí kéká ma varé ein aviren Yisasi vaintá duvasiká mo khaen oreraen mino.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Mai akhempá tító baru kayo vá kákan baru kayo vá inká akhempá ma vain baru kayo fimpá bá ma Yisasi orin maen banasi ma átaru iyain barurá aí nanin banta ayofano van béi vaintá aviren oriyaren mino. Aí nanin banta ano Yisasin nan áintí beni ayá au anamun áton aruvono van ínan en ina iyaren mino. Aí nanin banta ano ma inaúden aruvin maen mai kékái aí kípaantiyaren mino.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.