Marcos 6

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yisasi mai varu me ampiren bei eyo iyampon kayo vá bei varu anará Nasaretí oren mino.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 O varen Sabati yamú Yisasi monó átaru namumpin ódiven Tiyarafenui vaya vanasi siamiyákan iniren kokhon mano anúden oreraen temí, “Ai! Inte fákená ma vanta ano mai ákona vá afova vá mamáken ná ma avúavá danasinta afoká iyan nafino.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Pura sen béi mana má uvaran bantan ban mino. Béi Marian anin mi váken Yemisi, Yosepi, Yudasi, Saimoni siren mai kékái afá aváe ino. Béin ayómái setin má mafin ban mino,” siren béin namu inin mananten mino.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Máan tiyákan Yisasi vetin tiamemí, “Sakhanampa vanta avíena varufá ban mifo vei varu anará bá minó bei mana nare vá be amápin má ída véin aví báé iyan mino.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Betíi mumunan ída ákona ukhan pasen mi Yisasi mai varurá ída manáa avúavasí ina aí ma vain kéká aurá anan ayan kaúden ayofiyaren mino.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Máan tiyan ma vanasi ano ída mumunan iyain nan Yisasi kokhon ineine en mino.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Máan tiyáken baya varen orino van tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo araren namu aunan ma yo siantan ákona amíden kaní uriyan tiantan oren mino.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Tian tiyáken maen Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Ída vá mana yaná bare vá ayonta ana vá pákare orono. Ída vá dunan nafi unan nafi inká moni safi ída vá maman unampin bádo ono.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Tiretí ankan arantan anamun máa vá ure orin nompo ída vá ena au anamun má mamare orono.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Tiretí ankan ma mana varurá orinte mae mana namumpin mana vá bareya ínaimpáké mai varu me ampeno.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Mana varurá oresin ma ída avían má naumpin kaen ma inká tiretíi vaya ma ída ininti mae mai varu vá me ampire vetíi namu vara ma arantantá dampakháin nain ná me fúpá tian karú dano. Mai anon betíi namu avúavá aní intin betiyantá afová inten mino.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Máa sirákan banasi ano ará baerano van eyo iyampon kayo ano oriyan monó baya e siamen oren mino.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Oriyáken betí ankan namu aunan kayo yo siantiyáken aí ma vain nanin banta aufá uveri féantan mai kayo ano asefaen mino.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Yisasi ma variyain avúavá baya ano minó akhempá orera íkan banasi ano ma mai vaya ana sen orera iyan maen Kin Eroti inen mino. Manáa kéká ano siyáken, “Monó Non Péantan Banta Yoni anon purin pinté evaránen e mantakhan mi enará ukhein ákona ano véimpin doriyan mino.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Máa síkan manáa ano sen, “béi Iraisa ino,” sin inká ena kéká ano sen, “pefá ma vá ein sakhanampa vanta kayo an dakhen mai véi mana sakhanampa vantan ban mino.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Máa síkan Eroti mai vaya kayo iniren temí, “Pefá ma séi anuran tíkeruna vanta Yoni anon purin pinté evaránen e mantakhanten mino.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Mai farava máa sen naino. Eroti ano ve aná Erodiasin amusin ameno van bei aruvin banta kéká tíkan Yonin pákaan karavusifin kain baren mino. Be afá aváe Firipin aná Erodiasin ma véi mantaré ein mai van mi Yonin karavusií ukharen mino.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Erotin nan ma Yoni ano sen, “Éi e afá aváen aná ma yafeona mai ída kama ukha ono,” ma sein nan mino.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Máa ma sikhein nan Erodiasi ano Yonini aran naná máden béin aruan purono van iyaren mifo véimpin ída mai ákona varen mino.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Máan tiyákan maen Yoni funtáken kantasí ukhein banta vákan Eroti ano véi ma siyain baya kayo van kokhon ineine iyáken béin aya ono van inikharen mino.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Erodiasi ma Yonin arin nain aa van dosiyaré íkan Erotin ma ve anóe ano khaein damú e afoká en mino. Maí damú Eroti kákan dunan tariyáken béi kamanimpin ma ánoní ukhein banta kayo vá aruvin banta kayoi ánon banta vá Kariri fáké ánon banta kéká bá aran e átaru en mino.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 E átaru ukhan Erodiasin araun mano mai ma iyukheimpin eriven danisiíen mino. Danisií íkan Erotin má mai ma yunan niyaré ein kéká bá ano kákan amusin en mino. Máan tíkan Kin Eroti ano mai arinta van temí, “Éi ma sinona mai yaná téi fara amenté uno.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Máa siren Eroti asíká ayan befiyó uren béin tiamemí, “Éi ma sinona yaná téi fara amenté uno. Tesi yafisin nan ma aúban daíde simeno ma sesí mai fara máan tonté uno.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Máa síkan mai arinta ano oren be anóentá mo inaemí, “Náinasá inantékun ná Kin mano siminten nafino.” Máa síkan be anóe ano evaránen béin tiamemí, “Monó non péantan banta Yonin ánon nará inan teno.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Máa síkan mai arinta ano ainen evaránen Kin baípá o nóben temí, “Monó non péantan banta Yonin ánon mana yókifin kaúde simeno van muno.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Máa siyain má Kin mano kákantá ará uman den mifo véi má ma váken dunan niyá ein kayo avorá ma asíká ayan befiyó uren tikhá ein nan iniren ída mai arinta avaya yo yurafuren mino.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Mai van Yonin ánon mo síkaren baren erino van esé ana mana aruvin banta siantan oren karavusi finte Yonin ánon mo síken mino.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Tikaren maen Yonin ánon maman dókifin kaúden mai arinta me amíkan baren be anóen mo amen mino.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Yonin ma arin baya vei eyo iyampon kayo ano iniren béin au e varen mo masíen mino.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yisasi ma vei eyo iyampon kayo siantan dorantá orikhá ein mai ovaránen e átarú uven betí ma yoriyá ein má banasi ma siamiyá ein baya kayo vá béin tiamen mino.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kokhon nanin banta ano eriven oriven iyákan Yisasi má bei aposeri kayo vá ída yunan narí eimpin Yisasi máa sen betin tiamemí, “Erítifé banta ma ída van naipá o váké tivíká tifano.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Máa siren betí ankan mana voti mamaren banta ma ida vain afokhantá oren mino.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Oríkan kokhon nanin banta ano veti ma oriyain afová uren minó kákan baru ráke nanin banta ano non akhempá tavaen mai ma orin naintá betin nare o varen mino.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 O varé íkan Yisasi non akhempá oriven mai nanin banta oniyáken sipisipi kayo ano ma ída vetintá dafisin banta vákan iyukhen bainí ukharé íkan kákantá arunan uanten mino. Mai van kokhon danasinta vetin afova amen mino.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Afova ma amiyan áau eraven inúpasí íkan maen bei eyo iyampon kayo Yisasi vaintá eriven temí, “Banta i van akhempái e varé étifékun mi áau eraven mino.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Éi vanasi siantesin oriven ná ádé ma van nain baru khayo finte vetíi yunan miyaní ino.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tireti yantasá betin dunan ameno.” Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Kankan antareti moní kasá bereti o miyaníé betin me amenté tife rafuno.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Máa síkan Yisasi vetin tiamemí, “Tiretí ankan nái máa veretí denan ban nafino oriveya onano.” Máa síkan betí ankan o oman afová uren me siamemí, “Dan manápá bereti vá kankanan noyana vái van mino.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Máa síkan minó nanin banta sintin kata yaró manafin kumádú ino van betin tiamen mino.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Tiamíkan manafin mana antareti (100) ano kumaniyan inká enafin fifti (50) ano kumaniyan en oreraen mino.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Máan tuvíkan Yisasi mai yan manápá bereti vá kankanan noyana vá pákaaren inarufá kakháben mai yunan nan Tiyarafenun tusu sianten mino. Máan turen mai vereti kayo vá noyaná kanan má máden kisikisi uren bei eyo iyampon kayorá dákan mai nanin banta amen oreraen mino.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Amíkan minó ano kanaíen nen mino.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Narákan mai yunan antan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) unan bíken mino.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Mai yunan ma naran banta máa ma yankafein mai yan manápá tauseni (5,000) ino.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Narákan Yisasi ma vanasi siantan orera iyan maen bei eyo iyampon kayo van betin nare ainen botifin káusiven non e kháden Betsaidá akhempá orino van tiamen mino.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Máan turen mai oyampáké béi amúkono van anufá óden mino.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Inupasi íkan mai voti ano non aúbaná bákan Yisasi veyáká non akhempá para varen mino.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Báken béi onákan uva ano voti e avékaan more mere iyákan betí ankan ákonaen non intaniyaren mino. Máan tiyákan ma kúkarosíen kakhano van in maen Yisasi non daró oriaren betin esantano van en mino.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Máan tíkan bei eyo iyampon kayo ano véin onan non daró oríkan betí ankan béin nan ban mi eriyan mino sen iniren báden oreraen mino.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Minó ano véin ódaren kákantá akhokho van iyaimpin Yisasi ainen betin máa sen tiamemí, “Téi umpo ída vá tiretí ankan periya vano.”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Máa siren béi votifin un bákan uva kípavin minó ano sakha iyáken kokhon ineine en mino.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Yisasi ma vereti kisian ameini avúavái ana vetí ankan ída afová ukharen mino. Mai fara va ino. Betin aú ano ákona ukhan ída mumunan ban mino.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Betí ankan ma non e kháden Kenesaretí akhempá ódiven maen boti anan kuan kaen mino.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Máan turen ma vetí ankan boti finté eraviyain má banasi ano ainen Yisasin afová en oreraen mino.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Afová uren banasi ano mai akhempá oriviyan aí kéká ma varé ein aviren Yisasi vaintá duvasiká mo khaen oreraen mino.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Mai akhempá tító baru kayo vá kákan baru kayo vá inká akhempá ma vain baru kayo fimpá bá ma Yisasi orin maen banasi ma átaru iyain barurá aí nanin banta ayofano van béi vaintá aviren oriyaren mino. Aí nanin banta ano Yisasin nan áintí beni ayá au anamun áton aruvono van ínan en ina iyaren mino. Aí nanin banta ano ma inaúden aruvin maen mai kékái aí kípaantiyaren mino.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.