Marcos 6
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Yisasi mai varu me ampiren bei eyo iyampon kayo vá bei varu anará Nasaretí oren mino.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 O varen Sabati yamú Yisasi monó átaru namumpin ódiven Tiyarafenui vaya vanasi siamiyákan iniren kokhon mano anúden oreraen temí, “Ai! Inte fákená ma vanta ano mai ákona vá afova vá mamáken ná ma avúavá danasinta afoká iyan nafino.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Pura sen béi mana má uvaran bantan ban mino. Béi Marian anin mi váken Yemisi, Yosepi, Yudasi, Saimoni siren mai kékái afá aváe ino. Béin ayómái setin má mafin ban mino,” siren béin namu inin mananten mino.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Máan tiyákan Yisasi vetin tiamemí, “Sakhanampa vanta avíena varufá ban mifo vei varu anará bá minó bei mana nare vá be amápin má ída véin aví báé iyan mino.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Betíi mumunan ída ákona ukhan pasen mi Yisasi mai varurá ída manáa avúavasí ina aí ma vain kéká aurá anan ayan kaúden ayofiyaren mino.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Máan tiyan ma vanasi ano ída mumunan iyain nan Yisasi kokhon ineine en mino.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Máan tiyáken baya varen orino van tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo araren namu aunan ma yo siantan ákona amíden kaní uriyan tiantan oren mino.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Tian tiyáken maen Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Ída vá mana yaná bare vá ayonta ana vá pákare orono. Ída vá dunan nafi unan nafi inká moni safi ída vá maman unampin bádo ono.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Tiretí ankan arantan anamun máa vá ure orin nompo ída vá ena au anamun má mamare orono.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Tiretí ankan ma mana varurá orinte mae mana namumpin mana vá bareya ínaimpáké mai varu me ampeno.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Mana varurá oresin ma ída avían má naumpin kaen ma inká tiretíi vaya ma ída ininti mae mai varu vá me ampire vetíi namu vara ma arantantá dampakháin nain ná me fúpá tian karú dano. Mai anon betíi namu avúavá aní intin betiyantá afová inten mino.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Máa sirákan banasi ano ará baerano van eyo iyampon kayo ano oriyan monó baya e siamen oren mino.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Oriyáken betí ankan namu aunan kayo yo siantiyáken aí ma vain nanin banta aufá uveri féantan mai kayo ano asefaen mino.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Yisasi ma variyain avúavá baya ano minó akhempá orera íkan banasi ano ma mai vaya ana sen orera iyan maen Kin Eroti inen mino. Manáa kéká ano siyáken, “Monó Non Péantan Banta Yoni anon purin pinté evaránen e mantakhan mi enará ukhein ákona ano véimpin doriyan mino.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Máa síkan manáa ano sen, “béi Iraisa ino,” sin inká ena kéká ano sen, “pefá ma vá ein sakhanampa vanta kayo an dakhen mai véi mana sakhanampa vantan ban mino.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Máa síkan Eroti mai vaya kayo iniren temí, “Pefá ma séi anuran tíkeruna vanta Yoni anon purin pinté evaránen e mantakhanten mino.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Mai farava máa sen naino. Eroti ano ve aná Erodiasin amusin ameno van bei aruvin banta kéká tíkan Yonin pákaan karavusifin kain baren mino. Be afá aváe Firipin aná Erodiasin ma véi mantaré ein mai van mi Yonin karavusií ukharen mino.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Erotin nan ma Yoni ano sen, “Éi e afá aváen aná ma yafeona mai ída kama ukha ono,” ma sein nan mino.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Máa ma sikhein nan Erodiasi ano Yonini aran naná máden béin aruan purono van iyaren mifo véimpin ída mai ákona varen mino.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Máan tiyákan maen Yoni funtáken kantasí ukhein banta vákan Eroti ano véi ma siyain baya kayo van kokhon ineine iyáken béin aya ono van inikharen mino.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Erodiasi ma Yonin arin nain aa van dosiyaré íkan Erotin ma ve anóe ano khaein damú e afoká en mino. Maí damú Eroti kákan dunan tariyáken béi kamanimpin ma ánoní ukhein banta kayo vá aruvin banta kayoi ánon banta vá Kariri fáké ánon banta kéká bá aran e átaru en mino.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 E átaru ukhan Erodiasin araun mano mai ma iyukheimpin eriven danisiíen mino. Danisií íkan Erotin má mai ma yunan niyaré ein kéká bá ano kákan amusin en mino. Máan tíkan Kin Eroti ano mai arinta van temí, “Éi ma sinona mai yaná téi fara amenté uno.”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Máa siren Eroti asíká ayan befiyó uren béin tiamemí, “Éi ma sinona yaná téi fara amenté uno. Tesi yafisin nan ma aúban daíde simeno ma sesí mai fara máan tonté uno.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Máa síkan mai arinta ano oren be anóentá mo inaemí, “Náinasá inantékun ná Kin mano siminten nafino.” Máa síkan be anóe ano evaránen béin tiamemí, “Monó non péantan banta Yonin ánon nará inan teno.”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Máa síkan mai arinta ano ainen evaránen Kin baípá o nóben temí, “Monó non péantan banta Yonin ánon mana yókifin kaúde simeno van muno.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Máa siyain má Kin mano kákantá ará uman den mifo véi má ma váken dunan niyá ein kayo avorá ma asíká ayan befiyó uren tikhá ein nan iniren ída mai arinta avaya yo yurafuren mino.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Mai van Yonin ánon mo síkaren baren erino van esé ana mana aruvin banta siantan oren karavusi finte Yonin ánon mo síken mino.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Tikaren maen Yonin ánon maman dókifin kaúden mai arinta me amíkan baren be anóen mo amen mino.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Yonin ma arin baya vei eyo iyampon kayo ano iniren béin au e varen mo masíen mino.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yisasi ma vei eyo iyampon kayo siantan dorantá orikhá ein mai ovaránen e átarú uven betí ma yoriyá ein má banasi ma siamiyá ein baya kayo vá béin tiamen mino.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Kokhon nanin banta ano eriven oriven iyákan Yisasi má bei aposeri kayo vá ída yunan narí eimpin Yisasi máa sen betin tiamemí, “Erítifé banta ma ída van naipá o váké tivíká tifano.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Máa siren betí ankan mana voti mamaren banta ma ida vain afokhantá oren mino.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Oríkan kokhon nanin banta ano veti ma oriyain afová uren minó kákan baru ráke nanin banta ano non akhempá tavaen mai ma orin naintá betin nare o varen mino.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 O varé íkan Yisasi non akhempá oriven mai nanin banta oniyáken sipisipi kayo ano ma ída vetintá dafisin banta vákan iyukhen bainí ukharé íkan kákantá arunan uanten mino. Mai van kokhon danasinta vetin afova amen mino.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Afova ma amiyan áau eraven inúpasí íkan maen bei eyo iyampon kayo Yisasi vaintá eriven temí, “Banta i van akhempái e varé étifékun mi áau eraven mino.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Éi vanasi siantesin oriven ná ádé ma van nain baru khayo finte vetíi yunan miyaní ino.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tireti yantasá betin dunan ameno.” Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Kankan antareti moní kasá bereti o miyaníé betin me amenté tife rafuno.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Máa síkan Yisasi vetin tiamemí, “Tiretí ankan nái máa veretí denan ban nafino oriveya onano.” Máa síkan betí ankan o oman afová uren me siamemí, “Dan manápá bereti vá kankanan noyana vái van mino.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Máa síkan minó nanin banta sintin kata yaró manafin kumádú ino van betin tiamen mino.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Tiamíkan manafin mana antareti (100) ano kumaniyan inká enafin fifti (50) ano kumaniyan en oreraen mino.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Máan tuvíkan Yisasi mai yan manápá bereti vá kankanan noyana vá pákaaren inarufá kakháben mai yunan nan Tiyarafenun tusu sianten mino. Máan turen mai vereti kayo vá noyaná kanan má máden kisikisi uren bei eyo iyampon kayorá dákan mai nanin banta amen oreraen mino.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Amíkan minó ano kanaíen nen mino.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Narákan mai yunan antan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) unan bíken mino.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mai yunan ma naran banta máa ma yankafein mai yan manápá tauseni (5,000) ino.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Narákan Yisasi ma vanasi siantan orera iyan maen bei eyo iyampon kayo van betin nare ainen botifin káusiven non e kháden Betsaidá akhempá orino van tiamen mino.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Máan turen mai oyampáké béi amúkono van anufá óden mino.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Inupasi íkan mai voti ano non aúbaná bákan Yisasi veyáká non akhempá para varen mino.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Báken béi onákan uva ano voti e avékaan more mere iyákan betí ankan ákonaen non intaniyaren mino. Máan tiyákan ma kúkarosíen kakhano van in maen Yisasi non daró oriaren betin esantano van en mino.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Máan tíkan bei eyo iyampon kayo ano véin onan non daró oríkan betí ankan béin nan ban mi eriyan mino sen iniren báden oreraen mino.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Minó ano véin ódaren kákantá akhokho van iyaimpin Yisasi ainen betin máa sen tiamemí, “Téi umpo ída vá tiretí ankan periya vano.”
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Máa siren béi votifin un bákan uva kípavin minó ano sakha iyáken kokhon ineine en mino.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Yisasi ma vereti kisian ameini avúavái ana vetí ankan ída afová ukharen mino. Mai fara va ino. Betin aú ano ákona ukhan ída mumunan ban mino.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Betí ankan ma non e kháden Kenesaretí akhempá ódiven maen boti anan kuan kaen mino.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Máan turen ma vetí ankan boti finté eraviyain má banasi ano ainen Yisasin afová en oreraen mino.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Afová uren banasi ano mai akhempá oriviyan aí kéká ma varé ein aviren Yisasi vaintá duvasiká mo khaen oreraen mino.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Mai akhempá tító baru kayo vá kákan baru kayo vá inká akhempá ma vain baru kayo fimpá bá ma Yisasi orin maen banasi ma átaru iyain barurá aí nanin banta ayofano van béi vaintá aviren oriyaren mino. Aí nanin banta ano Yisasin nan áintí beni ayá au anamun áton aruvono van ínan en ina iyaren mino. Aí nanin banta ano ma inaúden aruvin maen mai kékái aí kípaantiyaren mino.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.