Marcos 15
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Pe ákura suron monó ánon banta kéká bá ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá minó kanisoro kayo vá manafin baya siaren Yisasin ayantá damuren aviren mo Pairotin amen mino.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Amíkan Pairoti ano véin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Máa síkan monó ánon banta kéká ano véin aufin kokhon baya fóké kuráden ten mino.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Tiyákan Pairoti ano véin evaránen enádá inaen temí, “Éi ídá anona evaráne mana vaya sinte fono. Onano vetí ankan nái máa vaya fókesá éin aufin kurariyan nafino.”
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Síkan Yisasi ídaevaránen anona vaya siyaimpin Pairoti ano anú duren kokhon ineine en mino.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Ena ena orana Avo Uantan damú ma erin kamani ano mana vanta karavusi fintena útuanté iyan mino. Mai minó nanin banta ano ma útuantano ma sein mai vantan útuanté iyan mino.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Máan tiyain bákan mana Barabasin ne sin banta karavusifin baren mino. Béi manáa vanta kayo vá kaminin má aruvin duváden manáa vanta aruan púdan mai vanbetí ankan má karavusíi uran baren mino.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Mairá banasi ano oriven Pairotin nan pefá ma iyaonaí ono siren oovaren mino.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Oovarákan Pairoti ano evaránen betíi vaya anona siamemí, “Tiretí ankani anunu ano Yutan kayoi kin na ifá ékun orino van iya rafono.”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Mai véi afova ukhan monóánon banta kéká ano Yisasin inian namu unantáden kópin aviren mo kain baren mino.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Bákan mai monóánon banta kéká ano vanasi arápin antaran betí ankan Pairoti vaípá oovaren temí, “Barabisin ifá uantan erino Yisasi ída ino,” sen mino.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Máa síkan Pairoti ano enádá evaránen mai nanin bantará inaemí, “Mai siretí ankan ma Yutan kayoi kin mino ma siyaona mai vanta séi náisá béin onte rafuno.”
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Síkan betí ankan evaránen oovararen temí, “Béin daa unkamádantá arono.”
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Síkan Pairoti ano evaránen enádá betin tiamemí, “Paravae nái auisá béi ukhavae.” Máa síkan minó nanin banta ano moéken avádóden oovararen temí, “Béin daa unkamádantá arono.”
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Máa síkan Pairoti ano vanasi arápin amusin amen Barabasin ifá uantan betí baípá oríkan béi Yisasin aruvin banta kayo ayampin kaíkan anan dafiyópóké nare ankáden daa unkamádantá béin arino van amin aviren oren mino.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Mairá aruvin banta kayo ano Yisasi aviren kamanini yafufin má naun ódiyáken minó aruvin banta kayo arakan oren mino.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Oriven betí ankan kini narare au anamun Yisasi untáden ayankun anan póké mana kini kamamo uváden béin ánontá afú uanten mino.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Máan tuantáden betí ankan e mantaven taró uanten máká maáká iyan temí, “Yutan kayoi ákona kin noe, en aví daní iyá tiféuno!”
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Máa siren betí ankan mana ura yafiyópóké béin ánon ankáden aufen akhare siren aron durafúden matimen béin kampun amusin uanten mino.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Máan turen aruvin banta kayo ano véin ayanavan baya siren intiren mai kini narare au anamun do yaváden beni au anamun evaránen uantáden béin daa unkamádantá arono van aviren oren mino.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Oríkan Yisasi ída ákona íkan mana Sairini varu fáke vanta Saimoni Arekisanda nú Dufasin nú afóe ano kákan barufá Yerusaremi orono van aasá eríkan aruvin banta kayo ano ákonaen duvun íkan béi Yisasini yaa unkamádan ayaen baren oren mino.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Mairá betí ankan Yisasin aviren mana Korikhota e sin anurá mo khaen mino. Mai Korikhota e ma siyain beni ana máan mi sikhen mino. “Ánon Dampa Anuen” tikhen mino.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Mairá avían mo Yisasin kauren betí ankan uvaini vá aí ma kusiantan non má opé uren amíkanmaen béi ifá en mino.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Ifá íkan betí ankan béin daa unkamádantá antópóké aruren beni auí daná daváden betiyan maman kaúden mai auí danáká kati siren ayá nampa ma fákein mano mana yaná mádú en mino.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Dan manápá ifo afápá kamí kamí un kádan áaurá Yisasin daa unkamádantá aren mino.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Mai véin ánontá ben ma kó tiantein baya máa siren uvaremí, “Yutan Kayoi Kin Mino.”
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 — ausente —
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Banasi ano onóbe enóbe iyáken béin ayanavan baya sen máa semí, “Odo! Éi monó namun barákureya kanú manaú damú ana uvaran banta ono.
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 Máan tin banta ompo éi eyan ayaeya yaa unkamádantáké erano.”
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Máa siyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ano yere oyampá baya sen betiyan máa semí, “Béi ena nanin banta ana ayaiyan mifo veyan ída kanaíen béi ayainten mino.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Mai Karaisi Isareri kayoi kin mano véi kanaíen daa unkamádan me ampiren erantí tetí ankan ódé béintá mumunan otifanté uno.” Máa siyákan mai ma yaa unkamádantá béin má manará ma arukhein bantá kanan má ano yere ven nan oyampá baya sen mino.Yisasin ma yaa unkamádantá arein mino.|alt="crucifixion" src="CN01841B.TIF" size="col" ref="MRK 15.32"
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Bayan áau siya yavanin dun maren titipá ukhan áau inúpá kanú manausí emí.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Áau sitipá ukhen kanú manausí íkan Yisasi avádóden oovaren máa semí, “Eri, Eri rama sabáktani” Mai máan mi sikhemí, “Tenti Tiyarafenu oe! Tenti Tiyarafenu oe! Éi fará téin me oyan time fono.”
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Máa síkan manáa vanta kayo mairá ádé mantakharen betí ankan mai iniren temí, “Ineno! Béi feyan sakhanampa vanta Iraiyan mi ariyan mino.”
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Siyáken mana vanta ano savaen mómofen ma einí ukhein daná máden uvaini vá íta non má ma úpí urampin daren ura yankará damuren Yisasi nano van amiren mai vanta ano semí, “Ave ukhesí oná tifano Iraiya ano véin e aví ádantin ná eranten nafino áa ída fino.”
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Máa siyain má Yisasi avádóden bádiyan puren mino.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Puriyain má kákan monó namumpin makákan davaráe kuran ma varé ein mai veyantá danté kafasen barará morúdan maman kankananíen mino.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Aruvin bantai ánon ayafa ano mairá Yisasini ádé mantakharen béini furin ódaren béi semí, “Pura uron ma vanta Tiyarafenu Anin mino.”
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Máa siyákan manáa nanin kayo nentá mantakhen oniyan baren mino. Mai vetin pintena mana Makdaráke Mariaí inká ena mai Yemisin nú Yosepin nú anóe Maria má ena Saromii.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Mai fefá ma Yisasin ma Karirifá ma vákan maen mai nanin kayo ano avákuren nóken béin aya iyaren mino. Mai véin má ma Yerusaremí orein nanin kayo yere mairábaren mino.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Inuran Sabati yamú bantéin mai útain damú inúpasíen mino.
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Inúpasí íkan Arimatiaké Yosepi ano eren mino. Béi mai mana kama aví bain kanisoro ifo véin má deren Tiyarafenui Yafisin ave ukharen mino. Mairá Yosepi orein ída feranto Pairotin avorá o mantaven Yisasin au varen mo masí ino van béintá inaen mino.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ina íkan Pairoti ano kokhon ineine uren temí, “Béi inká púken nafino.” Máa siren aruvin bantai ánon ayafa aran eríkan béintá inaemí, “Yisasi inká púken nafino áa ída fino.”
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Mairá béi máa siren aruvin bantai ánon ayafai vaya iniren Yosepin nan kana ifo véin au varano sen mino.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Máa síkan Yosepi efanten davaráe o miyaní uren béin un maman barará aséden mai efanten davaráefin ukhuren béin mo on aimpin kaúden ain oyirá kákan onámanáo vaé baé uan ataen mino.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Kaiyákan Makdaráke Maria nú Yosesin anóe Maria nú intefasá béin kaiyan nafi siren o váken onen mino.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.