Marcos 15
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Pe ákura suron monó ánon banta kéká bá ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá minó kanisoro kayo vá manafin baya siaren Yisasin ayantá damuren aviren mo Pairotin amen mino.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 Amíkan Pairoti ano véin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 Máa síkan monó ánon banta kéká ano véin aufin kokhon baya fóké kuráden ten mino.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 Tiyákan Pairoti ano véin evaránen enádá inaen temí, “Éi ídá anona evaráne mana vaya sinte fono. Onano vetí ankan nái máa vaya fókesá éin aufin kurariyan nafino.”
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Síkan Yisasi ídaevaránen anona vaya siyaimpin Pairoti ano anú duren kokhon ineine en mino.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ena ena orana Avo Uantan damú ma erin kamani ano mana vanta karavusi fintena útuanté iyan mino. Mai minó nanin banta ano ma útuantano ma sein mai vantan útuanté iyan mino.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 Máan tiyain bákan mana Barabasin ne sin banta karavusifin baren mino. Béi manáa vanta kayo vá kaminin má aruvin duváden manáa vanta aruan púdan mai vanbetí ankan má karavusíi uran baren mino.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 Mairá banasi ano oriven Pairotin nan pefá ma iyaonaí ono siren oovaren mino.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Oovarákan Pairoti ano evaránen betíi vaya anona siamemí, “Tiretí ankani anunu ano Yutan kayoi kin na ifá ékun orino van iya rafono.”
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 Mai véi afova ukhan monóánon banta kéká ano Yisasin inian namu unantáden kópin aviren mo kain baren mino.
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Bákan mai monóánon banta kéká ano vanasi arápin antaran betí ankan Pairoti vaípá oovaren temí, “Barabisin ifá uantan erino Yisasi ída ino,” sen mino.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 Máa síkan Pairoti ano enádá evaránen mai nanin bantará inaemí, “Mai siretí ankan ma Yutan kayoi kin mino ma siyaona mai vanta séi náisá béin onte rafuno.”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Síkan betí ankan evaránen oovararen temí, “Béin daa unkamádantá arono.”
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 Síkan Pairoti ano evaránen enádá betin tiamemí, “Paravae nái auisá béi ukhavae.” Máa síkan minó nanin banta ano moéken avádóden oovararen temí, “Béin daa unkamádantá arono.”
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 Máa síkan Pairoti ano vanasi arápin amusin amen Barabasin ifá uantan betí baípá oríkan béi Yisasin aruvin banta kayo ayampin kaíkan anan dafiyópóké nare ankáden daa unkamádantá béin arino van amin aviren oren mino.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Mairá aruvin banta kayo ano Yisasi aviren kamanini yafufin má naun ódiyáken minó aruvin banta kayo arakan oren mino.
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 Oriven betí ankan kini narare au anamun Yisasi untáden ayankun anan póké mana kini kamamo uváden béin ánontá afú uanten mino.
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 Máan tuantáden betí ankan e mantaven taró uanten máká maáká iyan temí, “Yutan kayoi ákona kin noe, en aví daní iyá tiféuno!”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Máa siren betí ankan mana ura yafiyópóké béin ánon ankáden aufen akhare siren aron durafúden matimen béin kampun amusin uanten mino.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Máan turen aruvin banta kayo ano véin ayanavan baya siren intiren mai kini narare au anamun do yaváden beni au anamun evaránen uantáden béin daa unkamádantá arono van aviren oren mino.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Oríkan Yisasi ída ákona íkan mana Sairini varu fáke vanta Saimoni Arekisanda nú Dufasin nú afóe ano kákan barufá Yerusaremi orono van aasá eríkan aruvin banta kayo ano ákonaen duvun íkan béi Yisasini yaa unkamádan ayaen baren oren mino.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Mairá betí ankan Yisasin aviren mana Korikhota e sin anurá mo khaen mino. Mai Korikhota e ma siyain beni ana máan mi sikhen mino. “Ánon Dampa Anuen” tikhen mino.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 Mairá avían mo Yisasin kauren betí ankan uvaini vá aí ma kusiantan non má opé uren amíkanmaen béi ifá en mino.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Ifá íkan betí ankan béin daa unkamádantá antópóké aruren beni auí daná daváden betiyan maman kaúden mai auí danáká kati siren ayá nampa ma fákein mano mana yaná mádú en mino.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Dan manápá ifo afápá kamí kamí un kádan áaurá Yisasin daa unkamádantá aren mino.
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Mai véin ánontá ben ma kó tiantein baya máa siren uvaremí, “Yutan Kayoi Kin Mino.”
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 — ausente —
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 Banasi ano onóbe enóbe iyáken béin ayanavan baya sen máa semí, “Odo! Éi monó namun barákureya kanú manaú damú ana uvaran banta ono.
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 Máan tin banta ompo éi eyan ayaeya yaa unkamádantáké erano.”
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Máa siyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ano yere oyampá baya sen betiyan máa semí, “Béi ena nanin banta ana ayaiyan mifo veyan ída kanaíen béi ayainten mino.
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Mai Karaisi Isareri kayoi kin mano véi kanaíen daa unkamádan me ampiren erantí tetí ankan ódé béintá mumunan otifanté uno.” Máa siyákan mai ma yaa unkamádantá béin má manará ma arukhein bantá kanan má ano yere ven nan oyampá baya sen mino.Yisasin ma yaa unkamádantá arein mino.|alt="crucifixion" src="CN01841B.TIF" size="col" ref="MRK 15.32"
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Bayan áau siya yavanin dun maren titipá ukhan áau inúpá kanú manausí emí.
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Áau sitipá ukhen kanú manausí íkan Yisasi avádóden oovaren máa semí, “Eri, Eri rama sabáktani” Mai máan mi sikhemí, “Tenti Tiyarafenu oe! Tenti Tiyarafenu oe! Éi fará téin me oyan time fono.”
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 Máa síkan manáa vanta kayo mairá ádé mantakharen betí ankan mai iniren temí, “Ineno! Béi feyan sakhanampa vanta Iraiyan mi ariyan mino.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 Siyáken mana vanta ano savaen mómofen ma einí ukhein daná máden uvaini vá íta non má ma úpí urampin daren ura yankará damuren Yisasi nano van amiren mai vanta ano semí, “Ave ukhesí oná tifano Iraiya ano véin e aví ádantin ná eranten nafino áa ída fino.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 Máa siyain má Yisasi avádóden bádiyan puren mino.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Puriyain má kákan monó namumpin makákan davaráe kuran ma varé ein mai veyantá danté kafasen barará morúdan maman kankananíen mino.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Aruvin bantai ánon ayafa ano mairá Yisasini ádé mantakharen béini furin ódaren béi semí, “Pura uron ma vanta Tiyarafenu Anin mino.”
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Máa siyákan manáa nanin kayo nentá mantakhen oniyan baren mino. Mai vetin pintena mana Makdaráke Mariaí inká ena mai Yemisin nú Yosepin nú anóe Maria má ena Saromii.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Mai fefá ma Yisasin ma Karirifá ma vákan maen mai nanin kayo ano avákuren nóken béin aya iyaren mino. Mai véin má ma Yerusaremí orein nanin kayo yere mairábaren mino.
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 Inuran Sabati yamú bantéin mai útain damú inúpasíen mino.
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 Inúpasí íkan Arimatiaké Yosepi ano eren mino. Béi mai mana kama aví bain kanisoro ifo véin má deren Tiyarafenui Yafisin ave ukharen mino. Mairá Yosepi orein ída feranto Pairotin avorá o mantaven Yisasin au varen mo masí ino van béintá inaen mino.
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 Ina íkan Pairoti ano kokhon ineine uren temí, “Béi inká púken nafino.” Máa siren aruvin bantai ánon ayafa aran eríkan béintá inaemí, “Yisasi inká púken nafino áa ída fino.”
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Mairá béi máa siren aruvin bantai ánon ayafai vaya iniren Yosepin nan kana ifo véin au varano sen mino.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 Máa síkan Yosepi efanten davaráe o miyaní uren béin un maman barará aséden mai efanten davaráefin ukhuren béin mo on aimpin kaúden ain oyirá kákan onámanáo vaé baé uan ataen mino.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 Kaiyákan Makdaráke Maria nú Yosesin anóe Maria nú intefasá béin kaiyan nafi siren o váken onen mino.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.