Marcos 15

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pe ákura suron monó ánon banta kéká bá ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá minó kanisoro kayo vá manafin baya siaren Yisasin ayantá damuren aviren mo Pairotin amen mino.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, com os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio, tiveram conselho; e, ligando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Amíkan Pairoti ano véin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
3 Máa síkan monó ánon banta kéká ano véin aufin kokhon baya fóké kuráden ten mino.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas; porém ele nada respondia.
4 Tiyákan Pairoti ano véin evaránen enádá inaen temí, “Éi ídá anona evaráne mana vaya sinte fono. Onano vetí ankan nái máa vaya fókesá éin aufin kurariyan nafino.”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Síkan Yisasi ídaevaránen anona vaya siyaimpin Pairoti ano anú duren kokhon ineine en mino.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ena ena orana Avo Uantan damú ma erin kamani ano mana vanta karavusi fintena útuanté iyan mino. Mai minó nanin banta ano ma útuantano ma sein mai vantan útuanté iyan mino.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Máan tiyain bákan mana Barabasin ne sin banta karavusifin baren mino. Béi manáa vanta kayo vá kaminin má aruvin duváden manáa vanta aruan púdan mai vanbetí ankan má karavusíi uran baren mino.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinado- res, tinha num motim cometido uma morte.
8 Mairá banasi ano oriven Pairotin nan pefá ma iyaonaí ono siren oovaren mino.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Oovarákan Pairoti ano evaránen betíi vaya anona siamemí, “Tiretí ankani anunu ano Yutan kayoi kin na ifá ékun orino van iya rafono.”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos Judeus?
10 Mai véi afova ukhan monóánon banta kéká ano Yisasin inian namu unantáden kópin aviren mo kain baren mino.
10 Porque ele bem sabia que por inveja os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Bákan mai monóánon banta kéká ano vanasi arápin antaran betí ankan Pairoti vaípá oovaren temí, “Barabisin ifá uantan erino Yisasi ída ino,” sen mino.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Máa síkan Pairoti ano enádá evaránen mai nanin bantará inaemí, “Mai siretí ankan ma Yutan kayoi kin mino ma siyaona mai vanta séi náisá béin onte rafuno.”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos Judeus?
13 Síkan betí ankan evaránen oovararen temí, “Béin daa unkamádantá arono.”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Síkan Pairoti ano evaránen enádá betin tiamemí, “Paravae nái auisá béi ukhavae.” Máa síkan minó nanin banta ano moéken avádóden oovararen temí, “Béin daa unkamádantá arono.”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Máa síkan Pairoti ano vanasi arápin amusin amen Barabasin ifá uantan betí baípá oríkan béi Yisasin aruvin banta kayo ayampin kaíkan anan dafiyópóké nare ankáden daa unkamádantá béin arino van amin aviren oren mino.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás e, açoitado Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Mairá aruvin banta kayo ano Yisasi aviren kamanini yafufin má naun ódiyáken minó aruvin banta kayo arakan oren mino.
16 E os soldados o levaram dentro à sala, que é a da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Oriven betí ankan kini narare au anamun Yisasi untáden ayankun anan póké mana kini kamamo uváden béin ánontá afú uanten mino.
17 E vestiram-no de púrpura, e tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Máan tuantáden betí ankan e mantaven taró uanten máká maáká iyan temí, “Yutan kayoi ákona kin noe, en aví daní iyá tiféuno!”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos Judeus!
19 Máa siren betí ankan mana ura yafiyópóké béin ánon ankáden aufen akhare siren aron durafúden matimen béin kampun amusin uanten mino.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele e, postos de joelhos, o adoraram.
20 Máan turen aruvin banta kayo ano véin ayanavan baya siren intiren mai kini narare au anamun do yaváden beni au anamun evaránen uantáden béin daa unkamádantá arono van aviren oren mino.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de o crucificarem.
21 Oríkan Yisasi ída ákona íkan mana Sairini varu fáke vanta Saimoni Arekisanda nú Dufasin nú afóe ano kákan barufá Yerusaremi orono van aasá eríkan aruvin banta kayo ano ákonaen duvun íkan béi Yisasini yaa unkamádan ayaen baren oren mino.
21 E constrangeram um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Mairá betí ankan Yisasin aviren mana Korikhota e sin anurá mo khaen mino. Mai Korikhota e ma siyain beni ana máan mi sikhen mino. “Ánon Dampa Anuen” tikhen mino.
22 E levaram-no ao lugar doGólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Mairá avían mo Yisasin kauren betí ankan uvaini vá aí ma kusiantan non má opé uren amíkanmaen béi ifá en mino.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Ifá íkan betí ankan béin daa unkamádantá antópóké aruren beni auí daná daváden betiyan maman kaúden mai auí danáká kati siren ayá nampa ma fákein mano mana yaná mádú en mino.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre elas sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Dan manápá ifo afápá kamí kamí un kádan áaurá Yisasin daa unkamádantá aren mino.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Mai véin ánontá ben ma kó tiantein baya máa siren uvaremí, “Yutan Kayoi Kin Mino.”
26 E por cima dele estava escrita a sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 — ausente —
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 E cumprindo-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 Banasi ano onóbe enóbe iyáken béin ayanavan baya sen máa semí, “Odo! Éi monó namun barákureya kanú manaú damú ana uvaran banta ono.
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! tu que derrubas o templo, e em três dias o edificas,
30 Máan tin banta ompo éi eyan ayaeya yaa unkamádantáké erano.”
30 Salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Máa siyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ano yere oyampá baya sen betiyan máa semí, “Béi ena nanin banta ana ayaiyan mifo veyan ída kanaíen béi ayainten mino.
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros, e não pode salvar-se a si mesmo.
32 Mai Karaisi Isareri kayoi kin mano véi kanaíen daa unkamádan me ampiren erantí tetí ankan ódé béintá mumunan otifanté uno.” Máa siyákan mai ma yaa unkamádantá béin má manará ma arukhein bantá kanan má ano yere ven nan oyampá baya sen mino.Yisasin ma yaa unkamádantá arein mino.|alt="crucifixion" src="CN01841B.TIF" size="col" ref="MRK 15.32"
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Bayan áau siya yavanin dun maren titipá ukhan áau inúpá kanú manausí emí.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Áau sitipá ukhen kanú manausí íkan Yisasi avádóden oovaren máa semí, “Eri, Eri rama sabáktani” Mai máan mi sikhemí, “Tenti Tiyarafenu oe! Tenti Tiyarafenu oe! Éi fará téin me oyan time fono.”
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Máa síkan manáa vanta kayo mairá ádé mantakharen betí ankan mai iniren temí, “Ineno! Béi feyan sakhanampa vanta Iraiyan mi ariyan mino.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Siyáken mana vanta ano savaen mómofen ma einí ukhein daná máden uvaini vá íta non má ma úpí urampin daren ura yankará damuren Yisasi nano van amiren mai vanta ano semí, “Ave ukhesí oná tifano Iraiya ano véin e aví ádantin ná eranten nafino áa ída fino.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 Máa siyain má Yisasi avádóden bádiyan puren mino.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Puriyain má kákan monó namumpin makákan davaráe kuran ma varé ein mai veyantá danté kafasen barará morúdan maman kankananíen mino.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Aruvin bantai ánon ayafa ano mairá Yisasini ádé mantakharen béini furin ódaren béi semí, “Pura uron ma vanta Tiyarafenu Anin mino.”
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Máa siyákan manáa nanin kayo nentá mantakhen oniyan baren mino. Mai vetin pintena mana Makdaráke Mariaí inká ena mai Yemisin nú Yosepin nú anóe Maria má ena Saromii.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Mai fefá ma Yisasin ma Karirifá ma vákan maen mai nanin kayo ano avákuren nóken béin aya iyaren mino. Mai véin má ma Yerusaremí orein nanin kayo yere mairábaren mino.
41 As quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galiléia; e muitas outras, que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Inuran Sabati yamú bantéin mai útain damú inúpasíen mino.
42 E, chegada a tarde, porquanto era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Inúpasí íkan Arimatiaké Yosepi ano eren mino. Béi mai mana kama aví bain kanisoro ifo véin má deren Tiyarafenui Yafisin ave ukharen mino. Mairá Yosepi orein ída feranto Pairotin avorá o mantaven Yisasin au varen mo masí ino van béintá inaen mino.
43 Chegou José de Arimatéia, senador honrado, que também esperava o reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Ina íkan Pairoti ano kokhon ineine uren temí, “Béi inká púken nafino.” Máa siren aruvin bantai ánon ayafa aran eríkan béintá inaemí, “Yisasi inká púken nafino áa ída fino.”
44 E Pilatos se maravilhou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Mairá béi máa siren aruvin bantai ánon ayafai vaya iniren Yosepin nan kana ifo véin au varano sen mino.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José;
46 Máa síkan Yosepi efanten davaráe o miyaní uren béin un maman barará aséden mai efanten davaráefin ukhuren béin mo on aimpin kaúden ain oyirá kákan onámanáo vaé baé uan ataen mino.
46 O qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha; e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Kaiyákan Makdaráke Maria nú Yosesin anóe Maria nú intefasá béin kaiyan nafi siren o váken onen mino.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.