Marcos 14
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú ma afokáin mai kan damú ana ukhan monó ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá temí, “Intesá urerá tetí Yisasin kampun tirerá pákaré béin aruan puró tifante rafuno.”
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Máa siren betí ankan temí, “Mai kantá damú ída vá tetí ankan máan tono mai vanasi ano e manten aruvin afoká inten mino.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Máan tiyákan Yisasi Betaní barufá oren amon daná aí bain banta Saimonin amá karáká o kumamin mana nanin mano kákan esantakhein moníká bain aunka uveri anan mamaren eriven mai aunka uveri anan me yuvaren Yisasin ánontá banaen mino.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Bana íkan maifin manáa vanta kayo varen aran naná máden betiyan ten oreraen temí, “Pará ma aunka uveri fasavifá afe iyan nafino.
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Tetí ankan ma kanú manaú antareti (300) moníká sarí uré ma mai moní mádé ma ona ída van nanin banta ameren mino. Máa siren betí ankan mai nanin asen mino.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Asíkan Yisasi vetí ankan asen temí, “Tiretí ankan mai nanin áduantaro. Nái vará tiretí ankan béin uman amiyara fono. Béi ano séin kama avúavái usintiyan mino.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ona ída van nanin banta kayo ano ena ena siretin má bantiya aya ono ma sinte aya in nompo séi ída siretin má ena ena vanté uno.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Anasi ano ma variyain mai yaná inka véi máantin kípen mino. Téin tufá ma véi aunka uveri ma vanaein mai séi ma masípin oronunan úta sinten mino.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Téi fura siré tiretin tiamé uno. Minó bara akhempá ma monó baya ma siamin nain maifimpá deren ma nanin mano ma varein avúavá dana san tiren béin nan ininten mino.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Maí damú tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte mana Yudas Iskariotin ne sin mano monó ánon banta kayo ayampin Yisasin ameno van oren mino.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Oren mo síkan betí ankan mai iniren amusin uren béin ma moní miyaní inain iyá antádan Yudasi ma vetí ankan ayampin ma Yisasin amin nain áau vá aa va san araíen dosen mino.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú esé damú afoká en mino. Maí damú betí ankan Avo Uantan dunaní ma in sipisipi ararái aré iyan mino. Yisasini eyo iyampon kayo ano véin tiamemí, “Intefasá tetí ankan mo avové uré kuyá éi Avo Uantan dunan nante fono.”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Máa síkan eyo iyampon kanan tianta Yerusaremí oriyákan máa sen tiamemí, “Tiré kanan Yerusaremí barufin oresin ma mana vanta ano ma kákan non kave mamaren ma fókanti mai vanta ánain ná bákurono.”
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Bákure oresin béi ma mana namumpin un perantiya mai namun afóen máa seya vá tiameno, ‘Arú ano semantino senti karafaran intesin ná bain tesi eyo iyampon kayo vá Avo Uantan dunan nante rafuno.’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Tesin maen béi siré kanan mana yan bain kákan karafaran aní inten mino. Maifin dunan ma nan takhó bá kumanin kará bá pe funtáken mino. Mai karafarampin ná tiré kanan tétisi yunan puntá ádano.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Máa síkan eyo iyampon kanan mai varufin oriven onákan mai ma Yisasi ma vékanan tiameiníen mino. Máan tíkan békanan Avo Uantan dunan ma mo nan nain puntáan kaen mino.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Inupáké Yisasi má bei eyo iyampon tirantan kan orun kádan má (12) eren mino.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Mairá betí ankan takhóká kumanten dunan niyákan Yisasi semí, “Téi fura siré tiretin tiamé uno. Tiretin aúbaná pinté mana vanta ano senti namuro kayo ayampin téin aminten mino. Ma ma séin má manafin dunan niyain mano ino.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Máa síkan bei eyo iyampon kayoi ará uman dákan mana mana ano vetí ankan Yisasin araíen inaemí, “Téi funo áa iye fino.”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Mairá Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mai siretí tirantan kan orun kádan (12) kayo aúbaná pintena mana vanta ano ino. Mai vanta ano vereti fákaren dókifin ma séin má manamani kain araviyain mai ano ino.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Mai fura ino vompon mano fefá béin nan tikharé einíen mi Banta Anin purinten mino. Purinten mifo namuro kayo ayampin ma Banta Anin ma amin nain mai vanta van mi kákantá tirun ken mino. Mai séin ma namuro ayampin kain nain banta namu ukhen mifo moéken kama ukhen mino véin ída kaen na ino.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Mairá betí ankan dunan niyákan Yisasi mana vereti máden Tiyarafenu susu siantáden kisiren betí ankan amen temí, “Máde nano. Ma séin tu ino.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Mairá béi uvaini kápi máden Tiyarafenu susu siantáden betí ankan amemí. Amíkan minó ano mai nen mino.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Narákan béi vetí ankan tiamemí, “Ma senti nare ano siretin ákona uranti kokhon nanin banta ano Tiyarafenu vá ará manafiní ureya vano van téi vanaé uno.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Téi fura siré tiretin tiamé uno. Téi ída enádá bá uvaini aran anu nanté umpo maí damusí ma intí Tiyarafenui yafisimpin auyen uvaini anun nanté uno.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Máa sirákan betí ankan mana monó í daren Orifí Anufá oren mino.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mairá Yisasi vetí ankan tiamemí, “Monó bompon mano máa sikhen mino,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Téi ma evaráné e mantaré ten naren tiretin an uanté Karirifá oronté uno.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Minó kayoi mumunan asuse en namu inten mifo senti mumunan ída asuse en namu inten mino.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamé uno. Taréa inuran kokore ída kankanan dádá asikhan tiya éi séin nan kanú manaú dádá ída afová ukhé uno sin nono.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Máa síkan Pita enádá ákonaen temí, “Ída ino. Téi éin má manafin puronté uno. Téi éin nan ída afová ukhé uno ída senté uno. Ída uron mino!” Máa síkan minó eyo iyampon kayo ano veyan máa sirú en oreraen mino.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Mairá betí ankan oren mana yunan anafin o unen mino. Mai vara aví Ketsemani ino. Mairá oriven Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Téi simúkono van mumpo siretí ankan marasá kumante vá bano.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Máa siren Pita, Yemisi, Yoni siren aviran oriyáken aváduan onákan ará uman dan au ira khen mino.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Máan tiyaimpin béi vetí ankan tiamemí, “Téin tirá ano kákantá uman dein téi inka furonté uno. Tiretí ankan mará bákeya vá dafían ákona ono.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Máa siren béi manáa e afánen oriven barará o vaven amúken mino. Béini anunu ano mai vei furin ma eriyain kanaisá ená béin akhakhanten nafino siren inen mino.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Iniren béi semí, “O tifóe oe. Éi kana minó danasí in nompo séin pintena ma kápi yovarano van mi iyá umpo mai éi ída vá tenti sinunu ánain dakhafono. Éi ei anunu vá dakhafono.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Máa siren béi oren o onákan bei eyo iyampon kayo auun bakharé íkan béi Pitan tiamemí, “Saimoni éi auunábakhe fono. Éi ída ena mana áau vá dafisinte fono.
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Tiretí ankan dafíkeya amúkono. Tiretí ankan ma akhenókain daná erinten mino. Para vara seyo, aú ano anunu ukhan mifo yan bukhafa ano avesara iyan mino.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Máa siren béi evaránen mo enádá mai ma esé amúkein amúkirí anaen mino.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Amúkuren béi ovaránen bei eyo iyampon kayo e onákan betí ankan au ano kákantá uman dákanaunká bakharen mino. Béin ma evaránen tiamin nain baya vetí ankan ída afová ukharen mino.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Yisasi ovaránen kanú manaú dádasí en eriven betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan pará auun bakhe vákeyá avíkiyá ba fono. Mai kana ifo senti áauí inka en mino. Onano Banta Anin inka ume vanta kayo ayampin amen mino.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tiretí ankan mantavesí oró tifano. Téin ma vetí ankan ayampin ma amin nain banta inka eren mifo onano.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yisasi mai vaya fara siyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan pintena (12) mana Yudasi eren mino. Kokhon banta kayo ano vaenati variyan dan bariyan uaren béin má eren mino. Monó ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ánon banta kayo vá ano vetí ankan tiantan eren mino.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Mai Yisasin ma vetí ankan ayampin ma amin nain banta ano mana aní inain baya vetí ankan tiamikharen mino, “Téi ma mo amónanuna vanta mai Yisasi ifo vá pákareya vá ákona e yafíbeya avire orono.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Máa sikharen Yudasi e unen eriaren ainen Yisasi vaintá oriven temí, “Aru soe!” siyáken béin amónen mino.Yudasi ma Yisasin amónein mino.|alt="Judas kisses Jesus." src="IB04156.png" size="span" ref="MRK 14.45"
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Máan tiyain má betí ankan ayan dan orin Yisasin páken mino.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Pákiyain má mai ma véin má ma mantakhá ein kéká pinté mana vanta ano vaenati orun danúaren mana monó ánon bantai yoran banta átaren ankáboren kaven mino.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Kavíkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Tiretí ankan téin pákano vará baenati vá dan má mamareyá mana umoyan banta ma fákano van einí e fono.”
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ena ena yamú ma séi siretí ankan má monó namun kumanté afova amiyákeya siretí ída séin páke ompo vompon pintena vaya ano vá pura sen afoká ino.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Máan tiyain ma minó beni eyo iyampon kayo véin me ampiren karan oreraen mino.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Karan orera iyain má mana fumara ano efanten davaráe minó aurá ukhuren Yisasin avákuren oriyá íkan betí ankan béin páken mino.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Pákaádaran béi efanten davaráe me yavaman kaúden au urontá karan oren mino.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Mairá betí ankan Yisasin aviren monó ánonbanta kékái ánon banta vaintá oríkan minó monó ánon banta kayo váánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá e átaru en mino.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Pita ano Yisasin bákuren oriyan mifo véi nentá o útúbiyan onen oren mino. Béi mai monó ánon bantai ánon bantai yafufin ódiven piripo kayo vá báken ira kaniyan baren mino.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Bákan minó monó ánon banta kayo vá minó Kanisori kayo vá ano manáa vanta kayo arákan eriven Yisasi ma variyá ein avúavá ana me sirú en mino. Betí ankan béini aau ma vantí mairá béin aruan purono siren dosíkan beni aau ída mana varen mino.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Kokhon banta ano kampun baya fóké béin aufin kuráden ten mifo mai vaya kayo ano ída manaíen mino.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Ída manaí eimpin manáa vanta ano e mantaaren kampun baya fóké Yisasin aufin kuráden temí,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Tetí ankan inékun béi máa sen mino, ‘Banta ano ma ayampó uvantein monó namun téi varákurékanú manaú damú ananmai monó namun uvaranté umpo mai namun banta ano ayampóké ída uvaranten mino.’”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Máa sen mifo mai kayo ma sein baya vá ano mo asusein ída kanaíen mino.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Mairá monó ánonbantai ánon banta ano aúban mantaven Yisasin inaemí, “Éi ída mana vaya ovaráne sintó iya fono. Betí ankan ma éin aufin kurariyain baya mai intesá ukhen nafino.”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Máa síkan Yisasi ve avaya fákaren kofakhen ída mana vaya evaránen ten mino.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Máa síkan Yisasi semí, “Mai séi umpo siretí ankan onesin maen Banta Anin mano minó ákona vain Tiyarafenui ayan kurompá kumamen béi inaru fáke konantá erinten mino.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Máa síkan monó ánonbanta kékái ánon banta ano aran kiyaimpin bei au anamun bararó uren temí, “Tetí ankan ída vá manáa vanta kayo vá arékun beni vaya me sino van ó tifano.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Tiretí ankan inka inen nan béi Tiyarafenu oyampá baya sen mifo siretí inté esá teya iniya rafono.”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Mairá manáa vanta ano araíen béin aufen akhare siyákan betí ankan béin aunáká davaráe yamuan iyádenankamiyan temí, “Éi sakhanampa vanta omposaréa aví teno iye ano éin ankamiyan nafino.” Máan tiyákan piripo kayo ano véin avíden ankamen mino.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Máan tiyákan bararasí ukheintá dafufin Pita varé in monóánon banta kékái ánon bantai yoran arinta ano eren mino.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Eriven mai arinta ano onan Pita ira kaniyaré íkan mai yoran arinta ano véin purefure en ódaren temí, “Éi mai Nasaretíke Yisasin má bare ono.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Máa síkan Pita ída ino sen mino. “Téi véin ída afová ukherúna vayan éi siya ono.” Máa siren béi e manten barufá ona akhempá aravin mana kokore asen mino.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Máan turan mai yoran arinta ano véin ódaren mairá ádé ma mantakhá ein banta kayo siamemí, “Ma vanta ma vain mai véi mai kayoi kéká ino.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Máa síkan béi evaránen temí, “Ída ino.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Máa síkan mairá Pita ákona uron en máa semí, “Pura ódino séi maisiretin ma siyaona vanta ída uron mi afová ukhé uno.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Máa siyain ma kokore ainen asian kani iyain má PitaYisasi ano ma véin tiamein baya ovaren inemí, “Kokore ída kankanan dádá asíkantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.” Mai vaya iniren Pita ifí den mino.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.