Marcos 14
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú ma afokáin mai kan damú ana ukhan monó ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá temí, “Intesá urerá tetí Yisasin kampun tirerá pákaré béin aruan puró tifante rafuno.”
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Máa siren betí ankan temí, “Mai kantá damú ída vá tetí ankan máan tono mai vanasi ano e manten aruvin afoká inten mino.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Máan tiyákan Yisasi Betaní barufá oren amon daná aí bain banta Saimonin amá karáká o kumamin mana nanin mano kákan esantakhein moníká bain aunka uveri anan mamaren eriven mai aunka uveri anan me yuvaren Yisasin ánontá banaen mino.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Bana íkan maifin manáa vanta kayo varen aran naná máden betiyan ten oreraen temí, “Pará ma aunka uveri fasavifá afe iyan nafino.
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Tetí ankan ma kanú manaú antareti (300) moníká sarí uré ma mai moní mádé ma ona ída van nanin banta ameren mino. Máa siren betí ankan mai nanin asen mino.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Asíkan Yisasi vetí ankan asen temí, “Tiretí ankan mai nanin áduantaro. Nái vará tiretí ankan béin uman amiyara fono. Béi ano séin kama avúavái usintiyan mino.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ona ída van nanin banta kayo ano ena ena siretin má bantiya aya ono ma sinte aya in nompo séi ída siretin má ena ena vanté uno.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Anasi ano ma variyain mai yaná inka véi máantin kípen mino. Téin tufá ma véi aunka uveri ma vanaein mai séi ma masípin oronunan úta sinten mino.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Téi fura siré tiretin tiamé uno. Minó bara akhempá ma monó baya ma siamin nain maifimpá deren ma nanin mano ma varein avúavá dana san tiren béin nan ininten mino.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Maí damú tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte mana Yudas Iskariotin ne sin mano monó ánon banta kayo ayampin Yisasin ameno van oren mino.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Oren mo síkan betí ankan mai iniren amusin uren béin ma moní miyaní inain iyá antádan Yudasi ma vetí ankan ayampin ma Yisasin amin nain áau vá aa va san araíen dosen mino.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú esé damú afoká en mino. Maí damú betí ankan Avo Uantan dunaní ma in sipisipi ararái aré iyan mino. Yisasini eyo iyampon kayo ano véin tiamemí, “Intefasá tetí ankan mo avové uré kuyá éi Avo Uantan dunan nante fono.”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Máa síkan eyo iyampon kanan tianta Yerusaremí oriyákan máa sen tiamemí, “Tiré kanan Yerusaremí barufin oresin ma mana vanta ano ma kákan non kave mamaren ma fókanti mai vanta ánain ná bákurono.”
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Bákure oresin béi ma mana namumpin un perantiya mai namun afóen máa seya vá tiameno, ‘Arú ano semantino senti karafaran intesin ná bain tesi eyo iyampon kayo vá Avo Uantan dunan nante rafuno.’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Tesin maen béi siré kanan mana yan bain kákan karafaran aní inten mino. Maifin dunan ma nan takhó bá kumanin kará bá pe funtáken mino. Mai karafarampin ná tiré kanan tétisi yunan puntá ádano.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Máa síkan eyo iyampon kanan mai varufin oriven onákan mai ma Yisasi ma vékanan tiameiníen mino. Máan tíkan békanan Avo Uantan dunan ma mo nan nain puntáan kaen mino.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Inupáké Yisasi má bei eyo iyampon tirantan kan orun kádan má (12) eren mino.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Mairá betí ankan takhóká kumanten dunan niyákan Yisasi semí, “Téi fura siré tiretin tiamé uno. Tiretin aúbaná pinté mana vanta ano senti namuro kayo ayampin téin aminten mino. Ma ma séin má manafin dunan niyain mano ino.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Máa síkan bei eyo iyampon kayoi ará uman dákan mana mana ano vetí ankan Yisasin araíen inaemí, “Téi funo áa iye fino.”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Mairá Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mai siretí tirantan kan orun kádan (12) kayo aúbaná pintena mana vanta ano ino. Mai vanta ano vereti fákaren dókifin ma séin má manamani kain araviyain mai ano ino.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Mai fura ino vompon mano fefá béin nan tikharé einíen mi Banta Anin purinten mino. Purinten mifo namuro kayo ayampin ma Banta Anin ma amin nain mai vanta van mi kákantá tirun ken mino. Mai séin ma namuro ayampin kain nain banta namu ukhen mifo moéken kama ukhen mino véin ída kaen na ino.”
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Mairá betí ankan dunan niyákan Yisasi mana vereti máden Tiyarafenu susu siantáden kisiren betí ankan amen temí, “Máde nano. Ma séin tu ino.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Mairá béi uvaini kápi máden Tiyarafenu susu siantáden betí ankan amemí. Amíkan minó ano mai nen mino.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Narákan béi vetí ankan tiamemí, “Ma senti nare ano siretin ákona uranti kokhon nanin banta ano Tiyarafenu vá ará manafiní ureya vano van téi vanaé uno.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Téi fura siré tiretin tiamé uno. Téi ída enádá bá uvaini aran anu nanté umpo maí damusí ma intí Tiyarafenui yafisimpin auyen uvaini anun nanté uno.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Máa sirákan betí ankan mana monó í daren Orifí Anufá oren mino.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mairá Yisasi vetí ankan tiamemí, “Monó bompon mano máa sikhen mino,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Téi ma evaráné e mantaré ten naren tiretin an uanté Karirifá oronté uno.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Minó kayoi mumunan asuse en namu inten mifo senti mumunan ída asuse en namu inten mino.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamé uno. Taréa inuran kokore ída kankanan dádá asikhan tiya éi séin nan kanú manaú dádá ída afová ukhé uno sin nono.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Máa síkan Pita enádá ákonaen temí, “Ída ino. Téi éin má manafin puronté uno. Téi éin nan ída afová ukhé uno ída senté uno. Ída uron mino!” Máa síkan minó eyo iyampon kayo ano veyan máa sirú en oreraen mino.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Mairá betí ankan oren mana yunan anafin o unen mino. Mai vara aví Ketsemani ino. Mairá oriven Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Téi simúkono van mumpo siretí ankan marasá kumante vá bano.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Máa siren Pita, Yemisi, Yoni siren aviran oriyáken aváduan onákan ará uman dan au ira khen mino.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Máan tiyaimpin béi vetí ankan tiamemí, “Téin tirá ano kákantá uman dein téi inka furonté uno. Tiretí ankan mará bákeya vá dafían ákona ono.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Máa siren béi manáa e afánen oriven barará o vaven amúken mino. Béini anunu ano mai vei furin ma eriyain kanaisá ená béin akhakhanten nafino siren inen mino.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Iniren béi semí, “O tifóe oe. Éi kana minó danasí in nompo séin pintena ma kápi yovarano van mi iyá umpo mai éi ída vá tenti sinunu ánain dakhafono. Éi ei anunu vá dakhafono.”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Máa siren béi oren o onákan bei eyo iyampon kayo auun bakharé íkan béi Pitan tiamemí, “Saimoni éi auunábakhe fono. Éi ída ena mana áau vá dafisinte fono.
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Tiretí ankan dafíkeya amúkono. Tiretí ankan ma akhenókain daná erinten mino. Para vara seyo, aú ano anunu ukhan mifo yan bukhafa ano avesara iyan mino.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Máa siren béi evaránen mo enádá mai ma esé amúkein amúkirí anaen mino.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Amúkuren béi ovaránen bei eyo iyampon kayo e onákan betí ankan au ano kákantá uman dákanaunká bakharen mino. Béin ma evaránen tiamin nain baya vetí ankan ída afová ukharen mino.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Yisasi ovaránen kanú manaú dádasí en eriven betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan pará auun bakhe vákeyá avíkiyá ba fono. Mai kana ifo senti áauí inka en mino. Onano Banta Anin inka ume vanta kayo ayampin amen mino.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tiretí ankan mantavesí oró tifano. Téin ma vetí ankan ayampin ma amin nain banta inka eren mifo onano.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yisasi mai vaya fara siyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan pintena (12) mana Yudasi eren mino. Kokhon banta kayo ano vaenati variyan dan bariyan uaren béin má eren mino. Monó ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ánon banta kayo vá ano vetí ankan tiantan eren mino.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Mai Yisasin ma vetí ankan ayampin ma amin nain banta ano mana aní inain baya vetí ankan tiamikharen mino, “Téi ma mo amónanuna vanta mai Yisasi ifo vá pákareya vá ákona e yafíbeya avire orono.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Máa sikharen Yudasi e unen eriaren ainen Yisasi vaintá oriven temí, “Aru soe!” siyáken béin amónen mino.Yudasi ma Yisasin amónein mino.|alt="Judas kisses Jesus." src="IB04156.png" size="span" ref="MRK 14.45"
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Máan tiyain má betí ankan ayan dan orin Yisasin páken mino.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Pákiyain má mai ma véin má ma mantakhá ein kéká pinté mana vanta ano vaenati orun danúaren mana monó ánon bantai yoran banta átaren ankáboren kaven mino.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Kavíkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Tiretí ankan téin pákano vará baenati vá dan má mamareyá mana umoyan banta ma fákano van einí e fono.”
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Ena ena yamú ma séi siretí ankan má monó namun kumanté afova amiyákeya siretí ída séin páke ompo vompon pintena vaya ano vá pura sen afoká ino.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Máan tiyain ma minó beni eyo iyampon kayo véin me ampiren karan oreraen mino.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Karan orera iyain má mana fumara ano efanten davaráe minó aurá ukhuren Yisasin avákuren oriyá íkan betí ankan béin páken mino.
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 Pákaádaran béi efanten davaráe me yavaman kaúden au urontá karan oren mino.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Mairá betí ankan Yisasin aviren monó ánonbanta kékái ánon banta vaintá oríkan minó monó ánon banta kayo váánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá e átaru en mino.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Pita ano Yisasin bákuren oriyan mifo véi nentá o útúbiyan onen oren mino. Béi mai monó ánon bantai ánon bantai yafufin ódiven piripo kayo vá báken ira kaniyan baren mino.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Bákan minó monó ánon banta kayo vá minó Kanisori kayo vá ano manáa vanta kayo arákan eriven Yisasi ma variyá ein avúavá ana me sirú en mino. Betí ankan béini aau ma vantí mairá béin aruan purono siren dosíkan beni aau ída mana varen mino.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Kokhon banta ano kampun baya fóké béin aufin kuráden ten mifo mai vaya kayo ano ída manaíen mino.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ída manaí eimpin manáa vanta ano e mantaaren kampun baya fóké Yisasin aufin kuráden temí,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Tetí ankan inékun béi máa sen mino, ‘Banta ano ma ayampó uvantein monó namun téi varákurékanú manaú damú ananmai monó namun uvaranté umpo mai namun banta ano ayampóké ída uvaranten mino.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Máa sen mifo mai kayo ma sein baya vá ano mo asusein ída kanaíen mino.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Mairá monó ánonbantai ánon banta ano aúban mantaven Yisasin inaemí, “Éi ída mana vaya ovaráne sintó iya fono. Betí ankan ma éin aufin kurariyain baya mai intesá ukhen nafino.”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Máa síkan Yisasi ve avaya fákaren kofakhen ída mana vaya evaránen ten mino.
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Máa síkan Yisasi semí, “Mai séi umpo siretí ankan onesin maen Banta Anin mano minó ákona vain Tiyarafenui ayan kurompá kumamen béi inaru fáke konantá erinten mino.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Máa síkan monó ánonbanta kékái ánon banta ano aran kiyaimpin bei au anamun bararó uren temí, “Tetí ankan ída vá manáa vanta kayo vá arékun beni vaya me sino van ó tifano.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Tiretí ankan inka inen nan béi Tiyarafenu oyampá baya sen mifo siretí inté esá teya iniya rafono.”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Mairá manáa vanta ano araíen béin aufen akhare siyákan betí ankan béin aunáká davaráe yamuan iyádenankamiyan temí, “Éi sakhanampa vanta omposaréa aví teno iye ano éin ankamiyan nafino.” Máan tiyákan piripo kayo ano véin avíden ankamen mino.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Máan tiyákan bararasí ukheintá dafufin Pita varé in monóánon banta kékái ánon bantai yoran arinta ano eren mino.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Eriven mai arinta ano onan Pita ira kaniyaré íkan mai yoran arinta ano véin purefure en ódaren temí, “Éi mai Nasaretíke Yisasin má bare ono.”
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Máa síkan Pita ída ino sen mino. “Téi véin ída afová ukherúna vayan éi siya ono.” Máa siren béi e manten barufá ona akhempá aravin mana kokore asen mino.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Máan turan mai yoran arinta ano véin ódaren mairá ádé ma mantakhá ein banta kayo siamemí, “Ma vanta ma vain mai véi mai kayoi kéká ino.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Máa síkan béi evaránen temí, “Ída ino.”
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Máa síkan mairá Pita ákona uron en máa semí, “Pura ódino séi maisiretin ma siyaona vanta ída uron mi afová ukhé uno.”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Máa siyain ma kokore ainen asian kani iyain má PitaYisasi ano ma véin tiamein baya ovaren inemí, “Kokore ída kankanan dádá asíkantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.” Mai vaya iniren Pita ifí den mino.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.