Marcos 14
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú ma afokáin mai kan damú ana ukhan monó ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá temí, “Intesá urerá tetí Yisasin kampun tirerá pákaré béin aruan puró tifante rafuno.”
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Máa siren betí ankan temí, “Mai kantá damú ída vá tetí ankan máan tono mai vanasi ano e manten aruvin afoká inten mino.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Máan tiyákan Yisasi Betaní barufá oren amon daná aí bain banta Saimonin amá karáká o kumamin mana nanin mano kákan esantakhein moníká bain aunka uveri anan mamaren eriven mai aunka uveri anan me yuvaren Yisasin ánontá banaen mino.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Bana íkan maifin manáa vanta kayo varen aran naná máden betiyan ten oreraen temí, “Pará ma aunka uveri fasavifá afe iyan nafino.
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Tetí ankan ma kanú manaú antareti (300) moníká sarí uré ma mai moní mádé ma ona ída van nanin banta ameren mino. Máa siren betí ankan mai nanin asen mino.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Asíkan Yisasi vetí ankan asen temí, “Tiretí ankan mai nanin áduantaro. Nái vará tiretí ankan béin uman amiyara fono. Béi ano séin kama avúavái usintiyan mino.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Ona ída van nanin banta kayo ano ena ena siretin má bantiya aya ono ma sinte aya in nompo séi ída siretin má ena ena vanté uno.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Anasi ano ma variyain mai yaná inka véi máantin kípen mino. Téin tufá ma véi aunka uveri ma vanaein mai séi ma masípin oronunan úta sinten mino.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Téi fura siré tiretin tiamé uno. Minó bara akhempá ma monó baya ma siamin nain maifimpá deren ma nanin mano ma varein avúavá dana san tiren béin nan ininten mino.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Maí damú tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte mana Yudas Iskariotin ne sin mano monó ánon banta kayo ayampin Yisasin ameno van oren mino.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Oren mo síkan betí ankan mai iniren amusin uren béin ma moní miyaní inain iyá antádan Yudasi ma vetí ankan ayampin ma Yisasin amin nain áau vá aa va san araíen dosen mino.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damú esé damú afoká en mino. Maí damú betí ankan Avo Uantan dunaní ma in sipisipi ararái aré iyan mino. Yisasini eyo iyampon kayo ano véin tiamemí, “Intefasá tetí ankan mo avové uré kuyá éi Avo Uantan dunan nante fono.”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Máa síkan eyo iyampon kanan tianta Yerusaremí oriyákan máa sen tiamemí, “Tiré kanan Yerusaremí barufin oresin ma mana vanta ano ma kákan non kave mamaren ma fókanti mai vanta ánain ná bákurono.”
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Bákure oresin béi ma mana namumpin un perantiya mai namun afóen máa seya vá tiameno, ‘Arú ano semantino senti karafaran intesin ná bain tesi eyo iyampon kayo vá Avo Uantan dunan nante rafuno.’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Tesin maen béi siré kanan mana yan bain kákan karafaran aní inten mino. Maifin dunan ma nan takhó bá kumanin kará bá pe funtáken mino. Mai karafarampin ná tiré kanan tétisi yunan puntá ádano.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Máa síkan eyo iyampon kanan mai varufin oriven onákan mai ma Yisasi ma vékanan tiameiníen mino. Máan tíkan békanan Avo Uantan dunan ma mo nan nain puntáan kaen mino.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Inupáké Yisasi má bei eyo iyampon tirantan kan orun kádan má (12) eren mino.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Mairá betí ankan takhóká kumanten dunan niyákan Yisasi semí, “Téi fura siré tiretin tiamé uno. Tiretin aúbaná pinté mana vanta ano senti namuro kayo ayampin téin aminten mino. Ma ma séin má manafin dunan niyain mano ino.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Máa síkan bei eyo iyampon kayoi ará uman dákan mana mana ano vetí ankan Yisasin araíen inaemí, “Téi funo áa iye fino.”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Mairá Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mai siretí tirantan kan orun kádan (12) kayo aúbaná pintena mana vanta ano ino. Mai vanta ano vereti fákaren dókifin ma séin má manamani kain araviyain mai ano ino.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Mai fura ino vompon mano fefá béin nan tikharé einíen mi Banta Anin purinten mino. Purinten mifo namuro kayo ayampin ma Banta Anin ma amin nain mai vanta van mi kákantá tirun ken mino. Mai séin ma namuro ayampin kain nain banta namu ukhen mifo moéken kama ukhen mino véin ída kaen na ino.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Mairá betí ankan dunan niyákan Yisasi mana vereti máden Tiyarafenu susu siantáden kisiren betí ankan amen temí, “Máde nano. Ma séin tu ino.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Mairá béi uvaini kápi máden Tiyarafenu susu siantáden betí ankan amemí. Amíkan minó ano mai nen mino.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Narákan béi vetí ankan tiamemí, “Ma senti nare ano siretin ákona uranti kokhon nanin banta ano Tiyarafenu vá ará manafiní ureya vano van téi vanaé uno.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Téi fura siré tiretin tiamé uno. Téi ída enádá bá uvaini aran anu nanté umpo maí damusí ma intí Tiyarafenui yafisimpin auyen uvaini anun nanté uno.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Máa sirákan betí ankan mana monó í daren Orifí Anufá oren mino.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mairá Yisasi vetí ankan tiamemí, “Monó bompon mano máa sikhen mino,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Téi ma evaráné e mantaré ten naren tiretin an uanté Karirifá oronté uno.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Máa síkan Pita véin tiamemí, “Minó kayoi mumunan asuse en namu inten mifo senti mumunan ída asuse en namu inten mino.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Máa síkan Yisasi véin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamé uno. Taréa inuran kokore ída kankanan dádá asikhan tiya éi séin nan kanú manaú dádá ída afová ukhé uno sin nono.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Máa síkan Pita enádá ákonaen temí, “Ída ino. Téi éin má manafin puronté uno. Téi éin nan ída afová ukhé uno ída senté uno. Ída uron mino!” Máa síkan minó eyo iyampon kayo ano veyan máa sirú en oreraen mino.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Mairá betí ankan oren mana yunan anafin o unen mino. Mai vara aví Ketsemani ino. Mairá oriven Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Téi simúkono van mumpo siretí ankan marasá kumante vá bano.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Máa siren Pita, Yemisi, Yoni siren aviran oriyáken aváduan onákan ará uman dan au ira khen mino.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Máan tiyaimpin béi vetí ankan tiamemí, “Téin tirá ano kákantá uman dein téi inka furonté uno. Tiretí ankan mará bákeya vá dafían ákona ono.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Máa siren béi manáa e afánen oriven barará o vaven amúken mino. Béini anunu ano mai vei furin ma eriyain kanaisá ená béin akhakhanten nafino siren inen mino.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Iniren béi semí, “O tifóe oe. Éi kana minó danasí in nompo séin pintena ma kápi yovarano van mi iyá umpo mai éi ída vá tenti sinunu ánain dakhafono. Éi ei anunu vá dakhafono.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Máa siren béi oren o onákan bei eyo iyampon kayo auun bakharé íkan béi Pitan tiamemí, “Saimoni éi auunábakhe fono. Éi ída ena mana áau vá dafisinte fono.
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Tiretí ankan dafíkeya amúkono. Tiretí ankan ma akhenókain daná erinten mino. Para vara seyo, aú ano anunu ukhan mifo yan bukhafa ano avesara iyan mino.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Máa siren béi evaránen mo enádá mai ma esé amúkein amúkirí anaen mino.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Amúkuren béi ovaránen bei eyo iyampon kayo e onákan betí ankan au ano kákantá uman dákanaunká bakharen mino. Béin ma evaránen tiamin nain baya vetí ankan ída afová ukharen mino.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Yisasi ovaránen kanú manaú dádasí en eriven betí ankan tiamemí, “Tiretí ankan pará auun bakhe vákeyá avíkiyá ba fono. Mai kana ifo senti áauí inka en mino. Onano Banta Anin inka ume vanta kayo ayampin amen mino.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tiretí ankan mantavesí oró tifano. Téin ma vetí ankan ayampin ma amin nain banta inka eren mifo onano.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yisasi mai vaya fara siyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan pintena (12) mana Yudasi eren mino. Kokhon banta kayo ano vaenati variyan dan bariyan uaren béin má eren mino. Monó ánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ánon banta kayo vá ano vetí ankan tiantan eren mino.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Mai Yisasin ma vetí ankan ayampin ma amin nain banta ano mana aní inain baya vetí ankan tiamikharen mino, “Téi ma mo amónanuna vanta mai Yisasi ifo vá pákareya vá ákona e yafíbeya avire orono.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Máa sikharen Yudasi e unen eriaren ainen Yisasi vaintá oriven temí, “Aru soe!” siyáken béin amónen mino.Yudasi ma Yisasin amónein mino.|alt="Judas kisses Jesus." src="IB04156.png" size="span" ref="MRK 14.45"
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Máan tiyain má betí ankan ayan dan orin Yisasin páken mino.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Pákiyain má mai ma véin má ma mantakhá ein kéká pinté mana vanta ano vaenati orun danúaren mana monó ánon bantai yoran banta átaren ankáboren kaven mino.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Kavíkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Tiretí ankan téin pákano vará baenati vá dan má mamareyá mana umoyan banta ma fákano van einí e fono.”
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Ena ena yamú ma séi siretí ankan má monó namun kumanté afova amiyákeya siretí ída séin páke ompo vompon pintena vaya ano vá pura sen afoká ino.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Máan tiyain ma minó beni eyo iyampon kayo véin me ampiren karan oreraen mino.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Karan orera iyain má mana fumara ano efanten davaráe minó aurá ukhuren Yisasin avákuren oriyá íkan betí ankan béin páken mino.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Pákaádaran béi efanten davaráe me yavaman kaúden au urontá karan oren mino.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Mairá betí ankan Yisasin aviren monó ánonbanta kékái ánon banta vaintá oríkan minó monó ánon banta kayo váánon banta kayo vá man baya ma afová ukhein banta kayo vá e átaru en mino.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pita ano Yisasin bákuren oriyan mifo véi nentá o útúbiyan onen oren mino. Béi mai monó ánon bantai ánon bantai yafufin ódiven piripo kayo vá báken ira kaniyan baren mino.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Bákan minó monó ánon banta kayo vá minó Kanisori kayo vá ano manáa vanta kayo arákan eriven Yisasi ma variyá ein avúavá ana me sirú en mino. Betí ankan béini aau ma vantí mairá béin aruan purono siren dosíkan beni aau ída mana varen mino.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Kokhon banta ano kampun baya fóké béin aufin kuráden ten mifo mai vaya kayo ano ída manaíen mino.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ída manaí eimpin manáa vanta ano e mantaaren kampun baya fóké Yisasin aufin kuráden temí,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Tetí ankan inékun béi máa sen mino, ‘Banta ano ma ayampó uvantein monó namun téi varákurékanú manaú damú ananmai monó namun uvaranté umpo mai namun banta ano ayampóké ída uvaranten mino.’”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Máa sen mifo mai kayo ma sein baya vá ano mo asusein ída kanaíen mino.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Mairá monó ánonbantai ánon banta ano aúban mantaven Yisasin inaemí, “Éi ída mana vaya ovaráne sintó iya fono. Betí ankan ma éin aufin kurariyain baya mai intesá ukhen nafino.”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Máa síkan Yisasi ve avaya fákaren kofakhen ída mana vaya evaránen ten mino.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Máa síkan Yisasi semí, “Mai séi umpo siretí ankan onesin maen Banta Anin mano minó ákona vain Tiyarafenui ayan kurompá kumamen béi inaru fáke konantá erinten mino.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Máa síkan monó ánonbanta kékái ánon banta ano aran kiyaimpin bei au anamun bararó uren temí, “Tetí ankan ída vá manáa vanta kayo vá arékun beni vaya me sino van ó tifano.
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Tiretí ankan inka inen nan béi Tiyarafenu oyampá baya sen mifo siretí inté esá teya iniya rafono.”
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Mairá manáa vanta ano araíen béin aufen akhare siyákan betí ankan béin aunáká davaráe yamuan iyádenankamiyan temí, “Éi sakhanampa vanta omposaréa aví teno iye ano éin ankamiyan nafino.” Máan tiyákan piripo kayo ano véin avíden ankamen mino.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Máan tiyákan bararasí ukheintá dafufin Pita varé in monóánon banta kékái ánon bantai yoran arinta ano eren mino.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Eriven mai arinta ano onan Pita ira kaniyaré íkan mai yoran arinta ano véin purefure en ódaren temí, “Éi mai Nasaretíke Yisasin má bare ono.”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Máa síkan Pita ída ino sen mino. “Téi véin ída afová ukherúna vayan éi siya ono.” Máa siren béi e manten barufá ona akhempá aravin mana kokore asen mino.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Máan turan mai yoran arinta ano véin ódaren mairá ádé ma mantakhá ein banta kayo siamemí, “Ma vanta ma vain mai véi mai kayoi kéká ino.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Máa síkan béi evaránen temí, “Ída ino.”
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Máa síkan mairá Pita ákona uron en máa semí, “Pura ódino séi maisiretin ma siyaona vanta ída uron mi afová ukhé uno.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Máa siyain ma kokore ainen asian kani iyain má PitaYisasi ano ma véin tiamein baya ovaren inemí, “Kokore ída kankanan dádá asíkantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.” Mai vaya iniren Pita ifí den mino.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.