Lucas 9

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yisasi vei eyo iyampon kayo sirantan kan orun kádan (12) ma aran eríkan maen namu aunan ma yo siantan má aí nanin banta ma ayofan ákona vá mai kéká amiyáken
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Tiyarafenui yafisin baru fintena vaya siamiyáken uren aí nanin banta ayofano van tiantan oren mino.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Tiantan oriyákan Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Tireti ankan ída vá unan má bereti vá moní bá ayonta vá bare vá inka ída vá kankanan afuin barano.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Mana varurá ma siretí ankan oriveya mana namumpin ma ódinte vá mai namun mana vá bareya mai namuntesá mai varu me ampire orono.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Mana varu rákena nanin banta ano ma siretin ída e avían be amápin kainti vá mai varu ma me ampire oriya vá arantantáke kayó me fúpá tian karúdesin ná banasi afová ená teti namu é uno sino.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Máa sirákan eyo iyampon kayo ano varufimpá orera uven kama vaya siamiyáken minó akhen pákena aí nanin banta ayofen mino.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Máan tiyákan manáa vanta kayo ano siyáken, “Yoni evaránen masí pinté orun mantakhen mino,” siyákan Eroti kamanini ánon banta ano Yisasi ma variyain danasinta van iniren kokhon ineine iyákan
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 manáa kéká ano sen pefá ma vá ein mai sakhanampa vanta kéká pintena mana anon orun mantakhen mino síkan manaá kéká ano sen Iraiyan afoká ukhen mino síkan en mino.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Máa síkan Eroti máa semí, “Téi fefái Yonin amen tíkakhé umpo ma vanta iye uron ná bákan ná banasi ano véi ma ena yaná dorarí iyain baya siyará iniya rafuno.” Máa siren Yisasin onano van en mino.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Beni eyo iyampon kayo ano ovaránen eriven betí ankan ma yoren noré ein baya kayo Yisasin tiamiran betin mana yo avíaren ena nanin banta kéká me ampiren Betsaida se sin kákan barufá oren mino.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Orivíkan kokhon nanin banta ano Yisasi ma orein afová uren béin bákuren orikan amusin iyáken Tiyarafenui yafisin pintena vaya siamin iniyákan aí ma varé ein kayo ayofen mino.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Inúpasi íkan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) beni eyo iyampon kayo ano véi vaintá eriven béin máa sen tiamemí, “Ma ma setí baruna akhempá ída mana nanin banta van mifo éi kaná betin tiantesin ná kákan baru kayo fimpá bá tító baru kayo fimpá bá oriven ná betíi yunan má baran ma san dosino.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ano vá mai nanin banta yunan ameno,” síkan betí ankan temí, “Dan manápá bereti vá kankan noyana vá anan dékun ban mifo ena vá dunan o miyaní é ma nanin banta me amente rafuno.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Dan manápá tauseni (5000) fumara vanta vákan Yisasi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí, “Mai nanin banta siamesin fifti (50) ano me kumádu kumádu ino.”
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Máa síkan eyo iyampon kayo ano mai ma seiní íkan minó nanin banta ano kumanen mino.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Kumamíkan Yisasi mai yan manápá bereti vá kankanan noyana vá máden inarufá kakháben Tiyarafenurá tusu siren mai vereti vá noyana vá kisikisi uren dákan bei eyo iyampon kayo ano masiman en mino.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Masiman íkan minó nanin banta ano kanaíen narákan antan dunan ma fara varé ein eyo iyampon kayo ano manafin o éke e éke uan átaru uren tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) basiketi unan kayo víken mino.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Maná damú Yisasi veyáká amúkiyan bákan bei eyo iyampon kayo ano véin má baré íkan béi máa sen betin inaemí, “Téin nan iye inó banasi ano siyan nafino.”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Manáa kéká ano éin nan monó non péantan banta Yoni ino síkan inká manáa kayo ano Iraiya ino síkan inká manáa ano fara sen pefá ma sakhanampa vanta kayo varé ein pinté mana ano orun mantakhen ne siyan mino.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Máa síkan betí ankan béi máa sen inaemí, “Tiretí ankan téin nan mai iye inó tiya rafono.” Síkan Pita evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenu ano ma sian damuádiyáken ma sesi vanasi evaráné avirano van tiantékun orintene ma sikharé ein mai vantan éi va ono.”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Máa síkan Yisasi vei eyo iyampon kayo van ída vá ena nanin banta siameno siren ákonaen areuanten mino.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Máa siren béi semí, “Banta Anin mano kokhon uman barantin maen ánon banta kayo vá monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá ano véin oyan amiren aruan púdantin maen kanú manaú damusí intin béi evaránen orun mantanten mino.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Máa siren minó eyo iyampon kayo véi máa sen tiamemí, “Mana nanin banta ano ma séin bákurono van anunu iyanten bei anunu maman bararasí uren ná ena ena yamú bei marípo yaa mamaren ná téin bákurino.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Mana nanin banta ano ma ve aunan pákaan ákona intin béini aunan mano o afeyoranten mifo mana nanin banta ano ma séi nan iniren ma ve aunan ampin nain kayoi aunan mano fara kamaen banten mino.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Banten mifo mana nanin banta ano ma ma vararakena yanasinta variyáken ma veyan namuen afeyókantin mai yanasinta ano intesá uren ná béin ayainten nafino.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Mana nanin banta ano ma senti vaya vá téin ma san ma ayave van iyaré esin ma Banta Anin mano ma vei kákan kakhan má be Afóeni kakhan má kantasí ukhein enisori kayoi kakhan má ma ínaimpáké erinten maen mai nanin banta van dere véi ayave van uantanten mino.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Téi fura urá tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Mará ma saréa mantakheona kéká pinté manáa ano ída fúken mi Tiyarafenui yafisin baru onanten mino.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Yisasi mai vaya kayo siran dan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damú esantavíkan Pitan má Yonin má Yemisin má avíaren amúkono van mana anurá óden mino.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Ódiven amúkiyan baré íkan béin auná enarasí íkan béini ona ano maman efaní iyan moéken panu sen afayu an den mino.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 — ausente —
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Máa siyákan Pitan má ena eyo iyampon kanan má auunan aí iyaimpin betí ankan aunká bakharen orun mantaaren Yisasini kakhan má kankanan banta vá ano ma mantakhein onen mino.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Oniyákan ma míkanan banta ano Yisasin ma me ampiren oriyákan maen Pita ano máa sen Yisasin tiamemí, “Bafan noe, setí ankan ma mará baruna mai kama ukhen mino. Tetí kanaíé kanú manaú iyon baran namun uvádékun mana éin nina vantin mana Mosesin nina vantin mana Iraiyan nina vantin ino.” Pita mai vaya sen mifo veyan náiesá tiya rafuno sen ída afová ukharen mino.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Pita mai vaya fara siyan bákan mana konan mano vetí ankan me ukuan dararan akhokho van en mino.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Akhokho van iyákan mai konan pinte mana oovaren máa semí, “Ma se sanin pefá aní ukheruna ifo véini vaya vá ineno.”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Mai vaya ma sian kíparákan Yisasi veyáká ana mairá mantakhan betí ankan óden maí damú ma afokáin onein danasinta veti maí damú ana ída ena nanin banta siamen mino.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Ená damú Yisasin má Pitan má Yemisin má Yoni má ano mai anuyon me ampiren araviyain má kokhon nanin banta ano vetin má efóken mino.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Mai aúbanáké mana vanta ano oovaren máa semí, “Aru soe, éi kana eriveyá te sanin onante fono. Mai mana iyampon manan téi yékun baren mino.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Kokhon damú mana namu aunan mano véin aúpin ódivin maen béi namu vá dákan maen mai ano véin máden antu antu íkan efanten akhare ano ven oo fenté eriyákan maen mai namu aunan mano véin au máden namu uren ída ainen me ampiren orin nainí é iyan mino.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Máan tiyáká téi ákonaé berai sé eni eyo iyampon kayo van mai namu aunan do siantano van tiamiyákun mifo vetí ankan ída kanaíen tiantan nainí iyan mino.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Máa síkan Yisasi semí, “Tiretí ída mumunan in nanin banta kayo ompo siretíi ineine vá avúavá bá ída funtáken mifo nái máa yamusá téi siretin má bákerá tiretíi uman bariyá bante rafuno.” Máa siren mai vanta van “E anin avire mará ereno,” sen tiamen mino.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Máa síkan mai iyampon mano ma Yisasini ádé eríkan maen mai namu aunan mano véin karúdan barará aravúbin béin máden antu antu iyain má Yisasi mai namu aunan asíkan mai iyampon mano evaránen kama uvíkan be afóen amen mino.Yisasi ano ma namu aunan bain iyampon aya ein mino.|alt="Jesus helps a demon-possessed boy." src="CN01730B.TIF" size="col" ref="Ruk 9.42"
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Máan túkan minó nanin banta ano Tiyarafenui kákan ákona ódaren akhokho van iyáken Yisasi ma variyain dana san kokhon ineine iyákan Yisasi vei eyo iyampon kayo van máa sen tiamemí,
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Kamaeya vá átaren kaúde ma vaya ineno. Banta Anin maen mana ano namuro kéká ayampin avían aminten mino.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Eyo iyampon kayo ano mai vayai ana ída afová en mino. Mai vayai ana ano vetimpin aúpá bákan ída afová iyáken mi mai vaya inain nan betí ankan akhokho van uren ída véin inaen mino.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Maná damú eyo iyampon kayo ano veraran iye anó o esesí inten nafino siren asive asive iyaren mino.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 — ausente —
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 — ausente —
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Máa síkan Yisasini vaya Yoni iniren béin evaránen tiamemí, “Bafan noe, setí ankan onékun mana vanta ano éin avíká namu aunan tiantiyáken éin ída vákuren nói setí ankan mano véin are uantano van é uno.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Máa síkan Yisasi véin máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ída vá béin airo ananí uantano. Tiretin ma ída namuroí iyain kéká ano mai siretin arona ino.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Tiyarafenu ano ma Yisasin evaránen avirantin inarufá ódin nain ádé iyákan Yisasi Yerusaremí orono van ákona inin bariyaren mino.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 — ausente —
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 — ausente —
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Máan tíkan beni eyo iyampon kanan Yemisin nú Yonin nú ano mai ma Sameriá nanin banta ano ma variyain avúavá baya iniren béin máa sen inaemí, “Bafan noe, éi anunu iyan nona vará tetí ankan inarufákena ira arékun ná morun betin ken kaurinten nafino.”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Máa síkan Yisasi yo vaéaren míkanan asiren
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 betí ankan ena varufá oren mino.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Oriyaré íkan aasákena mana vanta ano Yisasin máa sen tiamemí, “Éi ma orinona akhempá téin má bákuré nonté uno.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Afá iyan kayo ina vara ain ban maen nun kayo ina nan báé iyan mifo Banta Anin mano ma avíken baran kanú ída van mino.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Máa siren Yisasi ena vanta van temí, “Éi ereya séin dakha fono,” síkan mai vanta ano semí, “Bafan noe, éi áesisá te sifóen nare mo masí uresá ono.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Máa síkan Yisasi véin máa sen tiamemí, “Áesin purin nanin banta ano vetiyan ná púkein kéká masí iyantiya éi oriveya Tiyarafenui yafisin baru fintena vaya sian dákó ono.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Máa síkan ena vanta ano Yisasin máa sen tiamemí, “Bafan noe, séi en bákurono van ukhé umpo éi kaná áesirá tesi kéká mo susu siantádesá ono.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Máa síkan Yisasi evaráne véin tiamemí, “Sitia fákaráken ma ena ena yovaébiyan oyampá ma onan nain kéká ano ída kanaíen Tiyarafenui yafisin baru fintena yorarí inten mino.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.