Lucas 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Yisasi vei eyo iyampon kayo sirantan kan orun kádan (12) ma aran eríkan maen namu aunan ma yo siantan má aí nanin banta ma ayofan ákona vá mai kéká amiyáken
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Tiyarafenui yafisin baru fintena vaya siamiyáken uren aí nanin banta ayofano van tiantan oren mino.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Tiantan oriyákan Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Tireti ankan ída vá unan má bereti vá moní bá ayonta vá bare vá inka ída vá kankanan afuin barano.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Mana varurá ma siretí ankan oriveya mana namumpin ma ódinte vá mai namun mana vá bareya mai namuntesá mai varu me ampire orono.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Mana varu rákena nanin banta ano ma siretin ída e avían be amápin kainti vá mai varu ma me ampire oriya vá arantantáke kayó me fúpá tian karúdesin ná banasi afová ená teti namu é uno sino.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Máa sirákan eyo iyampon kayo ano varufimpá orera uven kama vaya siamiyáken minó akhen pákena aí nanin banta ayofen mino.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Máan tiyákan manáa vanta kayo ano siyáken, “Yoni evaránen masí pinté orun mantakhen mino,” siyákan Eroti kamanini ánon banta ano Yisasi ma variyain danasinta van iniren kokhon ineine iyákan
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 manáa kéká ano sen pefá ma vá ein mai sakhanampa vanta kéká pintena mana anon orun mantakhen mino síkan manaá kéká ano sen Iraiyan afoká ukhen mino síkan en mino.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Máa síkan Eroti máa semí, “Téi fefái Yonin amen tíkakhé umpo ma vanta iye uron ná bákan ná banasi ano véi ma ena yaná dorarí iyain baya siyará iniya rafuno.” Máa siren Yisasin onano van en mino.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Beni eyo iyampon kayo ano ovaránen eriven betí ankan ma yoren noré ein baya kayo Yisasin tiamiran betin mana yo avíaren ena nanin banta kéká me ampiren Betsaida se sin kákan barufá oren mino.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Orivíkan kokhon nanin banta ano Yisasi ma orein afová uren béin bákuren orikan amusin iyáken Tiyarafenui yafisin pintena vaya siamin iniyákan aí ma varé ein kayo ayofen mino.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Inúpasi íkan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) beni eyo iyampon kayo ano véi vaintá eriven béin máa sen tiamemí, “Ma ma setí baruna akhempá ída mana nanin banta van mifo éi kaná betin tiantesin ná kákan baru kayo fimpá bá tító baru kayo fimpá bá oriven ná betíi yunan má baran ma san dosino.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ano vá mai nanin banta yunan ameno,” síkan betí ankan temí, “Dan manápá bereti vá kankan noyana vá anan dékun ban mifo ena vá dunan o miyaní é ma nanin banta me amente rafuno.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Dan manápá tauseni (5000) fumara vanta vákan Yisasi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí, “Mai nanin banta siamesin fifti (50) ano me kumádu kumádu ino.”
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Máa síkan eyo iyampon kayo ano mai ma seiní íkan minó nanin banta ano kumanen mino.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Kumamíkan Yisasi mai yan manápá bereti vá kankanan noyana vá máden inarufá kakháben Tiyarafenurá tusu siren mai vereti vá noyana vá kisikisi uren dákan bei eyo iyampon kayo ano masiman en mino.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Masiman íkan minó nanin banta ano kanaíen narákan antan dunan ma fara varé ein eyo iyampon kayo ano manafin o éke e éke uan átaru uren tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) basiketi unan kayo víken mino.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Maná damú Yisasi veyáká amúkiyan bákan bei eyo iyampon kayo ano véin má baré íkan béi máa sen betin inaemí, “Téin nan iye inó banasi ano siyan nafino.”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Manáa kéká ano éin nan monó non péantan banta Yoni ino síkan inká manáa kayo ano Iraiya ino síkan inká manáa ano fara sen pefá ma sakhanampa vanta kayo varé ein pinté mana ano orun mantakhen ne siyan mino.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Máa síkan betí ankan béi máa sen inaemí, “Tiretí ankan téin nan mai iye inó tiya rafono.” Síkan Pita evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenu ano ma sian damuádiyáken ma sesi vanasi evaráné avirano van tiantékun orintene ma sikharé ein mai vantan éi va ono.”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Máa síkan Yisasi vei eyo iyampon kayo van ída vá ena nanin banta siameno siren ákonaen areuanten mino.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Máa siren béi semí, “Banta Anin mano kokhon uman barantin maen ánon banta kayo vá monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá ano véin oyan amiren aruan púdantin maen kanú manaú damusí intin béi evaránen orun mantanten mino.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Máa siren minó eyo iyampon kayo véi máa sen tiamemí, “Mana nanin banta ano ma séin bákurono van anunu iyanten bei anunu maman bararasí uren ná ena ena yamú bei marípo yaa mamaren ná téin bákurino.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Mana nanin banta ano ma ve aunan pákaan ákona intin béini aunan mano o afeyoranten mifo mana nanin banta ano ma séi nan iniren ma ve aunan ampin nain kayoi aunan mano fara kamaen banten mino.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Banten mifo mana nanin banta ano ma ma vararakena yanasinta variyáken ma veyan namuen afeyókantin mai yanasinta ano intesá uren ná béin ayainten nafino.
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Mana nanin banta ano ma senti vaya vá téin ma san ma ayave van iyaré esin ma Banta Anin mano ma vei kákan kakhan má be Afóeni kakhan má kantasí ukhein enisori kayoi kakhan má ma ínaimpáké erinten maen mai nanin banta van dere véi ayave van uantanten mino.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Téi fura urá tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Mará ma saréa mantakheona kéká pinté manáa ano ída fúken mi Tiyarafenui yafisin baru onanten mino.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yisasi mai vaya kayo siran dan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damú esantavíkan Pitan má Yonin má Yemisin má avíaren amúkono van mana anurá óden mino.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Ódiven amúkiyan baré íkan béin auná enarasí íkan béini ona ano maman efaní iyan moéken panu sen afayu an den mino.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Máa siyákan Pitan má ena eyo iyampon kanan má auunan aí iyaimpin betí ankan aunká bakharen orun mantaaren Yisasini kakhan má kankanan banta vá ano ma mantakhein onen mino.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Oniyákan ma míkanan banta ano Yisasin ma me ampiren oriyákan maen Pita ano máa sen Yisasin tiamemí, “Bafan noe, setí ankan ma mará baruna mai kama ukhen mino. Tetí kanaíé kanú manaú iyon baran namun uvádékun mana éin nina vantin mana Mosesin nina vantin mana Iraiyan nina vantin ino.” Pita mai vaya sen mifo veyan náiesá tiya rafuno sen ída afová ukharen mino.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Pita mai vaya fara siyan bákan mana konan mano vetí ankan me ukuan dararan akhokho van en mino.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Akhokho van iyákan mai konan pinte mana oovaren máa semí, “Ma se sanin pefá aní ukheruna ifo véini vaya vá ineno.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Mai vaya ma sian kíparákan Yisasi veyáká ana mairá mantakhan betí ankan óden maí damú ma afokáin onein danasinta veti maí damú ana ída ena nanin banta siamen mino.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Ená damú Yisasin má Pitan má Yemisin má Yoni má ano mai anuyon me ampiren araviyain má kokhon nanin banta ano vetin má efóken mino.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Mai aúbanáké mana vanta ano oovaren máa semí, “Aru soe, éi kana eriveyá te sanin onante fono. Mai mana iyampon manan téi yékun baren mino.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Kokhon damú mana namu aunan mano véin aúpin ódivin maen béi namu vá dákan maen mai ano véin máden antu antu íkan efanten akhare ano ven oo fenté eriyákan maen mai namu aunan mano véin au máden namu uren ída ainen me ampiren orin nainí é iyan mino.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Máan tiyáká téi ákonaé berai sé eni eyo iyampon kayo van mai namu aunan do siantano van tiamiyákun mifo vetí ankan ída kanaíen tiantan nainí iyan mino.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Máa síkan Yisasi semí, “Tiretí ída mumunan in nanin banta kayo ompo siretíi ineine vá avúavá bá ída funtáken mifo nái máa yamusá téi siretin má bákerá tiretíi uman bariyá bante rafuno.” Máa siren mai vanta van “E anin avire mará ereno,” sen tiamen mino.
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Máa síkan mai iyampon mano ma Yisasini ádé eríkan maen mai namu aunan mano véin karúdan barará aravúbin béin máden antu antu iyain má Yisasi mai namu aunan asíkan mai iyampon mano evaránen kama uvíkan be afóen amen mino.Yisasi ano ma namu aunan bain iyampon aya ein mino.|alt="Jesus helps a demon-possessed boy." src="CN01730B.TIF" size="col" ref="Ruk 9.42"
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Máan túkan minó nanin banta ano Tiyarafenui kákan ákona ódaren akhokho van iyáken Yisasi ma variyain dana san kokhon ineine iyákan Yisasi vei eyo iyampon kayo van máa sen tiamemí,
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Kamaeya vá átaren kaúde ma vaya ineno. Banta Anin maen mana ano namuro kéká ayampin avían aminten mino.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Eyo iyampon kayo ano mai vayai ana ída afová en mino. Mai vayai ana ano vetimpin aúpá bákan ída afová iyáken mi mai vaya inain nan betí ankan akhokho van uren ída véin inaen mino.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Maná damú eyo iyampon kayo ano veraran iye anó o esesí inten nafino siren asive asive iyaren mino.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 — ausente —
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 — ausente —
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Máa síkan Yisasini vaya Yoni iniren béin evaránen tiamemí, “Bafan noe, setí ankan onékun mana vanta ano éin avíká namu aunan tiantiyáken éin ída vákuren nói setí ankan mano véin are uantano van é uno.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Máa síkan Yisasi véin máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ída vá béin airo ananí uantano. Tiretin ma ída namuroí iyain kéká ano mai siretin arona ino.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Tiyarafenu ano ma Yisasin evaránen avirantin inarufá ódin nain ádé iyákan Yisasi Yerusaremí orono van ákona inin bariyaren mino.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 — ausente —
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 — ausente —
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Máan tíkan beni eyo iyampon kanan Yemisin nú Yonin nú ano mai ma Sameriá nanin banta ano ma variyain avúavá baya iniren béin máa sen inaemí, “Bafan noe, éi anunu iyan nona vará tetí ankan inarufákena ira arékun ná morun betin ken kaurinten nafino.”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Máa síkan Yisasi yo vaéaren míkanan asiren
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 betí ankan ena varufá oren mino.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Oriyaré íkan aasákena mana vanta ano Yisasin máa sen tiamemí, “Éi ma orinona akhempá téin má bákuré nonté uno.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Afá iyan kayo ina vara ain ban maen nun kayo ina nan báé iyan mifo Banta Anin mano ma avíken baran kanú ída van mino.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Máa siren Yisasi ena vanta van temí, “Éi ereya séin dakha fono,” síkan mai vanta ano semí, “Bafan noe, éi áesisá te sifóen nare mo masí uresá ono.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Máa síkan Yisasi véin máa sen tiamemí, “Áesin purin nanin banta ano vetiyan ná púkein kéká masí iyantiya éi oriveya Tiyarafenui yafisin baru fintena vaya sian dákó ono.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Máa síkan ena vanta ano Yisasin máa sen tiamemí, “Bafan noe, séi en bákurono van ukhé umpo éi kaná áesirá tesi kéká mo susu siantádesá ono.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Máa síkan Yisasi evaráne véin tiamemí, “Sitia fákaráken ma ena ena yovaébiyan oyampá ma onan nain kéká ano ída kanaíen Tiyarafenui yafisin baru fintena yorarí inten mino.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.