Lucas 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Yisasi vei eyo iyampon kayo sirantan kan orun kádan (12) ma aran eríkan maen namu aunan ma yo siantan má aí nanin banta ma ayofan ákona vá mai kéká amiyáken
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Tiyarafenui yafisin baru fintena vaya siamiyáken uren aí nanin banta ayofano van tiantan oren mino.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Tiantan oriyákan Yisasi vetin máa sen tiamemí, “Tireti ankan ída vá unan má bereti vá moní bá ayonta vá bare vá inka ída vá kankanan afuin barano.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Mana varurá ma siretí ankan oriveya mana namumpin ma ódinte vá mai namun mana vá bareya mai namuntesá mai varu me ampire orono.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Mana varu rákena nanin banta ano ma siretin ída e avían be amápin kainti vá mai varu ma me ampire oriya vá arantantáke kayó me fúpá tian karúdesin ná banasi afová ená teti namu é uno sino.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Máa sirákan eyo iyampon kayo ano varufimpá orera uven kama vaya siamiyáken minó akhen pákena aí nanin banta ayofen mino.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Máan tiyákan manáa vanta kayo ano siyáken, “Yoni evaránen masí pinté orun mantakhen mino,” siyákan Eroti kamanini ánon banta ano Yisasi ma variyain danasinta van iniren kokhon ineine iyákan
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 manáa kéká ano sen pefá ma vá ein mai sakhanampa vanta kéká pintena mana anon orun mantakhen mino síkan manaá kéká ano sen Iraiyan afoká ukhen mino síkan en mino.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Máa síkan Eroti máa semí, “Téi fefái Yonin amen tíkakhé umpo ma vanta iye uron ná bákan ná banasi ano véi ma ena yaná dorarí iyain baya siyará iniya rafuno.” Máa siren Yisasin onano van en mino.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Beni eyo iyampon kayo ano ovaránen eriven betí ankan ma yoren noré ein baya kayo Yisasin tiamiran betin mana yo avíaren ena nanin banta kéká me ampiren Betsaida se sin kákan barufá oren mino.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Orivíkan kokhon nanin banta ano Yisasi ma orein afová uren béin bákuren orikan amusin iyáken Tiyarafenui yafisin pintena vaya siamin iniyákan aí ma varé ein kayo ayofen mino.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Inúpasi íkan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) beni eyo iyampon kayo ano véi vaintá eriven béin máa sen tiamemí, “Ma ma setí baruna akhempá ída mana nanin banta van mifo éi kaná betin tiantesin ná kákan baru kayo fimpá bá tító baru kayo fimpá bá oriven ná betíi yunan má baran ma san dosino.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Tiretí ano vá mai nanin banta yunan ameno,” síkan betí ankan temí, “Dan manápá bereti vá kankan noyana vá anan dékun ban mifo ena vá dunan o miyaní é ma nanin banta me amente rafuno.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Dan manápá tauseni (5000) fumara vanta vákan Yisasi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí, “Mai nanin banta siamesin fifti (50) ano me kumádu kumádu ino.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Máa síkan eyo iyampon kayo ano mai ma seiní íkan minó nanin banta ano kumanen mino.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Kumamíkan Yisasi mai yan manápá bereti vá kankanan noyana vá máden inarufá kakháben Tiyarafenurá tusu siren mai vereti vá noyana vá kisikisi uren dákan bei eyo iyampon kayo ano masiman en mino.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Masiman íkan minó nanin banta ano kanaíen narákan antan dunan ma fara varé ein eyo iyampon kayo ano manafin o éke e éke uan átaru uren tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) basiketi unan kayo víken mino.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Maná damú Yisasi veyáká amúkiyan bákan bei eyo iyampon kayo ano véin má baré íkan béi máa sen betin inaemí, “Téin nan iye inó banasi ano siyan nafino.”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Manáa kéká ano éin nan monó non péantan banta Yoni ino síkan inká manáa kayo ano Iraiya ino síkan inká manáa ano fara sen pefá ma sakhanampa vanta kayo varé ein pinté mana ano orun mantakhen ne siyan mino.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Máa síkan betí ankan béi máa sen inaemí, “Tiretí ankan téin nan mai iye inó tiya rafono.” Síkan Pita evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenu ano ma sian damuádiyáken ma sesi vanasi evaráné avirano van tiantékun orintene ma sikharé ein mai vantan éi va ono.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Máa síkan Yisasi vei eyo iyampon kayo van ída vá ena nanin banta siameno siren ákonaen areuanten mino.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Máa siren béi semí, “Banta Anin mano kokhon uman barantin maen ánon banta kayo vá monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá ano véin oyan amiren aruan púdantin maen kanú manaú damusí intin béi evaránen orun mantanten mino.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Máa siren minó eyo iyampon kayo véi máa sen tiamemí, “Mana nanin banta ano ma séin bákurono van anunu iyanten bei anunu maman bararasí uren ná ena ena yamú bei marípo yaa mamaren ná téin bákurino.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Mana nanin banta ano ma ve aunan pákaan ákona intin béini aunan mano o afeyoranten mifo mana nanin banta ano ma séi nan iniren ma ve aunan ampin nain kayoi aunan mano fara kamaen banten mino.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Banten mifo mana nanin banta ano ma ma vararakena yanasinta variyáken ma veyan namuen afeyókantin mai yanasinta ano intesá uren ná béin ayainten nafino.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Mana nanin banta ano ma senti vaya vá téin ma san ma ayave van iyaré esin ma Banta Anin mano ma vei kákan kakhan má be Afóeni kakhan má kantasí ukhein enisori kayoi kakhan má ma ínaimpáké erinten maen mai nanin banta van dere véi ayave van uantanten mino.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Téi fura urá tiré tiretí ankan tiamiyá uno. Mará ma saréa mantakheona kéká pinté manáa ano ída fúken mi Tiyarafenui yafisin baru onanten mino.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yisasi mai vaya kayo siran dan manápá ifo afápá kanú manaú un kádan damú esantavíkan Pitan má Yonin má Yemisin má avíaren amúkono van mana anurá óden mino.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ódiven amúkiyan baré íkan béin auná enarasí íkan béini ona ano maman efaní iyan moéken panu sen afayu an den mino.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 — ausente —
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Máa siyákan Pitan má ena eyo iyampon kanan má auunan aí iyaimpin betí ankan aunká bakharen orun mantaaren Yisasini kakhan má kankanan banta vá ano ma mantakhein onen mino.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Oniyákan ma míkanan banta ano Yisasin ma me ampiren oriyákan maen Pita ano máa sen Yisasin tiamemí, “Bafan noe, setí ankan ma mará baruna mai kama ukhen mino. Tetí kanaíé kanú manaú iyon baran namun uvádékun mana éin nina vantin mana Mosesin nina vantin mana Iraiyan nina vantin ino.” Pita mai vaya sen mifo veyan náiesá tiya rafuno sen ída afová ukharen mino.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Pita mai vaya fara siyan bákan mana konan mano vetí ankan me ukuan dararan akhokho van en mino.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Akhokho van iyákan mai konan pinte mana oovaren máa semí, “Ma se sanin pefá aní ukheruna ifo véini vaya vá ineno.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Mai vaya ma sian kíparákan Yisasi veyáká ana mairá mantakhan betí ankan óden maí damú ma afokáin onein danasinta veti maí damú ana ída ena nanin banta siamen mino.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Ená damú Yisasin má Pitan má Yemisin má Yoni má ano mai anuyon me ampiren araviyain má kokhon nanin banta ano vetin má efóken mino.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Mai aúbanáké mana vanta ano oovaren máa semí, “Aru soe, éi kana eriveyá te sanin onante fono. Mai mana iyampon manan téi yékun baren mino.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Kokhon damú mana namu aunan mano véin aúpin ódivin maen béi namu vá dákan maen mai ano véin máden antu antu íkan efanten akhare ano ven oo fenté eriyákan maen mai namu aunan mano véin au máden namu uren ída ainen me ampiren orin nainí é iyan mino.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Máan tiyáká téi ákonaé berai sé eni eyo iyampon kayo van mai namu aunan do siantano van tiamiyákun mifo vetí ankan ída kanaíen tiantan nainí iyan mino.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Máa síkan Yisasi semí, “Tiretí ída mumunan in nanin banta kayo ompo siretíi ineine vá avúavá bá ída funtáken mifo nái máa yamusá téi siretin má bákerá tiretíi uman bariyá bante rafuno.” Máa siren mai vanta van “E anin avire mará ereno,” sen tiamen mino.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Máa síkan mai iyampon mano ma Yisasini ádé eríkan maen mai namu aunan mano véin karúdan barará aravúbin béin máden antu antu iyain má Yisasi mai namu aunan asíkan mai iyampon mano evaránen kama uvíkan be afóen amen mino.Yisasi ano ma namu aunan bain iyampon aya ein mino.|alt="Jesus helps a demon-possessed boy." src="CN01730B.TIF" size="col" ref="Ruk 9.42"
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Máan túkan minó nanin banta ano Tiyarafenui kákan ákona ódaren akhokho van iyáken Yisasi ma variyain dana san kokhon ineine iyákan Yisasi vei eyo iyampon kayo van máa sen tiamemí,
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Kamaeya vá átaren kaúde ma vaya ineno. Banta Anin maen mana ano namuro kéká ayampin avían aminten mino.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Eyo iyampon kayo ano mai vayai ana ída afová en mino. Mai vayai ana ano vetimpin aúpá bákan ída afová iyáken mi mai vaya inain nan betí ankan akhokho van uren ída véin inaen mino.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Maná damú eyo iyampon kayo ano veraran iye anó o esesí inten nafino siren asive asive iyaren mino.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 — ausente —
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 — ausente —
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Máa síkan Yisasini vaya Yoni iniren béin evaránen tiamemí, “Bafan noe, setí ankan onékun mana vanta ano éin avíká namu aunan tiantiyáken éin ída vákuren nói setí ankan mano véin are uantano van é uno.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Máa síkan Yisasi véin máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ída vá béin airo ananí uantano. Tiretin ma ída namuroí iyain kéká ano mai siretin arona ino.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Tiyarafenu ano ma Yisasin evaránen avirantin inarufá ódin nain ádé iyákan Yisasi Yerusaremí orono van ákona inin bariyaren mino.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 — ausente —
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 — ausente —
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Máan tíkan beni eyo iyampon kanan Yemisin nú Yonin nú ano mai ma Sameriá nanin banta ano ma variyain avúavá baya iniren béin máa sen inaemí, “Bafan noe, éi anunu iyan nona vará tetí ankan inarufákena ira arékun ná morun betin ken kaurinten nafino.”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Máa síkan Yisasi yo vaéaren míkanan asiren
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 betí ankan ena varufá oren mino.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Oriyaré íkan aasákena mana vanta ano Yisasin máa sen tiamemí, “Éi ma orinona akhempá téin má bákuré nonté uno.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Afá iyan kayo ina vara ain ban maen nun kayo ina nan báé iyan mifo Banta Anin mano ma avíken baran kanú ída van mino.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Máa siren Yisasi ena vanta van temí, “Éi ereya séin dakha fono,” síkan mai vanta ano semí, “Bafan noe, éi áesisá te sifóen nare mo masí uresá ono.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Máa síkan Yisasi véin máa sen tiamemí, “Áesin purin nanin banta ano vetiyan ná púkein kéká masí iyantiya éi oriveya Tiyarafenui yafisin baru fintena vaya sian dákó ono.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Máa síkan ena vanta ano Yisasin máa sen tiamemí, “Bafan noe, séi en bákurono van ukhé umpo éi kaná áesirá tesi kéká mo susu siantádesá ono.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Máa síkan Yisasi evaráne véin tiamemí, “Sitia fákaráken ma ena ena yovaébiyan oyampá ma onan nain kéká ano ída kanaíen Tiyarafenui yafisin baru fintena yorarí inten mino.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.