Lucas 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Yisasi monó baya ma vanasi siamían kíparen Kapeniamú barufin óden mino.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ódíkan mai varufin mana antareti (100) aruvin banta kayoi ayafa vanta ano mana vei miyan ída van doran banta van béi anunu iyaré ein banta kákan aí íkan ádé anantá purono van en mino.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Purono van iyákan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano Yisasin nan evan ne sin baya iniren bei miyan ída varan doran banta eman ayofano van Yutan kayoi ánon banta kéká tiantan Béin oman tiamen mino.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Tiantákan betí Yisasi vaintá oriven ákonaen Béin tiamemí, “Aruvin banta kayoi ayafa vanta mai kama vanta ifo éi kanaíeya véin ayain nono.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Tetí Yudiá kéka san béi anunu iyáken tetinti monó átaru namun beyantá uvantintein banta ino.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Máa síkan Yisasi vetí ankan má mai má ádé oríkan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano vei aronará baya siádan Yisasin me siamemí, “Bafan noe, séi ída kama vantan baruna éi ída kanaíeya séin timápin édan nono.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Máan tukhái séi ída kama vantan báké teyantá ída kanaíé éin o onanté umpo vaya máa vá éi se siná tenti miyan ída van doran bantai aí kípano.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Téi farava máa siya rauno. Tentá manáa vanta kéká ano yafiká betíi aránaópá téi váken maen manáa aruvin banta kayo ano senti aránaópá báká mana van ma orono sékun maen oriká ena van ma ereno sékun maen eré iyan mino. Tesi miyan ída van doran banta van ma ma yorarí ono sékun maen mai yoran baré iyan mino.”Aruvin banta kayoi ayafa vanta ano ma Yisasin má baya sein mino.|alt="Jesus talks to a Roman centurion" src="CN01702B.TIF" size="col" ref="Ruk 7.8"
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Máa síkan Yisasi mai vaya van anú duren ben ma yakhafen noré ein nanin banta yovéaren máa sen tiamemí, “Isareri kékápin ma vantai mumunan ma einí ukhein banta ída mana van mino.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Máa sirákan aruvin banta kayoi ayafa ano ma siantan orikhá ein banta kayo ano evaránen oren mápin o onákan mai miyan ída van doran bantai aí kípakhan mino.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ínaimpáké Yisasi Naini se sin kákan barufá oríkan bei eyo iyampon kayo vá kokhon nanin banta vá ano véin bákuren oren mino.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Oriaren mai varui yafu ona ádé o mantaven onákan mana varé nanin mano mana iyampon uró ana kain baren mai iyampon púkaré íkan beni kúkúta manáa vanta kayo ano yaiyóen erákan be anóen má kokhon nanin banta ano vákuren eren mino.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Erákan Bafan mano mai nanin ódaren moéken arunan uren máa sen béin tiamemí, “Ída vá ifídano.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Máa siren béi mai ma fúkein banta ma yaiyen oriyá ein ádé o mantaven kúkútará ayan kaíkan mai ma yaiyen eriyá ein kayo ano o mantavíkan Yisasi semí, “Pumara oe, séi éin nan tiyá umpo orun mantano.”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Máa síkan mai ma fúká ein pumara ano orun mantaan kumamen araíen baya síkan Yisasi evaránen be anóen amen mino.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Amirákan minó nanin banta ano Tiyarafenui kákan ákona ódaren akhokho van uaren Tiyarafenu aví daní iyáken temí, “Mana sakhanampa vanta inka setí aúbaná afoká ukhan Tiyarafenu ano vei vanasi aya ono van inka e van mino.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Máa siren banasi ano mai ma Yisasi varein avúavá baya e siádan Yudiá barafin ma vain baru kayo fimpá bá ádé barafá ina vá mai vaya ano oreraen mino.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Orera íkan Yonini eyo iyampon kayo ano Yisasi ma variyain dana san béin mo siamen mino.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Tiamirákan Yoni vei eyo iyampon kanan araren Bafan baípá tiantiyan temí, “Tiyarafenu ano ma siantantin erino van ma sikhá ein éi mai vanta fono áa ená tetí ankan ave ótifante rafuno,” sen inaino van tianten mino.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Tiantákan míkanan mano Yisasi vaintá oriven temí, “Éi nan mo inaino siren monó non péantan banta Yoni ano verasan tisintá eré umpo mai ma Tiyarafenu ano siantantin erino van ma siádan baré ein banta fono áa ená ave ótifante rafuno.”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Maí damú Yisasi ara ara aí daná ma varé ein nanin banta ayofiyáken namu aunan mano ma fákakharéin kayo fintena yo siantan namu aunan oriyákan auu ma yufúkukharé ein kéká evaránen auu kama uantan onan en mino.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Máan iyákan Yisasi evaránen Yonini eyo iyampon kanan tiamemí, “Taréa siré kanan nái yanasá oniyá iniyá iya fono mai vá Yonin mo siameno. Auu ma yufúkukhá ein kayo ano evaránen onákan arantan ma namu ukhá ein kéká ano oríkan aufá ma amon dana aí ma varé ein evaránen kama íkan átaren ma kontaré ein kayo ano vaya iníkan pefá ma fúká ein kéká ano orun mantan maen ona ma ída vain kayo ano kama vaya iniyan en mino.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Máan tukhein nan mi vanasi ano ma senti yoran ódaren ma mairá ída eraven ankamin nain kayo ano vá amusin ino. Mai kéká anon avu varanten mino.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Yonini vaya ma varen erikhá ein bantá kanan orivíkan Yisasi Yonin nan banasi máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ma vanta ída van kámá barafá ma oriyaré eona mai nái yanasá onano vará oriyare fono. Uva ano mana ópen ná kayaiyayá onano vará oriyare fono. Ída ino.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Tiretí ankan náiyasá onano vará oriyare fono. Mana vanta ano kama auí danasá uren bayá onano van oriyare fono. Ída ino. Kama auí daná ma ukhein banta kéká ano kin amápin mi váé iyan mino.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Máan té iyan mifo siretí ankan nai yanasá onano vará oriyare fono. Tiretí ankan mana sakhanampa vantan onano van mi oriyare ono. Oriyá enái séi siretin tiamé uno. Minó sakhanampa vanta kayo véi ano esantakhen mino.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Mai vanta van mi Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikharen mino,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Téi siretí ankan tiamé uno ma vara rákena minó banta Yoni ano esantakhen mifo Tiyarafenu ano ma yafíkein barufin ma sitosí ukhen bain banta anon Yonin esantakhen mino.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren Yonin ayantá ma non mantaré ein nan ovaren me iniyáken takisi varan kéká bá banasi vá ano semí Tiyarafenui avúavá puntáken mino.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Máan tukhan mifo Farasisi kayo vá man baya ma afová ukhein banta kéká bá ano Tiyarafenui kama ineine oyan amen Yoni ma monó non péantiyain ída mantaren mino.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Máa siren Yisasi evaránen temí, “Taréa ma vain nanin bantai avúavá inte yanákasá tiádante rafuno. Betí inté ukhein nanin bantá ban nafino.
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Betí ankan maen arará iyampon kayo ano ma varu aúbaná kumanten ma ena iyampon kayo van ma oovariyáken,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Máa siren Yisasi evaránen temí, “monó non péantan banta Yoni ano vereti vá uvaini vá ída niyákaya siretí ankan teya véimpin namu aunan mano van mino siyare ono.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Máa siyaré e nan mi Banta Anin mano saréa eriven uvaini vá dunan má niyákaya siretí ankan teya onano sakisi varan banta kayo vá ume vanta kéká bái aronan báken mi kokhon ná dunan má uvaini vá niyáken óen iyan mino siya ono.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Tiretí ankan máa siya ompo Tiyarafenui afova ma mantein nanin banta ano vetíi afova ano fura yanasí ukhan mi setin aní iyan mino.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Mana Farasisi vanta ano véin má mo yunan nano van Yisasin arákan mai vanta amápin béi yunan nano van o kumanen mino.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 O vákan mana namu avúavá baren noin nanin mano mai varurá bain bákan Yisasi nan Farasisi vanta amápin dunan niyan mino síkan mai nanin mano mana on botorefin kama auna iyain uveri mamaren eren mino.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Anasi ano ma Yisasin arantan tesé ein mino.|alt="A woman wipes Jesus’ feet." src="CN01778B.TIF" size="col" ref="Ruk 7.38" Eriaren Yisasin ayompá arantan ma vain ádé o mantaven ifí diyan baren mino. Ifí diyákan auufenté ánu kararen Yisasin arantantá arafúbíkan mai nanin mano ve ánon do fóké arúanten mino. Arúan tiyáken kokhon dádá Yisasin arantan amónaren kama auna ma iyain uveri anan máden béin arantantá péanten mino.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Máan tiyákan Yisasin ma arákan erein Farasisi vanta ano mai nanin ma variyain danasinta ódaren béi máa sen inemí, “Ma vanta fura sen sakhanampa vanta ma varen ma nanin mano ma ventá ayan kaiyain afová iyáken béini avúavá bá dere afová inainten mino. Ma nanin béi ume yaná baren noin nanin mino.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Mai Farasisi vantai ineine Yisasi afová iyáken máa sen béin tiamemí, “Saimoni oe, séimpin mana vaya váká éin tiamintó uno.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Máa síkan Yisasi semí, “Kankanan banta ano mana vanta vaípákena moní inantiren mantaren anona evaránen ameno van baren mino. Mana vanta ano yan manápá tauseni (5000) moní barákan ena vanta ano yan manápá antareti (500) moní máa ana varen mino.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Mamákaren míkanan banta ano ída kanaíen anona mai moní evaránen amirí ukheimpin mai vanta ano míkanan ma mantaré ein ifá uanten mifo éi ma iniyaona vekanan pinté intéa vanta anó béin nan moékentá anunu inten nafino.”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Máa síkan Saimoni evaránen temí, “Mai ma yan manápá tauseni (5000) ma mantaré ein banta ma ifá uantein mano ino,” síkan Yisasi véin tiamemí,
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Máa siren Yisasi yo vaében mai nanin oniyáken Saimonin tiamemí, “Éi ma nanin oniya fono. En amápin erékuya éi ída sirantan teséin non time nan mi ma nanin manoi ve ánufói sirantan tesé usintáden be ánon dofókéi yo arútinten mino.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 En amápin ma yun bákuya éi ída simó nen nan mi ma nanin mano anan mai ma éderuna ráké ten tirantampin timónen eriyan ban mino.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Éi ída uveri fétinten nan mi ma nanin manon auna uveri varen me sirantantá banaren pétinten mino.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Máan tukhái séi en tiamé uno. Ma nanin ná teti ódesá afová ó tifano véi sen nan moéken anunu iyákan mi Tiyarafenu ano veni kokhon ume arúanten mino. Arúanten mifo sító ume ma variyá inain bantai ume ma arúantá dantin mai vanta ano sító máarái anunu inten mino.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Máa siren Yisasi mai nanin máa sen tiamemí, “Eni ume kayo inka séi arúanté uno.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Máa síkan dunan nan takhoká ma ve má kumantá ein banta kayo ano vetiyan ten orera emí, “Ma vanta véi iye uraná báken ná ume yere arúantiyan nafino.”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Máa siyákan Yisasi mai nanin tiamemí, “Eni mumunan mano síkaya Tiyarafenu vá taréa kama e va ompo éi ará kusin masá orono.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.