Lucas 7

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yisasi monó baya ma vanasi siamían kíparen Kapeniamú barufin óden mino.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ódíkan mai varufin mana antareti (100) aruvin banta kayoi ayafa vanta ano mana vei miyan ída van doran banta van béi anunu iyaré ein banta kákan aí íkan ádé anantá purono van en mino.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Purono van iyákan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano Yisasin nan evan ne sin baya iniren bei miyan ída varan doran banta eman ayofano van Yutan kayoi ánon banta kéká tiantan Béin oman tiamen mino.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Tiantákan betí Yisasi vaintá oriven ákonaen Béin tiamemí, “Aruvin banta kayoi ayafa vanta mai kama vanta ifo éi kanaíeya véin ayain nono.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Tetí Yudiá kéka san béi anunu iyáken tetinti monó átaru namun beyantá uvantintein banta ino.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Máa síkan Yisasi vetí ankan má mai má ádé oríkan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano vei aronará baya siádan Yisasin me siamemí, “Bafan noe, séi ída kama vantan baruna éi ída kanaíeya séin timápin édan nono.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Máan tukhái séi ída kama vantan báké teyantá ída kanaíé éin o onanté umpo vaya máa vá éi se siná tenti miyan ída van doran bantai aí kípano.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Téi farava máa siya rauno. Tentá manáa vanta kéká ano yafiká betíi aránaópá téi váken maen manáa aruvin banta kayo ano senti aránaópá báká mana van ma orono sékun maen oriká ena van ma ereno sékun maen eré iyan mino. Tesi miyan ída van doran banta van ma ma yorarí ono sékun maen mai yoran baré iyan mino.”Aruvin banta kayoi ayafa vanta ano ma Yisasin má baya sein mino.|alt="Jesus talks to a Roman centurion" src="CN01702B.TIF" size="col" ref="Ruk 7.8"
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Máa síkan Yisasi mai vaya van anú duren ben ma yakhafen noré ein nanin banta yovéaren máa sen tiamemí, “Isareri kékápin ma vantai mumunan ma einí ukhein banta ída mana van mino.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Máa sirákan aruvin banta kayoi ayafa ano ma siantan orikhá ein banta kayo ano evaránen oren mápin o onákan mai miyan ída van doran bantai aí kípakhan mino.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ínaimpáké Yisasi Naini se sin kákan barufá oríkan bei eyo iyampon kayo vá kokhon nanin banta vá ano véin bákuren oren mino.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Oriaren mai varui yafu ona ádé o mantaven onákan mana varé nanin mano mana iyampon uró ana kain baren mai iyampon púkaré íkan beni kúkúta manáa vanta kayo ano yaiyóen erákan be anóen má kokhon nanin banta ano vákuren eren mino.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Erákan Bafan mano mai nanin ódaren moéken arunan uren máa sen béin tiamemí, “Ída vá ifídano.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Máa siren béi mai ma fúkein banta ma yaiyen oriyá ein ádé o mantaven kúkútará ayan kaíkan mai ma yaiyen eriyá ein kayo ano o mantavíkan Yisasi semí, “Pumara oe, séi éin nan tiyá umpo orun mantano.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Máa síkan mai ma fúká ein pumara ano orun mantaan kumamen araíen baya síkan Yisasi evaránen be anóen amen mino.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Amirákan minó nanin banta ano Tiyarafenui kákan ákona ódaren akhokho van uaren Tiyarafenu aví daní iyáken temí, “Mana sakhanampa vanta inka setí aúbaná afoká ukhan Tiyarafenu ano vei vanasi aya ono van inka e van mino.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Máa siren banasi ano mai ma Yisasi varein avúavá baya e siádan Yudiá barafin ma vain baru kayo fimpá bá ádé barafá ina vá mai vaya ano oreraen mino.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Orera íkan Yonini eyo iyampon kayo ano Yisasi ma variyain dana san béin mo siamen mino.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Tiamirákan Yoni vei eyo iyampon kanan araren Bafan baípá tiantiyan temí, “Tiyarafenu ano ma siantantin erino van ma sikhá ein éi mai vanta fono áa ená tetí ankan ave ótifante rafuno,” sen inaino van tianten mino.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Tiantákan míkanan mano Yisasi vaintá oriven temí, “Éi nan mo inaino siren monó non péantan banta Yoni ano verasan tisintá eré umpo mai ma Tiyarafenu ano siantantin erino van ma siádan baré ein banta fono áa ená ave ótifante rafuno.”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Maí damú Yisasi ara ara aí daná ma varé ein nanin banta ayofiyáken namu aunan mano ma fákakharéin kayo fintena yo siantan namu aunan oriyákan auu ma yufúkukharé ein kéká evaránen auu kama uantan onan en mino.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Máan iyákan Yisasi evaránen Yonini eyo iyampon kanan tiamemí, “Taréa siré kanan nái yanasá oniyá iniyá iya fono mai vá Yonin mo siameno. Auu ma yufúkukhá ein kayo ano evaránen onákan arantan ma namu ukhá ein kéká ano oríkan aufá ma amon dana aí ma varé ein evaránen kama íkan átaren ma kontaré ein kayo ano vaya iníkan pefá ma fúká ein kéká ano orun mantan maen ona ma ída vain kayo ano kama vaya iniyan en mino.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Máan tukhein nan mi vanasi ano ma senti yoran ódaren ma mairá ída eraven ankamin nain kayo ano vá amusin ino. Mai kéká anon avu varanten mino.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Yonini vaya ma varen erikhá ein bantá kanan orivíkan Yisasi Yonin nan banasi máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ma vanta ída van kámá barafá ma oriyaré eona mai nái yanasá onano vará oriyare fono. Uva ano mana ópen ná kayaiyayá onano vará oriyare fono. Ída ino.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Tiretí ankan náiyasá onano vará oriyare fono. Mana vanta ano kama auí danasá uren bayá onano van oriyare fono. Ída ino. Kama auí daná ma ukhein banta kéká ano kin amápin mi váé iyan mino.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Máan té iyan mifo siretí ankan nai yanasá onano vará oriyare fono. Tiretí ankan mana sakhanampa vantan onano van mi oriyare ono. Oriyá enái séi siretin tiamé uno. Minó sakhanampa vanta kayo véi ano esantakhen mino.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Mai vanta van mi Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikharen mino,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Téi siretí ankan tiamé uno ma vara rákena minó banta Yoni ano esantakhen mifo Tiyarafenu ano ma yafíkein barufin ma sitosí ukhen bain banta anon Yonin esantakhen mino.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren Yonin ayantá ma non mantaré ein nan ovaren me iniyáken takisi varan kéká bá banasi vá ano semí Tiyarafenui avúavá puntáken mino.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Máan tukhan mifo Farasisi kayo vá man baya ma afová ukhein banta kéká bá ano Tiyarafenui kama ineine oyan amen Yoni ma monó non péantiyain ída mantaren mino.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Máa siren Yisasi evaránen temí, “Taréa ma vain nanin bantai avúavá inte yanákasá tiádante rafuno. Betí inté ukhein nanin bantá ban nafino.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Betí ankan maen arará iyampon kayo ano ma varu aúbaná kumanten ma ena iyampon kayo van ma oovariyáken,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Máa siren Yisasi evaránen temí, “monó non péantan banta Yoni ano vereti vá uvaini vá ída niyákaya siretí ankan teya véimpin namu aunan mano van mino siyare ono.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Máa siyaré e nan mi Banta Anin mano saréa eriven uvaini vá dunan má niyákaya siretí ankan teya onano sakisi varan banta kayo vá ume vanta kéká bái aronan báken mi kokhon ná dunan má uvaini vá niyáken óen iyan mino siya ono.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Tiretí ankan máa siya ompo Tiyarafenui afova ma mantein nanin banta ano vetíi afova ano fura yanasí ukhan mi setin aní iyan mino.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mana Farasisi vanta ano véin má mo yunan nano van Yisasin arákan mai vanta amápin béi yunan nano van o kumanen mino.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 O vákan mana namu avúavá baren noin nanin mano mai varurá bain bákan Yisasi nan Farasisi vanta amápin dunan niyan mino síkan mai nanin mano mana on botorefin kama auna iyain uveri mamaren eren mino.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Anasi ano ma Yisasin arantan tesé ein mino.|alt="A woman wipes Jesus’ feet." src="CN01778B.TIF" size="col" ref="Ruk 7.38" Eriaren Yisasin ayompá arantan ma vain ádé o mantaven ifí diyan baren mino. Ifí diyákan auufenté ánu kararen Yisasin arantantá arafúbíkan mai nanin mano ve ánon do fóké arúanten mino. Arúan tiyáken kokhon dádá Yisasin arantan amónaren kama auna ma iyain uveri anan máden béin arantantá péanten mino.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Máan tiyákan Yisasin ma arákan erein Farasisi vanta ano mai nanin ma variyain danasinta ódaren béi máa sen inemí, “Ma vanta fura sen sakhanampa vanta ma varen ma nanin mano ma ventá ayan kaiyain afová iyáken béini avúavá bá dere afová inainten mino. Ma nanin béi ume yaná baren noin nanin mino.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Mai Farasisi vantai ineine Yisasi afová iyáken máa sen béin tiamemí, “Saimoni oe, séimpin mana vaya váká éin tiamintó uno.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Máa síkan Yisasi semí, “Kankanan banta ano mana vanta vaípákena moní inantiren mantaren anona evaránen ameno van baren mino. Mana vanta ano yan manápá tauseni (5000) moní barákan ena vanta ano yan manápá antareti (500) moní máa ana varen mino.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Mamákaren míkanan banta ano ída kanaíen anona mai moní evaránen amirí ukheimpin mai vanta ano míkanan ma mantaré ein ifá uanten mifo éi ma iniyaona vekanan pinté intéa vanta anó béin nan moékentá anunu inten nafino.”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Máa síkan Saimoni evaránen temí, “Mai ma yan manápá tauseni (5000) ma mantaré ein banta ma ifá uantein mano ino,” síkan Yisasi véin tiamemí,
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Máa siren Yisasi yo vaében mai nanin oniyáken Saimonin tiamemí, “Éi ma nanin oniya fono. En amápin erékuya éi ída sirantan teséin non time nan mi ma nanin manoi ve ánufói sirantan tesé usintáden be ánon dofókéi yo arútinten mino.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 En amápin ma yun bákuya éi ída simó nen nan mi ma nanin mano anan mai ma éderuna ráké ten tirantampin timónen eriyan ban mino.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Éi ída uveri fétinten nan mi ma nanin manon auna uveri varen me sirantantá banaren pétinten mino.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Máan tukhái séi en tiamé uno. Ma nanin ná teti ódesá afová ó tifano véi sen nan moéken anunu iyákan mi Tiyarafenu ano veni kokhon ume arúanten mino. Arúanten mifo sító ume ma variyá inain bantai ume ma arúantá dantin mai vanta ano sító máarái anunu inten mino.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Máa siren Yisasi mai nanin máa sen tiamemí, “Eni ume kayo inka séi arúanté uno.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Máa síkan dunan nan takhoká ma ve má kumantá ein banta kayo ano vetiyan ten orera emí, “Ma vanta véi iye uraná báken ná ume yere arúantiyan nafino.”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Máa siyákan Yisasi mai nanin tiamemí, “Eni mumunan mano síkaya Tiyarafenu vá taréa kama e va ompo éi ará kusin masá orono.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.