Lucas 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Yisasi monó baya ma vanasi siamían kíparen Kapeniamú barufin óden mino.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ódíkan mai varufin mana antareti (100) aruvin banta kayoi ayafa vanta ano mana vei miyan ída van doran banta van béi anunu iyaré ein banta kákan aí íkan ádé anantá purono van en mino.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Purono van iyákan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano Yisasin nan evan ne sin baya iniren bei miyan ída varan doran banta eman ayofano van Yutan kayoi ánon banta kéká tiantan Béin oman tiamen mino.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Tiantákan betí Yisasi vaintá oriven ákonaen Béin tiamemí, “Aruvin banta kayoi ayafa vanta mai kama vanta ifo éi kanaíeya véin ayain nono.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Tetí Yudiá kéka san béi anunu iyáken tetinti monó átaru namun beyantá uvantintein banta ino.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Máa síkan Yisasi vetí ankan má mai má ádé oríkan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano vei aronará baya siádan Yisasin me siamemí, “Bafan noe, séi ída kama vantan baruna éi ída kanaíeya séin timápin édan nono.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Máan tukhái séi ída kama vantan báké teyantá ída kanaíé éin o onanté umpo vaya máa vá éi se siná tenti miyan ída van doran bantai aí kípano.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Téi farava máa siya rauno. Tentá manáa vanta kéká ano yafiká betíi aránaópá téi váken maen manáa aruvin banta kayo ano senti aránaópá báká mana van ma orono sékun maen oriká ena van ma ereno sékun maen eré iyan mino. Tesi miyan ída van doran banta van ma ma yorarí ono sékun maen mai yoran baré iyan mino.”Aruvin banta kayoi ayafa vanta ano ma Yisasin má baya sein mino.|alt="Jesus talks to a Roman centurion" src="CN01702B.TIF" size="col" ref="Ruk 7.8"
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Máa síkan Yisasi mai vaya van anú duren ben ma yakhafen noré ein nanin banta yovéaren máa sen tiamemí, “Isareri kékápin ma vantai mumunan ma einí ukhein banta ída mana van mino.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Máa sirákan aruvin banta kayoi ayafa ano ma siantan orikhá ein banta kayo ano evaránen oren mápin o onákan mai miyan ída van doran bantai aí kípakhan mino.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ínaimpáké Yisasi Naini se sin kákan barufá oríkan bei eyo iyampon kayo vá kokhon nanin banta vá ano véin bákuren oren mino.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Oriaren mai varui yafu ona ádé o mantaven onákan mana varé nanin mano mana iyampon uró ana kain baren mai iyampon púkaré íkan beni kúkúta manáa vanta kayo ano yaiyóen erákan be anóen má kokhon nanin banta ano vákuren eren mino.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Erákan Bafan mano mai nanin ódaren moéken arunan uren máa sen béin tiamemí, “Ída vá ifídano.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Máa siren béi mai ma fúkein banta ma yaiyen oriyá ein ádé o mantaven kúkútará ayan kaíkan mai ma yaiyen eriyá ein kayo ano o mantavíkan Yisasi semí, “Pumara oe, séi éin nan tiyá umpo orun mantano.”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Máa síkan mai ma fúká ein pumara ano orun mantaan kumamen araíen baya síkan Yisasi evaránen be anóen amen mino.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Amirákan minó nanin banta ano Tiyarafenui kákan ákona ódaren akhokho van uaren Tiyarafenu aví daní iyáken temí, “Mana sakhanampa vanta inka setí aúbaná afoká ukhan Tiyarafenu ano vei vanasi aya ono van inka e van mino.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Máa siren banasi ano mai ma Yisasi varein avúavá baya e siádan Yudiá barafin ma vain baru kayo fimpá bá ádé barafá ina vá mai vaya ano oreraen mino.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Orera íkan Yonini eyo iyampon kayo ano Yisasi ma variyain dana san béin mo siamen mino.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Tiamirákan Yoni vei eyo iyampon kanan araren Bafan baípá tiantiyan temí, “Tiyarafenu ano ma siantantin erino van ma sikhá ein éi mai vanta fono áa ená tetí ankan ave ótifante rafuno,” sen inaino van tianten mino.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Tiantákan míkanan mano Yisasi vaintá oriven temí, “Éi nan mo inaino siren monó non péantan banta Yoni ano verasan tisintá eré umpo mai ma Tiyarafenu ano siantantin erino van ma siádan baré ein banta fono áa ená ave ótifante rafuno.”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Maí damú Yisasi ara ara aí daná ma varé ein nanin banta ayofiyáken namu aunan mano ma fákakharéin kayo fintena yo siantan namu aunan oriyákan auu ma yufúkukharé ein kéká evaránen auu kama uantan onan en mino.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Máan iyákan Yisasi evaránen Yonini eyo iyampon kanan tiamemí, “Taréa siré kanan nái yanasá oniyá iniyá iya fono mai vá Yonin mo siameno. Auu ma yufúkukhá ein kayo ano evaránen onákan arantan ma namu ukhá ein kéká ano oríkan aufá ma amon dana aí ma varé ein evaránen kama íkan átaren ma kontaré ein kayo ano vaya iníkan pefá ma fúká ein kéká ano orun mantan maen ona ma ída vain kayo ano kama vaya iniyan en mino.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Máan tukhein nan mi vanasi ano ma senti yoran ódaren ma mairá ída eraven ankamin nain kayo ano vá amusin ino. Mai kéká anon avu varanten mino.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Yonini vaya ma varen erikhá ein bantá kanan orivíkan Yisasi Yonin nan banasi máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ma vanta ída van kámá barafá ma oriyaré eona mai nái yanasá onano vará oriyare fono. Uva ano mana ópen ná kayaiyayá onano vará oriyare fono. Ída ino.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Tiretí ankan náiyasá onano vará oriyare fono. Mana vanta ano kama auí danasá uren bayá onano van oriyare fono. Ída ino. Kama auí daná ma ukhein banta kéká ano kin amápin mi váé iyan mino.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Máan té iyan mifo siretí ankan nai yanasá onano vará oriyare fono. Tiretí ankan mana sakhanampa vantan onano van mi oriyare ono. Oriyá enái séi siretin tiamé uno. Minó sakhanampa vanta kayo véi ano esantakhen mino.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Mai vanta van mi Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikharen mino,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Téi siretí ankan tiamé uno ma vara rákena minó banta Yoni ano esantakhen mifo Tiyarafenu ano ma yafíkein barufin ma sitosí ukhen bain banta anon Yonin esantakhen mino.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren Yonin ayantá ma non mantaré ein nan ovaren me iniyáken takisi varan kéká bá banasi vá ano semí Tiyarafenui avúavá puntáken mino.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Máan tukhan mifo Farasisi kayo vá man baya ma afová ukhein banta kéká bá ano Tiyarafenui kama ineine oyan amen Yoni ma monó non péantiyain ída mantaren mino.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Máa siren Yisasi evaránen temí, “Taréa ma vain nanin bantai avúavá inte yanákasá tiádante rafuno. Betí inté ukhein nanin bantá ban nafino.
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Betí ankan maen arará iyampon kayo ano ma varu aúbaná kumanten ma ena iyampon kayo van ma oovariyáken,
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Máa siren Yisasi evaránen temí, “monó non péantan banta Yoni ano vereti vá uvaini vá ída niyákaya siretí ankan teya véimpin namu aunan mano van mino siyare ono.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Máa siyaré e nan mi Banta Anin mano saréa eriven uvaini vá dunan má niyákaya siretí ankan teya onano sakisi varan banta kayo vá ume vanta kéká bái aronan báken mi kokhon ná dunan má uvaini vá niyáken óen iyan mino siya ono.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Tiretí ankan máa siya ompo Tiyarafenui afova ma mantein nanin banta ano vetíi afova ano fura yanasí ukhan mi setin aní iyan mino.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mana Farasisi vanta ano véin má mo yunan nano van Yisasin arákan mai vanta amápin béi yunan nano van o kumanen mino.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 O vákan mana namu avúavá baren noin nanin mano mai varurá bain bákan Yisasi nan Farasisi vanta amápin dunan niyan mino síkan mai nanin mano mana on botorefin kama auna iyain uveri mamaren eren mino.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Anasi ano ma Yisasin arantan tesé ein mino.|alt="A woman wipes Jesus’ feet." src="CN01778B.TIF" size="col" ref="Ruk 7.38" Eriaren Yisasin ayompá arantan ma vain ádé o mantaven ifí diyan baren mino. Ifí diyákan auufenté ánu kararen Yisasin arantantá arafúbíkan mai nanin mano ve ánon do fóké arúanten mino. Arúan tiyáken kokhon dádá Yisasin arantan amónaren kama auna ma iyain uveri anan máden béin arantantá péanten mino.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Máan tiyákan Yisasin ma arákan erein Farasisi vanta ano mai nanin ma variyain danasinta ódaren béi máa sen inemí, “Ma vanta fura sen sakhanampa vanta ma varen ma nanin mano ma ventá ayan kaiyain afová iyáken béini avúavá bá dere afová inainten mino. Ma nanin béi ume yaná baren noin nanin mino.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Mai Farasisi vantai ineine Yisasi afová iyáken máa sen béin tiamemí, “Saimoni oe, séimpin mana vaya váká éin tiamintó uno.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Máa síkan Yisasi semí, “Kankanan banta ano mana vanta vaípákena moní inantiren mantaren anona evaránen ameno van baren mino. Mana vanta ano yan manápá tauseni (5000) moní barákan ena vanta ano yan manápá antareti (500) moní máa ana varen mino.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Mamákaren míkanan banta ano ída kanaíen anona mai moní evaránen amirí ukheimpin mai vanta ano míkanan ma mantaré ein ifá uanten mifo éi ma iniyaona vekanan pinté intéa vanta anó béin nan moékentá anunu inten nafino.”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Máa síkan Saimoni evaránen temí, “Mai ma yan manápá tauseni (5000) ma mantaré ein banta ma ifá uantein mano ino,” síkan Yisasi véin tiamemí,
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Máa siren Yisasi yo vaében mai nanin oniyáken Saimonin tiamemí, “Éi ma nanin oniya fono. En amápin erékuya éi ída sirantan teséin non time nan mi ma nanin manoi ve ánufói sirantan tesé usintáden be ánon dofókéi yo arútinten mino.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 En amápin ma yun bákuya éi ída simó nen nan mi ma nanin mano anan mai ma éderuna ráké ten tirantampin timónen eriyan ban mino.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Éi ída uveri fétinten nan mi ma nanin manon auna uveri varen me sirantantá banaren pétinten mino.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Máan tukhái séi en tiamé uno. Ma nanin ná teti ódesá afová ó tifano véi sen nan moéken anunu iyákan mi Tiyarafenu ano veni kokhon ume arúanten mino. Arúanten mifo sító ume ma variyá inain bantai ume ma arúantá dantin mai vanta ano sító máarái anunu inten mino.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Máa siren Yisasi mai nanin máa sen tiamemí, “Eni ume kayo inka séi arúanté uno.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Máa síkan dunan nan takhoká ma ve má kumantá ein banta kayo ano vetiyan ten orera emí, “Ma vanta véi iye uraná báken ná ume yere arúantiyan nafino.”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Máa siyákan Yisasi mai nanin tiamemí, “Eni mumunan mano síkaya Tiyarafenu vá taréa kama e va ompo éi ará kusin masá orono.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.