Lucas 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Yisasi monó baya ma vanasi siamían kíparen Kapeniamú barufin óden mino.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ódíkan mai varufin mana antareti (100) aruvin banta kayoi ayafa vanta ano mana vei miyan ída van doran banta van béi anunu iyaré ein banta kákan aí íkan ádé anantá purono van en mino.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Purono van iyákan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano Yisasin nan evan ne sin baya iniren bei miyan ída varan doran banta eman ayofano van Yutan kayoi ánon banta kéká tiantan Béin oman tiamen mino.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Tiantákan betí Yisasi vaintá oriven ákonaen Béin tiamemí, “Aruvin banta kayoi ayafa vanta mai kama vanta ifo éi kanaíeya véin ayain nono.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Tetí Yudiá kéka san béi anunu iyáken tetinti monó átaru namun beyantá uvantintein banta ino.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Máa síkan Yisasi vetí ankan má mai má ádé oríkan aruvin banta kayoi ayafa vanta ano vei aronará baya siádan Yisasin me siamemí, “Bafan noe, séi ída kama vantan baruna éi ída kanaíeya séin timápin édan nono.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Máan tukhái séi ída kama vantan báké teyantá ída kanaíé éin o onanté umpo vaya máa vá éi se siná tenti miyan ída van doran bantai aí kípano.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Téi farava máa siya rauno. Tentá manáa vanta kéká ano yafiká betíi aránaópá téi váken maen manáa aruvin banta kayo ano senti aránaópá báká mana van ma orono sékun maen oriká ena van ma ereno sékun maen eré iyan mino. Tesi miyan ída van doran banta van ma ma yorarí ono sékun maen mai yoran baré iyan mino.”Aruvin banta kayoi ayafa vanta ano ma Yisasin má baya sein mino.|alt="Jesus talks to a Roman centurion" src="CN01702B.TIF" size="col" ref="Ruk 7.8"
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Máa síkan Yisasi mai vaya van anú duren ben ma yakhafen noré ein nanin banta yovéaren máa sen tiamemí, “Isareri kékápin ma vantai mumunan ma einí ukhein banta ída mana van mino.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Máa sirákan aruvin banta kayoi ayafa ano ma siantan orikhá ein banta kayo ano evaránen oren mápin o onákan mai miyan ída van doran bantai aí kípakhan mino.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Ínaimpáké Yisasi Naini se sin kákan barufá oríkan bei eyo iyampon kayo vá kokhon nanin banta vá ano véin bákuren oren mino.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Oriaren mai varui yafu ona ádé o mantaven onákan mana varé nanin mano mana iyampon uró ana kain baren mai iyampon púkaré íkan beni kúkúta manáa vanta kayo ano yaiyóen erákan be anóen má kokhon nanin banta ano vákuren eren mino.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Erákan Bafan mano mai nanin ódaren moéken arunan uren máa sen béin tiamemí, “Ída vá ifídano.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Máa siren béi mai ma fúkein banta ma yaiyen oriyá ein ádé o mantaven kúkútará ayan kaíkan mai ma yaiyen eriyá ein kayo ano o mantavíkan Yisasi semí, “Pumara oe, séi éin nan tiyá umpo orun mantano.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Máa síkan mai ma fúká ein pumara ano orun mantaan kumamen araíen baya síkan Yisasi evaránen be anóen amen mino.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Amirákan minó nanin banta ano Tiyarafenui kákan ákona ódaren akhokho van uaren Tiyarafenu aví daní iyáken temí, “Mana sakhanampa vanta inka setí aúbaná afoká ukhan Tiyarafenu ano vei vanasi aya ono van inka e van mino.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Máa siren banasi ano mai ma Yisasi varein avúavá baya e siádan Yudiá barafin ma vain baru kayo fimpá bá ádé barafá ina vá mai vaya ano oreraen mino.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Orera íkan Yonini eyo iyampon kayo ano Yisasi ma variyain dana san béin mo siamen mino.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Tiamirákan Yoni vei eyo iyampon kanan araren Bafan baípá tiantiyan temí, “Tiyarafenu ano ma siantantin erino van ma sikhá ein éi mai vanta fono áa ená tetí ankan ave ótifante rafuno,” sen inaino van tianten mino.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tiantákan míkanan mano Yisasi vaintá oriven temí, “Éi nan mo inaino siren monó non péantan banta Yoni ano verasan tisintá eré umpo mai ma Tiyarafenu ano siantantin erino van ma siádan baré ein banta fono áa ená ave ótifante rafuno.”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Maí damú Yisasi ara ara aí daná ma varé ein nanin banta ayofiyáken namu aunan mano ma fákakharéin kayo fintena yo siantan namu aunan oriyákan auu ma yufúkukharé ein kéká evaránen auu kama uantan onan en mino.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Máan iyákan Yisasi evaránen Yonini eyo iyampon kanan tiamemí, “Taréa siré kanan nái yanasá oniyá iniyá iya fono mai vá Yonin mo siameno. Auu ma yufúkukhá ein kayo ano evaránen onákan arantan ma namu ukhá ein kéká ano oríkan aufá ma amon dana aí ma varé ein evaránen kama íkan átaren ma kontaré ein kayo ano vaya iníkan pefá ma fúká ein kéká ano orun mantan maen ona ma ída vain kayo ano kama vaya iniyan en mino.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Máan tukhein nan mi vanasi ano ma senti yoran ódaren ma mairá ída eraven ankamin nain kayo ano vá amusin ino. Mai kéká anon avu varanten mino.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Yonini vaya ma varen erikhá ein bantá kanan orivíkan Yisasi Yonin nan banasi máa sen tiamemí, “Tiretí ankan ma vanta ída van kámá barafá ma oriyaré eona mai nái yanasá onano vará oriyare fono. Uva ano mana ópen ná kayaiyayá onano vará oriyare fono. Ída ino.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Tiretí ankan náiyasá onano vará oriyare fono. Mana vanta ano kama auí danasá uren bayá onano van oriyare fono. Ída ino. Kama auí daná ma ukhein banta kéká ano kin amápin mi váé iyan mino.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Máan té iyan mifo siretí ankan nai yanasá onano vará oriyare fono. Tiretí ankan mana sakhanampa vantan onano van mi oriyare ono. Oriyá enái séi siretin tiamé uno. Minó sakhanampa vanta kayo véi ano esantakhen mino.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Mai vanta van mi Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikharen mino,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Téi siretí ankan tiamé uno ma vara rákena minó banta Yoni ano esantakhen mifo Tiyarafenu ano ma yafíkein barufin ma sitosí ukhen bain banta anon Yonin esantakhen mino.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren Yonin ayantá ma non mantaré ein nan ovaren me iniyáken takisi varan kéká bá banasi vá ano semí Tiyarafenui avúavá puntáken mino.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Máan tukhan mifo Farasisi kayo vá man baya ma afová ukhein banta kéká bá ano Tiyarafenui kama ineine oyan amen Yoni ma monó non péantiyain ída mantaren mino.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Máa siren Yisasi evaránen temí, “Taréa ma vain nanin bantai avúavá inte yanákasá tiádante rafuno. Betí inté ukhein nanin bantá ban nafino.
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Betí ankan maen arará iyampon kayo ano ma varu aúbaná kumanten ma ena iyampon kayo van ma oovariyáken,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Máa siren Yisasi evaránen temí, “monó non péantan banta Yoni ano vereti vá uvaini vá ída niyákaya siretí ankan teya véimpin namu aunan mano van mino siyare ono.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Máa siyaré e nan mi Banta Anin mano saréa eriven uvaini vá dunan má niyákaya siretí ankan teya onano sakisi varan banta kayo vá ume vanta kéká bái aronan báken mi kokhon ná dunan má uvaini vá niyáken óen iyan mino siya ono.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Tiretí ankan máa siya ompo Tiyarafenui afova ma mantein nanin banta ano vetíi afova ano fura yanasí ukhan mi setin aní iyan mino.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Mana Farasisi vanta ano véin má mo yunan nano van Yisasin arákan mai vanta amápin béi yunan nano van o kumanen mino.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 O vákan mana namu avúavá baren noin nanin mano mai varurá bain bákan Yisasi nan Farasisi vanta amápin dunan niyan mino síkan mai nanin mano mana on botorefin kama auna iyain uveri mamaren eren mino.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Anasi ano ma Yisasin arantan tesé ein mino.|alt="A woman wipes Jesus’ feet." src="CN01778B.TIF" size="col" ref="Ruk 7.38" Eriaren Yisasin ayompá arantan ma vain ádé o mantaven ifí diyan baren mino. Ifí diyákan auufenté ánu kararen Yisasin arantantá arafúbíkan mai nanin mano ve ánon do fóké arúanten mino. Arúan tiyáken kokhon dádá Yisasin arantan amónaren kama auna ma iyain uveri anan máden béin arantantá péanten mino.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Máan tiyákan Yisasin ma arákan erein Farasisi vanta ano mai nanin ma variyain danasinta ódaren béi máa sen inemí, “Ma vanta fura sen sakhanampa vanta ma varen ma nanin mano ma ventá ayan kaiyain afová iyáken béini avúavá bá dere afová inainten mino. Ma nanin béi ume yaná baren noin nanin mino.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Mai Farasisi vantai ineine Yisasi afová iyáken máa sen béin tiamemí, “Saimoni oe, séimpin mana vaya váká éin tiamintó uno.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Máa síkan Yisasi semí, “Kankanan banta ano mana vanta vaípákena moní inantiren mantaren anona evaránen ameno van baren mino. Mana vanta ano yan manápá tauseni (5000) moní barákan ena vanta ano yan manápá antareti (500) moní máa ana varen mino.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Mamákaren míkanan banta ano ída kanaíen anona mai moní evaránen amirí ukheimpin mai vanta ano míkanan ma mantaré ein ifá uanten mifo éi ma iniyaona vekanan pinté intéa vanta anó béin nan moékentá anunu inten nafino.”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Máa síkan Saimoni evaránen temí, “Mai ma yan manápá tauseni (5000) ma mantaré ein banta ma ifá uantein mano ino,” síkan Yisasi véin tiamemí,
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Máa siren Yisasi yo vaében mai nanin oniyáken Saimonin tiamemí, “Éi ma nanin oniya fono. En amápin erékuya éi ída sirantan teséin non time nan mi ma nanin manoi ve ánufói sirantan tesé usintáden be ánon dofókéi yo arútinten mino.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 En amápin ma yun bákuya éi ída simó nen nan mi ma nanin mano anan mai ma éderuna ráké ten tirantampin timónen eriyan ban mino.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Éi ída uveri fétinten nan mi ma nanin manon auna uveri varen me sirantantá banaren pétinten mino.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Máan tukhái séi en tiamé uno. Ma nanin ná teti ódesá afová ó tifano véi sen nan moéken anunu iyákan mi Tiyarafenu ano veni kokhon ume arúanten mino. Arúanten mifo sító ume ma variyá inain bantai ume ma arúantá dantin mai vanta ano sító máarái anunu inten mino.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Máa siren Yisasi mai nanin máa sen tiamemí, “Eni ume kayo inka séi arúanté uno.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Máa síkan dunan nan takhoká ma ve má kumantá ein banta kayo ano vetiyan ten orera emí, “Ma vanta véi iye uraná báken ná ume yere arúantiyan nafino.”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Máa siyákan Yisasi mai nanin tiamemí, “Eni mumunan mano síkaya Tiyarafenu vá taréa kama e va ompo éi ará kusin masá orono.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.