Lucas 5

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maná damú Yisasi Kenesaretí non akhempá mantakharé íkan kokhon nanin banta ano véi vaintá ere ere uven Tiyarafenui vaya siamintin ineno van béin maman aúban kaúden iyen eúken mino.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Iyen eúkukhan Yisasi mo onákan kankanan noyana arin boti non akhempá bákan mai voti kanampin ma noyana ariyain banta kéká ano vase sesé iyan mino.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Máan tiyákan Yisasi mana Saimonini votifin ódiven béin tiamin mai voti avékan manáa nompin orivin mai votifin kumanten monó baya vanasi siamen mino.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Monó baya sian kíparen ínaimpáké béi Saimonin máa sen tiamemí, “Ma voti vareya mesan non aúbaná oriveya vase karúdesin nompin aravintiya noyana fákano.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Máa síkan Saimoni evaránen temí, “Bafan noe, inuran tákéi o vase karúdé erékun me kakhá ída mana vá noyana fáké umpo en oo yaiyé base karúdanté uno.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Máa siren base karúdarákan noyana ano mai vase víkaaren dákaríen mino.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Base víkaaren dákarí iyaimpin ena votifin ma varé ein kéká arákan erin mai votifin má noyana yaiman kaúdan mikánan boti víkaaren nompin orun peraríen mino.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Saimon Pita ma mai yaná oniyáken maen Yisasin arantampin mo aron kanan durafúden mátimen temí, “Bafan noe, séi ume vanta umpo sen ampireya orono.”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Máa siren béin má be arona vanta kayo vá ano mai noyana kayo oniyáken moékentá anúden orera íkan
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Sebetin anin kan Saimoni arona Yemisin nú Yonin nú bá anú diyákan Yisasi máa sen Saimonin tiamemí, “Ída vá akhokho van ono. Tare ráké araí eya éi vanasi avían timin nono.”
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Máa siran betí ankan mai voti vá mai yanasinta vá baren non akhempá me khaúden Yisasin bákuren oren mino.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Mana varurá amon dana aí bain banta varen Yisasin onen barará amupáké baven berai semí, “Bafan noe, éi ma anunu iyanteya séin tu kama usintano.”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Máa síkan Yisasi ayan dan orin béin au aruviyan máa sen tiamemí, “Téi sinunu iyá umpo éi kama ono,” síkan mai vantai amon dana aí ma varé ein manádá kípen mino.Yisasi ma amon dana aí mantá ein banta ayofein mino.|alt="Jesus heals a leper." src="CN01683B.TIF" size="col" ref="Ruk 5.13"
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Mai vanta ma Yisasi ayofaren maen ákonaen tiamemí, “Ma avúavá ma en aurá afoká ein mai ída vá mana vanta siameno. Mosesi ma sikhá einí eya vá monó doran banta avorá e au mo aní iyákeya vá e aí ma kípein nan Tiyarafenu íkun uan amesin ná minó nanin banta ano eni aí kípen mino sen afová ino.
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Máa síkan mifo Yisasi ma yoriyain avúavá baya van e siádan minó barufá ainen orera íkan kokhon nanin banta ano veni vaya iniyantin betí ankani aí kípaantano van ere ere en mino.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Máan tiyákan kokhon damú Yisasi vanasi me ampiren banta ídavan afokhampá amúkono van beyaká oriyaren mino.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Maná damú Yisasi monó baya siamiyákan Karirí bara fáke safi Yudiá bara fáke safi inká Yerusaremí baru fáke safi Farasisi kayo vá man baya ma afova ukhein banta kéká bá kumantákan Bafani ákona ano Yisasimpin bíkavíkan aí nanin banta ayofen mino.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Yisasi ayofiyan mápin bákan mana ayan arantan púkein banta kúkútafin kaúden manáa vanta kayo ano veni ádé ka ono siren daiyó en eren mino.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Mai kúkúta yaiyó en eríkan banasi víkaaren ída afokhaní ukhan me khoen mai kúkúta yaiyen má daró ódiven má amon káponaren mai kúkútará anan damuren kain Yisasi vaintá araven mino.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Máan tíkan Yisasi vetí ankani mumunan ódaren máa semí, “Tirona oe, eni ume inka ampianté uno.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Máa síkan man baya afová ukhein kéká bá Farasisi kayo vá ano vetiyan ten oreraemí, “Ma vanta ano Tiyarafenui varun bariyan mifo véi iye fino. Ída mana vanta ano kanaíen ume ampiantanten mifo Tiyarafenu veyafin mi mai ákona van mino.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Máa siyákan Yisasi vetí ankani ineine fe afová iyáken máa sen tiamemí, “Nái vará tiretí mai ineine iyara fono.
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 ‘Arantan ayan ma fúkein banta van ma mantaveya ei kúkúta mamare orono’ ma senuna fi áa ‘eni ume ampianté uno’ ma senuna mai anó teso sikhen nafino.
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Banta Anin mano ma varará ume ifá uantan ákona manten mino sireya siretí ankan afová ono van mi séi inikhé uno.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Máan ma siyain má ana mai nanin banta avorá mai ma ayan arantan púkaré ein banta ano orun mantaven bei yuvasí mamaren Tiyarafenu aví daní iyáken be amápá oren mino.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Minó nanin banta ano Tiyarafenui ákona ódaren anúden orera iyáken temí, “Taréa ena yanái oné tiféuno,” siren ben aví daníen mino.
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Máan turen Yisasi oriyaren o onákan takisi varan namumpin takisi varan banta Rivain ne sin mano kumantaré íkan béin ódaren máa sen tiamemí, “Ere sen bákurono.”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Máa síkan Rivai minó daná mairá me ampiren béin bákuren oren mino.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Orono van iyáken Rivai ano Yisasin nina kákan dunan tamá daran takisi varan kéká bá ena nanin banta kayo vá ano maifin e átaru uven békanan má dunan nen mino.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Niyákan man baya ma afová ukhein banta kéká bá Farasisi kayo vá ano kóiyáken beni eyo iyampon kayo inaemí, “Tiretí ankan pará takisi varan banta kéká bá ume nanin banta kayo vá manafin dunan niyara fono.”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Aí ma vain nanin banta ano anan ayofan banta vaípá oré iyan mifo aí ma ída vain nanin banta ano ída oré iyan mino.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Máan tukhái funtákein nanin banta aran novara séi ererauno ume nanin banta arékun ará baerano van mi séi erikhé uno.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Máa síkan betí ankan máa sen Yisasin tiamemí, “Kokhon damú Yonini eyo iyampon kayo vá Farasisi kayoi eyo iyampon kéká bá ano yere yunan auraren amúké iyan mifo eni eyo iyampon kayo ano fará ída yunan auranton ná niyan nafino.”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Kanaisá ená anasi ma iman amin nain banta ma vei kéká bá para vantin maen beni kéká ano yunan auranten nafino. Ída ino.
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Anasi ma iman amin nain banta ma aviren orivintin maen maí damúi veni kéká ano yunan auranten mino.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Máa siren béi ena vaya máa sen tian baé amemí, “Peyante au anamun ma yákavintin mana vanta ano ída auyen davaráe vararó ureya mairá mo yampare amuin nono. Máa ma esin maen ída kanaíen o yampaan ákona uven míkanan ída manaí inten mifo mai au anamun kákantá anan e yáken orera inten mino.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Máan tukhantin mi mana vanta ano ída feyante memé au unampin auyen uvaini anu vanainten mino. Auyen uvaini anu ma feyante memé au unampin ma vanaresin maen mai uvaini anu ano feyante memé au unan dákaaren banaen eravintin mai unan má dere namu inten mino.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Máan tin nain nan mi auyen uvaini anu auyen memé au unampin mi vanai nono.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Máan tukhein nan mi feyante uvaini anu ma naren maen ída auyen uvaini anu né iyan mifo mai fara vara seyo feyante uvaini anu ano moéken kama ukhen ne sé iyan mino.”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.