Lucas 5

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Maná damú Yisasi Kenesaretí non akhempá mantakharé íkan kokhon nanin banta ano véi vaintá ere ere uven Tiyarafenui vaya siamintin ineno van béin maman aúban kaúden iyen eúken mino.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Iyen eúkukhan Yisasi mo onákan kankanan noyana arin boti non akhempá bákan mai voti kanampin ma noyana ariyain banta kéká ano vase sesé iyan mino.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Máan tiyákan Yisasi mana Saimonini votifin ódiven béin tiamin mai voti avékan manáa nompin orivin mai votifin kumanten monó baya vanasi siamen mino.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Monó baya sian kíparen ínaimpáké béi Saimonin máa sen tiamemí, “Ma voti vareya mesan non aúbaná oriveya vase karúdesin nompin aravintiya noyana fákano.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Máa síkan Saimoni evaránen temí, “Bafan noe, inuran tákéi o vase karúdé erékun me kakhá ída mana vá noyana fáké umpo en oo yaiyé base karúdanté uno.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Máa siren base karúdarákan noyana ano mai vase víkaaren dákaríen mino.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Base víkaaren dákarí iyaimpin ena votifin ma varé ein kéká arákan erin mai votifin má noyana yaiman kaúdan mikánan boti víkaaren nompin orun peraríen mino.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Saimon Pita ma mai yaná oniyáken maen Yisasin arantampin mo aron kanan durafúden mátimen temí, “Bafan noe, séi ume vanta umpo sen ampireya orono.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Máa siren béin má be arona vanta kayo vá ano mai noyana kayo oniyáken moékentá anúden orera íkan
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Sebetin anin kan Saimoni arona Yemisin nú Yonin nú bá anú diyákan Yisasi máa sen Saimonin tiamemí, “Ída vá akhokho van ono. Tare ráké araí eya éi vanasi avían timin nono.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Máa siran betí ankan mai voti vá mai yanasinta vá baren non akhempá me khaúden Yisasin bákuren oren mino.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Mana varurá amon dana aí bain banta varen Yisasin onen barará amupáké baven berai semí, “Bafan noe, éi ma anunu iyanteya séin tu kama usintano.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Máa síkan Yisasi ayan dan orin béin au aruviyan máa sen tiamemí, “Téi sinunu iyá umpo éi kama ono,” síkan mai vantai amon dana aí ma varé ein manádá kípen mino.Yisasi ma amon dana aí mantá ein banta ayofein mino.|alt="Jesus heals a leper." src="CN01683B.TIF" size="col" ref="Ruk 5.13"
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Mai vanta ma Yisasi ayofaren maen ákonaen tiamemí, “Ma avúavá ma en aurá afoká ein mai ída vá mana vanta siameno. Mosesi ma sikhá einí eya vá monó doran banta avorá e au mo aní iyákeya vá e aí ma kípein nan Tiyarafenu íkun uan amesin ná minó nanin banta ano eni aí kípen mino sen afová ino.
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Máa síkan mifo Yisasi ma yoriyain avúavá baya van e siádan minó barufá ainen orera íkan kokhon nanin banta ano veni vaya iniyantin betí ankani aí kípaantano van ere ere en mino.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Máan tiyákan kokhon damú Yisasi vanasi me ampiren banta ídavan afokhampá amúkono van beyaká oriyaren mino.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Maná damú Yisasi monó baya siamiyákan Karirí bara fáke safi Yudiá bara fáke safi inká Yerusaremí baru fáke safi Farasisi kayo vá man baya ma afova ukhein banta kéká bá kumantákan Bafani ákona ano Yisasimpin bíkavíkan aí nanin banta ayofen mino.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Yisasi ayofiyan mápin bákan mana ayan arantan púkein banta kúkútafin kaúden manáa vanta kayo ano veni ádé ka ono siren daiyó en eren mino.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Mai kúkúta yaiyó en eríkan banasi víkaaren ída afokhaní ukhan me khoen mai kúkúta yaiyen má daró ódiven má amon káponaren mai kúkútará anan damuren kain Yisasi vaintá araven mino.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Máan tíkan Yisasi vetí ankani mumunan ódaren máa semí, “Tirona oe, eni ume inka ampianté uno.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Máa síkan man baya afová ukhein kéká bá Farasisi kayo vá ano vetiyan ten oreraemí, “Ma vanta ano Tiyarafenui varun bariyan mifo véi iye fino. Ída mana vanta ano kanaíen ume ampiantanten mifo Tiyarafenu veyafin mi mai ákona van mino.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Máa siyákan Yisasi vetí ankani ineine fe afová iyáken máa sen tiamemí, “Nái vará tiretí mai ineine iyara fono.
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ‘Arantan ayan ma fúkein banta van ma mantaveya ei kúkúta mamare orono’ ma senuna fi áa ‘eni ume ampianté uno’ ma senuna mai anó teso sikhen nafino.
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Banta Anin mano ma varará ume ifá uantan ákona manten mino sireya siretí ankan afová ono van mi séi inikhé uno.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Máan ma siyain má ana mai nanin banta avorá mai ma ayan arantan púkaré ein banta ano orun mantaven bei yuvasí mamaren Tiyarafenu aví daní iyáken be amápá oren mino.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Minó nanin banta ano Tiyarafenui ákona ódaren anúden orera iyáken temí, “Taréa ena yanái oné tiféuno,” siren ben aví daníen mino.
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Máan turen Yisasi oriyaren o onákan takisi varan namumpin takisi varan banta Rivain ne sin mano kumantaré íkan béin ódaren máa sen tiamemí, “Ere sen bákurono.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Máa síkan Rivai minó daná mairá me ampiren béin bákuren oren mino.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Orono van iyáken Rivai ano Yisasin nina kákan dunan tamá daran takisi varan kéká bá ena nanin banta kayo vá ano maifin e átaru uven békanan má dunan nen mino.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Niyákan man baya ma afová ukhein banta kéká bá Farasisi kayo vá ano kóiyáken beni eyo iyampon kayo inaemí, “Tiretí ankan pará takisi varan banta kéká bá ume nanin banta kayo vá manafin dunan niyara fono.”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Aí ma vain nanin banta ano anan ayofan banta vaípá oré iyan mifo aí ma ída vain nanin banta ano ída oré iyan mino.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Máan tukhái funtákein nanin banta aran novara séi ererauno ume nanin banta arékun ará baerano van mi séi erikhé uno.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Máa síkan betí ankan máa sen Yisasin tiamemí, “Kokhon damú Yonini eyo iyampon kayo vá Farasisi kayoi eyo iyampon kéká bá ano yere yunan auraren amúké iyan mifo eni eyo iyampon kayo ano fará ída yunan auranton ná niyan nafino.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Kanaisá ená anasi ma iman amin nain banta ma vei kéká bá para vantin maen beni kéká ano yunan auranten nafino. Ída ino.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Anasi ma iman amin nain banta ma aviren orivintin maen maí damúi veni kéká ano yunan auranten mino.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Máa siren béi ena vaya máa sen tian baé amemí, “Peyante au anamun ma yákavintin mana vanta ano ída auyen davaráe vararó ureya mairá mo yampare amuin nono. Máa ma esin maen ída kanaíen o yampaan ákona uven míkanan ída manaí inten mifo mai au anamun kákantá anan e yáken orera inten mino.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Máan tukhantin mi mana vanta ano ída feyante memé au unampin auyen uvaini anu vanainten mino. Auyen uvaini anu ma feyante memé au unampin ma vanaresin maen mai uvaini anu ano feyante memé au unan dákaaren banaen eravintin mai unan má dere namu inten mino.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Máan tin nain nan mi auyen uvaini anu auyen memé au unampin mi vanai nono.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Máan tukhein nan mi feyante uvaini anu ma naren maen ída auyen uvaini anu né iyan mifo mai fara vara seyo feyante uvaini anu ano moéken kama ukhen ne sé iyan mino.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.