Lucas 5
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Maná damú Yisasi Kenesaretí non akhempá mantakharé íkan kokhon nanin banta ano véi vaintá ere ere uven Tiyarafenui vaya siamintin ineno van béin maman aúban kaúden iyen eúken mino.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Iyen eúkukhan Yisasi mo onákan kankanan noyana arin boti non akhempá bákan mai voti kanampin ma noyana ariyain banta kéká ano vase sesé iyan mino.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Máan tiyákan Yisasi mana Saimonini votifin ódiven béin tiamin mai voti avékan manáa nompin orivin mai votifin kumanten monó baya vanasi siamen mino.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Monó baya sian kíparen ínaimpáké béi Saimonin máa sen tiamemí, “Ma voti vareya mesan non aúbaná oriveya vase karúdesin nompin aravintiya noyana fákano.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Máa síkan Saimoni evaránen temí, “Bafan noe, inuran tákéi o vase karúdé erékun me kakhá ída mana vá noyana fáké umpo en oo yaiyé base karúdanté uno.”
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Máa siren base karúdarákan noyana ano mai vase víkaaren dákaríen mino.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Base víkaaren dákarí iyaimpin ena votifin ma varé ein kéká arákan erin mai votifin má noyana yaiman kaúdan mikánan boti víkaaren nompin orun peraríen mino.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Saimon Pita ma mai yaná oniyáken maen Yisasin arantampin mo aron kanan durafúden mátimen temí, “Bafan noe, séi ume vanta umpo sen ampireya orono.”
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Máa siren béin má be arona vanta kayo vá ano mai noyana kayo oniyáken moékentá anúden orera íkan
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 Sebetin anin kan Saimoni arona Yemisin nú Yonin nú bá anú diyákan Yisasi máa sen Saimonin tiamemí, “Ída vá akhokho van ono. Tare ráké araí eya éi vanasi avían timin nono.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Máa siran betí ankan mai voti vá mai yanasinta vá baren non akhempá me khaúden Yisasin bákuren oren mino.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Mana varurá amon dana aí bain banta varen Yisasin onen barará amupáké baven berai semí, “Bafan noe, éi ma anunu iyanteya séin tu kama usintano.”
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Máa síkan Yisasi ayan dan orin béin au aruviyan máa sen tiamemí, “Téi sinunu iyá umpo éi kama ono,” síkan mai vantai amon dana aí ma varé ein manádá kípen mino.Yisasi ma amon dana aí mantá ein banta ayofein mino.|alt="Jesus heals a leper." src="CN01683B.TIF" size="col" ref="Ruk 5.13"
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Mai vanta ma Yisasi ayofaren maen ákonaen tiamemí, “Ma avúavá ma en aurá afoká ein mai ída vá mana vanta siameno. Mosesi ma sikhá einí eya vá monó doran banta avorá e au mo aní iyákeya vá e aí ma kípein nan Tiyarafenu íkun uan amesin ná minó nanin banta ano eni aí kípen mino sen afová ino.
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Máa síkan mifo Yisasi ma yoriyain avúavá baya van e siádan minó barufá ainen orera íkan kokhon nanin banta ano veni vaya iniyantin betí ankani aí kípaantano van ere ere en mino.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Máan tiyákan kokhon damú Yisasi vanasi me ampiren banta ídavan afokhampá amúkono van beyaká oriyaren mino.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Maná damú Yisasi monó baya siamiyákan Karirí bara fáke safi Yudiá bara fáke safi inká Yerusaremí baru fáke safi Farasisi kayo vá man baya ma afova ukhein banta kéká bá kumantákan Bafani ákona ano Yisasimpin bíkavíkan aí nanin banta ayofen mino.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Yisasi ayofiyan mápin bákan mana ayan arantan púkein banta kúkútafin kaúden manáa vanta kayo ano veni ádé ka ono siren daiyó en eren mino.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 Mai kúkúta yaiyó en eríkan banasi víkaaren ída afokhaní ukhan me khoen mai kúkúta yaiyen má daró ódiven má amon káponaren mai kúkútará anan damuren kain Yisasi vaintá araven mino.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Máan tíkan Yisasi vetí ankani mumunan ódaren máa semí, “Tirona oe, eni ume inka ampianté uno.”
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Máa síkan man baya afová ukhein kéká bá Farasisi kayo vá ano vetiyan ten oreraemí, “Ma vanta ano Tiyarafenui varun bariyan mifo véi iye fino. Ída mana vanta ano kanaíen ume ampiantanten mifo Tiyarafenu veyafin mi mai ákona van mino.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Máa siyákan Yisasi vetí ankani ineine fe afová iyáken máa sen tiamemí, “Nái vará tiretí mai ineine iyara fono.
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 ‘Arantan ayan ma fúkein banta van ma mantaveya ei kúkúta mamare orono’ ma senuna fi áa ‘eni ume ampianté uno’ ma senuna mai anó teso sikhen nafino.
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Banta Anin mano ma varará ume ifá uantan ákona manten mino sireya siretí ankan afová ono van mi séi inikhé uno.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Máan ma siyain má ana mai nanin banta avorá mai ma ayan arantan púkaré ein banta ano orun mantaven bei yuvasí mamaren Tiyarafenu aví daní iyáken be amápá oren mino.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Minó nanin banta ano Tiyarafenui ákona ódaren anúden orera iyáken temí, “Taréa ena yanái oné tiféuno,” siren ben aví daníen mino.
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Máan turen Yisasi oriyaren o onákan takisi varan namumpin takisi varan banta Rivain ne sin mano kumantaré íkan béin ódaren máa sen tiamemí, “Ere sen bákurono.”
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Máa síkan Rivai minó daná mairá me ampiren béin bákuren oren mino.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Orono van iyáken Rivai ano Yisasin nina kákan dunan tamá daran takisi varan kéká bá ena nanin banta kayo vá ano maifin e átaru uven békanan má dunan nen mino.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Niyákan man baya ma afová ukhein banta kéká bá Farasisi kayo vá ano kóiyáken beni eyo iyampon kayo inaemí, “Tiretí ankan pará takisi varan banta kéká bá ume nanin banta kayo vá manafin dunan niyara fono.”
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Aí ma vain nanin banta ano anan ayofan banta vaípá oré iyan mifo aí ma ída vain nanin banta ano ída oré iyan mino.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Máan tukhái funtákein nanin banta aran novara séi ererauno ume nanin banta arékun ará baerano van mi séi erikhé uno.”
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Máa síkan betí ankan máa sen Yisasin tiamemí, “Kokhon damú Yonini eyo iyampon kayo vá Farasisi kayoi eyo iyampon kéká bá ano yere yunan auraren amúké iyan mifo eni eyo iyampon kayo ano fará ída yunan auranton ná niyan nafino.”
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Kanaisá ená anasi ma iman amin nain banta ma vei kéká bá para vantin maen beni kéká ano yunan auranten nafino. Ída ino.
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Anasi ma iman amin nain banta ma aviren orivintin maen maí damúi veni kéká ano yunan auranten mino.”
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Máa siren béi ena vaya máa sen tian baé amemí, “Peyante au anamun ma yákavintin mana vanta ano ída auyen davaráe vararó ureya mairá mo yampare amuin nono. Máa ma esin maen ída kanaíen o yampaan ákona uven míkanan ída manaí inten mifo mai au anamun kákantá anan e yáken orera inten mino.
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 Máan tukhantin mi mana vanta ano ída feyante memé au unampin auyen uvaini anu vanainten mino. Auyen uvaini anu ma feyante memé au unampin ma vanaresin maen mai uvaini anu ano feyante memé au unan dákaaren banaen eravintin mai unan má dere namu inten mino.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Máan tin nain nan mi auyen uvaini anu auyen memé au unampin mi vanai nono.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 Máan tukhein nan mi feyante uvaini anu ma naren maen ída auyen uvaini anu né iyan mifo mai fara vara seyo feyante uvaini anu ano moéken kama ukhen ne sé iyan mino.”
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.