Lucas 5
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Maná damú Yisasi Kenesaretí non akhempá mantakharé íkan kokhon nanin banta ano véi vaintá ere ere uven Tiyarafenui vaya siamintin ineno van béin maman aúban kaúden iyen eúken mino.
1 Aconteceu que, ao apertá-lo a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;
2 Iyen eúkukhan Yisasi mo onákan kankanan noyana arin boti non akhempá bákan mai voti kanampin ma noyana ariyain banta kéká ano vase sesé iyan mino.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores, havendo desembarcado, lavavam as redes.
3 Máan tiyákan Yisasi mana Saimonini votifin ódiven béin tiamin mai voti avékan manáa nompin orivin mai votifin kumanten monó baya vanasi siamen mino.
3 Entrando em um dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Monó baya sian kíparen ínaimpáké béi Saimonin máa sen tiamemí, “Ma voti vareya mesan non aúbaná oriveya vase karúdesin nompin aravintiya noyana fákano.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Máa síkan Saimoni evaránen temí, “Bafan noe, inuran tákéi o vase karúdé erékun me kakhá ída mana vá noyana fáké umpo en oo yaiyé base karúdanté uno.”
5 Respondeu-lhe Simão: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos, mas sob a tua palavra lançarei as redes.
6 Máa siren base karúdarákan noyana ano mai vase víkaaren dákaríen mino.
6 Isto fazendo, apanharam grande quantidade de peixes; e rompiam-se-lhes as redes.
7 Base víkaaren dákarí iyaimpin ena votifin ma varé ein kéká arákan erin mai votifin má noyana yaiman kaúdan mikánan boti víkaaren nompin orun peraríen mino.
7 Então, fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase irem a pique.
8 Saimon Pita ma mai yaná oniyáken maen Yisasin arantampin mo aron kanan durafúden mátimen temí, “Bafan noe, séi ume vanta umpo sen ampireya orono.”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, retira-te de mim, porque sou pecador.
9 Máa siren béin má be arona vanta kayo vá ano mai noyana kayo oniyáken moékentá anúden orera íkan
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Sebetin anin kan Saimoni arona Yemisin nú Yonin nú bá anú diyákan Yisasi máa sen Saimonin tiamemí, “Ída vá akhokho van ono. Tare ráké araí eya éi vanasi avían timin nono.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Disse Jesus a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Máa siran betí ankan mai voti vá mai yanasinta vá baren non akhempá me khaúden Yisasin bákuren oren mino.
11 E, arrastando eles os barcos sobre a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Mana varurá amon dana aí bain banta varen Yisasin onen barará amupáké baven berai semí, “Bafan noe, éi ma anunu iyanteya séin tu kama usintano.”
12 Aconteceu que, estando ele numa das cidades, veio à sua presença um homem coberto de lepra; ao ver a Jesus, prostrando-se com o rosto em terra, suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
13 Máa síkan Yisasi ayan dan orin béin au aruviyan máa sen tiamemí, “Téi sinunu iyá umpo éi kama ono,” síkan mai vantai amon dana aí ma varé ein manádá kípen mino.Yisasi ma amon dana aí mantá ein banta ayofein mino.|alt="Jesus heals a leper." src="CN01683B.TIF" size="col" ref="Ruk 5.13"
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E, no mesmo instante, lhe desapareceu a lepra.
14 Mai vanta ma Yisasi ayofaren maen ákonaen tiamemí, “Ma avúavá ma en aurá afoká ein mai ída vá mana vanta siameno. Mosesi ma sikhá einí eya vá monó doran banta avorá e au mo aní iyákeya vá e aí ma kípein nan Tiyarafenu íkun uan amesin ná minó nanin banta ano eni aí kípen mino sen afová ino.
14 Ordenou-lhe Jesus que a ninguém o dissesse, mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o sacrifício que Moisés determinou, para servir de testemunho ao povo.
15 Máa síkan mifo Yisasi ma yoriyain avúavá baya van e siádan minó barufá ainen orera íkan kokhon nanin banta ano veni vaya iniyantin betí ankani aí kípaantano van ere ere en mino.
15 Porém o que se dizia a seu respeito cada vez mais se divulgava, e grandes multidões afluíam para o ouvirem e serem curadas de suas enfermidades.
16 Máan tiyákan kokhon damú Yisasi vanasi me ampiren banta ídavan afokhampá amúkono van beyaká oriyaren mino.
16 Ele, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Maná damú Yisasi monó baya siamiyákan Karirí bara fáke safi Yudiá bara fáke safi inká Yerusaremí baru fáke safi Farasisi kayo vá man baya ma afova ukhein banta kéká bá kumantákan Bafani ákona ano Yisasimpin bíkavíkan aí nanin banta ayofen mino.
17 Ora, aconteceu que, num daqueles dias, estava ele ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Yisasi ayofiyan mápin bákan mana ayan arantan púkein banta kúkútafin kaúden manáa vanta kayo ano veni ádé ka ono siren daiyó en eren mino.
18 Vieram, então, uns homens trazendo em um leito um paralítico; e procuravam introduzi-lo e pô-lo diante de Jesus.
19 Mai kúkúta yaiyó en eríkan banasi víkaaren ída afokhaní ukhan me khoen mai kúkúta yaiyen má daró ódiven má amon káponaren mai kúkútará anan damuren kain Yisasi vaintá araven mino.
19 E, não achando por onde introduzi-lo por causa da multidão, subindo ao eirado, o desceram no leito, por entre os ladrilhos, para o meio, diante de Jesus.
20 Máan tíkan Yisasi vetí ankani mumunan ódaren máa semí, “Tirona oe, eni ume inka ampianté uno.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, estão perdoados os teus pecados.
21 Máa síkan man baya afová ukhein kéká bá Farasisi kayo vá ano vetiyan ten oreraemí, “Ma vanta ano Tiyarafenui varun bariyan mifo véi iye fino. Ída mana vanta ano kanaíen ume ampiantanten mifo Tiyarafenu veyafin mi mai ákona van mino.”
21 E os escribas e fariseus arrazoavam, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Máa siyákan Yisasi vetí ankani ineine fe afová iyáken máa sen tiamemí, “Nái vará tiretí mai ineine iyara fono.
22 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?
23 ‘Arantan ayan ma fúkein banta van ma mantaveya ei kúkúta mamare orono’ ma senuna fi áa ‘eni ume ampianté uno’ ma senuna mai anó teso sikhen nafino.
23 Qual é mais fácil, dizer: Estão perdoados os teus pecados ou: Levanta-te e anda?
24 Banta Anin mano ma varará ume ifá uantan ákona manten mino sireya siretí ankan afová ono van mi séi inikhé uno.”
24 Mas, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico: Eu te ordeno: Levanta-te, toma o teu leito e vai para casa.
25 Máan ma siyain má ana mai nanin banta avorá mai ma ayan arantan púkaré ein banta ano orun mantaven bei yuvasí mamaren Tiyarafenu aví daní iyáken be amápá oren mino.
25 Imediatamente, se levantou diante deles e, tomando o leito em que permanecera deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Minó nanin banta ano Tiyarafenui ákona ódaren anúden orera iyáken temí, “Taréa ena yanái oné tiféuno,” siren ben aví daníen mino.
26 Todos ficaram atônitos, davam glória a Deus e, possuídos de temor, diziam: Hoje, vimos prodígios.
27 Máan turen Yisasi oriyaren o onákan takisi varan namumpin takisi varan banta Rivain ne sin mano kumantaré íkan béin ódaren máa sen tiamemí, “Ere sen bákurono.”
27 Passadas estas coisas, saindo, viu um publicano, chamado Levi, assentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me!
28 Máa síkan Rivai minó daná mairá me ampiren béin bákuren oren mino.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Orono van iyáken Rivai ano Yisasin nina kákan dunan tamá daran takisi varan kéká bá ena nanin banta kayo vá ano maifin e átaru uven békanan má dunan nen mino.
29 Então, lhe ofereceu Levi um grande banquete em sua casa; e numerosos publicanos e outros estavam com eles à mesa.
30 Niyákan man baya ma afová ukhein banta kéká bá Farasisi kayo vá ano kóiyáken beni eyo iyampon kayo inaemí, “Tiretí ankan pará takisi varan banta kéká bá ume nanin banta kayo vá manafin dunan niyara fono.”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pecadores?
31 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Aí ma vain nanin banta ano anan ayofan banta vaípá oré iyan mifo aí ma ída vain nanin banta ano ída oré iyan mino.
31 Respondeu-lhes Jesus: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
32 Máan tukhái funtákein nanin banta aran novara séi ererauno ume nanin banta arékun ará baerano van mi séi erikhé uno.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Máa síkan betí ankan máa sen Yisasin tiamemí, “Kokhon damú Yonini eyo iyampon kayo vá Farasisi kayoi eyo iyampon kéká bá ano yere yunan auraren amúké iyan mifo eni eyo iyampon kayo ano fará ída yunan auranton ná niyan nafino.”
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João e bem assim os dos fariseus frequentemente jejuam e fazem orações; os teus, entretanto, comem e bebem.
34 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Kanaisá ená anasi ma iman amin nain banta ma vei kéká bá para vantin maen beni kéká ano yunan auranten nafino. Ída ino.
34 Jesus, porém, lhes disse: Podeis fazer jejuar os convidados para o casamento, enquanto está com eles o noivo?
35 Anasi ma iman amin nain banta ma aviren orivintin maen maí damúi veni kéká ano yunan auranten mino.”
35 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim, jejuarão.
36 Máa siren béi ena vaya máa sen tian baé amemí, “Peyante au anamun ma yákavintin mana vanta ano ída auyen davaráe vararó ureya mairá mo yampare amuin nono. Máa ma esin maen ída kanaíen o yampaan ákona uven míkanan ída manaí inten mifo mai au anamun kákantá anan e yáken orera inten mino.
36 Também lhes disse uma parábola: Ninguém tira um pedaço de veste nova e o põe em veste velha; pois rasgará a nova, e o remendo da nova não se ajustará à velha.
37 Máan tukhantin mi mana vanta ano ída feyante memé au unampin auyen uvaini anu vanainten mino. Auyen uvaini anu ma feyante memé au unampin ma vanaresin maen mai uvaini anu ano feyante memé au unan dákaaren banaen eravintin mai unan má dere namu inten mino.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, pois o vinho novo romperá os odres; entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.
38 Máan tin nain nan mi auyen uvaini anu auyen memé au unampin mi vanai nono.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos [e ambos se conservam].
39 Máan tukhein nan mi feyante uvaini anu ma naren maen ída auyen uvaini anu né iyan mifo mai fara vara seyo feyante uvaini anu ano moéken kama ukhen ne sé iyan mino.”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo; porque diz: O velho é excelente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.