Lucas 4
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Yisasi Yodení non me ampiren oríkan Kantá Aunan mano véin aúpin bíkaaren aviren kámá barafá oríkan
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Yisasi foti (40) yamú dunan ída nanton arafan bákan Ban Anon mano véin akhenóka uan onen mino.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Ban Anon mano máa sen béin tiamemí, “Éi fura se Tiyarafenu Anin ma vanteya ma onámaná tesin ná beretií ino.”
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Máa síkan Yisasi véin evaránen tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Banasi ano veretirá ana ída fara ayun ban ákona varé iyan mino.’” Diu 8:3
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Máa síkan Ban Anon mano Yisasin do aviren dan bain anurá mun kaúden minó ákona vara kayo ma ma varará bain aníen mino.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 Aní iyáken Ban Anon mano véin máa sen tiamemí, “Ma vara kayo éin amiré éin ákona amé kuyá dafisiyáke kákan bí baran nono. Minó danasinta sen tinan bain téi ma sinunu onunan amenté uno.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Amenté umpo aron durafúde matimeya ma sentá monó tiresí maé mai yanasinta minó éin amenté uno.”
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Ei Bafan Tiyarafenurá ana vá monó tiante vá beya aránaópá ana vá bano.’” Diu 6:13-14
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Máa síkan Ban Anon mano Yisasin do aviren Yerusaremí monó namun amontá mun kaúden béin máa sen tiamemí, “Éi fura se Tiyarafenu Anin ma vanteya ma má amon táké káuseya aravono.
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 Mai fara vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino,
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 Ákonaen entá dafíben ayan dóki uvídantiya
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Éi ída vá ei Bafan Tiyarafenu akhenóka ono.’” Diu 6:16
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Ban Anon mano ma Yisasin akhenóka uan kíparen me ifá en orein ená damusan o ave en mino.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Kantá Aunani ákonará Yisasi evaránen Karirí barafá oríkan mai varafin ma vain nanin banta ano véi ma o vain baya iniren afová en oreraen mino.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Béi monó átaru namu kayofin ódiven monó baya siamiyákan banasi ano iniren ben aví daníen mino.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Béi ma araraká baren e anoní ukhaein mai Nasaretí barufá orikharen bei avúavá baren Sabati yamú monó átaru namumpin ódiven monó bompon dankafono van orun mantavíkan
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 sakhanampa vanta Aisaiyani vompon dóki varen mo amíkan béi kaváden máa ma sikhein baya yankafen mino.
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 “Minó daná ma ída vain kéká Bafan mano vei kama vaya siamino van
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 Bafan mano ma vei vanasi kama inain damú inka afoká en mino sen tian dákó ino van mi véi sen tisintá eré uno.” Ais 61:1-2
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Máa siren Yisasi vompon dóki evaránen dádaren mai vompon dókirá ma yafisin banta amiren kumamíkan minó nanin banta ano yovariyáden béin mana urú onen mino.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Oniyákan béi máa sen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano ma sikhá ein bayan tiretin átaren mano inka inin mai yaná taréa afóken mino.”
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Máa síkan betí ankan Yisasin aví daní iyáken mai ma kama vaya kayo ma ven oo fenté eriyain nan kokhon ineine en orera iyáken betí máa semí, “Ma vanta Yosepin anin mi vá tetí afová ukhé umpo intesá uren ná ma kama vaya kayo siyan nafino.”
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Máa síkan Yisasi máa sen tiamemí, “Minó nanin banta ano ma siyain baya ma mádeya mae sireti se nan, ‘Ayofan banta oe, éi eyantá e au kama ono’ seya sisimiyákeya ‘éi ma Kapeniamú ma vareona avúavá ma setí inikheruna mai ei varu anará barano van muno.’”
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Máa siren béi evaránen betí tiamemí, “Téi fura uron mi siré tirétin tiamé umpo mana sakhanampa vantai varu rákena nanin banta ano ída ven avaya iné iyan mino.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Téi fura siré tiretí ankan tiamé uno fefá Iraiyani yamú be avafun ná púbíkan kokhon baré nanin kéká bákan inarurá á pákaran kanú manaú orana ifo yan manápá ifo afápá mana un kádan biyontá ída á dákan kákan anan afoká íkan minó barufá arafanan en orera iyákan
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Tiyarafenu ano Iraiyan ída Isarerí baré kéká baípá tiantan oren mifo véin Serefatí barufá Saidonii varafin mana ve avafu fefá púkein baré nanin baípái siantan oren mino.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Máan tukharéin inká ena sakhanampa vanta Iraisa ma varé ein damú ana amon dana aí bain kéká Isarerifin kokhon bíkakhá ein pintena mana vanta au ída evaránen kamaen mifo Siriá banta Namanin beyaká anan aya íkan amon dana aí kípen mino.”
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Máa síkan monó átaru namumpin ma varé ein nanin banta kayo ano mai vaya iniren moéken aran nan en mino.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Aran nan uaren mai varu anu yontá baré íkan Yisasin do siantan mai varu finté ekhuven aravíkan béin ayafin avékaan karúdano van do yarifen oren mino.Banasi ano ma Yisasin ayafin avékano van ein mino.|alt="People want to throw Jesus over the cliff." src="CN01680B.TIF" size="col" ref="Ruk 4.29"
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Darifen oriyain má Yisasi mai nanin banta aúbaná oriaren mai aya oyi ráke me ampiren oren mino.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Karirí barafá Kapeniamú barurá béi orun baren Sabati yamú monó baya araíen banasi siamen mino.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Tiamiyákan béi ma siyain monó baya ano ákona vá eriyákan minó nanin banta ano iníkan aví bain banta ano ma siyainí iyaimpin minó ano anúden oreraen mino.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Maí damú mana namu aunan mano fákakhein banta ano mai monó átaru namumpin un baren avádóden bádiyan máa semí,
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 “Nasaretíke Yisasi oe, éi ída vá tétin namu ono! Tetí éin afová ukhé uno. Éi Tiyarafenui mana kanta suron mono.”
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Máa síkan Yisasi mai namu aunan máa sen asemí, “E avaya fakareya mai vanta aú pinté entavono,” síkan namu aunan mano mai nanin banta avorá mai vanta maman barará aséden béin me ampiren oriven ída uman amen mino.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Máan tíkan minó nanin banta ano anú duren betiyan ten oreraemí, “Aii! Ma nái vayá tiyan nafino. Ákona uron ukhein bayafó béi síkan namu aunan kayo ano ven oo yaiyen oriyan mino.”
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Máan turákan mai ma Yisasi varein avúavá baya ano ainen minó mai varafin oreraen mino.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Yisasi mai monó átaru namun me ampiren Saimonin amápin oríkan Saimonin aná anóen aufá irakharo uaren aí uádan bakharéin béin ayaino van betí ankan Yisasin inaen mino.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Ina íkan Yisasi ádé o mantaven aí ano mai nanin me ampiren orino van ákonaen baya síkan aí orivin mai nanin mano manádá orun mantaven betíi yunan taren mino.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Áau ma yo úbefen eravíkan banasi ano ara ara aí ma vain kéká Yisasi vaintá aviren ere ere íkan béi mana mana aurá ayan kaúantádan betí ankan evaránen kamaen mino.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Máan turen Yisasi namu aunan kayo yo siantan kokhon nanin banta ma me ampiren oriyáken máa sen oovaren mí, “Éi Tiyarafenu Anin mono.” Máa síkan béi vetin asiren baya ída sino van airo ananí uanten mifo mai fara va ino varará nanin banta ma evaránen avirano van ma Tiyarafenu ano aní ukharé ein mai vantan béi vákan betí afová ukhan mino.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Pe ákura suron Yisasi mai varu me ampiren mana vanta ída van akhempá oren mino. Orivíkan banasi ano ven nan dosen oren o ódaren betin ída véi me ampiren orino siren ayópá ono van en mino.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Ayopá ono van íkan béi máa sen betin tiamemí, “Téi ena varufimpá basá orivé Tiyarafenui yafisin pintena kama vaya minó nanin bantafin tiamino van mi véi sen tisintá erikhé uno.”
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Máa siren Yudiá barafá ma minó barurá bain monó átaru namun kayo fimpá oriven monó baya vanasi siamen mino.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.