Lucas 4

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yisasi Yodení non me ampiren oríkan Kantá Aunan mano véin aúpin bíkaaren aviren kámá barafá oríkan
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Yisasi foti (40) yamú dunan ída nanton arafan bákan Ban Anon mano véin akhenóka uan onen mino.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Ban Anon mano máa sen béin tiamemí, “Éi fura se Tiyarafenu Anin ma vanteya ma onámaná tesin ná beretií ino.”
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Máa síkan Yisasi véin evaránen tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Banasi ano veretirá ana ída fara ayun ban ákona varé iyan mino.’” Diu 8:3
4 Jesus respondeu:
5 Máa síkan Ban Anon mano Yisasin do aviren dan bain anurá mun kaúden minó ákona vara kayo ma ma varará bain aníen mino.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Aní iyáken Ban Anon mano véin máa sen tiamemí, “Ma vara kayo éin amiré éin ákona amé kuyá dafisiyáke kákan bí baran nono. Minó danasinta sen tinan bain téi ma sinunu onunan amenté uno.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Amenté umpo aron durafúde matimeya ma sentá monó tiresí maé mai yanasinta minó éin amenté uno.”
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Ei Bafan Tiyarafenurá ana vá monó tiante vá beya aránaópá ana vá bano.’” Diu 6:13-14
8 Jesus respondeu:
9 Máa síkan Ban Anon mano Yisasin do aviren Yerusaremí monó namun amontá mun kaúden béin máa sen tiamemí, “Éi fura se Tiyarafenu Anin ma vanteya ma má amon táké káuseya aravono.
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Mai fara vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino,
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Ákonaen entá dafíben ayan dóki uvídantiya
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Éi ída vá ei Bafan Tiyarafenu akhenóka ono.’” Diu 6:16
12 Então Jesus respondeu:
13 Ban Anon mano ma Yisasin akhenóka uan kíparen me ifá en orein ená damusan o ave en mino.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Kantá Aunani ákonará Yisasi evaránen Karirí barafá oríkan mai varafin ma vain nanin banta ano véi ma o vain baya iniren afová en oreraen mino.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Béi monó átaru namu kayofin ódiven monó baya siamiyákan banasi ano iniren ben aví daníen mino.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Béi ma araraká baren e anoní ukhaein mai Nasaretí barufá orikharen bei avúavá baren Sabati yamú monó átaru namumpin ódiven monó bompon dankafono van orun mantavíkan
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 sakhanampa vanta Aisaiyani vompon dóki varen mo amíkan béi kaváden máa ma sikhein baya yankafen mino.
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 “Minó daná ma ída vain kéká Bafan mano vei kama vaya siamino van
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 Bafan mano ma vei vanasi kama inain damú inka afoká en mino sen tian dákó ino van mi véi sen tisintá eré uno.” Ais 61:1-2
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Máa siren Yisasi vompon dóki evaránen dádaren mai vompon dókirá ma yafisin banta amiren kumamíkan minó nanin banta ano yovariyáden béin mana urú onen mino.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Oniyákan béi máa sen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano ma sikhá ein bayan tiretin átaren mano inka inin mai yaná taréa afóken mino.”
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Máa síkan betí ankan Yisasin aví daní iyáken mai ma kama vaya kayo ma ven oo fenté eriyain nan kokhon ineine en orera iyáken betí máa semí, “Ma vanta Yosepin anin mi vá tetí afová ukhé umpo intesá uren ná ma kama vaya kayo siyan nafino.”
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Máa síkan Yisasi máa sen tiamemí, “Minó nanin banta ano ma siyain baya ma mádeya mae sireti se nan, ‘Ayofan banta oe, éi eyantá e au kama ono’ seya sisimiyákeya ‘éi ma Kapeniamú ma vareona avúavá ma setí inikheruna mai ei varu anará barano van muno.’”
23 Então Jesus disse:
24 Máa siren béi evaránen betí tiamemí, “Téi fura uron mi siré tirétin tiamé umpo mana sakhanampa vantai varu rákena nanin banta ano ída ven avaya iné iyan mino.
24 E continuou:
25 Téi fura siré tiretí ankan tiamé uno fefá Iraiyani yamú be avafun ná púbíkan kokhon baré nanin kéká bákan inarurá á pákaran kanú manaú orana ifo yan manápá ifo afápá mana un kádan biyontá ída á dákan kákan anan afoká íkan minó barufá arafanan en orera iyákan
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Tiyarafenu ano Iraiyan ída Isarerí baré kéká baípá tiantan oren mifo véin Serefatí barufá Saidonii varafin mana ve avafu fefá púkein baré nanin baípái siantan oren mino.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Máan tukharéin inká ena sakhanampa vanta Iraisa ma varé ein damú ana amon dana aí bain kéká Isarerifin kokhon bíkakhá ein pintena mana vanta au ída evaránen kamaen mifo Siriá banta Namanin beyaká anan aya íkan amon dana aí kípen mino.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Máa síkan monó átaru namumpin ma varé ein nanin banta kayo ano mai vaya iniren moéken aran nan en mino.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Aran nan uaren mai varu anu yontá baré íkan Yisasin do siantan mai varu finté ekhuven aravíkan béin ayafin avékaan karúdano van do yarifen oren mino.Banasi ano ma Yisasin ayafin avékano van ein mino.|alt="People want to throw Jesus over the cliff." src="CN01680B.TIF" size="col" ref="Ruk 4.29"
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Darifen oriyain má Yisasi mai nanin banta aúbaná oriaren mai aya oyi ráke me ampiren oren mino.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Karirí barafá Kapeniamú barurá béi orun baren Sabati yamú monó baya araíen banasi siamen mino.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Tiamiyákan béi ma siyain monó baya ano ákona vá eriyákan minó nanin banta ano iníkan aví bain banta ano ma siyainí iyaimpin minó ano anúden oreraen mino.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Maí damú mana namu aunan mano fákakhein banta ano mai monó átaru namumpin un baren avádóden bádiyan máa semí,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “Nasaretíke Yisasi oe, éi ída vá tétin namu ono! Tetí éin afová ukhé uno. Éi Tiyarafenui mana kanta suron mono.”
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Máa síkan Yisasi mai namu aunan máa sen asemí, “E avaya fakareya mai vanta aú pinté entavono,” síkan namu aunan mano mai nanin banta avorá mai vanta maman barará aséden béin me ampiren oriven ída uman amen mino.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Máan tíkan minó nanin banta ano anú duren betiyan ten oreraemí, “Aii! Ma nái vayá tiyan nafino. Ákona uron ukhein bayafó béi síkan namu aunan kayo ano ven oo yaiyen oriyan mino.”
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Máan turákan mai ma Yisasi varein avúavá baya ano ainen minó mai varafin oreraen mino.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Yisasi mai monó átaru namun me ampiren Saimonin amápin oríkan Saimonin aná anóen aufá irakharo uaren aí uádan bakharéin béin ayaino van betí ankan Yisasin inaen mino.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Ina íkan Yisasi ádé o mantaven aí ano mai nanin me ampiren orino van ákonaen baya síkan aí orivin mai nanin mano manádá orun mantaven betíi yunan taren mino.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Áau ma yo úbefen eravíkan banasi ano ara ara aí ma vain kéká Yisasi vaintá aviren ere ere íkan béi mana mana aurá ayan kaúantádan betí ankan evaránen kamaen mino.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Máan turen Yisasi namu aunan kayo yo siantan kokhon nanin banta ma me ampiren oriyáken máa sen oovaren mí, “Éi Tiyarafenu Anin mono.” Máa síkan béi vetin asiren baya ída sino van airo ananí uanten mifo mai fara va ino varará nanin banta ma evaránen avirano van ma Tiyarafenu ano aní ukharé ein mai vantan béi vákan betí afová ukhan mino.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Pe ákura suron Yisasi mai varu me ampiren mana vanta ída van akhempá oren mino. Orivíkan banasi ano ven nan dosen oren o ódaren betin ída véi me ampiren orino siren ayópá ono van en mino.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Ayopá ono van íkan béi máa sen betin tiamemí, “Téi ena varufimpá basá orivé Tiyarafenui yafisin pintena kama vaya minó nanin bantafin tiamino van mi véi sen tisintá erikhé uno.”
43 Mas Jesus disse:
44 Máa siren Yudiá barafá ma minó barurá bain monó átaru namun kayo fimpá oriven monó baya vanasi siamen mino.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.