Lucas 4
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Yisasi Yodení non me ampiren oríkan Kantá Aunan mano véin aúpin bíkaaren aviren kámá barafá oríkan
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Yisasi foti (40) yamú dunan ída nanton arafan bákan Ban Anon mano véin akhenóka uan onen mino.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ban Anon mano máa sen béin tiamemí, “Éi fura se Tiyarafenu Anin ma vanteya ma onámaná tesin ná beretií ino.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Máa síkan Yisasi véin evaránen tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Banasi ano veretirá ana ída fara ayun ban ákona varé iyan mino.’” Diu 8:3
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Máa síkan Ban Anon mano Yisasin do aviren dan bain anurá mun kaúden minó ákona vara kayo ma ma varará bain aníen mino.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Aní iyáken Ban Anon mano véin máa sen tiamemí, “Ma vara kayo éin amiré éin ákona amé kuyá dafisiyáke kákan bí baran nono. Minó danasinta sen tinan bain téi ma sinunu onunan amenté uno.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Amenté umpo aron durafúde matimeya ma sentá monó tiresí maé mai yanasinta minó éin amenté uno.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Ei Bafan Tiyarafenurá ana vá monó tiante vá beya aránaópá ana vá bano.’” Diu 6:13-14
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Máa síkan Ban Anon mano Yisasin do aviren Yerusaremí monó namun amontá mun kaúden béin máa sen tiamemí, “Éi fura se Tiyarafenu Anin ma vanteya ma má amon táké káuseya aravono.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Mai fara vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ákonaen entá dafíben ayan dóki uvídantiya
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Éi ída vá ei Bafan Tiyarafenu akhenóka ono.’” Diu 6:16
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ban Anon mano ma Yisasin akhenóka uan kíparen me ifá en orein ená damusan o ave en mino.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Kantá Aunani ákonará Yisasi evaránen Karirí barafá oríkan mai varafin ma vain nanin banta ano véi ma o vain baya iniren afová en oreraen mino.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Béi monó átaru namu kayofin ódiven monó baya siamiyákan banasi ano iniren ben aví daníen mino.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Béi ma araraká baren e anoní ukhaein mai Nasaretí barufá orikharen bei avúavá baren Sabati yamú monó átaru namumpin ódiven monó bompon dankafono van orun mantavíkan
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 sakhanampa vanta Aisaiyani vompon dóki varen mo amíkan béi kaváden máa ma sikhein baya yankafen mino.
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Minó daná ma ída vain kéká Bafan mano vei kama vaya siamino van
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Bafan mano ma vei vanasi kama inain damú inka afoká en mino sen tian dákó ino van mi véi sen tisintá eré uno.” Ais 61:1-2
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Máa siren Yisasi vompon dóki evaránen dádaren mai vompon dókirá ma yafisin banta amiren kumamíkan minó nanin banta ano yovariyáden béin mana urú onen mino.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Oniyákan béi máa sen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano ma sikhá ein bayan tiretin átaren mano inka inin mai yaná taréa afóken mino.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Máa síkan betí ankan Yisasin aví daní iyáken mai ma kama vaya kayo ma ven oo fenté eriyain nan kokhon ineine en orera iyáken betí máa semí, “Ma vanta Yosepin anin mi vá tetí afová ukhé umpo intesá uren ná ma kama vaya kayo siyan nafino.”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Máa síkan Yisasi máa sen tiamemí, “Minó nanin banta ano ma siyain baya ma mádeya mae sireti se nan, ‘Ayofan banta oe, éi eyantá e au kama ono’ seya sisimiyákeya ‘éi ma Kapeniamú ma vareona avúavá ma setí inikheruna mai ei varu anará barano van muno.’”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Máa siren béi evaránen betí tiamemí, “Téi fura uron mi siré tirétin tiamé umpo mana sakhanampa vantai varu rákena nanin banta ano ída ven avaya iné iyan mino.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Téi fura siré tiretí ankan tiamé uno fefá Iraiyani yamú be avafun ná púbíkan kokhon baré nanin kéká bákan inarurá á pákaran kanú manaú orana ifo yan manápá ifo afápá mana un kádan biyontá ída á dákan kákan anan afoká íkan minó barufá arafanan en orera iyákan
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Tiyarafenu ano Iraiyan ída Isarerí baré kéká baípá tiantan oren mifo véin Serefatí barufá Saidonii varafin mana ve avafu fefá púkein baré nanin baípái siantan oren mino.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Máan tukharéin inká ena sakhanampa vanta Iraisa ma varé ein damú ana amon dana aí bain kéká Isarerifin kokhon bíkakhá ein pintena mana vanta au ída evaránen kamaen mifo Siriá banta Namanin beyaká anan aya íkan amon dana aí kípen mino.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Máa síkan monó átaru namumpin ma varé ein nanin banta kayo ano mai vaya iniren moéken aran nan en mino.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Aran nan uaren mai varu anu yontá baré íkan Yisasin do siantan mai varu finté ekhuven aravíkan béin ayafin avékaan karúdano van do yarifen oren mino.Banasi ano ma Yisasin ayafin avékano van ein mino.|alt="People want to throw Jesus over the cliff." src="CN01680B.TIF" size="col" ref="Ruk 4.29"
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Darifen oriyain má Yisasi mai nanin banta aúbaná oriaren mai aya oyi ráke me ampiren oren mino.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Karirí barafá Kapeniamú barurá béi orun baren Sabati yamú monó baya araíen banasi siamen mino.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Tiamiyákan béi ma siyain monó baya ano ákona vá eriyákan minó nanin banta ano iníkan aví bain banta ano ma siyainí iyaimpin minó ano anúden oreraen mino.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Maí damú mana namu aunan mano fákakhein banta ano mai monó átaru namumpin un baren avádóden bádiyan máa semí,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Nasaretíke Yisasi oe, éi ída vá tétin namu ono! Tetí éin afová ukhé uno. Éi Tiyarafenui mana kanta suron mono.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Máa síkan Yisasi mai namu aunan máa sen asemí, “E avaya fakareya mai vanta aú pinté entavono,” síkan namu aunan mano mai nanin banta avorá mai vanta maman barará aséden béin me ampiren oriven ída uman amen mino.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Máan tíkan minó nanin banta ano anú duren betiyan ten oreraemí, “Aii! Ma nái vayá tiyan nafino. Ákona uron ukhein bayafó béi síkan namu aunan kayo ano ven oo yaiyen oriyan mino.”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Máan turákan mai ma Yisasi varein avúavá baya ano ainen minó mai varafin oreraen mino.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Yisasi mai monó átaru namun me ampiren Saimonin amápin oríkan Saimonin aná anóen aufá irakharo uaren aí uádan bakharéin béin ayaino van betí ankan Yisasin inaen mino.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ina íkan Yisasi ádé o mantaven aí ano mai nanin me ampiren orino van ákonaen baya síkan aí orivin mai nanin mano manádá orun mantaven betíi yunan taren mino.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Áau ma yo úbefen eravíkan banasi ano ara ara aí ma vain kéká Yisasi vaintá aviren ere ere íkan béi mana mana aurá ayan kaúantádan betí ankan evaránen kamaen mino.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Máan turen Yisasi namu aunan kayo yo siantan kokhon nanin banta ma me ampiren oriyáken máa sen oovaren mí, “Éi Tiyarafenu Anin mono.” Máa síkan béi vetin asiren baya ída sino van airo ananí uanten mifo mai fara va ino varará nanin banta ma evaránen avirano van ma Tiyarafenu ano aní ukharé ein mai vantan béi vákan betí afová ukhan mino.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Pe ákura suron Yisasi mai varu me ampiren mana vanta ída van akhempá oren mino. Orivíkan banasi ano ven nan dosen oren o ódaren betin ída véi me ampiren orino siren ayópá ono van en mino.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ayopá ono van íkan béi máa sen betin tiamemí, “Téi ena varufimpá basá orivé Tiyarafenui yafisin pintena kama vaya minó nanin bantafin tiamino van mi véi sen tisintá erikhé uno.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Máa siren Yudiá barafá ma minó barurá bain monó átaru namun kayo fimpá oriven monó baya vanasi siamen mino.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.