Lucas 24

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Santé pe ákura suron anasi kayo ano mai ma kama aunka iyain uveri ma utaádan baré ein mamaren masíká oren mino.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Betí ankan oren o onákan masí oyirá ma iyádan baré ein onámaná ano e vaébaé en orikharen mino.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Máan tukheimpin betí ankan maifin ódiven onákan Yisasin au ída varen mino.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ída vákan betí ankan mairá mantakhen mai van kokhon ineine iyan baré íkan kankánan banta ano vetin ádé e mantavíkan míkani auí daná kaké moéken afayu ma fanu seiníen mino.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Máan tíkan mai nanin kayo ano akhokho van iyáken anuran bara finí íkan mai kanan banta ano máa semí, “Tiretí ankan pará purin banta kayoi varu finté ma evaránen aunan mamaren ma e mantakhein banta van me yosiya rafono.
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Béi fefái aunan mamaren e mantakhen mafin ída van mifo véi ma Karirifá báken ma siretin tiamiyaré ein baya vá ovare me ineno,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ‘Banta Anin ume vanta kayo ayampin amintin ná mai kéká ano véin daa unkamádantá arintin púkaren kanú manaú damusí ma intin ná béi evaránen aunan mamaren e mantano,’ sen béi siretin tiamikharen mino.”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Máa síkan mai ma véi sikharé ein baya vetí ankan ovaren me inen mino.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Ovaren me iniren betí ankan masí me ampiren evaránen orein mano mo siyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) eyo iyampon kayo vá ena nanin banta kéká bá mai ma afoká ein danasinta van tiamen mino.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Makdaráke nanin Maria má Yoana má inká Yemisin anóe Maria má ena nanin kayo vá anon masíká orikharen mi mai ma afoká ein danasinta van eyo iyampon kayo me siamen mino.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Máa síkan eyo iyampon kayo ano vetin nan kampun bayan tiyan mino siren betíi vayará ída mumunan en mino.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Máa síkan Pita e manten tavaen masíká orein maifin o mátimen onákan davaráe kayo ana vaimpin béi evaránen mápin oriyáken mai náisá ukhen nafi siren kokhon ineine en mino.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Anasi kayo ma masíká orein damú anan kankanan eyo iyampon mano Yerusaremíké tiyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) kiromitará ma vain baru Emeasí oren mino.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Oriyáken mai ma afoká ukhein danasinta van e sen oriyaren mino.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Míkanan mano mai yanasinta van kokhon baya sen oriyákan Yisasi vékanani ádé afoká uven békan má oren mino.Yisasi ma kan banta vá Emeasí aayana orein mino.|alt="Jesus’ walk to Emmaus" src="cn01859B.tif" size="col" ref="Ruk 24.15"
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Oriyákan manáa yaná ano vékanan auurá iyábíkan Yisasi ino sen ída oman afová en mino.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Ída afová íkan béi míkanan máa sen inaemí, “Tiré kanan nái vayá té oriya fono.” Síkan míkanan o mantavin békanan auná ano arunaná bá ma vainíen mino.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Máa sen ina íkan míkanan pinté Kireopasin ne sin banta ano evaránen béin inaemí, “Éi enafákesá erikheyá Yerusaremí barufin ma saréá afoká ukhein danasinta ída afová ukhe fono.”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Máa síkan Yisasi vékanan evaránen inaemí, “Nái yanasinta fino,” síkan békanan evaránen béin tiamemí, “Nasaretíke Yisasin ne sin banta mai véi sakhanampa vanta váken Tiyarafenu avorá bá banasi avorá bá ma vaya seipá ákonaen baya siyáken doriyaré ein banta amaniná ma mai yanasinta afoká ukhein nan mi siyá uno.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Tetisi monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano véin kamanin ayampin kaíkan kamanin mano véin nan arintin purino síkan daa unkamádantá béin aren mino.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Tetí ankan béin nan mumunan iyáké Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta evaráné avirano van ma aní ukharé ein banta ino siyá ékun mi véin arin púbíkan kanú manaú damusí ma iyain má mai ná dákó en mino.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Taréa fe ákura suron tetisi kéká pinté manáa nanin kayo ano masíká o onákan
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 béin au ída vaimpin ovaránen tetí ankan tinú deruna vaya me sisimiyáken enisori kayo onékun mai kayo ano Yisasi nan evaránen aun mamaren e mantakhen mino.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Máa síkan tetí ankan pinté manáa vanta kéká ano masíká oriven mai ma anasi kéká ano ma sein danasinta onen mifo véin ída onen mino.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Máa síkan Yisasi vékanan tiamemí, “Tirékanani ineine ída vákai sakhanampa vanta kayo ano ma minó baya sikharé ein nan ída aine mumunan iya ono.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Mai ma Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukharé ein banta ano vá uman nare mamaren ná ínaimpákesá Tiyarafenui kakhampin un perano ma sikharé ein tiré kanan ídá afová ukhe fono.”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Máa siren Mosesi ma uvamádan baya ráké nare araí uren minó sakhanampa vanta kayo vá ano ma Tiyarafenui vompon dókifin ma veyan nan tiádan baré ein baya kayo míkanan tiamen mino.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Máa sen oriyaren betí kanú manaú ma vano van inikharé ein Emeasi varu ádé ma oríkan maen Yisasi manáa vá orono van en mino.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Orono van íkan békanan mano véin ákonaen ayópá iyáken temí, “Ádé anantá áau orun peranton iyain duninten mifo verasan má bano.” Síkan béi míkan má bano van mápin oren mino.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ínaimpáké betí ankan dunan nano van íkan Yisasi míkan má dunan nan takhoká kumamen bereti máden Tiyarafenun tusu siantáden békanan kisian amen mino.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Máan tiyain má békanan auu sapé tíkan béin afová en oniyain má manádá afeyóbíkan ída onen mino.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Ída oniyáken míkanan ben inain maran iyan temí, “Erasan ma aayanafá eriyákun ma Tiyarafenui vompon pintena ana vaya ma sisimiyákan maen erasan tirá mantiyaren mino.
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Máa siren míkanan ainen e manten Yerusaremí oren o onákan tiyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) eyo iyampon kayo vá manáa kéká bá iyukhen baren mino.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Iyukharen máa sen békanan tiamemí, “Bafan mano evaránen e mantakharen pura sen Saimonin avorá dákosí ukhen mino.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Máa síkan inká békanan mano aayanafá ma afoká ein danasinta vá inká bereti ma kiseintá ma oman pámanein má betin tiamen mino.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Betí ankan mai ma afoká ukhein baya van para siyan baré íkan Yisasi veyantá mai aúbaná e mantaven máa semí, “Ará kusin masá bano.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Máa síkan betí ankan ma inein mano mana van mi oniyá uno siren anú diyáken akhokho van en oreraen mino.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Máan tíkan Yisasi vetí ankan máa sen tiamemí, “Pará tiretí ankan anú diyákeyá kokhon ineine iya rafono.
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Téin bá umpo siyan tirantan oniyákeya su siruvúan onano. Téin tu ma oniyaonaíen ban kayo aurá ída amasi vá ayampa vá banten mino.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Máa siren be ayan arantan betin aníen mino.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ani urákan betí ankan amusin mana iyáken ída mumunan inton kokhon ineine iyaimpin betin inaemí, “Tiretí ída manáa yunan mafin denan ban nafino.”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Máa síkan iyó uádan noyana manáa maman amíkan
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 betí ankan avorá béi mai noyana máden niyákan onen mino.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Oniyákan béi máa sen tiamemí, “Téi ma siretin má ma fara váké Mosesini man baya vá sakhanampa vanta kayoi vaya vá í bompon má ano ma séin pákena sikharé ein mai minó daná ano vá pura sen afoká ino sé pefái mai yanasinta van tiamikharé uno.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Máa siren béi Tiyarafenui vompon dóki fintena vaya ana vetí ankan kamaen inino van afova amen mino.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Béi máa sen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenui vompon dókifin máan mi siádan baren mino, Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ano vá uman baren púaren ná kanú manaú damusí ma intin ná evaránen masí pinté e mantano.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Béin avisá minó nanin bantafin tiamintin ná ará baerantin Tiyarafenu ano vá betíi ume ampiantano. Mai yoran Yerusaremisá araí ino.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Máa sikharé ein paseya siretí anon ma ma afokái ma oneona yanasinta vá ena nanin banta mo siameno.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Tiretí ankan ma fefá te Sifóe ano ma Kantá Aunan ma iyáantákaré ein mai séi siantékun tireti vaípá eranten mifo ma kákan barurá ana vá bare vá ínaimpákesá mai Tiyarafenui ákona vá baran nono.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Yisasi vetí ankan avían Betaní moren ayan daní uren avu uanten mino.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Avu uantiyákan Tiyarafenu ano véin aviran betin me ampiren inarufá óden mino.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ódivíkan betí ankan aron durafúden bentá monó tiantáden amusin iyáken Yerusaremí evaránen óden mino.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 O váken ena ena vetí ankan monó namumpin Tiyarafenu aví daní iyan baren mino.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.