Lucas 24
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF
1 Santé pe ákura suron anasi kayo ano mai ma kama aunka iyain uveri ma utaádan baré ein mamaren masíká oren mino.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Betí ankan oren o onákan masí oyirá ma iyádan baré ein onámaná ano e vaébaé en orikharen mino.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Máan tukheimpin betí ankan maifin ódiven onákan Yisasin au ída varen mino.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ída vákan betí ankan mairá mantakhen mai van kokhon ineine iyan baré íkan kankánan banta ano vetin ádé e mantavíkan míkani auí daná kaké moéken afayu ma fanu seiníen mino.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Máan tíkan mai nanin kayo ano akhokho van iyáken anuran bara finí íkan mai kanan banta ano máa semí, “Tiretí ankan pará purin banta kayoi varu finté ma evaránen aunan mamaren ma e mantakhein banta van me yosiya rafono.
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Béi fefái aunan mamaren e mantakhen mafin ída van mifo véi ma Karirifá báken ma siretin tiamiyaré ein baya vá ovare me ineno,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ‘Banta Anin ume vanta kayo ayampin amintin ná mai kéká ano véin daa unkamádantá arintin púkaren kanú manaú damusí ma intin ná béi evaránen aunan mamaren e mantano,’ sen béi siretin tiamikharen mino.”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Máa síkan mai ma véi sikharé ein baya vetí ankan ovaren me inen mino.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ovaren me iniren betí ankan masí me ampiren evaránen orein mano mo siyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) eyo iyampon kayo vá ena nanin banta kéká bá mai ma afoká ein danasinta van tiamen mino.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Makdaráke nanin Maria má Yoana má inká Yemisin anóe Maria má ena nanin kayo vá anon masíká orikharen mi mai ma afoká ein danasinta van eyo iyampon kayo me siamen mino.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Máa síkan eyo iyampon kayo ano vetin nan kampun bayan tiyan mino siren betíi vayará ída mumunan en mino.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Máa síkan Pita e manten tavaen masíká orein maifin o mátimen onákan davaráe kayo ana vaimpin béi evaránen mápin oriyáken mai náisá ukhen nafi siren kokhon ineine en mino.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Anasi kayo ma masíká orein damú anan kankanan eyo iyampon mano Yerusaremíké tiyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) kiromitará ma vain baru Emeasí oren mino.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Oriyáken mai ma afoká ukhein danasinta van e sen oriyaren mino.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Míkanan mano mai yanasinta van kokhon baya sen oriyákan Yisasi vékanani ádé afoká uven békan má oren mino.Yisasi ma kan banta vá Emeasí aayana orein mino.|alt="Jesus’ walk to Emmaus" src="cn01859B.tif" size="col" ref="Ruk 24.15"
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Oriyákan manáa yaná ano vékanan auurá iyábíkan Yisasi ino sen ída oman afová en mino.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ída afová íkan béi míkanan máa sen inaemí, “Tiré kanan nái vayá té oriya fono.” Síkan míkanan o mantavin békanan auná ano arunaná bá ma vainíen mino.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Máa sen ina íkan míkanan pinté Kireopasin ne sin banta ano evaránen béin inaemí, “Éi enafákesá erikheyá Yerusaremí barufin ma saréá afoká ukhein danasinta ída afová ukhe fono.”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Máa síkan Yisasi vékanan evaránen inaemí, “Nái yanasinta fino,” síkan békanan evaránen béin tiamemí, “Nasaretíke Yisasin ne sin banta mai véi sakhanampa vanta váken Tiyarafenu avorá bá banasi avorá bá ma vaya seipá ákonaen baya siyáken doriyaré ein banta amaniná ma mai yanasinta afoká ukhein nan mi siyá uno.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Tetisi monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano véin kamanin ayampin kaíkan kamanin mano véin nan arintin purino síkan daa unkamádantá béin aren mino.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Tetí ankan béin nan mumunan iyáké Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta evaráné avirano van ma aní ukharé ein banta ino siyá ékun mi véin arin púbíkan kanú manaú damusí ma iyain má mai ná dákó en mino.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Taréa fe ákura suron tetisi kéká pinté manáa nanin kayo ano masíká o onákan
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 béin au ída vaimpin ovaránen tetí ankan tinú deruna vaya me sisimiyáken enisori kayo onékun mai kayo ano Yisasi nan evaránen aun mamaren e mantakhen mino.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Máa síkan tetí ankan pinté manáa vanta kéká ano masíká oriven mai ma anasi kéká ano ma sein danasinta onen mifo véin ída onen mino.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Máa síkan Yisasi vékanan tiamemí, “Tirékanani ineine ída vákai sakhanampa vanta kayo ano ma minó baya sikharé ein nan ída aine mumunan iya ono.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Mai ma Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukharé ein banta ano vá uman nare mamaren ná ínaimpákesá Tiyarafenui kakhampin un perano ma sikharé ein tiré kanan ídá afová ukhe fono.”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Máa siren Mosesi ma uvamádan baya ráké nare araí uren minó sakhanampa vanta kayo vá ano ma Tiyarafenui vompon dókifin ma veyan nan tiádan baré ein baya kayo míkanan tiamen mino.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Máa sen oriyaren betí kanú manaú ma vano van inikharé ein Emeasi varu ádé ma oríkan maen Yisasi manáa vá orono van en mino.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Orono van íkan békanan mano véin ákonaen ayópá iyáken temí, “Ádé anantá áau orun peranton iyain duninten mifo verasan má bano.” Síkan béi míkan má bano van mápin oren mino.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ínaimpáké betí ankan dunan nano van íkan Yisasi míkan má dunan nan takhoká kumamen bereti máden Tiyarafenun tusu siantáden békanan kisian amen mino.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Máan tiyain má békanan auu sapé tíkan béin afová en oniyain má manádá afeyóbíkan ída onen mino.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ída oniyáken míkanan ben inain maran iyan temí, “Erasan ma aayanafá eriyákun ma Tiyarafenui vompon pintena ana vaya ma sisimiyákan maen erasan tirá mantiyaren mino.
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Máa siren míkanan ainen e manten Yerusaremí oren o onákan tiyan míkan mifo sirantan mana orun kádan (11) eyo iyampon kayo vá manáa kéká bá iyukhen baren mino.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Iyukharen máa sen békanan tiamemí, “Bafan mano evaránen e mantakharen pura sen Saimonin avorá dákosí ukhen mino.”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Máa síkan inká békanan mano aayanafá ma afoká ein danasinta vá inká bereti ma kiseintá ma oman pámanein má betin tiamen mino.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Betí ankan mai ma afoká ukhein baya van para siyan baré íkan Yisasi veyantá mai aúbaná e mantaven máa semí, “Ará kusin masá bano.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Máa síkan betí ankan ma inein mano mana van mi oniyá uno siren anú diyáken akhokho van en oreraen mino.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Máan tíkan Yisasi vetí ankan máa sen tiamemí, “Pará tiretí ankan anú diyákeyá kokhon ineine iya rafono.
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Téin bá umpo siyan tirantan oniyákeya su siruvúan onano. Téin tu ma oniyaonaíen ban kayo aurá ída amasi vá ayampa vá banten mino.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Máa siren be ayan arantan betin aníen mino.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ani urákan betí ankan amusin mana iyáken ída mumunan inton kokhon ineine iyaimpin betin inaemí, “Tiretí ída manáa yunan mafin denan ban nafino.”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Máa síkan iyó uádan noyana manáa maman amíkan
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 betí ankan avorá béi mai noyana máden niyákan onen mino.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Oniyákan béi máa sen tiamemí, “Téi ma siretin má ma fara váké Mosesini man baya vá sakhanampa vanta kayoi vaya vá í bompon má ano ma séin pákena sikharé ein mai minó daná ano vá pura sen afoká ino sé pefái mai yanasinta van tiamikharé uno.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Máa siren béi Tiyarafenui vompon dóki fintena vaya ana vetí ankan kamaen inino van afova amen mino.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Béi máa sen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenui vompon dókifin máan mi siádan baren mino, Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ano vá uman baren púaren ná kanú manaú damusí ma intin ná evaránen masí pinté e mantano.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Béin avisá minó nanin bantafin tiamintin ná ará baerantin Tiyarafenu ano vá betíi ume ampiantano. Mai yoran Yerusaremisá araí ino.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Máa sikharé ein paseya siretí anon ma ma afokái ma oneona yanasinta vá ena nanin banta mo siameno.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Tiretí ankan ma fefá te Sifóe ano ma Kantá Aunan ma iyáantákaré ein mai séi siantékun tireti vaípá eranten mifo ma kákan barurá ana vá bare vá ínaimpákesá mai Tiyarafenui ákona vá baran nono.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yisasi vetí ankan avían Betaní moren ayan daní uren avu uanten mino.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Avu uantiyákan Tiyarafenu ano véin aviran betin me ampiren inarufá óden mino.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ódivíkan betí ankan aron durafúden bentá monó tiantáden amusin iyáken Yerusaremí evaránen óden mino.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 O váken ena ena vetí ankan monó namumpin Tiyarafenu aví daní iyan baren mino.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.