Lucas 23

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Máa siren minó banasii ánon banta kayo ano e manten Yisasin do aviren Pairoti vaípá oren mino.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Mo khauren araíen ben daimiyáken máa semí, “Tetí ankan onékun ma vanta ano setisi vanta anasii avúavá máden asuse uren maen kamanin ma takisi amin dere are usintiyáken inká beyanan Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaráné avirano van ma aní ukharé ein kin muno siyaren mino.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Máa síkan Pairoti ano Yisasin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Máa síkan Pairoti ano monó ánon banta kéká bá banasi vá máa sen tiamemí, “Ma vanta finte séi ída mana aau yosé uno.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Máa síkan betí ákonaen temí, “Béi Karirí araí uren Yudiá ankinafá eúkiyáken banasi ará mantein monó baya o sen eriyan baren mi mará eren mino.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Máa síkan Pairoti ano mai vaya iniren betí ankan inaemí, “Ma Kariri fákena vantá fino.”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Máa sen ina íkan betí ankan eyo siyaimpin maí damú Eroti yere Yerusaremí e varé íkan Pairoti ano afová en béi ma yafíkein bara akhen pákena vantan Yisasi van mino siren béi vaípá tiantan oren mino.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Oriyain má Eroti ma Yisasin oniyan maen pefá beni vaya ana iniyáken béi onano van iyaren pasen béi manáa aní danasí intí onano van anunu iyáken kákantá amusin en mino.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Amusin iyáken béi ano Yisasin kokhon danasinta van inaiyaren mifo véi ída evaránen mana vaya véin tiamen mino.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Máan tiyaimpin monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein kéká bá ano ádé e mantaven Yisasin ákonaen daimen mino.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Daídan Erotin má bei aruvin banta kéká bá ano Yisasin máká maáká uren kini ayá au anamun uantáden evaránen tiantákan Pairoti vaípá oren mino.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Oriyákan Eroti ano fefá Pairotin namuroí uantiyaren maen maí damú ana míkanan evaránen aronaíen mino.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Máan turen mairá Pairoti ano monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá banasi vá arákan e átaru en mino.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 E átaru uvíkan betin máa sen tiamemí, “Tiretí ma vanta avireya se vaintá mere véi ano vanasii avúavá máden asuse iyaren mino sen ná maé tiretin avorá mai ma siyaona yanasinta van ina uré ída mana uman dosé uno.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Máan tékun Eroti má deren máan mana en mi siretí ankan onano van ma vanta ovaránen tiantan tetí barunafá erikhein mi séi ída kanaíé béi nan purino senté uno.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 — ausente —
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Máa síkan minó nanin banta ano mana mani oovararen temí, “Barabasin utúantesin tetimpin eriyantiya mai vanta aruan purono.”
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Barabasi maen kamanin ma aruvin araí uren banta arin púbíkan mai van béin pákaan karavusifin kain baren mino.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Pairoti ano Yisasin utúantantin orino van enádá bá betin inaen mino.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Ina iyákan betí ankan para oovariyan báken temí, “Arono, véin daa unkamádantá arono.”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Máa sen oovariyaimpin Pairoti ano kanú manaú dádasí en betin tiamemí, “Para vae. Téi ída ma vanta fintena mana uman dosikheruna ída kanaíé béin nan purinten mino senté umpo véi nái yaná auisá ukha vae,” siren béi semí, “Máan tukhein nan mi véin dafiyó ana ankádé tiantékun orinten mino.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Máa síkan Pairoti ano Yisasin daa unkamádantá arino van betí moékentá ákonaen oovariyan béini vaya yararen mino.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Máa siyaimpin Pairoti ano vetí ankani vaya ánain dakhafen Yisasi nan purino sen mino.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Máa siren betí ankani anunu yakhafen Yisasin betin ayampin amiyáken mai ma kamanin má aruvin araí uren ma vanta aruan púdan ma fakaan karavusií uran baré ein banta utúantan oren mino.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Máan turan aruvin banta kéká ano Yisasin do aviren oriyaré íkan mana Saimonin ne sin Sairiní baru fáke vanta ano Yerusaremí ódono siren eriyaréin mai vanta fákaren duvun íkan Yisasini yaa unkamádan mamaren ben ánain bákuren oren mino.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Oriyákan kokhon nanin banta ano Yisasin bákuriyan manáa nanin kayo ano ifisana yariyan béi nan e ifí den oriyaren mino.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Máan ten oriyá íkan Yisasi yo vaében betí ankan tiamemí, “Yerusaremí nanin kéka soe, se nan ída ifí diyákeya sirétiyan má tiretí akhafana va san mana vá ífí dano.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Para vara seyo, ínaimpá damú afoká inti mae siretí máa sin nono, ‘Aa nanin kayo ma arápin ída iyampon báin ma inká ída ma iyampon nan kuven ma ukhein kéká ano vá amusin ino.’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Máa siren maen
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Máa sinten mifo vanasi ano ma auyen daa ma irafin karúdantin maen ída kamaen kanten mifo kakhein daa ma irafin karúdantin maen ainen mi kanten mino. Máan mana en mi séi funtákeruna vanta ma namu avúavá usintiyaré esin maen Tiyarafenu ano namu nanin banta moékakhein uman mi aminten mino.”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Aruvin banta kayo ano ena aau vantá kan Yisasin má arintin purino van aviren oren mino.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Aviren Ánon Dampa e siyain dontá o unaven Yisasin aúban kaúden aau vantá kanan pintena mana Yisasini ayan kurompá kaen maen ayan ópá ena vanta khaen uren aren mino.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Máan turen aruvin banta kayo ano Yisasini ona varé oreraono van kati siyákan Yisasi máa semí, “Tifóe oe, vetí ankan ída afová ukhen mi mai yaná bariyan mifo vetíi ume vá ampiantano.”
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Máa siyákan banasi ano mairá mantakhen oniyan maen ánon banta kéká ano Yisasin así mun uantiyan temí, “Ena nanin banta kayo anan ayaen noren mifo Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ma vanten maen áesin beyantá kanaíen beyan aya ino.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Máa siyákan aruvin banta kayo ano yere eriven béin nan tiren intiyáken íta uvaini amiyan
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 temí, “Éi fura se ma Yutan kayoi kin ma vanteya eyantá eyan aya ono.”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Máa siren béin ánontá, “MA YUTAN KAYOI KIN MINO” sikhein bompon uvaman kaen mino.
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Máan turan aau vantá kan ma arukhá ein pinté mana ano Yisasin máa sen oyampá baya semí, “Éi Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ma vanteya eyan aya uare verasan má dere siya ono.”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Máa síkan ena vanta ano mai vaya iniren mai vanta asiyan temí, “Ma vanta ma variyainí ukhein uman manan e má dere variya ompo éi ídá Tiyarafenu van periya fono.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Erasan ma variyá eruna avúavákái ma uman bariyá umpo ma vanta ano ída mana aauí ukhen mino.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Máa siren béi semí, “Yisasi oe, éi ma ei yafisin aúpin ma orinona yamusá téi nan inisintano.”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamiyá uno. Taréa anan téin má inarufá ban nono.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Bayan aúbaní iyain má títípa ano ma vara yaranten bákan kanaú manaú áauí iyain má do kakhen mino.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Máan tiyan maen áaui fanu kípiyain má anan kákan monó namumpin ma kákan davaráe khuran baré ein mano veyantá áubáná kanáaren maman kankananíen mino.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Máan tíkan Yisasi avádóden oovaren temí, “Tifóe oe, se saunan éin ayan arumpin kaé uno,” siyan puren mino.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Máan tíkan aruvin banta kayoi yafisin banta ano mai yaná ódaren Tiyarafenu aví maman daní iyáken temí, “Pura uron ten ma vanta ída aau van puntákein banta ino.”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Máa siyákan mai ma ariyain ma onano van e iyukharé ein nanin banta ano mai yanasinta ódaren arunaná pinté evaránen betíi varufá oreraen mino.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Máan tiyákan Yisasin arona kayo vá béin ma yakhafen Karirí me ampiren erikhá ein nanin kayo vá ano manáa nentá e mantakhen mai yanasinta ma afoká iyain oniyaren mino.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Banasii ánon banta kéká pintena mana Yosepin ne sin kamaen puntákein banta varen mino.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Béi maen Arimatiá se sin Yudiá barafin bain baru ráke vanta váken béi Tiyarafenui yafisin baru van ave ukhen pasen ena ánon banta kayo ano ma Yisasin arono van tiyain baya van ída ará manafiní ukharen mino.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Máan tukharen mai vanta ano Yisasin au ifá intí barano van Pairoti vaípá mo inaen mino.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Ina íkan kana ino síkan mai vanta ano Yisasin au un mamádan barará eravíkan efanten davaráe fóké uke uke uren ompin mana masí boraádan bákan maifin ída mana vanta khaúkaré ein masípin baren mo khaen mino.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Sabati ráke yanasinta utaren arakhókuin damú baré íkan ádé anantá Sabati araí ono van en mino.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Máan tiyákan Karirí má me ampiren ma Yisasin bákuren erein nanin kayo ano Yisasin au ma masípin kain nain onano van Yosepin bákuren oren mino.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Ódaren mai nanin kayo ano evaránen betí amápin oriven manáa aunka uveri vá pauran kayo vá utaádaren man baya ano ma sikheiníen Sabati yamú avíken mino.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.