Lucas 23
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Máa siren minó banasii ánon banta kayo ano e manten Yisasin do aviren Pairoti vaípá oren mino.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Mo khauren araíen ben daimiyáken máa semí, “Tetí ankan onékun ma vanta ano setisi vanta anasii avúavá máden asuse uren maen kamanin ma takisi amin dere are usintiyáken inká beyanan Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaráné avirano van ma aní ukharé ein kin muno siyaren mino.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Máa síkan Pairoti ano Yisasin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Máa síkan Pairoti ano monó ánon banta kéká bá banasi vá máa sen tiamemí, “Ma vanta finte séi ída mana aau yosé uno.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Máa síkan betí ákonaen temí, “Béi Karirí araí uren Yudiá ankinafá eúkiyáken banasi ará mantein monó baya o sen eriyan baren mi mará eren mino.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Máa síkan Pairoti ano mai vaya iniren betí ankan inaemí, “Ma Kariri fákena vantá fino.”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Máa sen ina íkan betí ankan eyo siyaimpin maí damú Eroti yere Yerusaremí e varé íkan Pairoti ano afová en béi ma yafíkein bara akhen pákena vantan Yisasi van mino siren béi vaípá tiantan oren mino.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Oriyain má Eroti ma Yisasin oniyan maen pefá beni vaya ana iniyáken béi onano van iyaren pasen béi manáa aní danasí intí onano van anunu iyáken kákantá amusin en mino.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Amusin iyáken béi ano Yisasin kokhon danasinta van inaiyaren mifo véi ída evaránen mana vaya véin tiamen mino.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Máan tiyaimpin monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein kéká bá ano ádé e mantaven Yisasin ákonaen daimen mino.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Daídan Erotin má bei aruvin banta kéká bá ano Yisasin máká maáká uren kini ayá au anamun uantáden evaránen tiantákan Pairoti vaípá oren mino.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Oriyákan Eroti ano fefá Pairotin namuroí uantiyaren maen maí damú ana míkanan evaránen aronaíen mino.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Máan turen mairá Pairoti ano monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá banasi vá arákan e átaru en mino.
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 E átaru uvíkan betin máa sen tiamemí, “Tiretí ma vanta avireya se vaintá mere véi ano vanasii avúavá máden asuse iyaren mino sen ná maé tiretin avorá mai ma siyaona yanasinta van ina uré ída mana uman dosé uno.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Máan tékun Eroti má deren máan mana en mi siretí ankan onano van ma vanta ovaránen tiantan tetí barunafá erikhein mi séi ída kanaíé béi nan purino senté uno.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 — ausente —
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 — ausente —
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Máa síkan minó nanin banta ano mana mani oovararen temí, “Barabasin utúantesin tetimpin eriyantiya mai vanta aruan purono.”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Barabasi maen kamanin ma aruvin araí uren banta arin púbíkan mai van béin pákaan karavusifin kain baren mino.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pairoti ano Yisasin utúantantin orino van enádá bá betin inaen mino.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Ina iyákan betí ankan para oovariyan báken temí, “Arono, véin daa unkamádantá arono.”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Máa sen oovariyaimpin Pairoti ano kanú manaú dádasí en betin tiamemí, “Para vae. Téi ída ma vanta fintena mana uman dosikheruna ída kanaíé béin nan purinten mino senté umpo véi nái yaná auisá ukha vae,” siren béi semí, “Máan tukhein nan mi véin dafiyó ana ankádé tiantékun orinten mino.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Máa síkan Pairoti ano Yisasin daa unkamádantá arino van betí moékentá ákonaen oovariyan béini vaya yararen mino.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Máa siyaimpin Pairoti ano vetí ankani vaya ánain dakhafen Yisasi nan purino sen mino.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Máa siren betí ankani anunu yakhafen Yisasin betin ayampin amiyáken mai ma kamanin má aruvin araí uren ma vanta aruan púdan ma fakaan karavusií uran baré ein banta utúantan oren mino.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Máan turan aruvin banta kéká ano Yisasin do aviren oriyaré íkan mana Saimonin ne sin Sairiní baru fáke vanta ano Yerusaremí ódono siren eriyaréin mai vanta fákaren duvun íkan Yisasini yaa unkamádan mamaren ben ánain bákuren oren mino.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Oriyákan kokhon nanin banta ano Yisasin bákuriyan manáa nanin kayo ano ifisana yariyan béi nan e ifí den oriyaren mino.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Máan ten oriyá íkan Yisasi yo vaében betí ankan tiamemí, “Yerusaremí nanin kéka soe, se nan ída ifí diyákeya sirétiyan má tiretí akhafana va san mana vá ífí dano.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Para vara seyo, ínaimpá damú afoká inti mae siretí máa sin nono, ‘Aa nanin kayo ma arápin ída iyampon báin ma inká ída ma iyampon nan kuven ma ukhein kéká ano vá amusin ino.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Máa siren maen
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Máa sinten mifo vanasi ano ma auyen daa ma irafin karúdantin maen ída kamaen kanten mifo kakhein daa ma irafin karúdantin maen ainen mi kanten mino. Máan mana en mi séi funtákeruna vanta ma namu avúavá usintiyaré esin maen Tiyarafenu ano namu nanin banta moékakhein uman mi aminten mino.”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Aruvin banta kayo ano ena aau vantá kan Yisasin má arintin purino van aviren oren mino.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Aviren Ánon Dampa e siyain dontá o unaven Yisasin aúban kaúden aau vantá kanan pintena mana Yisasini ayan kurompá kaen maen ayan ópá ena vanta khaen uren aren mino.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Máan turen aruvin banta kayo ano Yisasini ona varé oreraono van kati siyákan Yisasi máa semí, “Tifóe oe, vetí ankan ída afová ukhen mi mai yaná bariyan mifo vetíi ume vá ampiantano.”
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Máa siyákan banasi ano mairá mantakhen oniyan maen ánon banta kéká ano Yisasin así mun uantiyan temí, “Ena nanin banta kayo anan ayaen noren mifo Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ma vanten maen áesin beyantá kanaíen beyan aya ino.”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Máa siyákan aruvin banta kayo ano yere eriven béin nan tiren intiyáken íta uvaini amiyan
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 temí, “Éi fura se ma Yutan kayoi kin ma vanteya eyantá eyan aya ono.”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Máa siren béin ánontá, “MA YUTAN KAYOI KIN MINO” sikhein bompon uvaman kaen mino.
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Máan turan aau vantá kan ma arukhá ein pinté mana ano Yisasin máa sen oyampá baya semí, “Éi Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ma vanteya eyan aya uare verasan má dere siya ono.”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Máa síkan ena vanta ano mai vaya iniren mai vanta asiyan temí, “Ma vanta ma variyainí ukhein uman manan e má dere variya ompo éi ídá Tiyarafenu van periya fono.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Erasan ma variyá eruna avúavákái ma uman bariyá umpo ma vanta ano ída mana aauí ukhen mino.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Máa siren béi semí, “Yisasi oe, éi ma ei yafisin aúpin ma orinona yamusá téi nan inisintano.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamiyá uno. Taréa anan téin má inarufá ban nono.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Bayan aúbaní iyain má títípa ano ma vara yaranten bákan kanaú manaú áauí iyain má do kakhen mino.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Máan tiyan maen áaui fanu kípiyain má anan kákan monó namumpin ma kákan davaráe khuran baré ein mano veyantá áubáná kanáaren maman kankananíen mino.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Máan tíkan Yisasi avádóden oovaren temí, “Tifóe oe, se saunan éin ayan arumpin kaé uno,” siyan puren mino.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Máan tíkan aruvin banta kayoi yafisin banta ano mai yaná ódaren Tiyarafenu aví maman daní iyáken temí, “Pura uron ten ma vanta ída aau van puntákein banta ino.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Máa siyákan mai ma ariyain ma onano van e iyukharé ein nanin banta ano mai yanasinta ódaren arunaná pinté evaránen betíi varufá oreraen mino.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Máan tiyákan Yisasin arona kayo vá béin ma yakhafen Karirí me ampiren erikhá ein nanin kayo vá ano manáa nentá e mantakhen mai yanasinta ma afoká iyain oniyaren mino.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Banasii ánon banta kéká pintena mana Yosepin ne sin kamaen puntákein banta varen mino.
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 Béi maen Arimatiá se sin Yudiá barafin bain baru ráke vanta váken béi Tiyarafenui yafisin baru van ave ukhen pasen ena ánon banta kayo ano ma Yisasin arono van tiyain baya van ída ará manafiní ukharen mino.
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Máan tukharen mai vanta ano Yisasin au ifá intí barano van Pairoti vaípá mo inaen mino.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Ina íkan kana ino síkan mai vanta ano Yisasin au un mamádan barará eravíkan efanten davaráe fóké uke uke uren ompin mana masí boraádan bákan maifin ída mana vanta khaúkaré ein masípin baren mo khaen mino.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Sabati ráke yanasinta utaren arakhókuin damú baré íkan ádé anantá Sabati araí ono van en mino.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Máan tiyákan Karirí má me ampiren ma Yisasin bákuren erein nanin kayo ano Yisasin au ma masípin kain nain onano van Yosepin bákuren oren mino.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Ódaren mai nanin kayo ano evaránen betí amápin oriven manáa aunka uveri vá pauran kayo vá utaádaren man baya ano ma sikheiníen Sabati yamú avíken mino.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.