Lucas 23
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Máa siren minó banasii ánon banta kayo ano e manten Yisasin do aviren Pairoti vaípá oren mino.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Mo khauren araíen ben daimiyáken máa semí, “Tetí ankan onékun ma vanta ano setisi vanta anasii avúavá máden asuse uren maen kamanin ma takisi amin dere are usintiyáken inká beyanan Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaráné avirano van ma aní ukharé ein kin muno siyaren mino.”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Máa síkan Pairoti ano Yisasin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Máa síkan Pairoti ano monó ánon banta kéká bá banasi vá máa sen tiamemí, “Ma vanta finte séi ída mana aau yosé uno.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Máa síkan betí ákonaen temí, “Béi Karirí araí uren Yudiá ankinafá eúkiyáken banasi ará mantein monó baya o sen eriyan baren mi mará eren mino.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Máa síkan Pairoti ano mai vaya iniren betí ankan inaemí, “Ma Kariri fákena vantá fino.”
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Máa sen ina íkan betí ankan eyo siyaimpin maí damú Eroti yere Yerusaremí e varé íkan Pairoti ano afová en béi ma yafíkein bara akhen pákena vantan Yisasi van mino siren béi vaípá tiantan oren mino.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Oriyain má Eroti ma Yisasin oniyan maen pefá beni vaya ana iniyáken béi onano van iyaren pasen béi manáa aní danasí intí onano van anunu iyáken kákantá amusin en mino.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Amusin iyáken béi ano Yisasin kokhon danasinta van inaiyaren mifo véi ída evaránen mana vaya véin tiamen mino.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Máan tiyaimpin monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein kéká bá ano ádé e mantaven Yisasin ákonaen daimen mino.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Daídan Erotin má bei aruvin banta kéká bá ano Yisasin máká maáká uren kini ayá au anamun uantáden evaránen tiantákan Pairoti vaípá oren mino.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Oriyákan Eroti ano fefá Pairotin namuroí uantiyaren maen maí damú ana míkanan evaránen aronaíen mino.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Máan turen mairá Pairoti ano monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá banasi vá arákan e átaru en mino.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 E átaru uvíkan betin máa sen tiamemí, “Tiretí ma vanta avireya se vaintá mere véi ano vanasii avúavá máden asuse iyaren mino sen ná maé tiretin avorá mai ma siyaona yanasinta van ina uré ída mana uman dosé uno.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Máan tékun Eroti má deren máan mana en mi siretí ankan onano van ma vanta ovaránen tiantan tetí barunafá erikhein mi séi ída kanaíé béi nan purino senté uno.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 — ausente —
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Máa síkan minó nanin banta ano mana mani oovararen temí, “Barabasin utúantesin tetimpin eriyantiya mai vanta aruan purono.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Barabasi maen kamanin ma aruvin araí uren banta arin púbíkan mai van béin pákaan karavusifin kain baren mino.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Pairoti ano Yisasin utúantantin orino van enádá bá betin inaen mino.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Ina iyákan betí ankan para oovariyan báken temí, “Arono, véin daa unkamádantá arono.”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Máa sen oovariyaimpin Pairoti ano kanú manaú dádasí en betin tiamemí, “Para vae. Téi ída ma vanta fintena mana uman dosikheruna ída kanaíé béin nan purinten mino senté umpo véi nái yaná auisá ukha vae,” siren béi semí, “Máan tukhein nan mi véin dafiyó ana ankádé tiantékun orinten mino.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Máa síkan Pairoti ano Yisasin daa unkamádantá arino van betí moékentá ákonaen oovariyan béini vaya yararen mino.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Máa siyaimpin Pairoti ano vetí ankani vaya ánain dakhafen Yisasi nan purino sen mino.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Máa siren betí ankani anunu yakhafen Yisasin betin ayampin amiyáken mai ma kamanin má aruvin araí uren ma vanta aruan púdan ma fakaan karavusií uran baré ein banta utúantan oren mino.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Máan turan aruvin banta kéká ano Yisasin do aviren oriyaré íkan mana Saimonin ne sin Sairiní baru fáke vanta ano Yerusaremí ódono siren eriyaréin mai vanta fákaren duvun íkan Yisasini yaa unkamádan mamaren ben ánain bákuren oren mino.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Oriyákan kokhon nanin banta ano Yisasin bákuriyan manáa nanin kayo ano ifisana yariyan béi nan e ifí den oriyaren mino.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Máan ten oriyá íkan Yisasi yo vaében betí ankan tiamemí, “Yerusaremí nanin kéka soe, se nan ída ifí diyákeya sirétiyan má tiretí akhafana va san mana vá ífí dano.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Para vara seyo, ínaimpá damú afoká inti mae siretí máa sin nono, ‘Aa nanin kayo ma arápin ída iyampon báin ma inká ída ma iyampon nan kuven ma ukhein kéká ano vá amusin ino.’
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Máa siren maen
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Máa sinten mifo vanasi ano ma auyen daa ma irafin karúdantin maen ída kamaen kanten mifo kakhein daa ma irafin karúdantin maen ainen mi kanten mino. Máan mana en mi séi funtákeruna vanta ma namu avúavá usintiyaré esin maen Tiyarafenu ano namu nanin banta moékakhein uman mi aminten mino.”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Aruvin banta kayo ano ena aau vantá kan Yisasin má arintin purino van aviren oren mino.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Aviren Ánon Dampa e siyain dontá o unaven Yisasin aúban kaúden aau vantá kanan pintena mana Yisasini ayan kurompá kaen maen ayan ópá ena vanta khaen uren aren mino.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Máan turen aruvin banta kayo ano Yisasini ona varé oreraono van kati siyákan Yisasi máa semí, “Tifóe oe, vetí ankan ída afová ukhen mi mai yaná bariyan mifo vetíi ume vá ampiantano.”
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Máa siyákan banasi ano mairá mantakhen oniyan maen ánon banta kéká ano Yisasin así mun uantiyan temí, “Ena nanin banta kayo anan ayaen noren mifo Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ma vanten maen áesin beyantá kanaíen beyan aya ino.”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Máa siyákan aruvin banta kayo ano yere eriven béin nan tiren intiyáken íta uvaini amiyan
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 temí, “Éi fura se ma Yutan kayoi kin ma vanteya eyantá eyan aya ono.”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Máa siren béin ánontá, “MA YUTAN KAYOI KIN MINO” sikhein bompon uvaman kaen mino.
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Máan turan aau vantá kan ma arukhá ein pinté mana ano Yisasin máa sen oyampá baya semí, “Éi Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ma vanteya eyan aya uare verasan má dere siya ono.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Máa síkan ena vanta ano mai vaya iniren mai vanta asiyan temí, “Ma vanta ma variyainí ukhein uman manan e má dere variya ompo éi ídá Tiyarafenu van periya fono.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Erasan ma variyá eruna avúavákái ma uman bariyá umpo ma vanta ano ída mana aauí ukhen mino.”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Máa siren béi semí, “Yisasi oe, éi ma ei yafisin aúpin ma orinona yamusá téi nan inisintano.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamiyá uno. Taréa anan téin má inarufá ban nono.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 Bayan aúbaní iyain má títípa ano ma vara yaranten bákan kanaú manaú áauí iyain má do kakhen mino.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Máan tiyan maen áaui fanu kípiyain má anan kákan monó namumpin ma kákan davaráe khuran baré ein mano veyantá áubáná kanáaren maman kankananíen mino.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Máan tíkan Yisasi avádóden oovaren temí, “Tifóe oe, se saunan éin ayan arumpin kaé uno,” siyan puren mino.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Máan tíkan aruvin banta kayoi yafisin banta ano mai yaná ódaren Tiyarafenu aví maman daní iyáken temí, “Pura uron ten ma vanta ída aau van puntákein banta ino.”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Máa siyákan mai ma ariyain ma onano van e iyukharé ein nanin banta ano mai yanasinta ódaren arunaná pinté evaránen betíi varufá oreraen mino.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Máan tiyákan Yisasin arona kayo vá béin ma yakhafen Karirí me ampiren erikhá ein nanin kayo vá ano manáa nentá e mantakhen mai yanasinta ma afoká iyain oniyaren mino.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Banasii ánon banta kéká pintena mana Yosepin ne sin kamaen puntákein banta varen mino.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 Béi maen Arimatiá se sin Yudiá barafin bain baru ráke vanta váken béi Tiyarafenui yafisin baru van ave ukhen pasen ena ánon banta kayo ano ma Yisasin arono van tiyain baya van ída ará manafiní ukharen mino.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Máan tukharen mai vanta ano Yisasin au ifá intí barano van Pairoti vaípá mo inaen mino.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Ina íkan kana ino síkan mai vanta ano Yisasin au un mamádan barará eravíkan efanten davaráe fóké uke uke uren ompin mana masí boraádan bákan maifin ída mana vanta khaúkaré ein masípin baren mo khaen mino.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Sabati ráke yanasinta utaren arakhókuin damú baré íkan ádé anantá Sabati araí ono van en mino.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Máan tiyákan Karirí má me ampiren ma Yisasin bákuren erein nanin kayo ano Yisasin au ma masípin kain nain onano van Yosepin bákuren oren mino.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Ódaren mai nanin kayo ano evaránen betí amápin oriven manáa aunka uveri vá pauran kayo vá utaádaren man baya ano ma sikheiníen Sabati yamú avíken mino.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.