Lucas 23
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF
1 Máa siren minó banasii ánon banta kayo ano e manten Yisasin do aviren Pairoti vaípá oren mino.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Mo khauren araíen ben daimiyáken máa semí, “Tetí ankan onékun ma vanta ano setisi vanta anasii avúavá máden asuse uren maen kamanin ma takisi amin dere are usintiyáken inká beyanan Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaráné avirano van ma aní ukharé ein kin muno siyaren mino.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Máa síkan Pairoti ano Yisasin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Máa síkan Pairoti ano monó ánon banta kéká bá banasi vá máa sen tiamemí, “Ma vanta finte séi ída mana aau yosé uno.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Máa síkan betí ákonaen temí, “Béi Karirí araí uren Yudiá ankinafá eúkiyáken banasi ará mantein monó baya o sen eriyan baren mi mará eren mino.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Máa síkan Pairoti ano mai vaya iniren betí ankan inaemí, “Ma Kariri fákena vantá fino.”
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Máa sen ina íkan betí ankan eyo siyaimpin maí damú Eroti yere Yerusaremí e varé íkan Pairoti ano afová en béi ma yafíkein bara akhen pákena vantan Yisasi van mino siren béi vaípá tiantan oren mino.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Oriyain má Eroti ma Yisasin oniyan maen pefá beni vaya ana iniyáken béi onano van iyaren pasen béi manáa aní danasí intí onano van anunu iyáken kákantá amusin en mino.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Amusin iyáken béi ano Yisasin kokhon danasinta van inaiyaren mifo véi ída evaránen mana vaya véin tiamen mino.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Máan tiyaimpin monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein kéká bá ano ádé e mantaven Yisasin ákonaen daimen mino.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Daídan Erotin má bei aruvin banta kéká bá ano Yisasin máká maáká uren kini ayá au anamun uantáden evaránen tiantákan Pairoti vaípá oren mino.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Oriyákan Eroti ano fefá Pairotin namuroí uantiyaren maen maí damú ana míkanan evaránen aronaíen mino.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Máan turen mairá Pairoti ano monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá banasi vá arákan e átaru en mino.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 E átaru uvíkan betin máa sen tiamemí, “Tiretí ma vanta avireya se vaintá mere véi ano vanasii avúavá máden asuse iyaren mino sen ná maé tiretin avorá mai ma siyaona yanasinta van ina uré ída mana uman dosé uno.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Máan tékun Eroti má deren máan mana en mi siretí ankan onano van ma vanta ovaránen tiantan tetí barunafá erikhein mi séi ída kanaíé béi nan purino senté uno.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 — ausente —
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 Máa síkan minó nanin banta ano mana mani oovararen temí, “Barabasin utúantesin tetimpin eriyantiya mai vanta aruan purono.”
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 Barabasi maen kamanin ma aruvin araí uren banta arin púbíkan mai van béin pákaan karavusifin kain baren mino.
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pairoti ano Yisasin utúantantin orino van enádá bá betin inaen mino.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Ina iyákan betí ankan para oovariyan báken temí, “Arono, véin daa unkamádantá arono.”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Máa sen oovariyaimpin Pairoti ano kanú manaú dádasí en betin tiamemí, “Para vae. Téi ída ma vanta fintena mana uman dosikheruna ída kanaíé béin nan purinten mino senté umpo véi nái yaná auisá ukha vae,” siren béi semí, “Máan tukhein nan mi véin dafiyó ana ankádé tiantékun orinten mino.”
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Máa síkan Pairoti ano Yisasin daa unkamádantá arino van betí moékentá ákonaen oovariyan béini vaya yararen mino.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Máa siyaimpin Pairoti ano vetí ankani vaya ánain dakhafen Yisasi nan purino sen mino.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Máa siren betí ankani anunu yakhafen Yisasin betin ayampin amiyáken mai ma kamanin má aruvin araí uren ma vanta aruan púdan ma fakaan karavusií uran baré ein banta utúantan oren mino.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Máan turan aruvin banta kéká ano Yisasin do aviren oriyaré íkan mana Saimonin ne sin Sairiní baru fáke vanta ano Yerusaremí ódono siren eriyaréin mai vanta fákaren duvun íkan Yisasini yaa unkamádan mamaren ben ánain bákuren oren mino.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Oriyákan kokhon nanin banta ano Yisasin bákuriyan manáa nanin kayo ano ifisana yariyan béi nan e ifí den oriyaren mino.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Máan ten oriyá íkan Yisasi yo vaében betí ankan tiamemí, “Yerusaremí nanin kéka soe, se nan ída ifí diyákeya sirétiyan má tiretí akhafana va san mana vá ífí dano.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Para vara seyo, ínaimpá damú afoká inti mae siretí máa sin nono, ‘Aa nanin kayo ma arápin ída iyampon báin ma inká ída ma iyampon nan kuven ma ukhein kéká ano vá amusin ino.’
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Máa siren maen
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Máa sinten mifo vanasi ano ma auyen daa ma irafin karúdantin maen ída kamaen kanten mifo kakhein daa ma irafin karúdantin maen ainen mi kanten mino. Máan mana en mi séi funtákeruna vanta ma namu avúavá usintiyaré esin maen Tiyarafenu ano namu nanin banta moékakhein uman mi aminten mino.”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Aruvin banta kayo ano ena aau vantá kan Yisasin má arintin purino van aviren oren mino.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Aviren Ánon Dampa e siyain dontá o unaven Yisasin aúban kaúden aau vantá kanan pintena mana Yisasini ayan kurompá kaen maen ayan ópá ena vanta khaen uren aren mino.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Máan turen aruvin banta kayo ano Yisasini ona varé oreraono van kati siyákan Yisasi máa semí, “Tifóe oe, vetí ankan ída afová ukhen mi mai yaná bariyan mifo vetíi ume vá ampiantano.”
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Máa siyákan banasi ano mairá mantakhen oniyan maen ánon banta kéká ano Yisasin así mun uantiyan temí, “Ena nanin banta kayo anan ayaen noren mifo Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ma vanten maen áesin beyantá kanaíen beyan aya ino.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Máa siyákan aruvin banta kayo ano yere eriven béin nan tiren intiyáken íta uvaini amiyan
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 temí, “Éi fura se ma Yutan kayoi kin ma vanteya eyantá eyan aya ono.”
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Máa siren béin ánontá, “MA YUTAN KAYOI KIN MINO” sikhein bompon uvaman kaen mino.
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Máan turan aau vantá kan ma arukhá ein pinté mana ano Yisasin máa sen oyampá baya semí, “Éi Tiyarafenu ano ma aní ukhá ein banta ma vanteya eyan aya uare verasan má dere siya ono.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Máa síkan ena vanta ano mai vaya iniren mai vanta asiyan temí, “Ma vanta ma variyainí ukhein uman manan e má dere variya ompo éi ídá Tiyarafenu van periya fono.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Erasan ma variyá eruna avúavákái ma uman bariyá umpo ma vanta ano ída mana aauí ukhen mino.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Máa siren béi semí, “Yisasi oe, éi ma ei yafisin aúpin ma orinona yamusá téi nan inisintano.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Téi fura siré éin tiamiyá uno. Taréa anan téin má inarufá ban nono.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Bayan aúbaní iyain má títípa ano ma vara yaranten bákan kanaú manaú áauí iyain má do kakhen mino.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 Máan tiyan maen áaui fanu kípiyain má anan kákan monó namumpin ma kákan davaráe khuran baré ein mano veyantá áubáná kanáaren maman kankananíen mino.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Máan tíkan Yisasi avádóden oovaren temí, “Tifóe oe, se saunan éin ayan arumpin kaé uno,” siyan puren mino.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Máan tíkan aruvin banta kayoi yafisin banta ano mai yaná ódaren Tiyarafenu aví maman daní iyáken temí, “Pura uron ten ma vanta ída aau van puntákein banta ino.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Máa siyákan mai ma ariyain ma onano van e iyukharé ein nanin banta ano mai yanasinta ódaren arunaná pinté evaránen betíi varufá oreraen mino.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Máan tiyákan Yisasin arona kayo vá béin ma yakhafen Karirí me ampiren erikhá ein nanin kayo vá ano manáa nentá e mantakhen mai yanasinta ma afoká iyain oniyaren mino.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Banasii ánon banta kéká pintena mana Yosepin ne sin kamaen puntákein banta varen mino.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 Béi maen Arimatiá se sin Yudiá barafin bain baru ráke vanta váken béi Tiyarafenui yafisin baru van ave ukhen pasen ena ánon banta kayo ano ma Yisasin arono van tiyain baya van ída ará manafiní ukharen mino.
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Máan tukharen mai vanta ano Yisasin au ifá intí barano van Pairoti vaípá mo inaen mino.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Ina íkan kana ino síkan mai vanta ano Yisasin au un mamádan barará eravíkan efanten davaráe fóké uke uke uren ompin mana masí boraádan bákan maifin ída mana vanta khaúkaré ein masípin baren mo khaen mino.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Sabati ráke yanasinta utaren arakhókuin damú baré íkan ádé anantá Sabati araí ono van en mino.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Máan tiyákan Karirí má me ampiren ma Yisasin bákuren erein nanin kayo ano Yisasin au ma masípin kain nain onano van Yosepin bákuren oren mino.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Ódaren mai nanin kayo ano evaránen betí amápin oriven manáa aunka uveri vá pauran kayo vá utaádaren man baya ano ma sikheiníen Sabati yamú avíken mino.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.