Lucas 22

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damu san ma Avo Uantan Damu se ma siyain maí damú afokáin ádé en mino.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Maí damú afoká ono van iyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein kéká bá ano vanasi van periyáken betí ma Yisasin aruan purin nain aa van dosen mino.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Dosiyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte Yudasi ne sen ma inká ena ví Isikarioti ne ma sikhein banta aúpin Ban Anon mano un peren mino.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Un pébíkan béi oren mo monó ánon banta kéká bá monó namuntá ma yafisin kéká bá ayampin ma Yisasin avían amin nain aa van bayaíen mino.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Bayaí urákan betí ankan amusin uren béin nan moní amenté uno sen mino.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Máa síkan Yudasi kana ino siren banasi ma ída véin má ma átaru inain damú Yisasin avían betin ayampin kaono van ave iyan aa van dosiyaren mino.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Yisi Ma Ída Veretifin Kain Damú afoká íkan betí ankan sipisipi arará aruren niyáken Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta Avo Uantan ma kamaen baré ein nan ovaren me inintéin mi
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Pitan nú Yonin nú Yisasi siantan oriyákan máa sen tiamemí, “Tiré kanan ore vá Avo Uantan Damú kena yunan ná teti sina mo funtáán kaono.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Máa síkan békanan béin inaemí, “Interasá mai yanasinta mo funtáádante rafuno.”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Máa sen ina íkan béi evaránen tiamemí, “Tiré kanan kákan Yerusaremí barufin ódesin ma mana vanta ano ma kákan non kura vá ma efókantiya mai vanta yakhafe vá be ma ódin nain namumpin ná ódono.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Mai namun ma ódivinte vá má afóen ná máa se siameno, ‘Arú ano éin nan intesin ná mana karafaran bain ná tesi eyo iyampon kayo vá Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta ma Avo Uantein dunan maifin nante rafuno,’ sen inaen mantino vá teno.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Máa se ináesin maen béi mana kákan karafaran ma yan bain aní inti maen maifin ná dunan nan takhó bá kumanin kará bá banten mifo maifin ná dunan puntádeya saman ka ono.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Máa síkan békanan oriyan o onákan mai ma Yisasin ano seiní ukhan mai yanasinta ódaren Avo Uantan dunan mo sáden puntáan kaen mino.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Dunan nan áauí íkan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano yunan kaúden nan takhóká kumanen eúken mino.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Mai sakhóká kumanen eúkuvíkan betí ankan tiamemí, “Ínaimpá téi uman baranté umpo Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta ma Avo Uantein dunan nare ma siretin má ma nan nan téi moéké tinunuiyá uno.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Téi siretí ankan tiamé uno. Téi ída evaráné Tiyarafenu Ano Ma Avo Uantein dunan nakhékun mi mai ma siran baré ein daná pura sen Tiyarafenui yafisimpin afoká inten mino.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Máa siren uvaini non bain kápi máden Tiyarafenu susu siantáden betí ankan tiamemí, “Minó ano mai fintena masiman ure vá nano.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Para vara seyo, saréa fi ínaimpáke safi séi ída evaráné uvaini non nakhékun mi Tiyarafenui yafisin afoká inten mino.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Máan turen mana vereti orun máden Tiyarafenu susu siantáden temí, “Ma se sui siretí ankan ayaino van amé umpo vá máan mana iyákeya vá te nan inisintano,” siren kisiariyan amen mino.
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Amin narákan uvaini non kápi orun mamaren mai ma ein avúavasí ana en máa semí, “Tiretin aya ino siré ma sesi nare vanaeruna mai ma uvaini kápi anon tiretin má ma kasen ban auyen avúavá aní inten mino.”Yisasi ma uvaini kápirá amúkein mino.|alt="Jesus with cup of wine" src="cn01804B.tif" size="col" ref="Ruk 22.20"
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Máa siren betí ankan tiamemí, “Téin ma sivían namuro ayampin ma kaono van inikhein banta vái ma yunan nan takhóká ten má manafin ban mino.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Tiyarafenu ano ma fefá tikhá einíen Banta Anin mano furinten mifo véin ma avían namuro ayampin kain nain banta vará arunan uantano.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Máa síkan eyo iyampon kayo ano mai vaya iníden betiyan inain maran en orera iyan temi, “Iye anó mai avúavasí inté iná tino.”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Máa siran beni eyo iyampon kayo ano vetin aúbaná pinté iye anó kákani o inten nafi siren beraran araíen asive asive en mino.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Máa sen orera iyákan Yisasi vetin tiamemí, “Ma varará ma ena anan nanin bantai kin kéká bá aví bain banta kayo vá ano ákonaen banasirá dafisiyáken betin asen aren iyáken maen betiyan nan banasi ayain kayo uno sé iyan mino.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Máan tukhen mifo siretí ankan ída vá máan tiyáke vá tiretimpin ma kákaní ukhein banta ano vá iyampon arará an dantin ná inká tiretí ánoní ma ukhein banta ano vá tiretíi yoran banta an ná dano.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Máan tukhen mifo iye anó kákaní ukhen nafino. Mai ma kumanten dunan niyain banta ano fi áa mai ma yunan kuan amiyain banta ano fino. Mai ma kumanten ma yunan niyain banta anon kákaní ukhen mifo séi siretí aúbaná doran banta an dakhéi siretin aya iyá uno.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Akhenókain danasinta ma sempin afoká iya mae siretí ankan ten má bare ono.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Bare ompo se sifóe ma inaru yafisin téin timeiní ananéi siretin inaru yafisin amé uno.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Máan tukhantiya mai yafisimpin tiretí ankan tesi yunan nan takhóká kumame yunan má non má niyáke Kini kará kayorá kumameya sirantan kan orun kádan (12) Isareri anantá dafíkeya vetin daimin nono.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Máa siren Yisasi semí, “Saimoni oe, Saimoni oe, ineno. Uviti yasáden ma antan má asu vá ma yo aireiní en tiretíi mumunan akhenóka uan onano van Ban Anon mano ina ukhen mino.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Máa sikhen mifo Saimoni oe, éin ayaintin eni mumunan ída eravino van téi fefái simúkukhé umpo éi ma sirun noe sire ma ovaráne erinte vá e afá aváen ná ákona uantano.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Máa síkan Pita evaránen tiamemí, “Bafan noe, éin má karavusifin oré inká en má puré ono van útakhé uno.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Máa síkan Yisasi semí, “Pita oe, sare inuran manan kókore ída asikhantiya kanú manáu dádá téi nan ída afová ukhé uno sin nono.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Máa siren Yisasi vei eyo iyampon kayo inaemí, “Tiretin nan ma sesi yorarí ono van ma siantéku oriyákeya moní unan má arantan anamun má ona váin unan má ída mamareya ore ono. Ore ompo maí damú tiretí ankan manáa yana san o afasíe fono áa ída fino.”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ída ino ma síkan maen Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mai saréa vá moní unan nafi ona váin unan nafi ma van nain banta ano varesin ná baenati ma ída van nain banta ano vá ei iyon au anamun ná mo sarí ure vá mai monípó mana vaenati miyaní ono.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Para vara seyo, Tiyarafenui vompompin máa sikhan mino, ‘Banasi ano véin oman mana namu vanta an daren maen béin e yankáan ume nanin banta vá kainten mino’ Ais 53:12
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano semí, “Bafan noe, setí ankan kankanan baenati yékun ban mifo onano.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Yisasi ma ena ena varé iyain avúavasíen kákan baru me ampiren Orifí anufá oríkan bei eyo iyampon kayo ano vákuren oren mino.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Orifi anuyontá ma o unaven betí ankan máa sen tiamemí, “Ákonae amúkiyare vá akhenókafin ída erave ankamono.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Máa siren Yisasi vetí ankan me ampiren manáa e afánen nentá oriven aron mo yurafúden máa sen amúkemí,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Tifóe oe, éi ma ananu iyante vá téin pintena ma uman do varan nompo mai ída vá téinti sinunu yakhafiyáke vá ei anunu ana vá dakhafono.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Máa síkan inaru fáké mana enisori ano véi vaintá eriven ákona amen mino.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Yisasi ma ovaren me aváduan onan maen aufá uman dákan béi moéken ákonaen amúkiyan béin au fáké imúkan mano nare ma kapí kapí einíen barará eraven mino.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Béi amúkuan kíparen e manten evaránen bei eyo iyampon kayo vaípá oren o onákan betíi arunaná ano auunan ai íkan auun baren orera ukharen mino.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Betí ankan auun bakharé íkan béi mo avoriyan temí, “Akhenókain mano siretí ankampin dákó intiya erave ankamin nampo ída auun bariya váke orun mantave amúkono.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Yisasi fara vaya siyan maen kokhon nanin banta kéká ano eren mino. Eríkan maifin tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) beni eyo iyampon kayo fintena mana Yudasin ne sin banta ano aní uanten eriaren Yisasin me amónano van beni ádé eren mino.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Eríkan Yisasi véin máa sen inaemí, “Yudasi oe, éi amónan avúavá pókesá Banta Anin avían namuro ayampin kaono vara fono.”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Máan tiyain má Yisasin má ma varé ein eyo iyampon kayo ano onákan mai yaná afoká iyaimpin betí ankan máa sen Yisasin inaemí, “Bafan noe, éi eyo sinona vará ma kéká tetisi vaenati fóké aronte rafuno.”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Máa siyákan mai finté mana ano vaenati máden monó ánon banta kékái ánon bantai yoran banta ayan kuron pákena átaren do síkaan karúdan barará eraven mino.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Máan tíkan Yisasi onen temí, “Mai avúavá ifá ano,” siyáken mai vanta átarentá ayan kaíkan evaránen kamaen mino.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Máan turen monó ánon banta kéká bá inká monó namuntá ma yafisin kékái ánon banta vá banasii ánon banta kayo vá ma véin pákano van erein kéká máa sen tiamemí, “Mana umoyan bantá pákano vará tiretí ankan baenati vá dan má útaaré ere fono.
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ena ena yamú ma séi siretí ankan má monó dafufin bákuya ída siretí ayan tentá kain na varéen nan mi sítípai ákona ano esantan inka siretíi yamusíen mino.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Máa siran betí ankan Yisasin do fáken monó ánon banta kékái ánon banta amápin oriyákan Pita má dere vetin oyampá dakhafen manáa nentá oriyaren mino.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Oren manáa vanta kayo ano mai namun ma vain dafu aúban ira sáden kumanen eúkukhan Pitan má maifin baren mino.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Bákan mana yoran arinta ano Pitan onan irará kumantan ben ádé eriven purefure en ódaren temí, “Ma vanta vá deren Yisasin má baren mino.”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Máa síkan Pita umeren temí, “Anasi oe, séi ída uron mi véin afová ukhé uno.”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Máa siren manáa vákan ena vanta vá ano yere óden temí, “Éin má dere veni kéká pintena vanta ono.” Síkan Pita umeren temí, “Ída ino. Téi ída veni eyo iyampon bá uno.”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Máa siran mana áau orivíkan ena vanta ano ákonaen temí, “Ma Kariri fáke vantan báken béin má deren ben má baréíkái fura siyá uno.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Máa síkan Pita evaránen temí, “Banta oe, mai ma éi siyaona vaya séi ída uron mi afová ukhé uno.” Máa siyain má anan kókore asen mino.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Asíkan Bafan mano yo vaéan Pitan oniyain má mai ma Bafan mano ma véin tiamen ma “Sare inuran kókore ma ída asikhantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.” Ma sen Pitan tiamikharé ein baya ovaren me inen mino.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Iniyáken béi varufá araven morun kákan ifí den mino.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Máan tiyákan Yisasintá ma yafíká ein banta kayo ano véin máká maákáin baya siyáken ankamen mino.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Máan tiyáken béin auurá davaráe anan póké damuren ankamiyáken máa sen inaemí, “Éi sakhanampaí eya aví dano iye anó ankamiyan nafino.”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Máan tiyáken kokhon ída funtákein baya fóké béin asiren ankayanten mino.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Do khakhen ákurasí íkan man baya ma afová ukhein banta kéká bá monó ánon banta kéká bá ano manafin e átaru uaren Yisasin do aviren betíi uman ma yaimin banta kayo vaintá oren mino.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Aviren moren betí ankan temí, “Éi mai ma Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ma éi vanteya setin tisimeno.”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Inká téi ma manáa vaya ma siretí ankan baonafá ma ina ékuya siretí ída ovaráne sisiminona van muno.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Máan tukhantin taréa ráké ma orin nain Banta Anin mano Tiyarafenu ma kákan ákona vaini ayan kurompái kuman inten mino.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Máa síkan minó banta kayo ano inaemí, “Mai éi Tiyarafenu Anin na fono.”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Máa síkan betí ankan temí, “Inka veyantá be oo fóké mai vaya sí inétiferuna ída ena vanta sékun beni avúavá eman tian páman inten mino.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.