Lucas 22

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damu san ma Avo Uantan Damu se ma siyain maí damú afokáin ádé en mino.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Maí damú afoká ono van iyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein kéká bá ano vanasi van periyáken betí ma Yisasin aruan purin nain aa van dosen mino.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Dosiyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte Yudasi ne sen ma inká ena ví Isikarioti ne ma sikhein banta aúpin Ban Anon mano un peren mino.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Un pébíkan béi oren mo monó ánon banta kéká bá monó namuntá ma yafisin kéká bá ayampin ma Yisasin avían amin nain aa van bayaíen mino.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Bayaí urákan betí ankan amusin uren béin nan moní amenté uno sen mino.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Máa síkan Yudasi kana ino siren banasi ma ída véin má ma átaru inain damú Yisasin avían betin ayampin kaono van ave iyan aa van dosiyaren mino.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Yisi Ma Ída Veretifin Kain Damú afoká íkan betí ankan sipisipi arará aruren niyáken Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta Avo Uantan ma kamaen baré ein nan ovaren me inintéin mi
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Pitan nú Yonin nú Yisasi siantan oriyákan máa sen tiamemí, “Tiré kanan ore vá Avo Uantan Damú kena yunan ná teti sina mo funtáán kaono.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Máa síkan békanan béin inaemí, “Interasá mai yanasinta mo funtáádante rafuno.”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Máa sen ina íkan béi evaránen tiamemí, “Tiré kanan kákan Yerusaremí barufin ódesin ma mana vanta ano ma kákan non kura vá ma efókantiya mai vanta yakhafe vá be ma ódin nain namumpin ná ódono.
10 Jesus respondeu:
11 Mai namun ma ódivinte vá má afóen ná máa se siameno, ‘Arú ano éin nan intesin ná mana karafaran bain ná tesi eyo iyampon kayo vá Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta ma Avo Uantein dunan maifin nante rafuno,’ sen inaen mantino vá teno.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Máa se ináesin maen béi mana kákan karafaran ma yan bain aní inti maen maifin ná dunan nan takhó bá kumanin kará bá banten mifo maifin ná dunan puntádeya saman ka ono.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Máa síkan békanan oriyan o onákan mai ma Yisasin ano seiní ukhan mai yanasinta ódaren Avo Uantan dunan mo sáden puntáan kaen mino.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Dunan nan áauí íkan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano yunan kaúden nan takhóká kumanen eúken mino.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Mai sakhóká kumanen eúkuvíkan betí ankan tiamemí, “Ínaimpá téi uman baranté umpo Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta ma Avo Uantein dunan nare ma siretin má ma nan nan téi moéké tinunuiyá uno.
15 e lhes disse:
16 Téi siretí ankan tiamé uno. Téi ída evaráné Tiyarafenu Ano Ma Avo Uantein dunan nakhékun mi mai ma siran baré ein daná pura sen Tiyarafenui yafisimpin afoká inten mino.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Máa siren uvaini non bain kápi máden Tiyarafenu susu siantáden betí ankan tiamemí, “Minó ano mai fintena masiman ure vá nano.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Para vara seyo, saréa fi ínaimpáke safi séi ída evaráné uvaini non nakhékun mi Tiyarafenui yafisin afoká inten mino.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Máan turen mana vereti orun máden Tiyarafenu susu siantáden temí, “Ma se sui siretí ankan ayaino van amé umpo vá máan mana iyákeya vá te nan inisintano,” siren kisiariyan amen mino.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Amin narákan uvaini non kápi orun mamaren mai ma ein avúavasí ana en máa semí, “Tiretin aya ino siré ma sesi nare vanaeruna mai ma uvaini kápi anon tiretin má ma kasen ban auyen avúavá aní inten mino.”Yisasi ma uvaini kápirá amúkein mino.|alt="Jesus with cup of wine" src="cn01804B.tif" size="col" ref="Ruk 22.20"
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Máa siren betí ankan tiamemí, “Téin ma sivían namuro ayampin ma kaono van inikhein banta vái ma yunan nan takhóká ten má manafin ban mino.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Tiyarafenu ano ma fefá tikhá einíen Banta Anin mano furinten mifo véin ma avían namuro ayampin kain nain banta vará arunan uantano.”
22 Pois o
23 Máa síkan eyo iyampon kayo ano mai vaya iníden betiyan inain maran en orera iyan temi, “Iye anó mai avúavasí inté iná tino.”
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Máa siran beni eyo iyampon kayo ano vetin aúbaná pinté iye anó kákani o inten nafi siren beraran araíen asive asive en mino.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Máa sen orera iyákan Yisasi vetin tiamemí, “Ma varará ma ena anan nanin bantai kin kéká bá aví bain banta kayo vá ano ákonaen banasirá dafisiyáken betin asen aren iyáken maen betiyan nan banasi ayain kayo uno sé iyan mino.
25 Então Jesus disse:
26 Máan tukhen mifo siretí ankan ída vá máan tiyáke vá tiretimpin ma kákaní ukhein banta ano vá iyampon arará an dantin ná inká tiretí ánoní ma ukhein banta ano vá tiretíi yoran banta an ná dano.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Máan tukhen mifo iye anó kákaní ukhen nafino. Mai ma kumanten dunan niyain banta ano fi áa mai ma yunan kuan amiyain banta ano fino. Mai ma kumanten ma yunan niyain banta anon kákaní ukhen mifo séi siretí aúbaná doran banta an dakhéi siretin aya iyá uno.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Akhenókain danasinta ma sempin afoká iya mae siretí ankan ten má bare ono.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Bare ompo se sifóe ma inaru yafisin téin timeiní ananéi siretin inaru yafisin amé uno.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Máan tukhantiya mai yafisimpin tiretí ankan tesi yunan nan takhóká kumame yunan má non má niyáke Kini kará kayorá kumameya sirantan kan orun kádan (12) Isareri anantá dafíkeya vetin daimin nono.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Máa siren Yisasi semí, “Saimoni oe, Saimoni oe, ineno. Uviti yasáden ma antan má asu vá ma yo aireiní en tiretíi mumunan akhenóka uan onano van Ban Anon mano ina ukhen mino.
31 Jesus continuou:
32 Máa sikhen mifo Saimoni oe, éin ayaintin eni mumunan ída eravino van téi fefái simúkukhé umpo éi ma sirun noe sire ma ovaráne erinte vá e afá aváen ná ákona uantano.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Máa síkan Pita evaránen tiamemí, “Bafan noe, éin má karavusifin oré inká en má puré ono van útakhé uno.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Máa síkan Yisasi semí, “Pita oe, sare inuran manan kókore ída asikhantiya kanú manáu dádá téi nan ída afová ukhé uno sin nono.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Máa siren Yisasi vei eyo iyampon kayo inaemí, “Tiretin nan ma sesi yorarí ono van ma siantéku oriyákeya moní unan má arantan anamun má ona váin unan má ída mamareya ore ono. Ore ompo maí damú tiretí ankan manáa yana san o afasíe fono áa ída fino.”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ída ino ma síkan maen Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mai saréa vá moní unan nafi ona váin unan nafi ma van nain banta ano varesin ná baenati ma ída van nain banta ano vá ei iyon au anamun ná mo sarí ure vá mai monípó mana vaenati miyaní ono.
36 Então Jesus disse:
37 Para vara seyo, Tiyarafenui vompompin máa sikhan mino, ‘Banasi ano véin oman mana namu vanta an daren maen béin e yankáan ume nanin banta vá kainten mino’ Ais 53:12
37 Pois as
38 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano semí, “Bafan noe, setí ankan kankanan baenati yékun ban mifo onano.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Yisasi ma ena ena varé iyain avúavasíen kákan baru me ampiren Orifí anufá oríkan bei eyo iyampon kayo ano vákuren oren mino.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Orifi anuyontá ma o unaven betí ankan máa sen tiamemí, “Ákonae amúkiyare vá akhenókafin ída erave ankamono.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Máa siren Yisasi vetí ankan me ampiren manáa e afánen nentá oriven aron mo yurafúden máa sen amúkemí,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Tifóe oe, éi ma ananu iyante vá téin pintena ma uman do varan nompo mai ída vá téinti sinunu yakhafiyáke vá ei anunu ana vá dakhafono.”
42 dizendo:
43 Máa síkan inaru fáké mana enisori ano véi vaintá eriven ákona amen mino.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Yisasi ma ovaren me aváduan onan maen aufá uman dákan béi moéken ákonaen amúkiyan béin au fáké imúkan mano nare ma kapí kapí einíen barará eraven mino.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Béi amúkuan kíparen e manten evaránen bei eyo iyampon kayo vaípá oren o onákan betíi arunaná ano auunan ai íkan auun baren orera ukharen mino.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Betí ankan auun bakharé íkan béi mo avoriyan temí, “Akhenókain mano siretí ankampin dákó intiya erave ankamin nampo ída auun bariya váke orun mantave amúkono.”
46 E disse:
47 Yisasi fara vaya siyan maen kokhon nanin banta kéká ano eren mino. Eríkan maifin tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) beni eyo iyampon kayo fintena mana Yudasin ne sin banta ano aní uanten eriaren Yisasin me amónano van beni ádé eren mino.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Eríkan Yisasi véin máa sen inaemí, “Yudasi oe, éi amónan avúavá pókesá Banta Anin avían namuro ayampin kaono vara fono.”
48 Mas Jesus disse:
49 Máan tiyain má Yisasin má ma varé ein eyo iyampon kayo ano onákan mai yaná afoká iyaimpin betí ankan máa sen Yisasin inaemí, “Bafan noe, éi eyo sinona vará ma kéká tetisi vaenati fóké aronte rafuno.”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Máa siyákan mai finté mana ano vaenati máden monó ánon banta kékái ánon bantai yoran banta ayan kuron pákena átaren do síkaan karúdan barará eraven mino.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Máan tíkan Yisasi onen temí, “Mai avúavá ifá ano,” siyáken mai vanta átarentá ayan kaíkan evaránen kamaen mino.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Máan turen monó ánon banta kéká bá inká monó namuntá ma yafisin kékái ánon banta vá banasii ánon banta kayo vá ma véin pákano van erein kéká máa sen tiamemí, “Mana umoyan bantá pákano vará tiretí ankan baenati vá dan má útaaré ere fono.
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ena ena yamú ma séi siretí ankan má monó dafufin bákuya ída siretí ayan tentá kain na varéen nan mi sítípai ákona ano esantan inka siretíi yamusíen mino.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Máa siran betí ankan Yisasin do fáken monó ánon banta kékái ánon banta amápin oriyákan Pita má dere vetin oyampá dakhafen manáa nentá oriyaren mino.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Oren manáa vanta kayo ano mai namun ma vain dafu aúban ira sáden kumanen eúkukhan Pitan má maifin baren mino.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Bákan mana yoran arinta ano Pitan onan irará kumantan ben ádé eriven purefure en ódaren temí, “Ma vanta vá deren Yisasin má baren mino.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Máa síkan Pita umeren temí, “Anasi oe, séi ída uron mi véin afová ukhé uno.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Máa siren manáa vákan ena vanta vá ano yere óden temí, “Éin má dere veni kéká pintena vanta ono.” Síkan Pita umeren temí, “Ída ino. Téi ída veni eyo iyampon bá uno.”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Máa siran mana áau orivíkan ena vanta ano ákonaen temí, “Ma Kariri fáke vantan báken béin má deren ben má baréíkái fura siyá uno.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Máa síkan Pita evaránen temí, “Banta oe, mai ma éi siyaona vaya séi ída uron mi afová ukhé uno.” Máa siyain má anan kókore asen mino.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Asíkan Bafan mano yo vaéan Pitan oniyain má mai ma Bafan mano ma véin tiamen ma “Sare inuran kókore ma ída asikhantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.” Ma sen Pitan tiamikharé ein baya ovaren me inen mino.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Iniyáken béi varufá araven morun kákan ifí den mino.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Máan tiyákan Yisasintá ma yafíká ein banta kayo ano véin máká maákáin baya siyáken ankamen mino.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Máan tiyáken béin auurá davaráe anan póké damuren ankamiyáken máa sen inaemí, “Éi sakhanampaí eya aví dano iye anó ankamiyan nafino.”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Máan tiyáken kokhon ída funtákein baya fóké béin asiren ankayanten mino.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Do khakhen ákurasí íkan man baya ma afová ukhein banta kéká bá monó ánon banta kéká bá ano manafin e átaru uaren Yisasin do aviren betíi uman ma yaimin banta kayo vaintá oren mino.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Aviren moren betí ankan temí, “Éi mai ma Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ma éi vanteya setin tisimeno.”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Inká téi ma manáa vaya ma siretí ankan baonafá ma ina ékuya siretí ída ovaráne sisiminona van muno.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Máan tukhantin taréa ráké ma orin nain Banta Anin mano Tiyarafenu ma kákan ákona vaini ayan kurompái kuman inten mino.”
69 Mas de agora em diante o
70 Máa síkan minó banta kayo ano inaemí, “Mai éi Tiyarafenu Anin na fono.”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Máa síkan betí ankan temí, “Inka veyantá be oo fóké mai vaya sí inétiferuna ída ena vanta sékun beni avúavá eman tian páman inten mino.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.