Lucas 22
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damu san ma Avo Uantan Damu se ma siyain maí damú afokáin ádé en mino.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Maí damú afoká ono van iyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein kéká bá ano vanasi van periyáken betí ma Yisasin aruan purin nain aa van dosen mino.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Dosiyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte Yudasi ne sen ma inká ena ví Isikarioti ne ma sikhein banta aúpin Ban Anon mano un peren mino.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Un pébíkan béi oren mo monó ánon banta kéká bá monó namuntá ma yafisin kéká bá ayampin ma Yisasin avían amin nain aa van bayaíen mino.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Bayaí urákan betí ankan amusin uren béin nan moní amenté uno sen mino.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Máa síkan Yudasi kana ino siren banasi ma ída véin má ma átaru inain damú Yisasin avían betin ayampin kaono van ave iyan aa van dosiyaren mino.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Yisi Ma Ída Veretifin Kain Damú afoká íkan betí ankan sipisipi arará aruren niyáken Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta Avo Uantan ma kamaen baré ein nan ovaren me inintéin mi
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Pitan nú Yonin nú Yisasi siantan oriyákan máa sen tiamemí, “Tiré kanan ore vá Avo Uantan Damú kena yunan ná teti sina mo funtáán kaono.”
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Máa síkan békanan béin inaemí, “Interasá mai yanasinta mo funtáádante rafuno.”
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Máa sen ina íkan béi evaránen tiamemí, “Tiré kanan kákan Yerusaremí barufin ódesin ma mana vanta ano ma kákan non kura vá ma efókantiya mai vanta yakhafe vá be ma ódin nain namumpin ná ódono.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Mai namun ma ódivinte vá má afóen ná máa se siameno, ‘Arú ano éin nan intesin ná mana karafaran bain ná tesi eyo iyampon kayo vá Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta ma Avo Uantein dunan maifin nante rafuno,’ sen inaen mantino vá teno.
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Máa se ináesin maen béi mana kákan karafaran ma yan bain aní inti maen maifin ná dunan nan takhó bá kumanin kará bá banten mifo maifin ná dunan puntádeya saman ka ono.”
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Máa síkan békanan oriyan o onákan mai ma Yisasin ano seiní ukhan mai yanasinta ódaren Avo Uantan dunan mo sáden puntáan kaen mino.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Dunan nan áauí íkan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano yunan kaúden nan takhóká kumanen eúken mino.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Mai sakhóká kumanen eúkuvíkan betí ankan tiamemí, “Ínaimpá téi uman baranté umpo Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta ma Avo Uantein dunan nare ma siretin má ma nan nan téi moéké tinunuiyá uno.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Téi siretí ankan tiamé uno. Téi ída evaráné Tiyarafenu Ano Ma Avo Uantein dunan nakhékun mi mai ma siran baré ein daná pura sen Tiyarafenui yafisimpin afoká inten mino.”
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Máa siren uvaini non bain kápi máden Tiyarafenu susu siantáden betí ankan tiamemí, “Minó ano mai fintena masiman ure vá nano.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Para vara seyo, saréa fi ínaimpáke safi séi ída evaráné uvaini non nakhékun mi Tiyarafenui yafisin afoká inten mino.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Máan turen mana vereti orun máden Tiyarafenu susu siantáden temí, “Ma se sui siretí ankan ayaino van amé umpo vá máan mana iyákeya vá te nan inisintano,” siren kisiariyan amen mino.
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Amin narákan uvaini non kápi orun mamaren mai ma ein avúavasí ana en máa semí, “Tiretin aya ino siré ma sesi nare vanaeruna mai ma uvaini kápi anon tiretin má ma kasen ban auyen avúavá aní inten mino.”Yisasi ma uvaini kápirá amúkein mino.|alt="Jesus with cup of wine" src="cn01804B.tif" size="col" ref="Ruk 22.20"
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Máa siren betí ankan tiamemí, “Téin ma sivían namuro ayampin ma kaono van inikhein banta vái ma yunan nan takhóká ten má manafin ban mino.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Tiyarafenu ano ma fefá tikhá einíen Banta Anin mano furinten mifo véin ma avían namuro ayampin kain nain banta vará arunan uantano.”
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Máa síkan eyo iyampon kayo ano mai vaya iníden betiyan inain maran en orera iyan temi, “Iye anó mai avúavasí inté iná tino.”
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Máa siran beni eyo iyampon kayo ano vetin aúbaná pinté iye anó kákani o inten nafi siren beraran araíen asive asive en mino.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Máa sen orera iyákan Yisasi vetin tiamemí, “Ma varará ma ena anan nanin bantai kin kéká bá aví bain banta kayo vá ano ákonaen banasirá dafisiyáken betin asen aren iyáken maen betiyan nan banasi ayain kayo uno sé iyan mino.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Máan tukhen mifo siretí ankan ída vá máan tiyáke vá tiretimpin ma kákaní ukhein banta ano vá iyampon arará an dantin ná inká tiretí ánoní ma ukhein banta ano vá tiretíi yoran banta an ná dano.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Máan tukhen mifo iye anó kákaní ukhen nafino. Mai ma kumanten dunan niyain banta ano fi áa mai ma yunan kuan amiyain banta ano fino. Mai ma kumanten ma yunan niyain banta anon kákaní ukhen mifo séi siretí aúbaná doran banta an dakhéi siretin aya iyá uno.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Akhenókain danasinta ma sempin afoká iya mae siretí ankan ten má bare ono.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Bare ompo se sifóe ma inaru yafisin téin timeiní ananéi siretin inaru yafisin amé uno.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Máan tukhantiya mai yafisimpin tiretí ankan tesi yunan nan takhóká kumame yunan má non má niyáke Kini kará kayorá kumameya sirantan kan orun kádan (12) Isareri anantá dafíkeya vetin daimin nono.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Máa siren Yisasi semí, “Saimoni oe, Saimoni oe, ineno. Uviti yasáden ma antan má asu vá ma yo aireiní en tiretíi mumunan akhenóka uan onano van Ban Anon mano ina ukhen mino.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Máa sikhen mifo Saimoni oe, éin ayaintin eni mumunan ída eravino van téi fefái simúkukhé umpo éi ma sirun noe sire ma ovaráne erinte vá e afá aváen ná ákona uantano.”
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Máa síkan Pita evaránen tiamemí, “Bafan noe, éin má karavusifin oré inká en má puré ono van útakhé uno.”
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Máa síkan Yisasi semí, “Pita oe, sare inuran manan kókore ída asikhantiya kanú manáu dádá téi nan ída afová ukhé uno sin nono.”
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Máa siren Yisasi vei eyo iyampon kayo inaemí, “Tiretin nan ma sesi yorarí ono van ma siantéku oriyákeya moní unan má arantan anamun má ona váin unan má ída mamareya ore ono. Ore ompo maí damú tiretí ankan manáa yana san o afasíe fono áa ída fino.”
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Ída ino ma síkan maen Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mai saréa vá moní unan nafi ona váin unan nafi ma van nain banta ano varesin ná baenati ma ída van nain banta ano vá ei iyon au anamun ná mo sarí ure vá mai monípó mana vaenati miyaní ono.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Para vara seyo, Tiyarafenui vompompin máa sikhan mino, ‘Banasi ano véin oman mana namu vanta an daren maen béin e yankáan ume nanin banta vá kainten mino’ Ais 53:12
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano semí, “Bafan noe, setí ankan kankanan baenati yékun ban mifo onano.”
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Yisasi ma ena ena varé iyain avúavasíen kákan baru me ampiren Orifí anufá oríkan bei eyo iyampon kayo ano vákuren oren mino.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Orifi anuyontá ma o unaven betí ankan máa sen tiamemí, “Ákonae amúkiyare vá akhenókafin ída erave ankamono.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Máa siren Yisasi vetí ankan me ampiren manáa e afánen nentá oriven aron mo yurafúden máa sen amúkemí,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 “Tifóe oe, éi ma ananu iyante vá téin pintena ma uman do varan nompo mai ída vá téinti sinunu yakhafiyáke vá ei anunu ana vá dakhafono.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Máa síkan inaru fáké mana enisori ano véi vaintá eriven ákona amen mino.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Yisasi ma ovaren me aváduan onan maen aufá uman dákan béi moéken ákonaen amúkiyan béin au fáké imúkan mano nare ma kapí kapí einíen barará eraven mino.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Béi amúkuan kíparen e manten evaránen bei eyo iyampon kayo vaípá oren o onákan betíi arunaná ano auunan ai íkan auun baren orera ukharen mino.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Betí ankan auun bakharé íkan béi mo avoriyan temí, “Akhenókain mano siretí ankampin dákó intiya erave ankamin nampo ída auun bariya váke orun mantave amúkono.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yisasi fara vaya siyan maen kokhon nanin banta kéká ano eren mino. Eríkan maifin tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) beni eyo iyampon kayo fintena mana Yudasin ne sin banta ano aní uanten eriaren Yisasin me amónano van beni ádé eren mino.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Eríkan Yisasi véin máa sen inaemí, “Yudasi oe, éi amónan avúavá pókesá Banta Anin avían namuro ayampin kaono vara fono.”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Máan tiyain má Yisasin má ma varé ein eyo iyampon kayo ano onákan mai yaná afoká iyaimpin betí ankan máa sen Yisasin inaemí, “Bafan noe, éi eyo sinona vará ma kéká tetisi vaenati fóké aronte rafuno.”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Máa siyákan mai finté mana ano vaenati máden monó ánon banta kékái ánon bantai yoran banta ayan kuron pákena átaren do síkaan karúdan barará eraven mino.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Máan tíkan Yisasi onen temí, “Mai avúavá ifá ano,” siyáken mai vanta átarentá ayan kaíkan evaránen kamaen mino.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Máan turen monó ánon banta kéká bá inká monó namuntá ma yafisin kékái ánon banta vá banasii ánon banta kayo vá ma véin pákano van erein kéká máa sen tiamemí, “Mana umoyan bantá pákano vará tiretí ankan baenati vá dan má útaaré ere fono.
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Ena ena yamú ma séi siretí ankan má monó dafufin bákuya ída siretí ayan tentá kain na varéen nan mi sítípai ákona ano esantan inka siretíi yamusíen mino.”
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Máa siran betí ankan Yisasin do fáken monó ánon banta kékái ánon banta amápin oriyákan Pita má dere vetin oyampá dakhafen manáa nentá oriyaren mino.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Oren manáa vanta kayo ano mai namun ma vain dafu aúban ira sáden kumanen eúkukhan Pitan má maifin baren mino.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Bákan mana yoran arinta ano Pitan onan irará kumantan ben ádé eriven purefure en ódaren temí, “Ma vanta vá deren Yisasin má baren mino.”
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Máa síkan Pita umeren temí, “Anasi oe, séi ída uron mi véin afová ukhé uno.”
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Máa siren manáa vákan ena vanta vá ano yere óden temí, “Éin má dere veni kéká pintena vanta ono.” Síkan Pita umeren temí, “Ída ino. Téi ída veni eyo iyampon bá uno.”
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Máa siran mana áau orivíkan ena vanta ano ákonaen temí, “Ma Kariri fáke vantan báken béin má deren ben má baréíkái fura siyá uno.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Máa síkan Pita evaránen temí, “Banta oe, mai ma éi siyaona vaya séi ída uron mi afová ukhé uno.” Máa siyain má anan kókore asen mino.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Asíkan Bafan mano yo vaéan Pitan oniyain má mai ma Bafan mano ma véin tiamen ma “Sare inuran kókore ma ída asikhantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.” Ma sen Pitan tiamikharé ein baya ovaren me inen mino.
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Iniyáken béi varufá araven morun kákan ifí den mino.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Máan tiyákan Yisasintá ma yafíká ein banta kayo ano véin máká maákáin baya siyáken ankamen mino.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Máan tiyáken béin auurá davaráe anan póké damuren ankamiyáken máa sen inaemí, “Éi sakhanampaí eya aví dano iye anó ankamiyan nafino.”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Máan tiyáken kokhon ída funtákein baya fóké béin asiren ankayanten mino.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Do khakhen ákurasí íkan man baya ma afová ukhein banta kéká bá monó ánon banta kéká bá ano manafin e átaru uaren Yisasin do aviren betíi uman ma yaimin banta kayo vaintá oren mino.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Aviren moren betí ankan temí, “Éi mai ma Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ma éi vanteya setin tisimeno.”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Inká téi ma manáa vaya ma siretí ankan baonafá ma ina ékuya siretí ída ovaráne sisiminona van muno.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Máan tukhantin taréa ráké ma orin nain Banta Anin mano Tiyarafenu ma kákan ákona vaini ayan kurompái kuman inten mino.”
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Máa síkan minó banta kayo ano inaemí, “Mai éi Tiyarafenu Anin na fono.”
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Máa síkan betí ankan temí, “Inka veyantá be oo fóké mai vaya sí inétiferuna ída ena vanta sékun beni avúavá eman tian páman inten mino.”
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.