Lucas 22
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Yisi Ída Van Bereti Ma Nan Omá Damu san ma Avo Uantan Damu se ma siyain maí damú afokáin ádé en mino.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Maí damú afoká ono van iyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein kéká bá ano vanasi van periyáken betí ma Yisasin aruan purin nain aa van dosen mino.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Dosiyákan tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) eyo iyampon kayo finte Yudasi ne sen ma inká ena ví Isikarioti ne ma sikhein banta aúpin Ban Anon mano un peren mino.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Un pébíkan béi oren mo monó ánon banta kéká bá monó namuntá ma yafisin kéká bá ayampin ma Yisasin avían amin nain aa van bayaíen mino.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Bayaí urákan betí ankan amusin uren béin nan moní amenté uno sen mino.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Máa síkan Yudasi kana ino siren banasi ma ída véin má ma átaru inain damú Yisasin avían betin ayampin kaono van ave iyan aa van dosiyaren mino.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Yisi Ma Ída Veretifin Kain Damú afoká íkan betí ankan sipisipi arará aruren niyáken Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta Avo Uantan ma kamaen baré ein nan ovaren me inintéin mi
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Pitan nú Yonin nú Yisasi siantan oriyákan máa sen tiamemí, “Tiré kanan ore vá Avo Uantan Damú kena yunan ná teti sina mo funtáán kaono.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Máa síkan békanan béin inaemí, “Interasá mai yanasinta mo funtáádante rafuno.”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Máa sen ina íkan béi evaránen tiamemí, “Tiré kanan kákan Yerusaremí barufin ódesin ma mana vanta ano ma kákan non kura vá ma efókantiya mai vanta yakhafe vá be ma ódin nain namumpin ná ódono.
10 Jesus lhes explicou:
11 Mai namun ma ódivinte vá má afóen ná máa se siameno, ‘Arú ano éin nan intesin ná mana karafaran bain ná tesi eyo iyampon kayo vá Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta ma Avo Uantein dunan maifin nante rafuno,’ sen inaen mantino vá teno.
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Máa se ináesin maen béi mana kákan karafaran ma yan bain aní inti maen maifin ná dunan nan takhó bá kumanin kará bá banten mifo maifin ná dunan puntádeya saman ka ono.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Máa síkan békanan oriyan o onákan mai ma Yisasin ano seiní ukhan mai yanasinta ódaren Avo Uantan dunan mo sáden puntáan kaen mino.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Dunan nan áauí íkan Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano yunan kaúden nan takhóká kumanen eúken mino.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Mai sakhóká kumanen eúkuvíkan betí ankan tiamemí, “Ínaimpá téi uman baranté umpo Tiyarafenu ano ma Isareri nanin banta ma Avo Uantein dunan nare ma siretin má ma nan nan téi moéké tinunuiyá uno.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Téi siretí ankan tiamé uno. Téi ída evaráné Tiyarafenu Ano Ma Avo Uantein dunan nakhékun mi mai ma siran baré ein daná pura sen Tiyarafenui yafisimpin afoká inten mino.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Máa siren uvaini non bain kápi máden Tiyarafenu susu siantáden betí ankan tiamemí, “Minó ano mai fintena masiman ure vá nano.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Para vara seyo, saréa fi ínaimpáke safi séi ída evaráné uvaini non nakhékun mi Tiyarafenui yafisin afoká inten mino.
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Máan turen mana vereti orun máden Tiyarafenu susu siantáden temí, “Ma se sui siretí ankan ayaino van amé umpo vá máan mana iyákeya vá te nan inisintano,” siren kisiariyan amen mino.
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Amin narákan uvaini non kápi orun mamaren mai ma ein avúavasí ana en máa semí, “Tiretin aya ino siré ma sesi nare vanaeruna mai ma uvaini kápi anon tiretin má ma kasen ban auyen avúavá aní inten mino.”Yisasi ma uvaini kápirá amúkein mino.|alt="Jesus with cup of wine" src="cn01804B.tif" size="col" ref="Ruk 22.20"
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Máa siren betí ankan tiamemí, “Téin ma sivían namuro ayampin ma kaono van inikhein banta vái ma yunan nan takhóká ten má manafin ban mino.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Tiyarafenu ano ma fefá tikhá einíen Banta Anin mano furinten mifo véin ma avían namuro ayampin kain nain banta vará arunan uantano.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Máa síkan eyo iyampon kayo ano mai vaya iníden betiyan inain maran en orera iyan temi, “Iye anó mai avúavasí inté iná tino.”
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Máa siran beni eyo iyampon kayo ano vetin aúbaná pinté iye anó kákani o inten nafi siren beraran araíen asive asive en mino.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Máa sen orera iyákan Yisasi vetin tiamemí, “Ma varará ma ena anan nanin bantai kin kéká bá aví bain banta kayo vá ano ákonaen banasirá dafisiyáken betin asen aren iyáken maen betiyan nan banasi ayain kayo uno sé iyan mino.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Máan tukhen mifo siretí ankan ída vá máan tiyáke vá tiretimpin ma kákaní ukhein banta ano vá iyampon arará an dantin ná inká tiretí ánoní ma ukhein banta ano vá tiretíi yoran banta an ná dano.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Máan tukhen mifo iye anó kákaní ukhen nafino. Mai ma kumanten dunan niyain banta ano fi áa mai ma yunan kuan amiyain banta ano fino. Mai ma kumanten ma yunan niyain banta anon kákaní ukhen mifo séi siretí aúbaná doran banta an dakhéi siretin aya iyá uno.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Akhenókain danasinta ma sempin afoká iya mae siretí ankan ten má bare ono.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Bare ompo se sifóe ma inaru yafisin téin timeiní ananéi siretin inaru yafisin amé uno.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Máan tukhantiya mai yafisimpin tiretí ankan tesi yunan nan takhóká kumame yunan má non má niyáke Kini kará kayorá kumameya sirantan kan orun kádan (12) Isareri anantá dafíkeya vetin daimin nono.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Máa siren Yisasi semí, “Saimoni oe, Saimoni oe, ineno. Uviti yasáden ma antan má asu vá ma yo aireiní en tiretíi mumunan akhenóka uan onano van Ban Anon mano ina ukhen mino.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Máa sikhen mifo Saimoni oe, éin ayaintin eni mumunan ída eravino van téi fefái simúkukhé umpo éi ma sirun noe sire ma ovaráne erinte vá e afá aváen ná ákona uantano.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Máa síkan Pita evaránen tiamemí, “Bafan noe, éin má karavusifin oré inká en má puré ono van útakhé uno.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Máa síkan Yisasi semí, “Pita oe, sare inuran manan kókore ída asikhantiya kanú manáu dádá téi nan ída afová ukhé uno sin nono.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Máa siren Yisasi vei eyo iyampon kayo inaemí, “Tiretin nan ma sesi yorarí ono van ma siantéku oriyákeya moní unan má arantan anamun má ona váin unan má ída mamareya ore ono. Ore ompo maí damú tiretí ankan manáa yana san o afasíe fono áa ída fino.”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ída ino ma síkan maen Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mai saréa vá moní unan nafi ona váin unan nafi ma van nain banta ano varesin ná baenati ma ída van nain banta ano vá ei iyon au anamun ná mo sarí ure vá mai monípó mana vaenati miyaní ono.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Para vara seyo, Tiyarafenui vompompin máa sikhan mino, ‘Banasi ano véin oman mana namu vanta an daren maen béin e yankáan ume nanin banta vá kainten mino’ Ais 53:12
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Máa síkan bei eyo iyampon kayo ano semí, “Bafan noe, setí ankan kankanan baenati yékun ban mifo onano.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Yisasi ma ena ena varé iyain avúavasíen kákan baru me ampiren Orifí anufá oríkan bei eyo iyampon kayo ano vákuren oren mino.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Orifi anuyontá ma o unaven betí ankan máa sen tiamemí, “Ákonae amúkiyare vá akhenókafin ída erave ankamono.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Máa siren Yisasi vetí ankan me ampiren manáa e afánen nentá oriven aron mo yurafúden máa sen amúkemí,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Tifóe oe, éi ma ananu iyante vá téin pintena ma uman do varan nompo mai ída vá téinti sinunu yakhafiyáke vá ei anunu ana vá dakhafono.”
42 dizendo:
43 Máa síkan inaru fáké mana enisori ano véi vaintá eriven ákona amen mino.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Yisasi ma ovaren me aváduan onan maen aufá uman dákan béi moéken ákonaen amúkiyan béin au fáké imúkan mano nare ma kapí kapí einíen barará eraven mino.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Béi amúkuan kíparen e manten evaránen bei eyo iyampon kayo vaípá oren o onákan betíi arunaná ano auunan ai íkan auun baren orera ukharen mino.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Betí ankan auun bakharé íkan béi mo avoriyan temí, “Akhenókain mano siretí ankampin dákó intiya erave ankamin nampo ída auun bariya váke orun mantave amúkono.”
46 E disse:
47 Yisasi fara vaya siyan maen kokhon nanin banta kéká ano eren mino. Eríkan maifin tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) beni eyo iyampon kayo fintena mana Yudasin ne sin banta ano aní uanten eriaren Yisasin me amónano van beni ádé eren mino.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Eríkan Yisasi véin máa sen inaemí, “Yudasi oe, éi amónan avúavá pókesá Banta Anin avían namuro ayampin kaono vara fono.”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Máan tiyain má Yisasin má ma varé ein eyo iyampon kayo ano onákan mai yaná afoká iyaimpin betí ankan máa sen Yisasin inaemí, “Bafan noe, éi eyo sinona vará ma kéká tetisi vaenati fóké aronte rafuno.”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Máa siyákan mai finté mana ano vaenati máden monó ánon banta kékái ánon bantai yoran banta ayan kuron pákena átaren do síkaan karúdan barará eraven mino.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Máan tíkan Yisasi onen temí, “Mai avúavá ifá ano,” siyáken mai vanta átarentá ayan kaíkan evaránen kamaen mino.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Máan turen monó ánon banta kéká bá inká monó namuntá ma yafisin kékái ánon banta vá banasii ánon banta kayo vá ma véin pákano van erein kéká máa sen tiamemí, “Mana umoyan bantá pákano vará tiretí ankan baenati vá dan má útaaré ere fono.
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Ena ena yamú ma séi siretí ankan má monó dafufin bákuya ída siretí ayan tentá kain na varéen nan mi sítípai ákona ano esantan inka siretíi yamusíen mino.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Máa siran betí ankan Yisasin do fáken monó ánon banta kékái ánon banta amápin oriyákan Pita má dere vetin oyampá dakhafen manáa nentá oriyaren mino.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Oren manáa vanta kayo ano mai namun ma vain dafu aúban ira sáden kumanen eúkukhan Pitan má maifin baren mino.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Bákan mana yoran arinta ano Pitan onan irará kumantan ben ádé eriven purefure en ódaren temí, “Ma vanta vá deren Yisasin má baren mino.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Máa síkan Pita umeren temí, “Anasi oe, séi ída uron mi véin afová ukhé uno.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Máa siren manáa vákan ena vanta vá ano yere óden temí, “Éin má dere veni kéká pintena vanta ono.” Síkan Pita umeren temí, “Ída ino. Téi ída veni eyo iyampon bá uno.”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Máa siran mana áau orivíkan ena vanta ano ákonaen temí, “Ma Kariri fáke vantan báken béin má deren ben má baréíkái fura siyá uno.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Máa síkan Pita evaránen temí, “Banta oe, mai ma éi siyaona vaya séi ída uron mi afová ukhé uno.” Máa siyain má anan kókore asen mino.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Asíkan Bafan mano yo vaéan Pitan oniyain má mai ma Bafan mano ma véin tiamen ma “Sare inuran kókore ma ída asikhantiya éi kanú manaú dádá téin nan ída afová ukhé uno sin nono.” Ma sen Pitan tiamikharé ein baya ovaren me inen mino.
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Iniyáken béi varufá araven morun kákan ifí den mino.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Máan tiyákan Yisasintá ma yafíká ein banta kayo ano véin máká maákáin baya siyáken ankamen mino.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Máan tiyáken béin auurá davaráe anan póké damuren ankamiyáken máa sen inaemí, “Éi sakhanampaí eya aví dano iye anó ankamiyan nafino.”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Máan tiyáken kokhon ída funtákein baya fóké béin asiren ankayanten mino.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Do khakhen ákurasí íkan man baya ma afová ukhein banta kéká bá monó ánon banta kéká bá ano manafin e átaru uaren Yisasin do aviren betíi uman ma yaimin banta kayo vaintá oren mino.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Aviren moren betí ankan temí, “Éi mai ma Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta ma éi vanteya setin tisimeno.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Inká téi ma manáa vaya ma siretí ankan baonafá ma ina ékuya siretí ída ovaráne sisiminona van muno.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Máan tukhantin taréa ráké ma orin nain Banta Anin mano Tiyarafenu ma kákan ákona vaini ayan kurompái kuman inten mino.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Máa síkan minó banta kayo ano inaemí, “Mai éi Tiyarafenu Anin na fono.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Máa síkan betí ankan temí, “Inka veyantá be oo fóké mai vaya sí inétiferuna ída ena vanta sékun beni avúavá eman tian páman inten mino.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.