Lucas 20
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Maná damú Yisasi monó namun dafufin kama vaya sian banasi amiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano véi vaintá eren mino.
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 Eriven betí ankan máa sen béin tiamemí, “Éi setin tisimeno. Nái ákonarasá mai yanasí iya fono. Iye anó mai ákona éin amikha fono.”
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Máa síkan béi evaránen betí ankan tiamemí, “Téin má deren tiretin ina onté umpo anona vá téin tisimeno.
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Yoni ma vanasi monó non péantiyaré ein mai Tiyarafenui ákonarasá péantiyan nafi áa varará bantai ákonara safino.”
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Máa síkan betiyan ten orera emí, “Inaru fáke na ino ma sé tifékun maen mai fará ída mairá mumunan iya rafono sinten mino.
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Inká barará banta ina ino ma sé tifékun maen banasi ano Yonin nan sakhanampa vanta ino sen mumunan ukheintá tetin onámaná tinkaminten mino.”
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Máa sen iniren betí ankan béin tiamemí, “Mai ma Yoni mantaré ein ákona mai setí ída afová ukhé tiféuno.”
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Iye anó ákona séin timikhará ma yorarí iya rafu, mai séin má dere ída siretin tiamenté uno.”
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Yisasi mana vaya máa sen banasi sian baéan amemí, “Mana vanta ano uvaini yunan ana yóádákaren dunan ma yoran banta kayo van mairá dafíken dóden manáa uvaini aran betíi miyan do variyan dunan afóen nina khaono siren ena varufá ayáká bano van oren mino.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Ovaren uvaini aran ma kúdin damusí íkan maifin ma yafíkein kayo ano manáa kúduan amino van béi iniren mana vei yoran banta siantan mai yafisin banta kayo vaípá onóbíkan mai kayo ano mai yoran banta ankáden tiantan ída mana yaná baran na fara evaránen oren mino.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Oríkan mai yunan ana afóe ano ena yoran banta siantákan betí baípá orin mai kéká ano mai vanta vá dere namu ankamirí uren evaránen tiantan para oren mino.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Oriyaimpin béi kanú manaú dádasí en ena yoran banta vá tiantan oríkan mai kéká ano mai yoran banta namu arirí uren darifen dunan akhempá mo kharúden mino.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 “Máan tiyaimpin mai uvaini yunan ana afóe ano semí, ‘Taréa séi intesá onte rafuno. Téi se sanin nan ma sinunu iyaruna fumara ma siantékun orintin maen mi vetí ankan kanaíen béin avaya ininten mino.’
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 “Máá siren mai fumara siantan oríkan mai yafisin kéká ano mai fumara oniyan temí, ‘Béi anon be afóeni minó daná baranten mifo eresí béin arékun púbintirá ma yunan ana setiyan bará tifano.’
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 “Máa siren mai yunan ana fintena mai fumara yo yarifen akhempá morúden aruan puren mifo mai yunan ana afóe ano mai yafisin kéká náisá inten nafino.
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Béi mai yafisin kéká me aruan púden maen mai yunan ana yafían ena kékái aminten mino.” Máa síkan banasi ano ena kéká ma amein baya iniren temí, “Béi ída vá máan tino.”
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Máa síkan Yisasi vetin auufen kakháben inaemí, “Tiyarafenui vompon dókifin ma ma vaya uvamádan baini ana ano naíesá tikhen nafino.
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 “Máan tukhen mifo minó nanin banta ano ma mai onámaná daró ma eraven ankaminten maen morun ta finen tító tító inten mino. Inká mai onámaná ano ma mana nanin banta ané ma eravinten maen béin dasantan panten mino.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Máa siyákan man baya ma afová ukhein kéká bá monó ánon banta kéká bá ano mai ma ovaeran baya ma véi siyain ovaren me inin betin oyampá baya siyaimpin maí damú ana véin pákano van uvaen banasi van péden ifá en mino.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Man baya ma afová ukhein kéká bá monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá ano Yisasintá dafían ákona uven manáa afurin banta kayo siantákan mai vanta kayo ano fura sen Yisasini vaya iniyan mino sino van kampuníen nóken Yisasi ma manáa vaya me avá dantí mai vayará béin pákaan ánon kamanin ayampin kaono siráken afuriyaren mino.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Mai ma afurin kéká ano máa sen béin inaemí, “Aru soe, setí afová ukhé uno. Éi funtákein baya anan banasi siamiyákeya aví bain má ída ma aví bain kayo vá o éke e éke ureya manaí ukhein baya anan tiamiyáke mae fura vayafó anan Tiyarafenui avúavá tian dákó éiya ono.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Máan téiya ompo éi ma iniyaona setí kanaisá erá moní Sisan takisi amente rafuno áa ída fino.”
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Máa síkan betí ankan ma máká tiyain béi afová iyáken betin máa sen tiamemí,
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 “Mana moní aní irá onano. Iyen aman manon má aví basá mai moníká ban nafino,” síkan
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 betí ankan evaránen temí, “Sisan mino,” síkan béi vetin tiamemí, “Sisan nina yanasintá Sisan ná ame vá inká Tiyarafenu ina yanasá Tiyarafenun ná ameno.”
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Máa síkan betí ankan anú duren mai ma véi vanasifin tein bayará ída kanaíen ben pákarí iyaimpin ída vaya sen mino.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Sadyusi kayo finté manáa ano sen ma furiyain nanin banta ano ída evaránen orun mantanten ne ma siyain kayo ano Yisasin inaono van béi vaintá eren mino.
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 Eriven mai kéká ano máa sen béin tiamemí, “Aru soe, Mosesi ano seti sina máa sen bompon dókifin uvantaren mino, ‘Mana vanta ano ma anasi mamákaren ma ída iyampon kain na ma mai vanta ano fúbintin ná be afá aváeyan pinté mana ano vá baré mamáken ná mai nanintá mai ma furein nina iyampon kaúantano.
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Pefá dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano ano varen esékena vanta ano anasi mamaren ída iyampon kain na fara furen mino.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Fúbin mai rákena ano mai varé mamaren máan mana en mino.
30 O segundo
31 Máan turan kanú manaú banta ano yere mai varé mamaren osaní uvíkan mai máa yan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano ano mai varé nanintá ída mana iyampon kain na máa mana en oriyan minó máa ano o furen mino.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Fúbíkan mai nanin má dere o furen mino.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 O furen mifo mai nanin maen dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano anon mantaren mifo ínaimpá ma furin nanin banta ma orun mantan nain damú béi iyen aná suron ná banten nafino.”
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Ma vararái vanasi ano ma ábasuíin ban mino.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Máan tukhen mifo funtákein nanin banta ma furiyain nan Tiyarafenu ano evaránen orun mantanten ne ma sikhein kayofin ábasuíin ída vanten mino.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Mai farava ino. Tiyarafenu ano furin pintena vetin orun avían mantarantin maen béin akhafanaí uven ída furinton enisori an daven para vanten mino.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Mai ma sító daa ana ira khiyákan ma Mosesi ano Bafan araaren ma Éi Abaraamun má Aisakin má Yekopun mái Ayarafenu ono ma sikhein mano furin nanin bantai e mantan mi Mosesi ano setin aní ukhen mino. Eks 3:6
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Aní ukhen mifo Tiyarafenu maen ída furin nanin bantai Ayarafenu ifo véi maen ayun ma fa vain nanin bantai Ayarafenun bantin mi ven avorá minó nanin banta ano ayun para vanten mino.”
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Man baya ma afová ukhein kayo finté manáa kéká ano mai ma Yisasi sein baya iniren béin máa sen tiamemí, “Aru soe, Éi kama vayan te ono.”
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Máa siran banasi ano evaránen béin mana vaya inain nan peren mino.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Máan tiyákan Yisasi máa sen banasi inaemí, “Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta van banasi ano faraé tiren ná Devitin anin mino siyan nafino.
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Deviti veyantái Í Bompon dókifin tian páman en mi,
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 eni namuro kayo maman
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Tiretí onano. Deviti veyantái venan Bafan ne sen arakhan mifo mai vanta ano inté uákená ben aniní inten nafino.”
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Máa siyan minó nanin banta ano Yisasini vaya iniyákan béi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí,
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Man baya ma afová ukhein banta kayo vará dafiseno. Betí ankan ayá au anamun uren nono van anunu iyáken maen banasii átaru varurá nontin banasi ano kama yamú ino sen amé amé ino van anunu iyáken maen monó átaru namun kayofin má omá dunan ma saran naimpin má betí ankan esé an bain karáká kumaneno van mi anunu é iyan mino.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Betí ankan baré nanin kayo mákáden maen mai nanin kayo amá pintena yanasinta umoyan bariyáken maen kampun ten ayáká amúké iyan mifo uman ma yaimin damú ma afoká intin mai kéká anon moéken uman baranten mino.”
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.