Lucas 20

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Maná damú Yisasi monó namun dafufin kama vaya sian banasi amiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano véi vaintá eren mino.
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Eriven betí ankan máa sen béin tiamemí, “Éi setin tisimeno. Nái ákonarasá mai yanasí iya fono. Iye anó mai ákona éin amikha fono.”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Máa síkan béi evaránen betí ankan tiamemí, “Téin má deren tiretin ina onté umpo anona vá téin tisimeno.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 Yoni ma vanasi monó non péantiyaré ein mai Tiyarafenui ákonarasá péantiyan nafi áa varará bantai ákonara safino.”
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Máa síkan betiyan ten orera emí, “Inaru fáke na ino ma sé tifékun maen mai fará ída mairá mumunan iya rafono sinten mino.
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Inká barará banta ina ino ma sé tifékun maen banasi ano Yonin nan sakhanampa vanta ino sen mumunan ukheintá tetin onámaná tinkaminten mino.”
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Máa sen iniren betí ankan béin tiamemí, “Mai ma Yoni mantaré ein ákona mai setí ída afová ukhé tiféuno.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Iye anó ákona séin timikhará ma yorarí iya rafu, mai séin má dere ída siretin tiamenté uno.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Yisasi mana vaya máa sen banasi sian baéan amemí, “Mana vanta ano uvaini yunan ana yóádákaren dunan ma yoran banta kayo van mairá dafíken dóden manáa uvaini aran betíi miyan do variyan dunan afóen nina khaono siren ena varufá ayáká bano van oren mino.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Ovaren uvaini aran ma kúdin damusí íkan maifin ma yafíkein kayo ano manáa kúduan amino van béi iniren mana vei yoran banta siantan mai yafisin banta kayo vaípá onóbíkan mai kayo ano mai yoran banta ankáden tiantan ída mana yaná baran na fara evaránen oren mino.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Oríkan mai yunan ana afóe ano ena yoran banta siantákan betí baípá orin mai kéká ano mai vanta vá dere namu ankamirí uren evaránen tiantan para oren mino.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Oriyaimpin béi kanú manaú dádasí en ena yoran banta vá tiantan oríkan mai kéká ano mai yoran banta namu arirí uren darifen dunan akhempá mo kharúden mino.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 “Máan tiyaimpin mai uvaini yunan ana afóe ano semí, ‘Taréa séi intesá onte rafuno. Téi se sanin nan ma sinunu iyaruna fumara ma siantékun orintin maen mi vetí ankan kanaíen béin avaya ininten mino.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 “Máá siren mai fumara siantan oríkan mai yafisin kéká ano mai fumara oniyan temí, ‘Béi anon be afóeni minó daná baranten mifo eresí béin arékun púbintirá ma yunan ana setiyan bará tifano.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 “Máa siren mai yunan ana fintena mai fumara yo yarifen akhempá morúden aruan puren mifo mai yunan ana afóe ano mai yafisin kéká náisá inten nafino.
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Béi mai yafisin kéká me aruan púden maen mai yunan ana yafían ena kékái aminten mino.” Máa síkan banasi ano ena kéká ma amein baya iniren temí, “Béi ída vá máan tino.”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Máa síkan Yisasi vetin auufen kakháben inaemí, “Tiyarafenui vompon dókifin ma ma vaya uvamádan baini ana ano naíesá tikhen nafino.
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 “Máan tukhen mifo minó nanin banta ano ma mai onámaná daró ma eraven ankaminten maen morun ta finen tító tító inten mino. Inká mai onámaná ano ma mana nanin banta ané ma eravinten maen béin dasantan panten mino.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Máa siyákan man baya ma afová ukhein kéká bá monó ánon banta kéká bá ano mai ma ovaeran baya ma véi siyain ovaren me inin betin oyampá baya siyaimpin maí damú ana véin pákano van uvaen banasi van péden ifá en mino.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Man baya ma afová ukhein kéká bá monó ánon banta kayoi ánon banta kéká bá ano Yisasintá dafían ákona uven manáa afurin banta kayo siantákan mai vanta kayo ano fura sen Yisasini vaya iniyan mino sino van kampuníen nóken Yisasi ma manáa vaya me avá dantí mai vayará béin pákaan ánon kamanin ayampin kaono siráken afuriyaren mino.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Mai ma afurin kéká ano máa sen béin inaemí, “Aru soe, setí afová ukhé uno. Éi funtákein baya anan banasi siamiyákeya aví bain má ída ma aví bain kayo vá o éke e éke ureya manaí ukhein baya anan tiamiyáke mae fura vayafó anan Tiyarafenui avúavá tian dákó éiya ono.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Máan téiya ompo éi ma iniyaona setí kanaisá erá moní Sisan takisi amente rafuno áa ída fino.”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Máa síkan betí ankan ma máká tiyain béi afová iyáken betin máa sen tiamemí,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Mana moní aní irá onano. Iyen aman manon má aví basá mai moníká ban nafino,” síkan
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 betí ankan evaránen temí, “Sisan mino,” síkan béi vetin tiamemí, “Sisan nina yanasintá Sisan ná ame vá inká Tiyarafenu ina yanasá Tiyarafenun ná ameno.”
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Máa síkan betí ankan anú duren mai ma véi vanasifin tein bayará ída kanaíen ben pákarí iyaimpin ída vaya sen mino.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadyusi kayo finté manáa ano sen ma furiyain nanin banta ano ída evaránen orun mantanten ne ma siyain kayo ano Yisasin inaono van béi vaintá eren mino.
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 Eriven mai kéká ano máa sen béin tiamemí, “Aru soe, Mosesi ano seti sina máa sen bompon dókifin uvantaren mino, ‘Mana vanta ano ma anasi mamákaren ma ída iyampon kain na ma mai vanta ano fúbintin ná be afá aváeyan pinté mana ano vá baré mamáken ná mai nanintá mai ma furein nina iyampon kaúantano.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Pefá dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano ano varen esékena vanta ano anasi mamaren ída iyampon kain na fara furen mino.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Fúbin mai rákena ano mai varé mamaren máan mana en mino.
30 e o segundo
31 Máan turan kanú manaú banta ano yere mai varé mamaren osaní uvíkan mai máa yan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano ano mai varé nanintá ída mana iyampon kain na máa mana en oriyan minó máa ano o furen mino.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Fúbíkan mai nanin má dere o furen mino.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 O furen mifo mai nanin maen dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano anon mantaren mifo ínaimpá ma furin nanin banta ma orun mantan nain damú béi iyen aná suron ná banten nafino.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Ma vararái vanasi ano ma ábasuíin ban mino.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Máan tukhen mifo funtákein nanin banta ma furiyain nan Tiyarafenu ano evaránen orun mantanten ne ma sikhein kayofin ábasuíin ída vanten mino.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Mai farava ino. Tiyarafenu ano furin pintena vetin orun avían mantarantin maen béin akhafanaí uven ída furinton enisori an daven para vanten mino.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mai ma sító daa ana ira khiyákan ma Mosesi ano Bafan araaren ma Éi Abaraamun má Aisakin má Yekopun mái Ayarafenu ono ma sikhein mano furin nanin bantai e mantan mi Mosesi ano setin aní ukhen mino. Eks 3:6
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Aní ukhen mifo Tiyarafenu maen ída furin nanin bantai Ayarafenu ifo véi maen ayun ma fa vain nanin bantai Ayarafenun bantin mi ven avorá minó nanin banta ano ayun para vanten mino.”
38 Ora, ele vivem todos.
39 Man baya ma afová ukhein kayo finté manáa kéká ano mai ma Yisasi sein baya iniren béin máa sen tiamemí, “Aru soe, Éi kama vayan te ono.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Máa siran banasi ano evaránen béin mana vaya inain nan peren mino.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Máan tiyákan Yisasi máa sen banasi inaemí, “Tiyarafenu ano ma vei vanasi evaránen avirano van ma aní ukhá ein banta van banasi ano faraé tiren ná Devitin anin mino siyan nafino.
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Deviti veyantái Í Bompon dókifin tian páman en mi,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 eni namuro kayo maman
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Tiretí onano. Deviti veyantái venan Bafan ne sen arakhan mifo mai vanta ano inté uákená ben aniní inten nafino.”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Máa siyan minó nanin banta ano Yisasini vaya iniyákan béi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Man baya ma afová ukhein banta kayo vará dafiseno. Betí ankan ayá au anamun uren nono van anunu iyáken maen banasii átaru varurá nontin banasi ano kama yamú ino sen amé amé ino van anunu iyáken maen monó átaru namun kayofin má omá dunan ma saran naimpin má betí ankan esé an bain karáká kumaneno van mi anunu é iyan mino.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Betí ankan baré nanin kayo mákáden maen mai nanin kayo amá pintena yanasinta umoyan bariyáken maen kampun ten ayáká amúké iyan mifo uman ma yaimin damú ma afoká intin mai kéká anon moéken uman baranten mino.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.